ماهنامه مديريت ارتباطات
الذهاب إلى القناة على Telegram
ماهنامه مدیریت ارتباطات نشریه تخصصی حوزه ارتباطات، رسانه، روابطعمومی، جامعه اطلاعاتی و تبلیغات مدیرمسئول: امیرعباس تقیپور سردبیر: علی ورامینی ادمین: @majalleh2 تلفن: ۰۲۱۸۸۳۵۶۰۷۶
إظهار المزيد2 182
المشتركون
+124 ساعات
+137 أيام
+1530 أيام
جاري تحميل البيانات...
القنوات المماثلة
سحابة العلامات
الإشارات الواردة والصادرة
---
---
---
---
---
---
جذب المشتركين
سبتمبر '26
سبتمبر '26
+5
في 0 قنوات
أغسطس '26
+39
في 7 قنوات
Get PRO
يوليو '26
+25
في 8 قنوات
Get PRO
يونيو '26
+23
في 3 قنوات
Get PRO
مايو '26
+15
في 6 قنوات
Get PRO
أبريل '26
+8
في 5 قنوات
Get PRO
مارس '26
+2
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '26
+14
في 4 قنوات
Get PRO
يناير '26
+11
في 4 قنوات
Get PRO
ديسمبر '25
+21
في 6 قنوات
Get PRO
نوفمبر '25
+26
في 1 قنوات
Get PRO
أكتوبر '25
+29
في 5 قنوات
Get PRO
سبتمبر '25
+15
في 2 قنوات
Get PRO
أغسطس '25
+15
في 3 قنوات
Get PRO
يوليو '25
+23
في 6 قنوات
Get PRO
يونيو '25
+46
في 8 قنوات
Get PRO
مايو '25
+163
في 7 قنوات
Get PRO
أبريل '25
+8
في 2 قنوات
Get PRO
مارس '25
+11
في 3 قنوات
Get PRO
فبراير '25
+23
في 6 قنوات
Get PRO
يناير '25
+32
في 7 قنوات
Get PRO
ديسمبر '24
+23
في 7 قنوات
Get PRO
نوفمبر '24
+41
في 7 قنوات
Get PRO
أكتوبر '24
+39
في 16 قنوات
Get PRO
سبتمبر '24
+23
في 5 قنوات
Get PRO
أغسطس '24
+10
في 3 قنوات
Get PRO
يوليو '24
+41
في 14 قنوات
Get PRO
يونيو '24
+110
في 13 قنوات
Get PRO
مايو '24
+22
في 8 قنوات
Get PRO
أبريل '24
+28
في 5 قنوات
Get PRO
مارس '24
+145
في 11 قنوات
Get PRO
فبراير '24
+18
في 4 قنوات
Get PRO
يناير '24
+15
في 4 قنوات
Get PRO
ديسمبر '23
+12
في 7 قنوات
Get PRO
نوفمبر '23
+22
في 8 قنوات
Get PRO
أكتوبر '23
+23
في 9 قنوات
Get PRO
سبتمبر '23
+13
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '23
+47
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '23
+18
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '23
+11
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '23
+18
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '23
+14
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '23
+88
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '23
+43
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '23
+39
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '22
+27
في 0 قنوات
Get PRO
نوفمبر '22
+23
في 0 قنوات
Get PRO
أكتوبر '22
+30
في 0 قنوات
Get PRO
سبتمبر '22
+26
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '22
+22
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '22
+58
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '22
+26
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '22
+24
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '22
+32
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '22
+21
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '22
+41
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '22
+22
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '21
+39
في 0 قنوات
Get PRO
نوفمبر '21
+26
في 0 قنوات
Get PRO
أكتوبر '21
+51
في 0 قنوات
Get PRO
سبتمبر '21
+37
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '21
+34
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '21
+28
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '21
+17
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '21
+26
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '21
+48
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '21
+20
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '21
+28
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '21
+24
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '20
+1 969
في 0 قنوات
| التاريخ | نمو المشتركين | الإشارات | القنوات | |
| 04 سبتمبر | +1 | |||
| 03 سبتمبر | +1 | |||
| 02 سبتمبر | +3 | |||
| 01 سبتمبر | 0 |
منشورات القناة
مواجهه با جامعه فرهنگی مرکززدوده
گفتوگو با «فردین علیخواه» که اتفاق ایرانمال را یکی از لحظههای قابل مشاهدۀ یک تحول بزرگتر میداند
✍️🏻 صدف سرداری/ عضو هیئت تحریریه
❇️تجمع گستردۀ نوجوانان برای دیدار با یک یوتیوبر، در نگاه نخست ممکن است یکی از همان رویدادهای پرهیاهوی شبکههای اجتماعی به نظر برسد که پس از چند روز در میان انبوه خبرها و تصاویر گم میشوند. بااینحال، پشت این هیجان جمعی، میتوان نشانههایی از دگرگونی در الگوهای ارتباطی و فرهنگی نسل جدید دید.
❇️نسل جدیدی که به نسلهای زد و آلفا شناخته میشوند، بخش مهمی از تجربههای اجتماعی و فرهنگی خود را در فضایی سپری میکنند که قواعد آن با جهان رسانههای سنتی تفاوت دارد..
❇️فردین علیخواه، جامعهشناس و استاد دانشگاه، در این گفتوگو از ظهور میکروسلبریتیها، نقش پلتفرمها در تولید و توزیع شهرت، شکلهای جدید تعلق جمعی و فاصلهای که میان تجربۀ رسانهای نسلهای مختلف ایجاد شده است، میگوید.
🗞این گفتوگو در شماره ۱۹۵ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
| 2 | حقیقت هنوز شغل خبرنگار است
✍️🏻 افشین امیرشاهی / روزنامهنگار
❇️خیلی دور نیست آن روزهایی که مطبوعات و خبرگزاریها مهمترین مجاری تولید و انتشار خبر بودند. اکنون شرایط فرق کرده است. شبکههای اجتماعی، پیامرسانها، اینفلوئنسرها، شهروندخبرنگاران، کانالهای شخصی و ابزارهای هوش مصنوعی هر یک به بازیگری اثرگذار در تولید و انتشار اطلاعات تبدیل شدهاند. البته قدرت خبرنگار از میان نرفته، اما ساختار قدرت در اکوسیستم اطلاعات دگرگون شده است.
❇️سالهاست اهالی فن بسیار گفتهاند و هشدار دادهاند که گسترش هوش مصنوعی، شبکههای اجتماعی و شهروندخبرنگاران، روزنامهنگاری حرفهای را با چالشهای جدی روبهرو کرده است. هر فردی که یک تلفن همراه داشته باشد، در واقع یک ابزار خبرنگاری دارد که میتواند عکس و فیلم منتشر کند و با کمک هوش مصنوعی متن بنویسد و آن را به گزارش تبدیل کند. حتی بسیاری از تولیدکنندگان مستقل محتوا در شبکههای اجتماعی، مخاطبانی بیش از رسانههای حرفهای دارند.
