PENELOPA
الذهاب إلى القناة على Telegram
سرشت حقیقی روح، شکوفایی مستمر است تا حرکت خود را به سوی نواحی عظیم تری از آگاهی شخصی ادامه دهد. .
إظهار المزيد452
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
لا توجد بيانات7 أيام
-530 أيام
أرشيف المشاركات
452
I don't know what I've become
Floating softly, flying up
Like there's no more gravity
Body and mind, different things
I don't know what I've become
But I feel so good this time
From far off, I hear you cry
Floating softly, split in two
I'm flying high
@MENMETHOD
452
[می‌گویم: تو قشنگی، خیلی قشنگی. چشم‌هایت مثل یک دشتِ ناشناس که مرد شب مهتاب به آن رسیده باشد. مرد دوست دارد که به آن زل بزند و توی سیاهی‌اش دنبال ردِ چشمه‌ای، یا پریدنِ «پری شاهرخ»یی بگردد تا سپیدهٔ سحر.
از این چشم‌ها، مرد هیچ وقت خسته نمی‌شود. فهمیدن دارند، ستاره دارند. ستارهٔ خنکا هستند در اوج گرمای بی‌پیر. من چه حقی دارم روشناییت را تاریک کنم. نمی‌دانی با چه نعره‌هایی از خواب می‌پرم و تا چند روز آرام و قرار ندارم. نپرس پس چرا گذاشتم که به من انس بگیری، دل بگذاری...
همهٔ امیدم این بود که - نمی‌دانستم چطور، ولی مطمئن بودم که - یک روز پیش می‌آید که بیداری، روبرو می‌شوم با کابوس. امیدم این بود که آن سنگینی که نمی‌دانستم چیست برداشته شود از خواب و بیداری‌ام...]
– شهریار مندنی‌پور
«شرق بنفشه»
نشر مرکز؛ چاپ اول: ۱۳۷۷
