☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

سربسته بگم؟ آوینا برزگر ۲ ساله یه روز که مامانش داشت برای اهالیِ خونه افطار درست می‌کرد؛ تو حیاط خونه‌شون توی شهر کوچیکِ لامرد داشت بازی می‌کرد،‌ امریکا ۴ تا موشک که هرکدوم ۱۸۰ هزارتا ترکش داره، رو سر مردم لامرد می‌ریزه. یعنی ۷۲۰ هزار تا ترکش. نمی‌دونم چندتا از این ۷۲۰ هزارتا ترکش به آوینا کوچولویِ ۲ ساله می‌خوره و برای همیشه صدای خنده‌هاش خاموش می‌شه. آوینا و بچه‌های میناب حالا دیگه تو آسمون‌هان. آوینا یه سال دیگه ۳ ساله می‌شد، بزرگ و بزرگتر می‌شد. مدرسه می‌رفت،‌دانشگاه می‌رفت، عروس می‌شد؛ اگه «شمر و یزیدِ زمان» نبود.