❇️با وجود همۀ این چالشها، معتقدم بزرگترین مسئلۀ روزنامهنگاری در ایران، قبل از ابزارهای ماشینی و هوش مصنوعی، بحران اعتماد است. چون فناوریهای نوین، دستکم در آیندۀ نزدیک، هنوز فاصلۀ زیادی با جایگزینشدن برای قضاوت حرفهای، راستیآزمایی و مسئولیتپذیری خبرنگاران دارند. هوش مصنوعی میتواند در زمانی کوتاه خبر، گزارش یا تحلیل اولیه تولید کند، اما هنوز نمیتواند با اطمینان تشخیص دهد کدام تصویر دستکاری شده، فیلم متعلق به همان حادثه است، کدام نقلقول ناقص منتشر شده و تحلیلها تا چه حد بر دادههای واقعی استوار است؛ بنابراین قضاوت حرفهای، راستیآزمایی و مسئولیتپذیری خبرنگار همچنان اهمیت پیدا میکند.
❇️خبرنگاران ایران چالش دیگری هم دارند؛ مجبور به رقابت با رسانههای فارسیزبان خارج از کشور هستند. یکی از مدیران فرهنگی میگفت از ۴۱ رسانۀ تأثیرگذار فارسیزبان ۴۰ رسانه مربوط به خارج از ایران هستند که بعضی از این رسانهها را فقط یک نفر اداره میکند. یعنی یک نفر با شبکههای اجتماعیای که در اختیار دارد، خودش یک رسانۀ تأثیرگذار است. چهلویکمین در داخل ایران بود. خب این مسئلۀ بسیار عجیبی برای رسانههای داخل کشور است. هیچ رسانهای در داخل کشور صرفاً بهدلیل سابقه یا عنوان خود مرجعیت نخواهد داشت.
❇️با وجود همۀ این چالشها اگر بخواهیم امیدوارانه نگاه کنیم، پاسخ حفظ مرجعیت در روشهای حرفهای نهفته است. مخاطب میخواهد بداند خبر چگونه به دست آمده، بر چه اسنادی استوار است، آیا راستیآزمایی شده و همۀ روایتها شنیده شدهاند؟ شفافیت در فرایند تولید خبر به اندازۀ خود خبر اهمیت دارد. رسانهای که بتواند روش کار خودش را با صداقت و شفافیت توضیح دهد، سرمایهای ارزشمند به نام اعتماد خواهد ساخت.
🗞مطلبی که خواندید بخشهایی از یادداشتی است که در شماره ۱۹۵ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 134 |
| 3 | سوبژکتیویتۀ پلتفرمی و بحران مرجعیت
✍️🏻 قادر باستانی تبریزی/ مدرس و پژوهشگر ارتباطات
❇️اجتماع گستردۀ نوجوانان ایرانی در ایرانمال برای دیدار با «نیما تکیدو»، یکی از چهرههای شناختهشدۀ فضای یوتیوب و شبکههای اجتماعی، نشانهای از تحول عمیق در نظام تولید معنا، شکلگیری مرجعیت فرهنگی و تغییر الگوهای ارتباطی نسل جدید ایرانی است. این رویداد را میتوان به مثابه یک پدیدۀ ارتباطی مطالعه کرد که در آن، مرزهای میان مخاطب و تولیدکنندۀ محتوا، فضای مجازی و فضای فیزیکی، مصرف رسانهای و مشارکت اجتماعی، بیش از گذشته درهمتنیده شدهاند.
❇️در این رخداد، آنچه به نمایش درآمد، ظهور نوعی سوبژکتیویتۀ پلتفرمی بود که در آن هویت، احساس تعلق، سرمایۀ نمادین و کنش جمعی، بیش از آنکه در نهادهای رسمی و رسانههای سنتی شکل بگیرد، در بستر شبکههای اجتماعی و از رهگذر اقتصاد توجه ساخته و بازتولید میشود. در عصر پلتفرمها، سرمایۀ اجتماعی دیگر فقط از مسیر نهادهای رسمی، رسانههای بزرگ یا ساختارهای کلاسیک شهرت تولید نمیشود.
❇️یکی از مهمترین چارچوبهای نظری برای فهم رفتار مخاطبان در عصر رسانههای نوین، نظریۀ استفاده و خشنودی است. این نظریه که در دهۀ ۱۹۷۰ به وسیلۀ پژوهشگرانی مانند کاتز توسعه یافت، برخلاف دیدگاههای سنتی که مخاطب را موجودی منفعل در برابر پیام رسانهای میدانستند، بر انتخابگری مخاطب تأکید میکند. بر اساس این نظریه، افراد رسانهها را برای تأمین نیازهای مشخص خود انتخاب میکنند. بنابراین به جای این سؤال که «رسانه با مخاطب چه میکند؟» باید پرسید «مخاطب با رسانه چه میکند؟» از این منظر، استقبال نوجوانان از یک چهرۀ دیجیتال را باید در ارتباط با مجموعهای از نیازهای اجتماعی و روانشناختی تحلیل کرد.
❇️رسانههای رسمی در بسیاری از جوامع با یک بحران مرجعیت مواجه شدهاند. این بحران به معنای کاهش قدرت انحصاری در تعریف واقعیت اجتماعی است. نسل جدید الزاماً آنچه را یک رسانۀ رسمی معرفی میکند، بهعنوان تنها روایت معتبر نمیپذیرد. او روایتهای متعدد را مقایسه میکند، در شبکههای اجتماعی جستوجو میکند و از منابع متنوع دریافت میکند. در چنین شرایطی، ظهور اینفلوئنسرها را باید بخشی از فرایند گستردهتر انتقال مرجعیت از نهادهای متمرکز به شبکههای غیرمتمرکز دانست.
❇️وقتی یک جامعۀ ارتباطی جدید شکل گرفته است، حذف یک مصداق، مسئلۀ اصلی را حل نمیکند. اگر یک چهرۀ دیجیتال کنار گذاشته شود، منطق تولید مرجعیت در فضای مجازی همچنان ادامه خواهد یافت و چهرههای دیگری جایگزین خواهند شد. بنابراین مسئلۀ سیاستگذاری ارتباطی باید از سطح «کنترل مصادیق» به سطح «فهم ساختارها» ارتقا یابد. نوجوان امروز بیش از آنکه خود را مخاطب یک رسانه بداند، خود را عضو یک جامعۀ شبکهای میبیند.
🗞مطلبی که خواندید بخشهایی از یادداشتی است که در شماره ۱۹۵ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 104 |
| 4 |  +8اقتصاد سیاسی کابلهای زیردریایی بهعنوان حیاتیترین زیرساخت چگونه است؟
ابرهای دیجیتال کجا هستند؟ بالای سرمان؟ خیر! تمام اینترنت، هوش مصنوعی و دهها تریلیون دلار ثروت جهان، از درون لولههایی تاریک در کف سرد اقیانوسها میگذرد. کابلهای زیردریایی، شاهرگهای نامرئی حیات ما هستند. تسلط بر این شبکههای فایبرگلاس در اعماق دریا، حالا به معنای کنترل بلامنازع بر جهان در قرن جدید است. در واقع، تمام دنیای دیجیتال شما، از چتهای روزمره تا تریلیونها دلار تراکنش بانکی، فقط به یک کابل باریک در تاریکیِ مطلقِ کف اقیانوس بند است! فراموش کنید که اطلاعات در «فضا» یا «ابرها» جابجا میشود؛ نبرد واقعی قدرت در قرن جدید، در اعماق سرد دریاها در جریان است.
