نیمه شبِ بدون تو؛

اگه همه میخانت سر جنده بودنته‌ عزیزم

:))

هیچوقت سعی نکنید با جنده بودن عشق طرفو بگیرید

تو زندگیم خیل اشتباه کردم ولی هیچوقت رو پسرا محلمون کراش نزدم 😂

برگشتن از راهی که با ذوق رفتم، بدترین چیزیه که تجربه کردم.

سخت ترین قسمت جدا کردن راهم از تو این بود که مطمئن بودم اگه برم دنبالم نمیای.

یه روزی دنبالت میگردن که یا خودت نیستی یا حست.

اتفاقا اونی که خیلی راحت کسی که دوستش داشت رو دیگه دوست نداشت من بودم، اونی که خیلی جاها میبخشید و دیگه نبخشید من بودم، اونی که ترس از دست دادن داشت ولی با تموم اون ترس‌ها آدم‌ها رو رها کرد من بودم، اونی که قوی نبود ولی ادامه داد چون مجبور بود هم من بودم، من همیشه صبر میکنم، تلاش میکنم، میمونم ولی وقتی حس کنم بیش از حد آسیب دیدم تیکه‌های خودم رو برمیدارم و دور میشم و دیگه نمیشناسمتون.

خیانت درد داره بله،ولی تاحالا کات از رو منطق نداشتی؛ که بفهمی جنگ با خودت و دلت چه کوفتیه.

‏کاش یه کمپی هم بود میرفتم برای ترک سادگی و مهربونیم.

مطمئنم اگه یکم سنگدل بودم زندگی خیلی بهتر میگذشت یه جایی فهمیدم مهربون بودن سخت نیست تاوان مهربون بودنه که سخته. وقتی هزاربار بخشیدم هزاربار فرصت دادم هزاربار خودمو نادیده گرفتم تایه نفردیگه حالش خوب باشه. آخرش فقط تو ذهنم موند نکنه اگه این‌قدر دل‌رحم نبودم زندگی باهام مهربون‌تر بود؟

خیلی تلاش کردم خودمو جمع و جور کنم، نشد. فروپاشیدم.

کسیو پیدا کن که حتی اگه بهش پشت کردی از پشت بغلت کنه.

در “ولش کن هر چی شد شد” ترین حالت ممکنم.