Киз бола етти ёшдан утгандан кей-ин отаси ва акасининг тиззасида ути-риши мумкин эмас!" Кейинчалик бу гап-ларни кизим хаёли булиб улгайсин, уз отаси ва акасидан тортинган киз бего-налар олдида узини эркин тутмайди, иболи булади деган маънода айтганини тушунди. Аммо хозир уша такикларини буткул унутган, отасининг багрига син-гиб, олис болалигига кайтгандек булди.
- Кани, болалар, тезрок машинага чики-нглар, куз ёшларини артиб, болаларига юзланди Гулширин. - Уйга кетамиз.
Боядан буён онаси нега кучалик кийм-ларини кийгизиб куйганинги тушунол-маётган болалари кувончдан кийкириб юборишди. Уч ёшли Мадинагинаси ака-сини кучоклаб олган, нукул "Уй-йа! Да-дамга бойамиз!" дерди. Гулшириннинг юраги эзилди. "Дадамга бойамиз...Да-данг-чи, сизларни бирор марта эслади-ми? Сизларни согиндими? Мен-ку, унга керак эмас эканман, нега болаларини йуклаб келмади?" Аммо бу саволларни хеч качон ошкор айта олмайди. Огрик-ли бу саволлар юрагини куйдирса-да, уларни юрагига кумади.
Гулширин кетганидан буён рузгор хам, невараси Севинчга караш хам узига ко-либ кетган Холида хола кизалокнинг инжиклигига чидолмай, бош огрик дори ичиб утирганди. Дарвозахонада бола-ларнинг овозини эшитиб, узича кушни-нинг болалари Сарварни чакириб кел-ган булса керак, деб уйлади.
- Муроджон, Сарвар уртогинг хали кел-гани йук болам, - очик дераза оша овоз берди у. Гапини тугатар-тугатмас осто-нада Сарвар билан Мадина куринди, уларнинг ортидан йиманибгина Гулши-рин кирди.
- Бувижон, биз келдик! - кийкириб, уз-ларини Холида холанинг багрига отиш-ди болалар.
- Вой, узим ургилай, асалларимдан! - невараларини кучогига олди Холида хола. - Согиниб колдим-ку сизларни! Мени ташлаб каерга кетиб колдиларинг
- Биж бобоникига бойдик, - бижирлади Мадина.
- Сизни жудаям согиндим, бувижон, - Сарвар бувисининг юзига юзини босди. - уйимизниям согиндим.
- Ха, энди болам, узинг тугилиб усган уйни согинасан-да. Бежизга "уз уйим - улан тушагим" демаган-да. Бегона уй-нинг пар тушагидан уз уйингнинг сомон тушаги афзал, -Холида хола бу гаплар-ни неварасига айтаётган булса-да, ас-лида-улар узига каратилганини Гулши-рин жуда яхши англаб турарди. Холида хола узини неваралари билан андармон килиб курсатар, эшик олдидаги келини-ни курмаганликка олаётганди.
- Ассалому алайкум, ойижон,-Гулширин кайнонаси томон якинлашди. Хозирги-на невараларини ялаб-юлкаб турган Холида холанинг кошлари чимирилди.
- Ваалайкум-ассалом, - деди истар-ис-тамас.
- Биз...келдик...-нима дейишни билмай, шу суз учди Гулшириннинг огзидан.
- Келасиз-да, келмай каёккаям борар-дингиз? - деди ачитиб Холида хола. - Кайтиб кирадиган эшигингни каттик ёпма, деб бекорга айтишмаган.
Уртага нокулай сукут тушди. Гулши-рин бир муддат нима килишни билмай колди.
- Мен...кийимларимни алмаштириб чи-кай, кейин тушликка бирор нима кила-ман. Кандай овкат тайёрлай, ойижон?
- Огизга ёкадиган бирор нима килако-линг. Ха, айтганча, овкатни козонга со-
либ куйиб, ховлини супуриб-сидиринг. Анча булди супурги тегмаганига.
- Хуп булади, ойижон.
Гулширин чикиб кетгач, Холида хола енгил нафас олди. Бу бир тарафдан невараларни яна багрига босганидан булса, иккинчи томондан рузгор юмуш-ларини киладиган одам топилганидан эди. Гулширин кетганидан буён рузгор-нинг бор иши кампирнинг зимасида колганди. Кичик келин Ирода уззукун ишда. Ишдан келиб хам бирор нимани ёлчитмайди. Тайёр овкатни ****, уйига кириб кетади, лоакал косаларни ювиб куйиш хаёлига келмайди. Холида хола узи овкат килиб, узи ювиб-чайиб, кичик невараси Севинчга караб кийналиб колган кунларнинг бирида кизи Зилола келиб колди. Холида хола инкиллаб-синкиллаб кир юваётганди.
- Онажон, хари холингизда кир ювиб нима зарил сизга? - у онасининг кули-дан кирни олди. - Ирода янгам келса ювиб олади.
- Ирода янганг ишдан чарчаб келади. Бор, узим юваман, - Холида хола юва-ётган кирига кул чузди.