ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

الذهاب إلى القناة على Telegram

-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell

إظهار المزيد
2 692
المشتركون
+424 ساعات
-97 أيام
-3230 أيام
أرشيف المشاركات
photo content
+1
17 يوليو 2023, 17:30

photo content
+1
17 يوليو 2023, 17:30
17 يوليو 2023, ~17:30

روی تن عریان و خیس دفترم، مثل یه لباس سفید نشستی و با حرکات رقص مانندت وجود باد رو به رخ کلمات میکشی.
17 يوليو 2023, 17:28

#part24 اطرافمو نگاه کردم که متوجهش شدم. پشت یکی از مبلا کنار میز تلفن چپیده بود و میتونستم برق چاقوی توی دستش رو ببینم. سینی رو گذاشتم روی میز و خیلی سریع رفتم سمتش. سرش پایین بود و بنظر میرسید که داره چاقو رو ورانداز میکنه. دستش رو گرفتم و خواستم بازش کنم که غرشی کرد و خودشو کشید عقب. _بچه اینو بده به من الان میزنی یکیمون رو ناقص میکنی. رگ دستش رو فشردم تا دستش رو باز کنه. ابوهادی همیشه اینکارو باهام میکرد. فشار دستمو بیشتر کردم اما نه تنها تاثیری نداشت بلکه‌ گره انگشتاش محکم تر و سفت تر میشد. دستشو کشید عقب و با عصبانیت چندتا کلمه درهم برهم زمزمه کرد که چاقو رو ازش کشیدم و اونم همزمان خیلی سریع دستش رو کشید عقب که باعث شد خراش دردناکی روی دستم بیوفته و کمی بعد رنگ قرمز خون رو ببینم. یه لحظه برق خشم توی وجودم پیچید و دست پسر رو پیچوندم و با صدای بلند گفتم؛ _گفتم چاقو رو بده به من تا با همین نکشتمت. ناله ای کرد و دستاش باز شد. چاقو رو از توی دستای کوچیک و زخمیش کشیدم بیرون و از روی زمین بلند شدم و برگشتم عقب که دیدم ابوهادی و رفیق خشتک سوختش دارن نگاهم میکنن. ابوهادی با اخم و دوستش با تعجب و شرمندگی.. میدونستم که ابوهادی قطعا به خاطر بدرفتاری با مشتریش من رو تنبیه میکنه.. حالا که فکر میکردم کشته شدن این پسر بچه با چاقو اصلا چیز مهمی نبود که بخاطرش من بخوام مورد برخورد قرار بگیرم. چاقو رو گذاشتم روی میز و به زور گفتم؛ _اگه ازش نمیگرفتمش ممکن بود بلایی سر خودش بیاره. انگشت زخم شدم رو که میتونستم سوزش بدی رو توش حس کنم محکم توی مشتم فشردم و رفتم سمت اشپزخونه. آنسه از روی صندلیش بلند شده بود و داشت از دریچه فضولی میکرد. چسب زخمی برداشتم و دور دستم پیچیدم که آنسه گفت؛ _خاک بر سرت کنن. نمیتونستی درست ازش بگیریش‌؟ _بابا این بچه معلوم نیست فازش چیه خیلی زورش زیاده. نمیدادش بهم، اگه نگرفته بودم یکیمونو زخمی میکرد. آنسه_ابرومونو بردی، حالا فکر میکنن ما باهمه همینطوری بدرفتاری میکنیم. لیوان ابی برای خودم ریختم و بهش خیره شدم. داشت با اخم نگاهم میکرد و دستای نسبتا تپلش رو به هم گره زده بود. پوست دستش کمی چروک بود و لکه های سیاهی روش خودنمایی میکرد و از اول تا اخر پر بود از النگوهای طلایی که سالها بود توی دستاش بودن و دیگه کم کم داشتن کهنه و فرسوده میشدن. لاشون چرک و خاک رفته بود و شکلشون در اثر فشار از دایره به بیضی تغییر کرده بود. نفس عمیقی کشیدم و بعد از اینکه ابم رو سر کشیدم گفتم؛ _مگه نمیکنید؟ ابوهادی موقع جنگیری فقط کم میمونه طرفو بکشه. یا کتکش میزنه یا با یه چیزی میزنه تو سرش یا چمیدونم.. آنسه_دختره احمق برای بیرون اومدن جنا لازمه.. مگه ندیدی که خودش با مهمونا چقدر خوش رفتاری میکنه.. کاهویی از توی ظرف برداشتم و نگاهی بهش انداختم تا ببینم ایا راضیه من بعد از ساعت‌ها گشنگی کشیدن یه کاهوی خراب و داغون بخورم یا نه.. روشو کرده بود اونطرف و داشت بیرون رو نگاه میکرد. نفس عمیقی کشیدم و به برچسب های توی اشپزخونه خیره شدم. آنسه هرچیزی که اومده بود دم دستش رو چسبونده بود به دیوار. عکس محصولات غذایی و تبلیغات شرکتایی که حالا ورشکست شده بودن و هیچی تولید نمیکردن، تقویم های سه چهار سال پیش و عکس طوطی و حیوانات. توی اشپزخونه یه در وجود داشت که به تراس میرفت و پر بود از بشکه های ترشی و سبزیجات خشک شده و فضای بوی موندگی میداد.‌. اصلا دلم نمیخواست اینجا باشم و جو مسخرش رو تحمل کنم واسه همین از روی صندلی بلند شدم و از اشپزخونه زدم بیرون. خواستم در خونه رو باز کنم که ابوهادی گفت؛ _کجا؟ خیلی سریع گفتم؛ _طبقه بالا. ابوهادی_الان نمیشه. این بچه رو ببر حموم خوب بشورش. موهاشو با سرکه بشور. اخمام رفت توی هم و با حالت چندشناکی به پسربچه خیره شدم. به زور گفتم؛ _من نمیتونم. ابوهادی خیلی خونسرد از توی جیبش چیزی در اورد. یه پارچه نازک سبز‌ رنگ و یه دعا که با زرورق سبز بسته شده بود. ابوهادی_یکیشو ببند دور مچ‌ پای چپش و اون یکی رو بنداز توی تشت اب. بدون حرف و با اخم نگاهش کردم. جلوی مهمونش میتونستم باهاش مخالفت‌ کنم و زیاد به حرفش گوش ندم چون همیشه جلوی بقیه با من و آنسه خوش رفتار بود. البته خوش رفتار نبود، بلکه فقط کمتر‌ بدرفتاری میکرد. اخمش رو که دیدم رفتم سمتش و دعا و پارچه رو ازش گرفتم و پسربچه رو به زور بردم سمت حمومی که توی راهروی خونه قرار داشت. خوشبختانه مجبور نبودم توی حموم اتاق خودم شپشاش رو بشورم. دوست داشتم برگردم توی اشپزخونه و پلاستیک بردارم و بکنم توی دستم اما واقعا کار ضایعی بود. در حموم رو باز کردم و لامپش رو روشن کردم. پسر بچه تا خیسی کف حموم رو دید غرشی کرد و خواست دستش رو از توی دستم بکشه بیرون اما اجازه ندادم. زورش خیلی زیاد شده بود و نمیتونستم درست کنترلش کنم.
17 يوليو 2023, 17:27