این مقاله در شماره ۱۹۳ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. | 120 |
| 5 | کشورهای مختلف برای محدودکردن دسترسی کودکان به شبکههای اجتماعی چه کردهاند؟
✍️🏻 محسن محمودی
❇️در ژوئیۀ ۲۰۲۶، پارلمان فرانسه در یک اجماع تاریخی و کمنظیر، قانون ممنوعیت استفاده از شبکههای اجتماعی برای کودکان زیر ۱۵ سال را تصویب کرد. این لایحه با ۲۷۹ رأی موافق در برابر ۸۱ رأی مخالف در مجلس ملی و با اکثریت قاطع ۲۴۳ در برابر ۲ در مجلس سنا به تصویب رسید. «امانوئل مکرون»، این قانون را که شامل ممنوعیت کامل استفاده از تلفن همراه در دبیرستانها نیز میشود، یک نقطۀ عطف در دوران ریاستجمهوری خود خواند و در ایکس نوشت: «فرانسه در اروپا برای محافظت از کودکان و نوجوانان پیشگام است.»
❇️در ایالات متحده، ایالتهایی مانند فلوریدا، یوتا، آرکانزاس و نیویورک تلاش کردهاند قوانین مشابهی برای محدود کردن دسترسی کودکان به شبکههای اجتماعی تصویب کنند. بهعنوان مثال، قانون HB 3 در فلوریدا (مصوب ۲۰۲۴) تلاش کرد کودکان زیر ۱۴ سال را از ایجاد حساب کاربری منع کند و برای نوجوانان ۱۴ و ۱۵ساله نیز رضایت صریح والدین را الزامی سازد. نیویورک نیز قانون SAFE for Kids را تصویب کرد که ارائۀ فیدهای الگوریتمی و نوتیفیکیشنهای شبانه را به کاربران زیر سن قانونی بدون رضایت والدین ممنوع میکند.
❇️تیکتاک متعلق به بایتدنس ــ را مجبور به اجرای یک «حالت نوجوان» (Youth Mode) اجباری برای کاربران زیر ۱۴ سال میکند. این سیستم با احراز هویت واقعی و استفاده از شمارۀ تلفن و کارت شناسایی فعال میشود. در این حالت، کودکان فقط میتوانند روزانه حداکثر ۴۰ دقیقه و آن هم صرفاً در بازۀ زمانی ۶ صبح تا ۱۰ شب از اپلیکیشن استفاده کنند. فراتر از محدودیت زمانی، الگوریتم محتوا نیز بهصورت دستوری مهندسی مجدد شده است.
❇️در کشورهای حوزۀ اسکاندیناوی و فنلاند، جایی که سنتهای دموکراتیک بر پایۀ آموزش سیستماتیک و اعتماد عمومی بنا شدهاند، رویکرد متفاوتی حاکم است. فنلاند به جای تکیه بر ممنوعیتهای قهری و پلیسی، روی ایجاد «تابآوری شناختی» سرمایهگذاری کرده است. در این کشورها، سواد رسانهای انتقادی از سنین پیشدبستانی در برنامۀ درسی گنجانده شده است تا کودکان را در برابر اطلاعات نادرست، قلدری سایبری و الگوریتمهای اعتیادآور واکسینه کنند.
❇️در خاورمیانه، گفتمان «محافظت از کودکان در فضای مجازی» غالباً بهعنوان یک اسب تروآ برای پیشبرد اهداف سانسور، کنترل سیاسی و مهندسی اجتماعی مورد استفاده قرار میگیرد. در برخی کشورها، جایی که دولتها انحصار جریان اطلاعات را طلب میکنند، قوانین محدودکنندۀ اینترنت بهطور مستمر تحت لوای «صیانت از اخلاق عمومی» یا «حفاظت از کانون خانواده و کودکان» به تصویب میرسند.
❇️تفاوت بنیادین در این جغرافیا آن است که زیرساختهای محدودکننده (نظیر فیلترینگ گسترده، کاهش پهنای باند پلتفرمهای خارجی و اجبار به استفاده از پلتفرمهای بومی تحت نظارت)، نه صرفاً برای محافظت از سلامت روان خردسالان، بلکه برای کل جمعیت بزرگسال اعمال میشود.
🗞مطلبی که خواندید بخشهایی از مقالهای با عنوان «از اتاقهای تاریک تا تالارهای الیزه» است که در شماره ۱۹۵ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 174 |
| 6 |  به جوانان اعتماد کنید
ژاله آموزگار، پژوهشگر فرهنگ و زبانهای باستانی:
❇️بزرگترها باید به جوانها اعتماد کنند چون جوانها بسیار بیشتر از چیزی که ما فکر میکنیم، میدانند. درواقع به جای آن که در مورد راهی که میروند سوالپیچشان کنید، همراهشان شوید و بشناسیدشان.
❇️شناخت است که باعث ایجاد علاقه و انگیزه میشود. من درد جوانها را میشناسم. در مورد مهاجرت آنها هم هیچوقت نمیگویم چرا میروید؟ چون درکشان میکنم و میدانم چرا میروند، فقط میگویم ای کاش نروید. ما باید به جوانها نزدیک شویم، به آنها میدان بدهیم و اجازه دهیم حرفشان را بزنند.
🗞متن کامل این مصاحبه در کتاب «سکوت سرد زمان؛ گفتوگوهایی درباره گفتوگو» به کوشش امیرعباس تقیپور منتشر شد. این کتاب مجموعهای از گفتوگوهای تحلیلی با ۹ تن از استادان، اندیشمندان و صاحبنظران حوزههای ارتباطات، رسانه، جامعهشناسی، اقتصاد، فرهنگ و هنر است که به مسئله گفتوگو در جامعه ایران میپردازد.
میتوانید کتاب را از سایت سیمای شرق تهیه کنید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 620 |
| 7 | کالبدشکافی سوءاستفادههای مبتنی بر شهرت در عصر الگوریتمها
✍️🏻 علی شاکر/ پژوهشگر ارتباطات و هوش مصنوعی
❇️موقعیت سلبریتیها در عصر رسانههای شبکهای و هوش مصنوعی، پارادوکس تازهای را آشکار کرده؛ شهرت با همهی منافعی که در زمینهی تأثیرگذاری و ثروت دارد، هدفی بیدفاع برای سوءاستفادههای سیستماتیک تبدیل میکند. این آسیبپذیری صرفاً محدود به نقض حریم خصوصی نیست، بلکه یک فرآیند سیستماتیک را در بر میگیرد که سوءاستفادههای جنسیتی و جعلهای دیجیتالی را تسهیل میکند.
