Text

ببخشید که انتظار داشتم ازت.

بعضی حرف هارو چون نمیتونم کامل بیان کنم به اشک مبدل میکنم.

خداحافظ به تویی که زندگی‌ات تباه شد، بی آن که مقصر باشی. برادران کارامازوف - داستایفسکی

نه که حرفی نباشه ، هست ولی گفتن و نگفتنش فرقی نداره.

حتی اگر کل روزمو با تو سر کنم ؛درست همون لحظه ای که میری دلم برات تنگ میشه.

مى‌گویند درد ‏آدم‌ها را به‌هم نزدیک مى‌کند ‏به من بگو ‏کدام‌مان شاد هستیم ‏که این همه از هم دور مانده‌ایم؟

من شاید هیچوقت درخواست کمک نکنم اما یادم میمونه کی حواسش بهم بود.

تو نمیتونی کسیو که داره توی قلبت نفس میکشه رو از مغزت بیرون بکشی.

قَشنگیه آدما تو دلشونه تا ظاهرشون.

از من فقط خبر داشت، همین مثل مردمی که میدانند جایی از جهان جنگ است

مفتشون گرون شده دوزاریا.

می‌پنداشتم او با همه فرق دارد؛ نجاتم خواهد داد. فرق داشت، اما نجاتم نداد بقیه اگر رهایم می‌کردند، او غرقم کرد.

آدم غمش رو یادش میره، غم‌خوارش رو نه.

اصلیه، همیشه اصلیه‌اس. چه باشه، چه نباشه. چه یه روز بگذره چه یه قرن.

هر چی اداست مال گداست.

ادما هرچی پوچ تر و بی عرضه تر هارت و پورتشون بیشتر.

آدما بخشیده می‌شن، ولی به جایگاه قبلی برنمی‌گردن.

ادما خودشون یه کاری میکنن که دیگه برات ارزشی نداشته باشن.

اونی که دوست داشته باشه هیچوقت خودشو تو موقعیتی قرار نمیده که تورو از دست بده.

ببخشید دیر جواب دادم، داشتم فرو می‌پاشیدم.