#part23 ابوهادی روی مبل نشست و بهم اشاره کرد که اول به دوستش چای بدم. نگاه چپی بهش انداختم و رفتم سمت پیرمرد وراج و خوش خنده ای که دست پسر بچه چرک رو توی دستاش گرفته بود. سینی چای رو گرفتم سمتش که گفت؛ _ممنون دختر خانم. لبم به نشونه پوزخند کج شد و توی دلم اداش رو در اوردم. انقدر ابوهادی به لقب های عجیب غریب و غیر محترمانه صدام زده بود که ناخوداگاه وقتی یکی بهم احترام میزاشت حس بدی بهم دست میداد. پیرمرد سفید چرده رو به ابوهادی ادامه داد؛ _این دختر خانم نوته؟ ابوهادی که انگار چندان از معرفی کردن من به دیگران خوشش نمیومد گفت؛ _بله دختر هادیه. بعد از اینکه قندون رو گذاشتم روی میز خواستم برم سمت اشپزخونه که پسر بچه با لحنی که اصلا متوجه نشدم چی میگه چندتا کلمه بی معنی رو تکرار کرد و اومد سمتم. صداش بیش از حد بلند بود و حس بدی بهم میداد. با تعجب نگاهش کردم. هنوز هم موهاش چرب و کثیف بودن و میشد جای زخم هارو روی بدنش به خوبی دید. خب خبر مرگتون این بچه بدبخت رو یه حموم ببرید که اینطوری اذیت نشه. دوست ابوهادی گفت؛ _نه امیرعلی چای برات خوب نیست. لطفا بشین سر جات. پسر بچه بلند تر از قبل همون کلمات رو تکرار کرد و لباسم رو کشید. چشمای سرخ شده خشمگینش رو دوخته بود بهم و انگار با حالت نگاهش داشت تهدیدم میکرد. سینی چای رو بردم بالاتر و سعی کردم لباسم رو از زیر دستش بکشم بیرون اما انگار انگشتاش مثل یه مرده، درحالی که محکم لباسم رو بین خودشون میفشردن خشک شده بود. حس خیلی بدی بهش داشتم و دلم میخواست با سینی بزنم تو سرش تا ولم کنه. ابوهادی که تا اون لحظه بدون حرف داشت کشمکش مارو نگاه میکرد گفت؛ _یه چای بده بهش. خیلی سریع یه استکان از توی سینی برداشتم و دادم بهش که خیلی محکم ازم گرفتش به طوری که کمی از محتویاتش روی زمین و دستاش ریخت اما هیچ توجهی نکرد. انگار چای به اون داغی رو اصلا حس نکرده بود. اب دهنم رو قورت دادم و خیلی سریع رفتم توی اشپزخونه. ابوهادی همیشه بدش میومد ما با مهموناش بشینیم و یا حتی خبر مرگمون بریم توی اتاق پس تا اخرش مجبور بودیم توی اشپزخونه خرحمالی کنیم و از دریچه‌ش حرفاشونو گوش بدیم. پسر بچه استکان چای رو گرفته بود دستش و داشت با تعجب نگاهش میکرد. ابوهادی بیخیال بود اما رفیقش همش با استرس بچه رو میپایید. _آنسه این پیرمرده کیه این بچه بوگندوعه میشه؟ آنسه_پدر بزرگ مادریشه. پلاستیک میوه هارو از توی یخچال در اورد و گذاشت روی اپن. آنسه_سه تا هلو بشور و سه تا پرتقال. این رو گفت و روی صندلی مشکی رنگ کنار کابینت ها نشست و با روسری کهنه‌ش عرق صورتشو پاک کرد. پوفی کشیدم و رفتم سمت پلاستیک میوه ها. در کل اگر از هرکدومشون سه تا برمیداشتم نصفشون میرفت. بوی قرمه سبزی بلند شده بود و داشت حالم رو به هم میزد. مخصوصا وقتی که به اون گوسفند بخت برگشته و خونش که توی حیاط ریخته بود فکر میکردم. میوه هارو شستم و توی ظرف های شیشه ای مخصوص میوه خوری گذاشتم. از توی جا قاشقی دوتا چاقو در اوردم و تصمیم گرفتم واسه بچه چاقو نزارم. هیچ ازش بعید نبود بیاد با چاقو هممونو تیکه تیکه کنه و احتمال میدادم اولین گزینش من باشم. در همون حال که میوه هارو با شالم خشک میکردم گفتم؛ _ابوهادی که دوستی نداره، این از کجا پیداش شد یهو؟ آنسه_با ابوهادی توی خط مقدم جبهه بودن. وقتی ابوهادی ترکش خورد کمکش کرد بره تو پناهگاه تا برسوننش بیمارستان. توی دلم اروم گفتم کاش همونموقع مرده بود و کمکش نمیکرد. آنسه_قرار بود دخترشو بگیریم برا بابات اما بابات گیر داد که ننه خرابتو میخواد. اخمام رفت توی هم و گفتم؛ _کافر همه را به کیش خود پندارد. قبل از اینکه بخواد جوابم رو بده با بشقاب های میوه از اشپزخونه رفتم بیرون. دلم میخواست یه هلو از بشقاب بچه بدزدم اما اگه ابوهادی میدید ابرومو همونجا میبرد. داشتم جلوی پسر بچه میوه میزاشتم که لیوان چایش رو برد بالا و چپش کرد. رفیق ابوهادی دادی زد و خیلی سریع از روی مبل بلند شد و شروع کرد به تکون دادن شلوارش. دهنمو به زور بستم و دندونامو روی لبم فشار دادم تا خندم نگیره. پیرمرد کچل از این پا به اون پا میپرید و با داد میگفت؛ _سوختم. سوختم. صدایی شبیه خر خر ازم خارج شد که بی شباهت به خنده نبود. ابوهادی خیلی خونسرد و با اخم بهم نگاه کرد و درحالی که از رول دستمال توالت روی میز چند پر دستمال جدا میکرد چهره نگرانی به خودش گرفت و گفت؛ _چیشد اقا محسن. و به من اشاره کرد که گند کاریای بچه رو جمع کنم. خم شدم روی زمین و لیوان چای رو که بخاطر برخورد به میز ترک برداشته بود بلند کردم و گذاشتم توی سینی. بشقاب میوه روی مبل فرو رفته و کهنه چپ شده و میوه هاش ریخته بود. بشقاب رو به همراه دو قلم میوه توش گذاشتم روی میز که متوجه نبود چاقو شدم. روی زمین و زیر میز رو نگاه کردم و وقتی ندیدمش متوجه شدم که به احتمال زیاد دست امیرعلیه.
17 يوليو 2023, 12:49