❇️ماجرای رسوایی بازیگر فعلی و فوتبالیست پیشین، فارغ از صحت و سقم اتهامات، به وضوح نشان داد که چگونه ابهام موجود در پروندههای قضایی سلبریتیها، بلافاصله توسط رسانهها و افکار عمومی تبدیل به «محتوای جنجالی» و قابل مصرف میشود. این فرآیند بخشی از «سیاست رسوایی» است که در آن، حاشیههای زندگی خصوصی افراد مشهور، جامعه را به سمت هیجان کاذب و حاشیههای پررنگ سوق میدهد.
❇️در بسیاری از نظامهای حقوقی، به ویژه در ایالات متحده، منافع حریم خصوصی سلبریتیها به شدت تحتالشعاع اصل آزادی مطبوعات یا همان متمم اول قانون اساسی (First Amendment) قرار میگیرد. حرف این است که سلبریتیها با پذیرش شهرت، گویی که مثل شخصیت فاوست در نمایش گوته، پیمانی شیطانی بستهاند؛ پیمانی که مستلزم سلب غیرقابل برگشت بخشی از حریم خصوصی آنان است.
❇️تحلیل محتوای انتشار تصاویر خصوصی هکشده سلبریتیها در سال ۲۰۱۴ نشان داد که چگونه یک «جرم جنسی» و نقض حریم خصوصی، در فضای آنلاین به یک «رسوایی» و محتوای قابل مصرف تبدیل شد. در این فرآیند، گفتمان کاربران در پلتفرمهایی مانند ردیت، نوعی «مردانگی گیک» (Geek Masculinity) را بازتاب میدهد که در آن، حق استحقاق جنسی مردان بر کرامت زن سلبریتی اولویت مییابد.
❇️«سرزنش قربانی» یک مکانیسم گفتمانی قدرتمند است که در آن مقصر دیگر هکر (مجرم) و مصرفکننده (تسهیلکننده جرم) نیست بلکه خود قربانی است. فمینیستها، انتشار تصاویر هکشده را نوعی استمرار خشونت ساختاری و جنسیتی علیه زنان میدانند. حرف آنان این است که با تبدیل شدن «تجاوز دیجیتال» به «رسوایی»، گفتمان عمومی جرم را از بستر اخلاقی و قانونی خود خارج میکند و آن را به یک موضوع سرگرمکنندهی رسانهای تقلیل میدهد.
❇️یکی از جدیترین تهدیدهای نوظهور در حوزه سوءاستفاده از سلبریتیها، ظهور هوش مصنوعی مولِّد و تولید جعل عمیق (Deepfake) است. سلبریتیها به دلیل حجم عظیمی از تصاویر و نمونههای صوتی که به صورت عمومی در شبکههای اجتماعی منتشر میکنند، قربانیان ایدهآل دیپفیکها هستند. این محتوای عمومی، خوراک لازم برای الگوریتمهای هوش مصنوعی را فراهم میکند تا جعلیات واقعگرایانه تولید شود.
❇️سازوکار درونی شبکههای اجتماعی، سوءاستفاده از سلبریتیها را به صورت سیستماتیک تقویت میکند. الگوریتمهای پلتفرم با هدف حداکثرسازی «تعامل» کاربر (شامل لایک، کامنت و زمان تماشا) طراحی شدهاند. پس الگوریتمها ناخواسته یا خواسته، محتوایی را که به ضرر قربانی (سلبریتی) است، تقویت و ترویج میکنند. این همسویی میان انگیزه اقتصادی پلتفرمها و ترویج آسیب، یکی از خطرناکترین ابعاد مسئله است.
🗞مطلبی که خواندید بخشهایی از یادداشتی با عنوان «حُرمتشکنی در عصر بیحریم» است که در شماره ۱۸۶ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 204 |
| 8 |  آیا گفتوگو در ایران به انسداد رسیده است؟
❇️در جامعهای که با بحرانهای اجتماعی و سیاسی، شکافهای نسلی، فرهنگی و افزایش خشونت روبهروست، گفتوگو میتواند راهی برای بازسازی اعتماد و حفظ انسجام اجتماعی باشد.
❇️کتاب «سکوت سرد زمان؛ گفتوگوهایی درباره گفتوگو» به کوشش امیرعباس تقیپور، مجموعهای از دیدگاههای اندیشمندان و صاحبنظران حوزههای مختلف است که هرکدام از زاویهای به وضعیت گفتوگو در ایران و ضرورت آن در جامعه امروز ما پرداختهاند.
❇️این کتاب تلاشی است برای دوباره فکر کردن به امکان شنیدن، فهمیدن و پیدا کردن راهی برای عبور از شکافهایی که هر روز عمیقتر میشوند.
🗞میتوانید کتاب را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 774 |
| 9 | در پاسخ به اقتراح باشگاه روزنامهنگاران ایران - ۵
تعارض منافع بنگاهداری با خیر عمومی
علی ورامینی
روزنامهنگار
و سردبیر مدیریت ارتباطات
در پرسش نخست باشگاه روزنامهنگاران ایران، مشخصا دربارۀ نسبت «رسانه اقتصادی» و مسئولیت مالکان و مسئولان آن با داشتن مسئولیت در دولت سوال شده است. هرچند همین نسبت میان رسانههای عمومی هم محل تردید و شبهه جدی است، اما در نسبت رسانه اقتصادی واضحا تعارض منافع جدی وجود دارد.
رسانههای اقتصادی در ایران بیشتر از آنکه جنبه رسانهایشان برجسته باشد، جنبه اقتصادیشان برجسته است.
موسسان چنین رسانههایی که امروز هم بسیار زیاد شده و بخصوص در حوزههایی که گردش مالی زیاد است، مثل قارچ رشد کرده است، از ابتدا بر اساس یک «برنامه اقتصادی» رسانه را تأسیس میکنند. ماهیت این کار هیچ ایرادی ندارد.
رسانه برای ذینفعانی، سرویسها و خدماتی مشخص و مخاطب جذب میکند و باتوجه به برندی که میسازد درآمد کسب میکنند.
نمونههای موفقی هم در فضای رسانهای ایران داریم که اول خوشنامی برند رسانهشان جز اصول خدشهناپذیرشان است، دوم بهگونهای شفافاند که مخاطب بیشتر اوقات تشخیص میدهد این خبر، گزارش یا هر محتوای دیگرشان جزو سرویسهای کسبوکاریشان است یا کار رسانهایشان، و سوم بهدلیل گستردگی منابع مالیشان و اینکه صرفا به یک منبع متصل نیستند این فضا را دارند که حتی در خدمات و سرویسهایشان به مشتریها از ارزشها و اصول اولیه خود کوتاه نیایند.
اما در میان انبوه رسانههای اقتصادی که در سالهای اخیر شکل گرفتهاند، نمونههایی که این تفکیک و شفافیت را بهطور جدی رعایت کنند، بهنظر میرسد بسیار اندکاند.
