"زنی که‌گم کردم "

اگر شبی چمدانی از اتاقت برداشتی و راس ساعت ۲ شب وقتی سکوت و سیاهی چون مخملی سنگین بر سر شهرت سایه افکنده بود از خانه بیرون رفتی تا گم شوی..‌ چند نفر خواهند بود که زودتر از بقیه بفهمند نیستی؟ و چند نفر خواهند بود که دلشان برایت تنگ شود و دلشان هرگز نخواهد که چمدانی در دستت و سفری پیش رویت باشد. اگر شبی در یک سکوت و تنهایی غلیظ از جاده های این شهر عبور کردی و این شهر را پس از خودت وا گذاشتی چند نفر خواهند بود که سراغت را بگیرند و یا بپرسند فلانی کجا رفته ست. اگر شبی با شنیدن آوازی کلاسیک یا حتی فولکلور متعلق به شهر و خانه ی پدری ات،راهی جاده شدی .چند نفر خواهند بود که از نبودنت در این شهر اشک بریزند؟ انسان قصه ی تنهای غم انگیزی ست که شاید در زندگی چند خواننده داشته باشد اما هیچکس نمی تواند تضمین کند که این خواننده ها واقعا عاشق این قصه ی تنهای غم انگیزند یا فقط برای پر شدن ثانیه شمار روزهایشان دنبالش میکنند.. کسی چه میداند.. به چمدانت و به ساعت ۲ شب و به آن تاریکی غلیظ نیمه شب فکر کن ... #عادله_زمانی @adelehz