روانشناسی-احساس خوب

دوپامین، قهرمان ناشناخته‌ای که می‌تواند از آسیب‌های انزوای اجتماعی جلوگیری کند!🛸 ✅ بنیاد ملی علوم آمریکا، در حال حمایت مالی از یک مطالعه پنج ساله است که به بررسی چگونگی تأثیر #انزوای اجتماعی بر مغز و نقش #دوپامین در این فرآیند می‌پردازد. 👤 دکتر لئورا یتنیکوف، استاد زیست‌شناسی و روانشناسی در کالج استیتن آیلند، این تحقیق را هدایت می‌کند. او به تازگی جایزه ۱ میلیون دلاری NSF CAREER را دریافت کرده تا نقش دوپامین را در تنظیم تغییرات میلین (پوشش عایق سلول‌های عصبی) که در اثر انزوای اجتماعی رخ می‌دهد، مورد بررسی قرار دهد. 🧪تیم او با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته ژنتیکی و تصویربرداری، نحوه تعامل دوپامین با سلول‌های الیگودندروسیت (سلول‌های سازنده میلین) را بررسی خواهند کرد و همچنین می‌سنجند که آیا تغییر سطح دوپامین می‌تواند اثرات منفی انزوای اجتماعی بر میلین را جبران کند. 🔍 میلین چیست و چرا اهمیت دارد؟ میلین، مانند عایق دور سیم برق، آکسون‌ها (رشته‌های بلند سلول‌های عصبی) را می‌پوشاند و سرعت انتقال پیام‌های الکتریکی در مغز را تسهیل می‌کند. این امر برای ارتباط بهتر بین نورون‌ها ضروری است. اما تحقیقات جدیدتر نشان می‌دهند که الیگودندروسیت‌ها علاوه بر تولید میلین، نقش پشتیبان متابولیک را نیز ایفا می‌کنند. آن‌ها مولکول‌هایی را برای تغذیه سیگنال‌های الکتریکی در حال عبور از آکسون‌ها فراهم می‌کنند. بدون این حمایت، آکسون‌ها ضعیف شده و تحلیل می‌روند. این موضوع باعث شده تا محققان این سوال را مطرح کنند: الیگودندروسیت‌ها علاوه بر تولید میلین، چه وظایف دیگری دارند؟ 📊 سه محور اصلی پژوهش: این پروژه تحقیقاتی بر سه حوزه کلیدی تمرکز خواهد داشت: 🔢نقش جدید دوپامین در انعطاف‌پذیری سیناپسی: دوپامین به عنوان یک انتقال‌دهنده عصبی مهم، در شکل‌گیری و تغییر اتصالات بین نورون‌ها (انعطاف‌پذیری سیناپسی) نقش دارد. این انعطاف‌پذیری، اساس یادگیری، حافظه و سازگاری مغز با تجربیات است. تیم دکتر یتنیکوف در حال بررسی این فرضیه هستند که دوپامین ممکن است با الیگودندروسیت‌ها تعامل کرده و نوع جدیدی از انعطاف‌پذیری را در مغز، یعنی انعطاف‌پذیری میلین، ایجاد کند. 🔢 پیامدهای گسترده‌تر دوپامین و میلین: انزوای اجتماعی تنها یکی از عواملی است که باعث تغییر در انعطاف‌پذیری میلین می‌شود. آسیب‌های مغزی و اختلالات روان‌پزشکی مانند اسکیزوفرنی و اعتیاد نیز با تغییرات میلین مرتبط هستند. از آنجایی که دوپامین در تمام این شرایط دخیل است، این تحقیق پتانسیل کاربرد در درک و درمان بسیاری از اختلالات دیگر را نیز دارد. 🔢 انزوای اجتماعی و عوامل مؤثر بر آن: این بخش به بررسی چگونگی تأثیر انزوای اجتماعی، به ویژه در شرایط کنونی پس از همه‌گیری کووید-۱۹ و همچنین در میان سالمندان و حتی جوانانی که وقت خود را صرف بازی‌های ویدئویی می‌کنند، بر مغز و مکانیسم‌های دخیل در آن می‌پردازد. 🔥 شواهد و یافته‌های اولیه: • مطالعات حیوانی از دهه ۱۹۶۰ نشان داده‌اند که انزوای اجتماعی سطح دوپامین را تغییر می‌دهد. • یک مطالعه مهم بر روی بیش از ۱۰۰ کودک در یتیم‌خانه‌های رومانی نشان داد که محرومیت روانی-اجتماعی منجر به رشد غیرطبیعی مغز، به ویژه در قشر پیش‌پیشانی (مسئول عملکردهای #شناختی سطح بالا و کنترل #تکانه)، و کاهش میلیناسیون در این ناحیه و سایر مسیرهای عصبی شده است. ❓ اهمیت و چشم‌انداز آینده: اگر این مطالعه بتواند مکانیسم‌های دقیق تخریب میلین ناشی از انزوای اجتماعی را شناسایی کند، می‌تواند دیدگاه‌های مهمی را برای درک و درمان سایر شرایط مرتبط با تخریب میلین مانند #اعتیاد به مواد مخدر، ام‌اس، #پارکینسون و سایر بیماری‌ها فراهم آورد. 💥💥💥

