خان زِنّیرَه

دلا دیدی که اینجا ظلم تا چه‌ حد است؟ تنم در چنگ شب در بند ظلم است دلا دنیا سراسر درد و رنج است به چشم دل ببین اینجا چه حَد است!

هستی_شایان

نوشته بود!

نه بر شانه ی پدر گریستیم، و نه درد دل با مادر کردیم تا مبادا قصه دار شوند، ما خود مان، خود مان را بزرگ کردیم از بیرون گُل و بلبلیم، از درون ویران.

یک حقیقت بزرگ در این جهان وجود دارد: تو هر که باشی و هر چه بکنی، وقتی واقعاً چیزی را بخواهی این خواست در «روح جهان» متولد میشود، و این ماموریت تو در روی زمین است.

#کیمیاگر

و روزی فرا می رسد که به حال این روزهایت می‌ خندی و با خود می‌گویی: «دیدی هیچ غمی ماندگار نیست و می‌گذرد؟»

هستی_شایان

از جنگل ما، بوی تباهی برخاست هر کس به هوای جایگاهی برخاست شب بود؛ گرگ و پلنگ غائب بود کفتار به ادعای پادشاهی برخاست!

اما شب‌ ها! من در شب‌ ها آدم دیگری می‌شوم، خاموش تر می‌شوم و آرام، پناه می‌برم به اتاق کوچک و تاریکم. تا صبح خود را مشغول خواندن کتاب می‌کنم و با خدای خود از اتفاقاتی که در این اواخر برایم افتاده است، سخن می‌گویم. احساس خوبی بر من دست میدهد و آرام می‌شوم. درد دل کردن با خدا، بهترین کاری است که در زمان‌ های گم‌ گشتگی ام انجام می‌دهم؛ آرامش دیگری دارد. هیچ هم‌ رازی بهتر از خدا نیست. بدون اینکه قضاوت و پیش‌ داوری کند، تو را می‌شنود و همین کافیست تا قلبمان آرام گیرد. چه نیکوست که تنها یار و یاورت خدا باشد، مگر بهتر از این هم می‌شود؟ نه! در هر زمان با خدا باش، چون او همیشه با توست.

هستی_شایان

نهایتاً هرکس عاقبت بد کاری هایش را خواهد دید. اگر این را بدانیم دیگر کسی خشم، حسادت، انتقام، توهین و شماتت را به کس دیگر روا نخواهد دانست.

#اپیکتوس

برای هر دردی در دنیا یا علاجی هست یا نه. اگر علاجی هست پیدایش کن اگر نیست فراموشش کن.

آدمی نیستم که در زمان مشکلات و سختی ها، زود جا بزنم، اما بعضی اوقات شرایط چنان دشوار می‌شود که کنترل اوضاع از دستم خارج می‌ گردد و راه خروجی برای عبور از مشکلاتم نمی‌یابم و فقط نظاره‌ گر آن چیزی هستم که رخ خواهد داد. بعضی اوقات، سختی‌ها و مشکلات چنان بر سر جسم ناتوانم هجوم می‌آورند که در مقابل شان کم می‌آورم؛ اما در اوج سختی‌ها، خود را به خدا می‌سپارم؛ چون خودش بهتر می‌داند چه چیزی برای بنده‌اش خوب است و خودش راه حلی بر سر راهم قرار خواهد داد....

"هستی_شایان"

ای کاش امیدی به خوشی‌های جهان بود ای سکه‌ی اقبال، دریغا که دورویی...

#حسین_دهلوی

یارب... به تو واگذار کردم، تقدیر کسانی را که شبم را بی خواب، و روزم را تیره و تار کردند.

این روزها تنها یک کلمه در ذهنم تکرار می‌شود ندایی از درونم که بانگ برمی‌دارد: برو دختر، خود را نجات بده وگرنه نابود خواهی شد! پیش از آنکه من بگویم، خودت بهتر می‌دانی؛ پس برو و در اینجا نمان که شرایط از این دشوارتر خواهد شد و دیگر یاریی ایستادگی در برابر آن را نخواهی داشت. بی‌ لحظه‌ای تردید، بدون آنکه سر به پشت بازگردانی، فقط برو؛ وگرنه دیگر هیچ راه چاره‌ ای برایت نخواهد ماند...

"هستی_شایان"

و پس از اندوه هایمان همچون بهار زنده خواهیم شد گویی که انگار هرگز مزه ی تلخی را نچشیده ایم....

می‌دانی مشکل کجا بود؟ اینکه آنها نفهمیدند، و ما هم تلاشی برای فهماندنشان نکردیم. شاید غمگین‌ترین بخش ماجرا همین بود.

#گیتی_حبیب

نمیدانم چرا ولی گمان میکنم، باید رفتن را انتخاب کنم، شاید اینگونه اندکی آرام شدم...

"هستی_شایان"

آنجا را نمیدانم، اما اینجا تا پیراهنت را سیاه نبینند، باور نمیکنند، چیزی از دست داده باشی!

#احمد_شاملو

«انسان خسته می‌شود، بی‌آنکه چشمانش میل به بسته شدن داشته باشند یا تنشان محتاج به خواب. آدمی خسته می‌شود بی‌آنکه جسم بفهمد. در حالی که روح به سختی نفس می‌کشد.»

#بانوی قرن19ام.

گُم شُدم دَر خود نمِی دانَم کُجا پیدا شُدم شَبنمی بودم زِ دَریا غَرقه دَر دَریا شدَم

#عطار