جمجمه

تضرّع بر روانِ مرده ای آن که دیگر دلی در سینه‌ات نمی‌زند به خانه‌ات بازگرد نَفَحاتِ سحر آغشته‌ی آتش و مُرّ از زادگاه تو پامفولیا به ملکوت بر می‌شود بهادُران و کاهنان گرداگردِ پیکرِ تو باژ می‌گویند الهگان پارناسوس به چهرِ هزار آوا پیرامون هیمه‌ی مقدس در پروازند - خواهرت استخوان‌هایت را به هفت گلاب شسته - تا تو ای روح از بلادِ مردگان به آنِ زندگی شوی و به تنِ اِرِ جنگجو بازآیی رگ‌هایت به تو باز داده شده تا یاخته‌های رفته به رفتار آیند بر سپر و تابوت تو زندگانی زمینی‌ات و آن چه آسمان به تو بخشیده بود نقش گردیده وبر هفت بند جامه‌ات اوراد و عقیق آونگ‌اند دست‌هایت به تو باز داده شده و خواهرت در کنار تو ایستاده تا اندام‌هات را نگاهبانی کند مهراس! جنگ به پایان آمده و هیچ‌یک از دشمنانت این‌جا نیست تو دیدگانت را برای دیدن و گوش‌هایت را برای شنیدن بازیافتی آوای مرا نمی‌شنوی؟ منم! خواهر و همسر تو که زمین از سرشک دیدگانش تر است. دهانت به تو باز داده شده تا با ما از سرگشتگی‌هات از رنج و شادی‌هات بسرایی بیدار شو اِر آرمنیوس! ای آن که دیگر دلی در سینه‌ات نمی‌زند پاهایت به تو باز داده شده با ما از راه‌های رفته سخن بگو بیدار شو! اِرِ آهن‌دل در من بنگر و از زندگانی آن سوی گور از راه‌های رفته سخن بگو آواز دهانت به تو باز داده شده. #شاپور_جورکش @jom_jom_e https://www.instagram.com/p/DGNp1q1Ky8O/?igsh=MTk5ZzFlaDVjaTF2dA==