در چنین وضعیتی که در بهترین حالت مالک و مسئول یک رسانه اقتصادی، مالک و مسئول یک بنگاه اقتصادی شفاف است، حتما که حضورش در دولت (که قرار است بیشترین خیر را بیشتر تعداد مردم داشته باشد) با یک تعارض منافع جدی روبروست.
دقیقا مثل اینکه مالک یک شرکت پیمانکار راهسازی و پلسازی مقامی در وزارت راه بگیرد، یا مدیرعامل یک شرکت دارویی، مدیر ارشد وزارت بهداشت شود. به همین دلیل پیشتر و بیشتر باید منتقد کسانی بود که در ابتدای امر برای مسئولیتهای دولتی چنین انتخابهایی میکنند. انتخابهایی که یا از روی ناآگاهی صورت گرفته یا با علم به این تعارض منافع، که در هر دو صورت جای تعجب و پرسش دارد.
دربارۀ سوال دوم هم با قطعیت نمیتوان جواب داد. به نظرم باید میان «اظهارنظر شخصی» و «کنش حرفهای» تفاوت قائل شد.
خبرنگار هم مانند هر انسان دیگری حق دارد در فضای مجازی نظر شخصی خود را بگوید و نمیتوان برای هر اظهارنظر شخصی از او انتظار داشت که از مدیرمسئولش اجازه بگیرد. اما وقتی این اظهارنظر تبدیل به افشاگری، طرح اتهام یا انتشار اطلاعاتی میشود که به اعتبار حرفهای او و رسانهای که در آن فعالیت میکند گره میخورد، دیگر نمیتوان بهسادگی آن را صرفاً یک اظهار نظر شخصی دانست. در اینجا پای مسئولیت حرفهای هم به میان میآید.
در مورد موضوع مشخصی که بحث حول آن شکل گرفته نیز به نظرم زمان و زمینه طرح این افشاگری مهم است. باید پرسید این همکاریها از چه زمانی وجود داشته، این مسائل از چه زمانی برای فرد مطرح بوده و چرا در این مقطع بیان شده است. این پرسشها لزوماً به معنای رد دغدغه یا افشاگری نیست، اما برای قضاوت درباره انگیزه و اعتبار آن مهماند.
در نهایت خبرنگار هم مانند هر انسان دیگری باید آزادی گفتن داشته باشد. اما آزادی گفتن به معنای رهایی از مسئولیت نیست. انتخاب ما از اینکه چه سخنی را، درباره چه کسی و در چه زمانی بگوییم، بخشی از چیزی است که از ما آدمهای متفاوتی میسازد.
@JournalistsClub1 | 153 |
| 10 | ژاله آموزگار، پژوهشگر فرهنگ و زبانهای باستانی:
به جوانان اعتماد کنید
❇️بزرگترها باید به جوانها اعتماد کنند چون جوانها بسیار بیشتر از چیزی که ما فکر میکنیم، میدانند. درواقع به جای آن که در مورد راهی که میروند سوالپیچشان کنید، همراهشان شوید و بشناسیدشان.
❇️شناخت است که باعث ایجاد علاقه و انگیزه میشود. من درد جوانها را میشناسم. در مورد مهاجرت آنها هم هیچوقت نمیگویم چرا میروید؟ چون درکشان میکنم و میدانم چرا میروند، فقط میگویم ای کاش نروید.
🗞متن این گفتوگو در کتاب ««سکوت سرد زمان؛ گفتوگوهایی درباره گفتوگو» به کوشش امیرعباس تقیپور منتشر شده است. این کتاب مجموعهای از گفتوگوهای تحلیلی با ۹ تن از استادان، اندیشمندان و صاحبنظران حوزههای ارتباطات، رسانه، جامعهشناسی، اقتصاد، فرهنگ و هنر است که به مسئله گفتوگو در جامعه ایران میپردازد. میتوانید این کتاب را از سایت سیمای شرق تهیه کنید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 63 |
| 11 | ژاله آموزگار، پژوهشگر فرهنگ و زبانهای باستانی:
به جوانان اعتماد کنید
❇️بزرگترها باید به جوانها اعتماد کنند چون جوانها بسیار بیشتر از چیزی که ما فکر میکنیم، میدانند. درواقع به جای آن که در مورد راهی که میروند سوالپیچشان کنید، همراهشان شوید و بشناسیدشان.
❇️شناخت است که باعث ایجاد علاقه و انگیزه میشود. من درد جوانها را میشناسم. در مورد مهاجرت آنها هم هیچوقت نمیگویم چرا میروید؟ چون درکشان میکنم و میدانم چرا میروند، فقط میگویم ای کاش نروید.
🗞متن این گفتوگو در کتاب ««سکوت سرد زمان؛ گفتوگوهایی درباره گفتوگو» به کوشش امیرعباس تقیپور منتشر شده است. این کتاب مجموعهای از گفتوگوهای تحلیلی با ۹ تن از استادان، اندیشمندان و صاحبنظران حوزههای ارتباطات، رسانه، جامعهشناسی، اقتصاد، فرهنگ و هنر است که به مسئله گفتوگو در جامعه ایران میپردازد. میتوانید این کتاب را از سایت سیمای شرق تهیه کنید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 1 |
| 12 | چه کسی جریان معنا را کنترل میکند؟
✍️🏻 امیرعباس تقیپور/مدیرمسئول
❇️قدرت همیشه با تغییر فناوری، شکل جدیدی پیدا کرده است. روزگاری مالکیت زمین، سپس سرمایه و بعد سازمان و بوروکراسی، منابع اصلی قدرت بودند. با ظهور فناوری اطلاعات، «اطلاعات» به منبعی راهبردی تبدیل شد و اکنون در عصر شبکه و هوش مصنوعی، پرسش مهمتری پیش روی ماست: چه کسی جریان اطلاعات، توجه و معنا را کنترل میکند؟
❇️«نتوکراسی» مفهومی است که برای توضیح بخشی از این جابهجایی در کانون قدرت مطرح شده است؛ جامعهای که در آن توانایی ایجاد، مدیریت و جهتدهی به شبکهها، اطلاعات و جریانهای ارتباطی، به یکی از مهمترین منابع قدرت تبدیل میشود. اما نتوکرات امروز الزاماً فرد یا گروهی مشخص نیست؛ میتواند پلتفرم، شرکت فناوری، دولت، رسانه، الگوریتم، تولیدکنندهٔ محتوا یا ترکیبی از اینها باشد.
❇️تغییر بزرگتر آنجاست که شبکهها دیگر فقط «پیام را منتقل نمیکنند»؛ بلکه در تعیین اینکه چه چیزی دیده شود، چه چیزی شنیده شود و چه چیزی به حاشیه رانده شود نیز نقش دارند. الگوریتمها به دروازهبانان جدید عرصه عمومی تبدیل شدهاند و هوش مصنوعی این توانایی را بیش از پیش گسترش داده است. در جامعهٔ شبکهای، قدرت فقط در توانایی تولید پیام نیست؛ در توانایی شکلدادن به مسیر حرکت پیام نیز هست.