photo content
+1
17 يوليو 2023, 11:41

REGI FLIH - Dreaming.mp37.75 MB
16 يوليو 2023, 20:29

به خواب من بیا اغازِ شب.
16 يوليو 2023, 20:23

تو تمام اون مرگی هستی که نیاز دارم برای اخرین بار منو در اغوش بگیره.
16 يوليو 2023, 20:23

Its me, without you.
Its me, without you.
16 يوليو 2023, 16:53

زخم‌های بی تریاقم، در انتظار تبناکی گناه‌الود لب‌هایت خواهند مرد‌. خیالت جایی میان گوشت‌ بیمار و خون بیم‌دارم خواهد خشکید.
15 يوليو 2023, 19:43

کاش من را با گرمای بدنت دار بزنند. کاش به هنگام سوختن در تب اغوشت با هستی وداع کنم.
15 يوليو 2023, 19:37

کاش میشد جایی باشم که هیچ اثری از من نیست
15 يوليو 2023, 17:13
15 يوليو 2023, ~17:13

مثل قط شدن نقطه اوج اهنگ مورد علاقت.
15 يوليو 2023, 15:00

،
15 يوليو 2023, 10:05

چنل vip, پارت 62. هزینه ورود:35T (فقط از طریق کارت به کارت.) برای گرفتن شماره کارت و ارسال رسید به ایدی زیر پیام بدید. @Vipad
چنل vip, پارت 62. هزینه ورود:35T (فقط از طریق کارت به کارت.) برای گرفتن شماره کارت و ارسال رسید به ایدی زیر پیام بدید. @Vipadmind
15 يوليو 2023, 10:03
07 مارس 2024, ~17:05

