Text

🫵🏻

من بد کسی رو نمی‌خوام ولی امیدوارم تو یکی دهنت بد گاییده شه.

اما یه روز میفهمی منتظر گذاشتن آدما فرقی با از دست دادنشون نداره.

کسیو جدی نگیرید، چراشم از کسایی که جدی گرفتن بپرسید.

‏یه پروانه تو قلبم مونده که هنوز فکر میکنه تو قراره آدم شی.

‏راجبش دراز کشیدم کف اتاق و به سقف زل زدم.

با حرفات به دستم آوردی، با کار‌ات از دستم دادی.

زیبایی ادما به دلشونه نه صورتشون

ادما به مرور عوض نمی‌شن مشخص می‌شن.

یکی میگفت‌ آدم‌ها قوی نیستن، مجبورن.

روزی میای اما شاید اون روز منی وجود نداشته باشه.

یاد بگیرید برای دیگران حد و مرز تایین کنید . انسان خوب بودن ، به معنای تحمل همه چیز نیست!

چطوری می‌تونید همون حس ها، همون کار ها، همون حرف ها، حتی همون نگاه‌ها رو بازم با یه آدم جدید انجام بدید.

بعضی زخما با هیچ معذرت خواهی ای ترمیم نمیشن.

در من بسیاری چیزها از بین رفته است که گمان میکردم تا ابد ماندگارند.

بعد از یه دروغ همه واقعیتا مشکوکن.

‏تنها چیزی که دهه هشتادیا ندیدن ارامشه.

با نسلی طرفید که میگن “ تهش مرگه دیگه ”

چیکار کردید که بعد یک ماه هنوز میشنوم “فرزند ایران و جان فدای میهن…” و تموم نمیشن.

‏یهو رفتارش عوض نشده عزیزم، اکسش برگشته.