ادبیات بی ادب

پنج ماه بعد از یک تصادف شدید با گرمای سرترالین کنار زدم یک‌ سرگیجه می‌تواند دوست صمیمی‌ام باشد یک شیاف دیکلوفناک غم‌خوارم پنج ماه بعد‌ از آخرین تصادفی که به یاد دارم خبر از آینده ندارم هر روز درِ دیزی‌ِ بلایا به لطف‌ عزیزان حاضر در مجلس باز است من اما به مسافران این کره می‌خندم سیت داون را از خفه شو بیشتر‌ تمرین کرده‌ام تا به عنوان یک مهاجر بیشتر آدم باشم پنج ماه بعد از اولین تصادفم گریه می‌کنم چون‌ دست‌هایم گره خورده‌اند حالا با همین اخم که دارم به زندگی امیدوارم بی آنکه خنده ام بگیرد. ...... بداهه‌ای درخور بداهه حامد رضوی ۱۷ تیر ۴۰۵