#part22 خیلی سریع چشمام رو بستم تا خون گرم و روشنش که توی نور انگار رنگی دیده میشد و حباب حباب شده بود نره توی چشمم. حالم داشت به هم میخورد و دستام خیس خالی بودن و خر خر موجود زیر دستم رو با تک تک سلول های بدنم حس میکردم. بی وقفه دست و پا میزد و خودش رو به زمین میکوبید و این حرکاتش لرز بدی به بدنش که هر لحظه از جون خالی تر میشد مینداخت و باعث میشد بیشتر از قبل خونریزی کنه. چشمام رو باز کردم و با انزجار به محتویاط گردنش نگاه کردم. سرم داشت گیج میرفت و حالت تهوع گرفته بودم. ابوهادی لیوان اهنی ای رو زیر رگ گردن گوسفند گرفته بود تا از خون پر بشه و بعد از اینکه سرش رو به طور کامل برید و از روی زمین بلند شد. اب دهنم رو قورت دادم و به زور خودم رو کشیدم عقب. کل حیاط پر از خون شده بود و چند قطره خون روی کفشام دیده میشد. دستام کاملا خیس بود و لیز خوردن چیزی رو روی صورتم حس میکردم. حتی جرعت نداشتم دهنمو باز کنم تا مبادا خون بره توی دهنم. سر گوسفند چند سانت دور تر از بدنش افتاده بود و دهن و چشمای موجود بیچاره باز بودن. انگار تا لحظه اخر منتظر رسیدن یه ناجی بود و با زبون بی زبونش صداش میزد. بدنش هنوز داشت جون میکند و دست و پاش میلرزید. ابوهادی چاقو رو با اب لوله شست و دوباره تیزش کرد و گفت؛ _تا کامل نمرده باید قلبش رو در بیاریم. بیا اینجا. به زور گفتم؛ _نمیتونم.. سرم داره گیج میره. و اب دهنمو چند بار قورت دادم تا از استفراغ کردن جلوگیری کنم. ابوهادی_گفتم بیا اینجا! به زور خودم رو کشیدم روی زمین و به گوسفند نزدیک شدم. ابوهادی درحالی که اخماش توی هم بود، خیلی با دقت و ظرافت سعی میکرد سینه گوسفند رو بشکافه و قلبش رو بکشه بیرون. حالا دیگه خبری از دست و پا زدن و صدای بع بع نبود و فقط میتونستم لرزش ریزی رو توی بدنش حس کنم‌. با دیدن قلب گوسفند که هنوز خیلی اروم باز و مچاله میشد عوقی زدم و از روی زمین بلند شدم و خودمو رسوندم به راه اب و بعد از باز کردن درش صبحونه صبح رو اوردم بالا. البته به خاطر اینکه شکمم خالی بود فقط زرد اب از دهنم خارج میشد. چند بار سرفه کردم و اشکامو پاک کردم. دستام خونی بودن و جاشون روی زمین باقی مونده بود. ابوهادی نگاه بدی بهم انداخت و نوچی کرد. ابوهادی_خودتو جمع کن برو تو خونه. دختره لوس. نگاه بدی بهش انداختم و از روی زمین بلند شدم. رفتم سمت خونه و کفشامو به زور در اوردم و مستقیم رفتم سمت حموم. دل و رودم هنوز به هم میپیچیدن و حس میکردم که بدنم بی حسه و سرم کمی گیج میره. از بچگی از رنگ خون و تموم این چیزا میترسیدم. با اینکه ابوهادی معمولا با خون و این چیزا زیاد سرو کار داشت اما نشون من نمیدادشون و امروز اولین بار بود. کمی که زیر اب ایستادم حالم بهتر شد. حولم رو پوشیدم و از حموم رفتم بیرون. آنسه توی اتاقم بود و داشت کمدم رو زیر و رو میکرد. استرسم شدت گرفت و درحالی که مینشستم روی تخت به زور گفتم؛ _دنبال چی میگردی؟ انگار متوجه بیرون اومدنم از حموم نشده بود چون پرید هوا و برگشت سمتم. آنسه_هیچی. چند ثانیه بدون حرف نگاهم کرد و درحالی که میرفت سمت در اتاق گفت؛ _زود اماده شو بیا بیرون کلی کار داریم.. لباسام رو که‌ پوشیدم دیگه کار ابوهادی تموم شده بود و بهم گفت که برم حیاط و خون هارو بشورم. وقتی وارد حیاط شدم هیچ خبری از گوسفند و اثارش روی زمین نبود و فقط خون لخته شده باقی مونده بود. کاش اهورا اینجا بود و موقع خرحمالی میدیدم تا اونوقت شاید از اینکه بهم گفته بود بچه مایه منصرف میشد. ساعت طرفای سه و چهار ظهر بود که مهمون های ابوهادی اومدن. شالم رو سرم کردم و رفتم توی اشپزخونه. آنسه درحالی که چادر گل گلیش رو دور خودش پیچونده بود مدام وول میخورد. به کابینات ها تکیه دادم و دست به سینه ایستادم. از دریچه اشپزخونه دیدم که پیرمرد خیلی هیکلی‌ای وارد خونه شد که انگار بچه ای توی بغلش بود. کمی که دقت کردم متوجه همون پسر بچه ای شدم که چند روز پیش کل اتاقم رو ریخته بود به هم و ابوهادی برای جنگیری اورده بودش. با تعجب گفتم؛ _مگه این پسره جنگیری نشده بود؟ چرا دوباره اومده؟ آنسه استکان های چای رو توی سینی چید و خیلی بی تفاوت گفت؛ _پدرو مادرش نزاشتن جن گیری بشه و ابوهادی فقط براش دعا نوشت. الان تازه فهمیدن که مشکل بچشون با این چیزا حل نمیشه. ابروهام پرید بالا و چیزی نگفتم. شیرینی ای از توی قندون برداشتم و خوردمش. آنسه_غزل وای به حالته حرف اشتباهی بزنی یا کار اشتباهی بکنی. ابوهادی رو عصبانی نکن. درحالی که شیرینی نارگیلیم رو میجویدم دوباره از دریچه بیرون رو نگاه کردم که دیدم پسر بچه با اخم زل زده بهم. خودمو کشیدم عقب و به زور گفتم؛ _چی میخوام بگم مثلا؟ بعدم یه مشتریه دیگه مثلا میخواد چیکار کنه. آنسه_دوست ابوهادیه. اگه چیز بدی بگی ابوهادی خیلی عصبانی میشه. سرم رو تکون دادم و سینی چای رو برداشتم و از اشپزخونه زدم بیرون.
15 يوليو 2023, 09:57

