♪ܝِ݅ܝܦ̇ܝ̇ߺߊ
الذهاب إلى القناة على Telegram
209
المشتركون
-224 ساعات
لا توجد بيانات7 أيام
-1630 أيام
أرشيف المشاركات
«خستهام… نه از جسم، که از تکرارِ مداومِ یک فیلمِ قدیمی در سرم. فکرهایم، کلاغهای سیاهیاند که بر شاخههایِ خشکِ خیالم نشستهاند و هرگز قصدِ پریدن ندارند. انگار روحی که در من زندانیست، در این هیاهویِ بیصدایِ ذهن، زیرِ آوارِ هزاران “چه میشد اگر”، نفسش بند آمده است. کاش میشد برای لحظهای، مغز را از سر درآورد و کنار گذاشت؛ تا بالاخره، سکوتِ مطلق، این مهمانِ عزیز، به خانه برگردد.»
_غـزل
«خستهام… گودیِ عمیقِ زیر چشمم، تنها نقشهایست که از میدانِ جنگِ درونم باقی مانده. این تیرگیها، ردِ پایِ همان کلاغهایِ سیاهیاند که مدام رویِ شاخههایِ خیالم نشستهاند. انگار تمامِ آن «چه میشد اگرها» و رویاهایِ ناتمام، درست همینجا، در حاشیهیِ چشمهایم رسوب کردهاند تا هر صبح، در آینه، شاهدِ فرسودگیِ روحم باشند.»
_غـزل
Repost from ستارهای که بلعیده شد.
اون ماجرارو برای کسی تعریف نکرد. اما من دیدم اون شب وقتی میخواست چشماشو روی هم بزاره و بخوابه چند ساعت طول کشید.
Repost from ستارهای که بلعیده شد.
بیش از حد چرته. مضخرفه. آزار دهندست. منزجر کنندست. و این کلمات برای همه چیزه این زندگی صدق می کنه.
Repost from نیمنگاه•
مـن بـرق چـشـمهـای تـو را دیـدهام، تـو نـیز
اشــک مـرا بــبــیـن کـه خــداحافظـی کـنـیـم
فاضل نظری
