خان زِنّیرَه

گاهی آدم‌ها یه جوری توی ذهنمون می‌مونن که حتی خودمون هم نمی‌فهمیم دقیقاً از کِی و چرا. نه حتماً به خاطر یه اتفاق بزرگ؛ گاهی فقط به خاطر چند کلمه، یه حس، یه برخورد کوتاه یا حتی تصویری که از دنیای خودشون نشونمون دادن. من این روزها که دارم آخرین نامه‌های صاد رو می‌نویسم، بیشتر از همیشه به همین آدم‌های کوتاه و بلندِ مسیر فکر می‌کنم. به آدمایی که شاید سال‌ها کنارمون بمونن و یه روز تبدیل به بخشی از خاطراتمون بشن؛ و آدمایی که فقط برای چند دقیقه از کنارمون رد بشن، ولی همون چند دقیقه هم بی‌دلیل نباشه. شاید تو هم یکی از همون آدمایی باشی که مسیر صاد برای مدت کوتاهی بهشون رسید. شاید رفیق بودیم، شاید تازه توی همین چالش با هم آشنا شدیم، و شاید حتی بعد از این نامه دیگه هیچ‌وقت حرفی بینمون رد و بدل نشه. اما همین چند خط برای من ارزشمنده. چون من باور دارم هر آشنایی، حتی کوتاه، می‌تونه یه چیزی به آدم اضافه کنه. یه فکر تازه. یه لبخند. یه خاطره. یا حتی فقط یه حس خوب که معلوم نیست چرا، ولی یه روز دوباره یادش می‌افتی. برای همین قبل از رفتن، دلم می‌خواد یه چیز ساده برات آرزو کنم: امیدوارم هیچ‌وقت خودت رو در حد نگاه آدمایی که نتونستن درکت کنن، کوچک نکنی. اگر کسی تو رو نفهمید، لزوماً مشکل از تو نیست. اگر کسی رفت، لزوماً دوست‌داشتنی نبودی نیست. اگر یه جا بهت تعلق نگرفت، شاید فقط اونجا جای تو نبوده. آدم گاهی باید یاد بگیره همه‌جا قرار نیست پذیرفته بشه و همه قرار نیست دوستش داشته باشن. مهم اینه که وقتی آخر شب با خودت تنها می‌شی، از آدمی که هستی متنفر نباشی. اگر اشتباه کردی، درستش کن. اگر کسی رو رنجوندی، عذرخواهی کن. اگر جایی کم آوردی، خودت رو ببخش. و اگر یه روز فهمیدی باید مسیرت رو عوض کنی، از شروع دوباره نترس. هیچ‌کس مجبور نیست تا آخر عمر همون آدمی بمونه که چند سال پیش بوده. ما حق داریم تغییر کنیم. حق داریم بزرگ بشیم. حق داریم بعضی چیزها رو پشت سر بذاریم و با دست‌های خالی، دوباره خودمون رو بسازیم. صاد هم حالا داره یکی از آخرین فصل‌هاش رو می‌بنده. این نامه هم یکی از آخرین خداحافظی‌هاست و بعد از این، هرکسی می‌مونه و ادامه‌ی داستان خودش. تو هم برو و ادامه بده. با تمام چیزایی که پشت سر گذاشتی، با تمام چیزایی که هنوز نمی‌دونی، با تمام آدمایی که هنوز وارد زندگیت نشدن. امیدوارم یه روز وقتی به عقب نگاه کردی، ببینی با وجود تمام سختی‌ها، خودت رو جا نذاشتی. و اگر یه چیزی از این نامه قراره یادت بمونه، بذار همین باشه: آدم لازم نیست همیشه بدونه آخر داستان کجاست؛ گاهی فقط باید صفحه‌ی بعدی رو ورق بزنه. ممنون که یکی از صفحه‌های آخر صاد شدی. مراقب خودت باش. .صاد. https://t.me/KhanZanirah

هستی_شایان

#حسین_پناهی

#𝒯_𝓆𝒶𝓈𝒾𝓂𝒾

#مهدی_جوینی

#بـانـو_امـیـری

#سعدی

هستی_شایان

#عطیه_سادات_حجتی

#فراهانی

#فروغ_فرخزاد

#آندره_ژید

#پوریا_شیرانی

#راحم_تبریزی

هستی_شایان

#هاروکی_موراکامی

#نیکولو_ماکیاولی

هستی_شایان

هستی_شایان