#part21 کل وقت ارزشمندم به پاک کردن سبزی‌ها گذشت. انقدر گشنم بود که دلم میخواست بشینم نون پنیر ریحون بخورم. از صبح که از خونه زده بودم بیرون تاحالا چیزی نخورده بودم و اینطور که پیدا بود از ناهار خبری نبود و احتمالا مجبور بودم به ابگوشت دیروز پناه ببرم. البته بعد از اینکه خر حمالی کردم.. آنسه ادمی بود که اکثرا جلوی ابوهادی کار میکرد تا بگه من خیلی زن کارکنیم اما در غیاب اون همه وظایفش رو مینداخت گردن من و البته این موضوع زیادم فرقی به حال ابوهادی نداشت. آنسه امروز خیلی هول بود و هی دور خودش میچرخید و چندبار نزدیک بود بیوفته زمین. منم چون بیکار بودم نشسته بودم روی اپن و نگاهش میکردم. اینترنتم تموم شده بود و پول نداشتم بخرم و حالا داشتم فکر میکردم که باید چه غلطی بکنم. بسته ها انقدر گرون شده بودن که حتما باید سگ شخصی صاحب ایرانسل میبودم تا بتونم بسته بخرم. درحال حاظر پولم فقط به ارتباط با دود اتیش و از پشت کوه هو هو کردن میرسید. که البته اونم اگه ابوهادی میدید دارم روی کوه داد میزنم و نامحرما میشنون میومد با کتک جمعم میکرد. مثل اینکه باید دوسه جلسه پیش حضرت سلیمان پاس میکردم تا لااقل با گوسفند توی حیاط حرف بزنم و حوصلم سر نره. البته فکر نمیکنم گوسفندا چیزای خوبی برای گفتن داشته باشن.. در باز شد و ابوهادی اومد توی خونه. وارد اشپزخونه شد و در کابینت رو باز کرد و بزرگترین چاقویی که توی خونه پیدا میشد رو از توش در اورد. کاش خودش رو با همین چاقو تیکه تیکه میکرد. درحالی که یه ظرف چینی برمیداشت روبه من گفت؛ _یه قابلمه بیار و بیا توی حیاط. یه لحظه پشمام به خاطر این حرفش ریخت. نکنه جدی جدی میخواست سرمو ببره. نیم نگاهی به آنسه که خیلی بی تفاوت داشت کارهاشو انجام میداد انداختم. اگر میخواست سرم رو ببره توی حموم میبرید نه حیاط که همه ببینن. یه قابلمه بزرگ برداشتم و از خونه رفتم بیرون. ابوهادی با زانوهای خم شده روی زمین نشسته بود و دستش رو به سر گوسفند توی حیاط میکشید. تازه فهمیدم که میخواد سر حیوون بدبخت رو ببره و حس بدی بهم دست داد. قابلمه رو گذاشتم کنارش و خواستم برم توی خونه که اسمم رو صدا زد و گفت؛ _بمون همینجا، کارت دارم. نفس عمیقی کشیدم و برگشتم سمتش. پیرهن ابیش هنوز توی تنش بود و احتمالا تا چند دقیقه دیگه قرمز قرمز میشد.. باد میزد و موهای موج دار جوگندمیش رو توی هوا تکون میداد. با اخمای توی هم رفته و صورتی که انگار تنفرش رو توش ریخته بود نگاهم