《 #افسردگی‌، یک خشم علیه خوده.》 انتقامی ست که آدم به جای زندگی، از خودش می‌گیره. وقتی حس میکنی دنیا، خدا، سرنوشت بهت ظلم کرده و به‌جای مبارزه یا پذیرش خودت، با پوچی بی‌معنایی خودتو مجازات می کنی.

#معرفی _کتاب

⁨ ⁨ اما چرا خواب این‌قدر مهمه به خصوص در این شرایط دردناک؟ چون خواب فقط استراحت نیست. خواب ترمیم مغزه. وقتی میخوابیم: مغز خاطرات رو مرتب میکنه، فشار هیجانی کم میشه، سیستم ایمنی قوی‌تر میشه، و مغز یاد میگیره چی خطر بوده، چی دیگه نیست. بدون خواب، همه‌چیز سنگین‌تر میشه: اضطراب، فکر تونلی، تحمل پایین، و حتی دردهای بدنی. پس اگه این روزها خوابت خوب نیست، با خودت نجنگ. اول کمک کن بدنت حس امنیت بگیره، بعد خواب خودش میاد. حتی خواب‌های کوتاه،‌چرت‌ها، یا فقط دراز کشیدن با چشم بسته برای مغز حساب میشن. در بحران، خواب یک نیاز حیاتیه و تو لایقش هستی. 🔴 در هفته گذشته چی کمک کرده که بهتر بخوابید، بنویسید تا برای یه نفر دیگه کمک کننده باشه. 💥 لطفا برای ادمین ارسال بفرمایید 💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥

🗣 درنگ #دکتر_ارسیا_تقوا. روان‌پزشک‌ به: رئیس‌جمهوری که خواب ندارد جناب آقای دکتر! در سخنرانی اخیر فرموده‌اید که به دنبال وقایع دی‌ماه امسال خواب ندارید. از آن‌جا که خواب برای سلامت جسم و روان هر انسانی ــ به‌ویژه کسی که تصمیم‌های کلان می‌گیردــ اهمیتی بنیادین دارد، خواستم به عنوان درمانگر نکاتی را با شما در میان بگذارم. در بررسی مشکلات خواب، تنها به عوامل سرشتی یا خانوادگی بسنده نمی‌کنیم؛ بلکه به عوامل اجتماعی نیز توجه داریم، از جمله این‌که دستگاه عصبی ما چگونه رویدادهای جهان پیرامون را هضم و جذب می‌کند. وقتی در میانه‌ی عزاداری ملی بی‌سابقه‌ای هستیم که جهان را پیش چشم‌مان غمبار و بی‌معنا کرده، و در عین حال خود را موظف می‌دانیم بگوییم «آن‌چه گذشت، گذشت؛ به پیشگیری از رخداد بعدی بیندیشیم»، از مغزی که این پیام را دریافت کرده چه انتظاری داریم؟ چنین گزاره‌ای، اگر با باور منطقی درونی ما در تعارض باشد، بخشی از مغز هر فعالیتی، از جمله خوابیدن، را کنار می‌گذارد تا این تعارض را تحلیل کند. هرچه تنش ذهنی بیشتر باشد، خواب دشوارتر خواهد شد. مغز می‌کوشد بفهمد چگونه ممکن است در برابر ملتی داغدار بگوییم، بگذریم و فقط امیدوار باشیم دیگر چنین فاجعه‌هایی تکرار نشود. حال تصور کنید با چنین بار ذهنی، پس از یک روز کاری سنگین بخواهیم بخوابیم؛ مگر ممکن است؟ سلول‌های خاکستری بیدار، به‌سادگی اجازه‌ی رها کردن چیزی را که با آن در تعارض‌اند، نمی‌دهند. مثلا مغز چگونه می‌تواند با این وضعیت کنار بیاید که سخنی خلاف میل ما گفته شده، گوینده‌ی خبر را زندانی کرده‌ایم و سپس در جایی دیگر ــ جایی که او نه حضور دارد و نه امکان دفاع ــ با تندی به او پاسخ بدهیم؟ طبیعی است ذهن هر انسانی در چنین شرایطی پریشان شود، به‌ویژه اگر کسی از صبح تا شام مدعی پیروی از اسوه عدل و انصاف باشد و یک عمر سخنان او را سرلوحه زندگی خود قرار داده باشد. شما شغل دشواری دارید و شرایط جامعه دشوارتر شده است. دیدن این همه درد و پردازش ذهنی آن، کار آسانی نیست؛ به‌ویژه اگر از مقتدای خود آموخته باشید که برای آن زن یهودی که در قلمرو حکومتش خلخال از پای او ربوده‌اند، باید خواب از چشم حاکم ربوده شود.