❇️در چنین شرایطی، مسئله فقط «دسترسی به اطلاعات» نیست؛ مسئله، دسترسی به واقعیتهای متفاوت است. اگر هر کس متناسب با رفتار، علایق و شبکهٔ ارتباطی خود، جهانی متفاوت از اطلاعات دریافت کند، آیا هنوز میتوان از یک «افکار عمومی» واحد سخن گفت؟
❇️این پرسش، دموکراسی را نیز با چالشی جدید مواجه میکند. دموکراسی بر انتخاب آگاهانهٔ شهروندان استوار است؛ اما امروز باید پرسید چه کسی، پیش از انتخاب، میدان انتخاب را طراحی میکند؟
❇️از این منظر، نتوکراسی را نباید صرفاً جایگزین تکنوکراسی یا بوروکراسی دانست. مسئله عمیقتر است؛ قدرت در حال عبور از مالکیت منابع به کنترل جریانهاست. کنترل جریان اطلاعات، توجه و معنا میتواند به همان اندازهٔ مالکیت منابع، تعیینکنندهٔ مناسبات قدرت باشد و درست در همین نقطه، ارتباطات به قلب مسئلهٔ قدرت بازمیگردد. حالا دیگر روابط عمومی فقط مدیریت پیام و تصویر سازمان نیست؛ بلکه با شبکهها، دادهها، الگوریتمها و هوش مصنوعی و مهمتر از همه، با اعتماد عمومی مواجه میشود.
🗞این مطلب در شماره ۱۹۵ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 180 |
| 13 | بدیلهایی برای مکث
✍️🏻 علی ورامینی/ سردبیر
❇️چند سال پیش در سلمانیای جوانی دربارۀ یک اقلیت خاص با طعن و تمسخر صحبت کرد. حرفهای کلیشهای جامعه را تکرار میکرد؛ با قضاوتها و حکمهای کلی. زیر تیغ آرایشگر با او همکلام شدم و صحبتی دوستانه میانمان درگرفت. از همین کلیشهها و اینکه میشود فارغ از آنچه اجتماع بر ما تحمیل میکند، قضاوتها و نگرشمان را نسبت به دیگری عوض کنیم، صحبت کردیم. مدتی ساکت شد، گمان کردم حرفهایم آزردهاش کرده است. بعدتر متوجه شدم سکوتش برای تفکر به حرفهای ردوبدلشده بوده است. چند دقیقه بعد با لحن شیرینی گفت: «راست میگی ها...» انگار تابهحال سخنی متفاوت نشنیده بود که به آن فکر کند.
❇️داستان نیما تکیدو که پیش از غائلۀ ایرانمال تابهحال اسم او را نشنیده بودم، من را به یاد آن جوان انداخت؛ به یاد اینکه آیا برای نسلهای زد و آلفا که در جهان شبکههای اجتماعی و زیر سیطرۀ هیولای اقتصاد توجه رشد کردهاند، آیا توانستهایم سخن، راه و جهانهای بدیلی معرفی کنیم که بتوانند تجربه کنند؟ فضاهایی که واپسگرا نباشند و برای لحظاتی آنها را قلاب کنند تا به جهانی که در آن غوطهورند بیندیشند. ولی پیش از این باید به این پرسش بنیادین جواب داد که چرا باید به نسلی که در شبکههای اجتماعی غواصی میکند، بدیلی معرفی کرد؟
❇️نسلهای جدید در جهانی بزرگ شدهاند که بخش مهمی از زندگی روزمره و دریافتشان از جهان در شبکههای اجتماعی شکل گرفته است؛ جهانی که ما نیز بیرون از آن نایستادهایم. ما هم در همین فضا زندگی میکنیم، خبر میخوانیم، فیلم میبینیم، موسیقی گوش میدهیم، حرف میزنیم و حتی ارزش و اعتبار خودمان را با همان معیارهایی میسنجیم که از آنها انتقاد میکنیم. اگر قرار است از بدیل حرف بزنیم، باید تکلیفمان را با این توهم روشن کنیم که خودمان بیرون از این جهان ایستادهایم و از ارتفاعی بلندتر به آن نگاه میکنیم.
❇️امکان پرسیدن، به انسان اجازه میدهد میان آنچه هست و آنچه میتواند باشد، فاصلهای ببیند. برای نسل آلفا که از کودکی در معرض جریان بیوقفۀ تصویر، صدا، نظر و واکنش است، شاید همین فاصله ضروریتر باشد. مسئله این نیست که آنها را از شبکههای اجتماعی بیرون بکشیم؛ چنین چیزی نه ممکن است و نه لزوماً مطلوب. مسئله این است که بدانند جهان به اندازۀ صفحهای که در دست دارند کوچک نیست.
🗞مطلبی که خواندید بخشهایی از یادداشتی است که در شماره ۱۹۵ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 456 |
| 14 |  کتاب «سکوت سرد زمان؛ گفتوگوهایی درباره گفتوگو» منتشر شد
❇️کتاب «سکوت سرد زمان؛ گفتوگوهایی درباره گفتوگو» به کوشش امیرعباس تقیپور منتشر شد. این کتاب مجموعهای از گفتوگوهای تحلیلی با ۹ تن از استادان، اندیشمندان و صاحبنظران حوزههای ارتباطات، رسانه، جامعهشناسی، اقتصاد، فرهنگ و هنر است که به مسئله گفتوگو در جامعه ایران میپردازد.
❇️گفتوگوهای این مجموعه پیشتر در شمارههای ۱۶۰ تا ۱۷۱ ماهنامه «مدیریت ارتباطات» منتشر شده بودند و اکنون در قالب کتاب در دسترس مخاطبان قرار گرفتهاند.
❇️در «سکوت سرد زمان» با هادی خانیکی، حسین انتظامی، یونس شکرخواه، حجتالله ایوبی، باقر ساروخانی، قطبالدین صادقی، شهیندخت خوارزمی، محسن رنانی و ژاله آموزگار گفتوگو شده است. این چهرهها از منظرهای متفاوت علمی و تجربی، به چیستی و ضرورت گفتوگو، موانع شکلگیری آن و چشمانداز گفتوگو در جامعه ایران پرداختهاند.
میتوانید این کتاب را از اینجا سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 535 |
| 15 | جامعه فرهنگی مرکززدوده
یکصد و نود و پنجمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیرمسئولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی منتشر شد. این شماره تازه ماهنامه سه پرونده خواندنی دارد؛ پروندهای درباره غائله حضور هزاران نوجوان در ایرانمال برای دیدار با یک یوتیوبر، صفحاتی به یاد تژا میرفخرایی، استاد علوم ارتباطات و پروندهای درباره بررسی روندهایی که آرامآرام قواعد بازی میان انسان، رسانه و فناوری را تغییر میدهند.