میکرد. گوسفندی که به راهپله بسته شده بود انگار با دیدن چاقو یه بوهایی از اینکه مرگش نزدیکه برده بود چون مدام از خودش صدا درمیورد و کمی بی قراری میکرد. برگشتم سر جام و کنار قابلمه نشستم. ابوهادی داشت سر گوسفند رو ناز میکرد و دونه های گلی رو که لای پشماش بود میکشید بیرون. با اینکارش پشم های اون قسمت هم کنده میشد و میتونستم صدای از هم باز شدن موهای بدنش که از پوستش بیرون کشیده میشدن رو بشنوم. بلاخره به خودم جرعت دادم و گفتم؛ _توی یخچال که گوشت داشتیم. ابوهادی_برای خوردن نیست. این رو گفت و کاسه رو برداشت و شروع کرد به مالیدن چاقو بهش تا تیزش کنه. صداش انگار به روحم سوهان میکشید. حس میکردم که میخواد سر منو ببره تا‌ سر گوسفنده رو. باید از همون اول میفهمیدم مهمونی بساط خاله بازی نیست و احتمالا یه جنگیری مهمه. ابوهادی سرشو بلند کرد و گفت؛ _قبله از کدوم طرفه؟ به پله های گوشه حیاط اشاره کردم که پشتش رو کرد بهشون. خب مرد حسابی اگه میخواستی پشت کنی بهش باید میگفتی قبله از کدوم ور نیست. _چرا رو به قبله نمیبری؟ ابوهادی_چون باید گوشتش حرام باشه. نفس عمیقی کشیدم و به چشمای معصوم موجود بیچاره نگاه کردم. _ابم بهش نمیدی؟ نوچی کرد و گوسفند رو به زور خوابوند روی زمین و پاهاشو گذاشت روی دست و پاهاش. حیوون پشمالو ترسیده بود و بی قراری میکرد و صدای بع بعش کل حیاط رو برداشته بود. حس بدی گرفته بودم و تند تند نفس نفس میکشیدم. گوسفند مقاومتی کرد و خواست بلند شه که ابوهادی با صدای بلند گفت؛ _کمرشو بگیر بچسبونش به زمین. دلم نمیخواست اینکارو بکنم و توی مرگ حیوون بیچاره دخیل باشم. هنوزم با حس بدی به گوسفندی که پهن زمین بود و دست و پاهاش زیر کفشای ابوهادی داشت له میشد خیره شده بودم که ابوهادی با داد اسمم رو صدا زد. خیلی سریع خم شدم و روی زمین نشستم. ابوهادی درحالی که زیر لب چیزی میگفت چاقو رو برد سمت گردن گوسفند و به صورت رفت و برگشت و خیلی محکم کشیدش روش به طوری که پوست و گوشتش از هم باز شد و محتویاط صورتی و استخونای گردنش پدیدار شدن. صورتمو جمع کردم و گوسفندو محکم تر به زمین فشار دادم. ابوهادی حرکات دستش رو تند تر کرد که صدای پاره شدن رگ گوسفند اومد و چند قطره خون قرمز فواره زد توی صورتم.
15 يوليو 2023, 09:49

تو به اندازه تموم متن‌هایی که نیمه های شب موقع خواب به ذهنم میرسن و فردا به یاد نمیارمشون زیبایی.
15 يوليو 2023, 09:49

photo content
+1
14 يوليو 2023, 19:50