اکنون تصور کنید حاکمی خبر می‌شنود که در شهری نزدیک شهر خلخال- درست یا نادرست- جوانی کشته شده و به مادر داغدارش بی‌حرمتی کرده‌اند.

می‌گویند خواب تنها پدیده‌ای است که تبعیض نمی‌شناسد وخلقت به تساوی آن‌را میان ضعیف و قوی توزیع کرده است. به عنوان روان‌پزشک پیشنهاد می‌کنم به دل خود رجوع کنید و از آن درباره بی‌خوابی‌تان بپرسید. شاید پاسخش این باشد که آنان که به من دل بسته بودند می‌دانستند بیش از آن‌که برگزیده باشم، برکشیده‌ام؛ اما گمان می‌کردند شاید این بار وجدان بیدارش کاری کند، چونان تیری در تاریکی. آقای رئیس‌جمهور! شما تنها بی‌خواب این سرزمین نیستید؛ هر چند قرار بود وجدان بیدار آن باشید. برای رهایی از بی‌خوابی، یا باید با رعیت چنان رفتار کرد که بتوان آسوده خوابید، یا باید کاری کرد که گوش‌ها تنها اخباری را بشنوند که از گذرگاه‌های خاص به گوش می‌رسد. #تجربه‌های_روان‌پزشکانه

* تنهایی می‌تواند فرصتی برای خودشناسی باشد. وقتی تنها هستیم، می‌توانیم به احساسات، افکار، خواسته‌ها و ارزش‌های خود توجه کنیم و با خود صادق باشیم. تنهایی می‌تواند ما را به شناخت نقاط قوت و ضعف خود، بهبود روابط با دیگران و افزایش خلاقیت وادار کند. البته تنهایی باید اختیاری و موقت باشد، زیرا اگر طولانی و اجباری شود، ممکن است منجر به افسردگی، بی‌اعتمادی و کاهش اعتماد به نفس شود. پس تنهایی را به عنوان یک فرصت برای رشد شخصی ببینید و از آن به نحو مناسب استفاده کنید.

۶ راهکار برای کاهش نشخوار فکری: 1.نوشتن افکار: هر چی تو ذهنت می‌چرخه رو بدون سانسور روی کاغذ بنویس. 2. توقف فکر: به محض شروع نشخوار ذهنی، بگو «ایست!» و حواست رو پرت کن. 3. درگیر کردن ذهن: خودتو با کارهای هدف‌دار مثل ورزش، مطالعه یا کارای دستی مشغول کن. 4. تعیین تایم نگرانی: فقط ۱۵ دقیقه در روز به فکرای مزاحم اختصاص بده. 5. تغییر گفت‌وگوی درونی: افکار منفی رو با جملات منطقی و مهربون با خودت جایگزین کن. 6. تمرین ذهن‌آگاهی: چند دقیقه در روز فقط روی نفس کشیدن تمرکز کن و افکار رو رها کن https://t.me/ehsasekhooob

🌱عادت هایی که افسردگی رو تشدید می‌کنن: 1- آهنگای غمگین. 2- تحرک نداشتن. 3- دوری از اجتماع. 4- تمرکز روی افکار منفی. 5- اعتیاد به اینستاگرام. 6- تماشای افراطی فیلم. 7- نادیده گرفتن مشکلات. 8- انجام ندادن کارهای روزمره. 9- حذف وعده های غذایی. 10- دریافت نکردن نور خورشید و هوای تازه https://t.me/ehsasekhooob