❇️چه کسی از نیما تکیدو میترسد؟
پرونده ویژه این شماره با عنوان «چرا قهرمانان نسل جدید برای ما غریبهاند؟» به حضور هزاران نوجوان و جوان نسل زد و آلفا برای دیدار با نیما تکیدو در ایرانمال میپردازد. این ماجرا بیش از آنکه فقط یک تجمع پرحاشیه یا واکنشی به محبوبیت یک یوتیوبر باشد، تصویری از تغییرات فرهنگی و رسانهای نسل جدید به دست میدهد. نسلی که بخش مهمی از سرگرمی، ارتباط و تجربه جمعی خود را در شبکههای اجتماعی و پلتفرمهای آنلاین پیدا کرده است. چرا چهرههایی که برای نوجوانان آشنا و اثرگذارند، برای بسیاری از بزرگسالان و نهادهای فرهنگی ناشناختهاند؟ چنین فاصلهای میان رسانههای رسمی و زیست واقعی نسل زد و آلفا چگونه شکل گرفته است؟
در این پرونده در گفتوگو و مجموعه یادداشتهایی این موضوع را از منظر جامعهشناسی، روانشناسی و نقش رسانه بررسی کردهایم که به جای برچسبزنیهای «کمارزش» و «مبتذل» به علایق نسل جدید، چگونه میتوان باب گفتوگو را با آنها باز کرد؟
❇️هنوز روزنامهنگار
خبر دیگر فقط از مسیر تحریریهها به مخاطب نمیرسد. شبکههای اجتماعی، هوش مصنوعی و انبوه تولیدکنندگان محتوا، مرز میان خبر و اطلاعات جعلی را کمرنگ کردهاند و جایگاه خبرنگار را بیش از گذشته در معرض بازتعریف قرار دادهاند. در چنین فضایی، ارزش روزنامهنگاری بیش از سرعت انتشار، به راستیآزمایی، دسترسی، شناخت زمینه و توانایی روایتکردن گره خورده است. برای خبرنگار ایرانی که همزمان با بحران اعتماد و محدودیتهای رسانهای روبهروست، حفظ هویت حرفهای دشوارتر شده است. شاید درست در همین نقطه باید دوباره از هویت حرفهای خبرنگار پرسید.
پرونده دیگر این شماره با عنوان «هنوز روزنامهنگار» با مجموعه یادداشتهایی از روزنامهنگاران، جایگاه خبرنگاری در عصر شبکههای اجتماعی و هوش مصنوعی را بررسی میکند.
❇️یادِ استاد
در شماره ۱۹۵ ماهنامه مدیریت ارتباطات صفحاتی به تژا میرفخرایی، استاد علوم ارتباطات که بهتازگی درگذشت، اختصاص داده شده است. استادی که خبر را به مثابه گفتمان تعریف میکرد و نشان میداد که روزنامهنگاران، نه بازتابدهندگان منفعل، که سازندگان فعال معنا هستند. همکارانش او را «الماس علوم ارتباطات» خواندند و شاگردانش، تدریس دقیق و سختگیرانهاش را با تعبیر «دلهرۀ شیرین» به یاد دارند. پرونده «یادِ استاد» با مجموعه یادداشتها و گزارشی، زندگی، اندیشه و راه پرپیچوخم او را بازخوانی میکند.
❇️بازنگری در قواعد بازی
سلسه گزارشهای این شماره از بررسی روندهای جهانی در دنیای فناوری و ارتباطات، به دو تحول مهم در تقاطع فناوری، رسانه و عاملیت انسانی میپردازد؛ از ورود هوش مصنوعی به صنعت سینما و تغییر جایگاه مؤلف تا تصمیم فرانسه برای محدودکردن دسترسی کودکان به شبکههای اجتماعی. این دو اتفاق، پرسشهایی درباره استقلال انسان، حقوق کودک، آزادی بیان و نفوذ الگوریتمها پیش میکشند و تصویری از جهانی ارائه میدهند که فناوری بیش از همیشه در حال بازتعریف قواعد آن است.
❇️بدیلهایی برای مکث
امیرعباس تقیپور، مدیرمسئول ماهنامه در سرمقاله شماره ۱۹۵ با عنوان «قدرت در عصر شبکه» به جابهجایی منابع قدرت از مالکیت به کنترل جریان اطلاعات، توجه و معنا و نقش شبکهها، الگوریتمها و هوش مصنوعی در شکلدهی به افکار عمومی میپردازد.
همچنین علی ورامینی، سردبیر ماهنامه در مقاله «بدیل هایی برای مکث» درباره غائله نیما تکیدو و حضور هزاران نوجوان در ایرانمال، نوشته است که به جای تخطئه سلیقه باید به فضاها و امکانهایی برای سر بیرون آوردن نسلهای جدید از گوشی فکر کرد.
همچنین در شماره تازه مدیریت ارتباطات مروری داریم بر نقشهای چندگانۀ پلتفرم تلگرام و تجربۀ کاربران ایرانی به مناسبت ۱۳امین سالگرد تأسیس این پیامرسان. مطالبی هم به بررسی ذائقۀ هنری و آسیبشناسی تغییر سلیقۀ عمومی مخاطبان، تبدیلکردن فناوری به یک امر مطلق و جایگزینکردن آن با پذیرش ناتمامی و آسیبهای بسیار رایج نثر و زبان فارسی اختصاص دارد.
◾️ ماهنامه «مدیریت ارتباطات» به شما کمک میکند که از جهان جدید، جهان ارتباطات سر در بیاوردید.
🗞️ میتوانید این شماره ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 203 |
| 16 |  چرا قهرمانان نسل جدید برای ما غریبهاند؟
در پرونده ویژه شماره جدید ماهنامه مدیریت ارتباطات پدیده حضور هزاران نفر از نسل زد و آلفا برای دیدار با یک یوتیوبر و شکاف میان نهادهای فرهنگی و زیست واقعی نسل جدید بررسی شده است.
همچنین در پرونده دیگر این شماره، روزنامهنگاران درباره جایگاه این حرفه در عصر شبکههای اجتماعی و هوش مصنوعی نوشتهاند.
صفحاتی هم به تژا میرفخرایی، چهره ماندگار علوم ارتباطات اختصاص داده شده است.
شماره ۱۹۵ ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیرمسئولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی منتشر شد.
میتوانید این شماره ماهنامه را از سایت سینمای شرق تهیه کنید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 1 281 |
| 17 | دیپلماسی در عصر دیجیتال چه تغییری کرده است؟
✍️🏻محسن محمودی/ عضو هیئت تحریریه
❇️دیپلماتها چگونه با انبوه جریانهای کاری دیجیتال و فشار ناشی از فناوریهای نوین مقابله میکنند؟ و مهمتر آنکه، این راهبردهای مقابلهای چه حقیقتی را دربارۀ وضعیت امروز دیپلماسی فاش میکنند؟ امروزه غلبۀ ابزارهای فناورانه بر زندگی حرفهای در بسیاری از بخشها، شکلی خردکننده به خود گرفته است.
