اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!
الذهاب إلى القناة على Telegram
من؟ شاید هیچ‌کاره، شاید هم نیم‌چه نویسنده.
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
6 237
المشتركون
-2624 ساعات
-1907 أيام
+1 98230 أيام
أرشيف المشاركات
خودمو بغل می‌کنم؛ تنم از من درد می‌کنه. نمی‌دونم کِی این‌قدر از خودم دور شدم که حتی آغوش خودم هم غریبه‌ست. دست‌هام دور تنم حلقه می‌شن، اما انگار هیچ‌کس اون‌جا نیست که نجاتش بده. من موندم و تنی که از بودنم خسته‌ست، و منی که حتی بلد نیست بفهمه کجاش درد می‌کنه. خودمو محکم‌تر بغل می‌کنم؛ اگه انقدر فشارم بدم که مرزِ من و خودم محو بشه، شاید بالاخره فهمیدم این همه درد دقیقاً مالِ کدوم یکی از ماست.
.صاد.
ولی یه شب وقتی که بارون می‌بارید از خونه می‌زنم بیرون و تا صبح تو خیابون قدم می‌زنم.
شد شد، نشد شبی که بارون می‌بارید از خونه می‌زنم بیرون و تا صبح تو خیابون قدم می‌زنم.
با آدم‌ها صحبت کردم، کسی نفهمیدتم، بهم گفتن عجیب، بهم گفتن متوهم، بهم گفتن لوس، بهم گفتن ضعیف، قلم بغلم کرد.
بدتر بهش فکر می‌کنم، من حتی لای شلوغ‌ترین روز ها هم جا برا فکر کردن دارم.
از هر چی بخوای فرار کنی، بدتر گریبان گیرت می‌شه.
اکثر وقت‌ها همین بودم. لحن ته وجودم رو روی کاغذ بالا می‌آرم، و بهش می‌گن "قشنگ".
