شامِ آخر

اوووووو

وارد خانه که می‌شوی اولین چیزی که جلب توجه می‌کند کتابخانه‌ای بزرگ و دیوارهای چوبیِ خانه‌اند. تک‌تک وسیله های خانه، بوی قهوه‌ گرفته، زیرا که صاحب خانه علاقه‌ی بسیاری به قهوه دارد. از جا لباسی پالتو و شال‌گردن آویزان است، رویشان هنوز برگ خشک چسبیده. تلوزیون در حال پخش فیلم انجمن شاعران مرده‌ است و او قرار نیست هیچ‌گاه از تکرارش خسته شود. او یک صندلی کنار پنجره گذاشته و بیشتر اوقات آنجا کتاب می‌خواند. یک کبوتر کنار پنجره لانه کرده، و هر صبح صدای جوجه هایش می‌آید. گرامافون یک آهنگ کلاسیک پخش می‌کند، او در همین حال، میز را می‌چیند و با تک‌تک لحظات لبخند می‌زند. زنگ در می‌خورد و وقت آن است که او، با بهترین غذاها از مهمانش پذیرایی کند. البته اگر از شدت علاقه مهمانش شام امشبش نباشد. 🥩: @Ahannibalist

اینطوری کوتاه کنم

چقدر موهاش خوشگله

خیلی با ارزشه برام.

مخصوصاا اگر اون چیز یک شخصیت باشه، چون نشون میده چقدر در ذهن یک نفر جای داشتم که با دیدن یک کاراکتر با ویژگی های منحصربفرد خودش به یاد من و ویژگی های من بی‌افته

انقدر خوشم میاد کسی با دیدن چیزی یاد من بی‌افته

نمیشناسم دقیقا این شخص کیه ولی خیلی خیلی بامزه‌ست نمیدونی چقدر خوشحال شدم.

این ادیت رو الان دیدم و خیلی وایبت رو میداد یاد شما افتادم

شاید من هم یک ژوکر میان اطرافیانم باشم.

کی می‌دونه شاید هانس توماس پدرِ استاد پیانوی من بوده و حالا نوبت من بوده که درباره اسرار کتاب کلوچه ای و ژوکر سرگردان در جهان و نوشیدنی رنگین کمان بدونم.

کی می‌دونه شاید هانس توماس پدرِ استاد پیانوی من بوده و حالا نوبت من بوده که درباره اسرار کتاب کلوچه ای و ژوکر سرگردان در جهان و نوشیدنی رنگین کمان بدونم.

خیلی اینارو دوست داشتم