❇️این واقعیت قطعاً در مورد دیپلماتها و کارگزاران دستگاه دیپلماسی که مأمور اجرای سیاست خارجی، مدیریت روابط بینالملل و صیانت از منافع ملی در خارج از مرزها هستند، صدق میکند. همهگیری کووید-۱۹، کنش دیپلماتیک را بیش از پیش به سمت دنیای مجازی سوق داد؛ تحولی که به نظر میرسد آثاری ماندگار بر «تعاملات هیبریدی» (ترکیبی) و روند فزایندۀ پیوند سیاست با بخش فناوری بر جای گذاشته است.
❇️بااینحال، پژوهشهای مربوط به پیامدهای بوروکراتیک دیجیتالیشدن و گذار به «دولت الکترونیک»، اغلب سازمانهای دیپلماتیک را نادیده گرفته و در عوض بر تحلیل خدمات عمومی داخلی تمرکز کردهاند. در این میان، موج مطالعات دیپلماسی دیجیتال در روابط بینالملل، گزارشهای ارزشمندی از چگونگی بازآرایی سنتهای دیپلماتیک توسط فناوریهای نوین ارائه داده است. این مطالعات بهتفصیل ظهور روالها، هنجارها و کنشهای جدیدی را ترسیم کردهاند که هر یک با تنشها و معماهای خاص خود همراه است.
❇️دیپلماتهای امروزی با چالشی دوگانه روبهرو هستند؛ از یک سو باید ابزارهای دیجیتال (مانند پلتفرمهای مجازی، اپلیکیشنهای مدیریت کار و رسانههای اجتماعی) را به خدمت بگیرند و از سوی دیگر، ناچارند سطحی از «فاصلهگذاری آگاهانه» را حفظ کنند تا هم تداوم نهادی خود را تضمین کرده و هم خودمختاریشان را در ساختارهای بوروکراتیک حفظ کنند.
🗞متن کامل این مقاله با عنوان «خودمختاری در خطوط مقدم دیجیتال» در شماره ۱۹۲ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 197 |
| 18 | قربانیان عکسها
✍️🏻منصوره محمدی / خبرنگار اجتماعی
❇️یکی از پارادوکسهای مهم در بحران آزار زنان در کانالهای تلگرامی، نقش فیلترینگ در تسهیل فعالیت مجرمان سایبری و درعینحال، افزایش آسیبپذیری کاربران عادی است. از یک سو، مجرمان با استفاده از ابزارهای تغییر آیپی (VPN) بهراحتی موقعیت مکانی و هویت خود را پنهان میکنند؛ اقدامی که فرایند شناسایی و دستگیری آنها را برای پلیس بهشدت پیچیده و زمانبر میسازند.
❇️از سوی دیگر، کاربران عادی نیز برای دسترسی به شبکههای اجتماعی ناگزیر به استفاده از همین ابزارها هستند. این استفادۀ اجباری از ویپیان، آنها را در معرض خطرات بیشتری قرار میدهد؛ چراکه بسیاری از این ابزارهای تغییردهندۀ آیپی، امنیت کافی ندارند و اطلاعات کاربران از جمله تصاویر، شمارۀ تلفن و دادههای شخصی آنها را در معرض نفوذ و سرقت قرار میدهند.
❇️به عبارت دیگر، فیلترینگ با ایجاد یک فضای ناامن دیجیتال، همزمان دو نتیجۀ معکوس دارد؛ از یک سو، مجرمان را در پناهگاهی امن برای ارتکاب جرم قرار میدهد و از سوی دیگر، قربانیان را بدون هیچ حفاظت مؤثری در معرض تهدیدات سایبری رها میکند.
🗞متن کامل این گزارش در شماره ۱۹۴ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 278 |
| 19 | رسانهای که در دهه ۶۰ منجمد است
✍️🏻مسعود سپهر/ جامعهشناس سیاسی
❇️سالهاست که بسیاری از دلسوزان و عاشقان میهن برای رسانۀ ملی استعارۀ «رسانۀ میلی» را به کار میبرند و بر از دست رفتن مرجعیت و اعتماد عمومی نسبت به آن انگشت حسرت بر دندان میگزند. انگار که دستاندرکاران رسانه در دوران انحصار سیما به شبکههای یک و دو در دهۀ ۶۰ و بدون هیچ رقابت تصویری منجمد شدهاند و حتی در بخش رادیویی نیز میتوان گفت از دوران پیش از انقلاب، در رقابت با رادیوهای خارجی عرصه را باخته بود.
❇️اردشیر راجی، آخرین سفیر دولت شاهنشاهی در لندن در کتاب خاطراتش با عنوان «خدمتگزار تختطاووس»، شرح میدهد که چگونه مهمترین دغدغۀ شاه با شروع امواج انقلاب اسلامی خاموشکردن صدای رادیوی بیبیسی بود. چگونه؟ او هرگز نفهمید که نمیشود صداهای دیگر را خفه کرد، اما میشود جذابتر، متکثرتر، دقیقتر و صادقانهتر سخن گفت تا مردم به جای دیگری به تو گوش دهند.
❇️امروز با فراگیر شدن شبکههای تلویزیونی و ماهوارهای و شبکههای مجازی و تبدیلشدن هر گوشی تلفن همراه به یک رسانۀ صوتی و تصویری که در سطح جهانی قابلیت پیامرسانی دارند، برای رقابت فقط یک راه وجود دارد؛ مخاطب شما را انتخاب کند.
🗞متن کامل این یادداشت با عنوان «میدان را بردیم جنگ رسانه را نه» در شماره ۱۹۰-۱۹۱ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 289 |
| 20 |  زایش یک ابررسانه
✍️🏻محسن محمودی/ عضو هیئت تحریریه
❇️در اواخر فوریۀ ۲۰۲۶، صنعت جهانی سرگرمی و رسانه شاهد یکی از عظیمترین و ساختارشکنترین تحولات تاریخ خود بود؛ ادغام ۱۱۰٫۹ میلیارد دلاری شرکتهای «پارامونت ـ اسکایدنس» و «برادران وارنر دیسکاوری» که پس از ماهها رقابت نفسگیر با غولهای فناوری نظیر نتفلیکس به سرانجام رسید.
❇️تحلیل ادغامهای رسانهای در این ابعاد، بدون بهرهگیری از دستگاه مفهومی «اقتصاد سیاسی انتقادی ارتباطات» ابتر خواهد بود. «وینسنت موسکو» (Vincent Mosco)، نظریهپرداز برجستۀ اقتصاد سیاسی، ساختار رسانهها را از طریق سه فرایند درهمتنیدۀ «کالاییسازی»، «فضاییسازی» و «ساختاردهی» تبیین میکند.
❇️در ادغام پارامونت و وارنر، «فضاییسازی» به بارزترین شکل ممکن رخ داده است. فضاییسازی به معنای غلبه بر محدودیتهای زمانی و مکانی از طریق انحصار زنجیرۀ تولید، توزیع و نمایش است. با این ادغام، یک نهاد واحد به الیگارشی قدرتمندی تبدیل میشود.
🗞متن کامل این مقاله در شماره ۱۹۴ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine | 267 |
