Text

می‌پنداشتم او با همه فرق دارد؛ نجاتم خواهد داد. فرق داشت، اما نجاتم نداد بقیه اگر رهایم می‌کردند، او غرقم کرد.

آدم غمش رو یادش میره، غم‌خوارش رو نه.

اصلیه، همیشه اصلیه‌اس. چه باشه، چه نباشه. چه یه روز بگذره چه یه قرن.

هر چی اداست مال گداست.

ادما هرچی پوچ تر و بی عرضه تر هارت و پورتشون بیشتر.

آدما بخشیده می‌شن، ولی به جایگاه قبلی برنمی‌گردن.

ادما خودشون یه کاری میکنن که دیگه برات ارزشی نداشته باشن.

اونی که دوست داشته باشه هیچوقت خودشو تو موقعیتی قرار نمیده که تورو از دست بده.

ببخشید دیر جواب دادم، داشتم فرو می‌پاشیدم.

هروقت کارات نشد یاد کارایی که با من کردی بیوفت.

از قطع ارتباطم با کسی پشیمون نیستم ولی از اینکه زودتر کنارشون نزاشتم چرا.

هر چیزی که متقابل باشه تا ابد ادامه داره.

‏تو برام ”نه بابا هيچوقت باهام اینکارو نمی‌کنه“ بودی.

اصلیه اونیه که نیاز به استاک کردنش نداری.

تو که تنهایی میترسی، کجا صبح شد شب تو ؟!

یه نفر آدمم،ولی به اندازه چند نفر غمگینم.

وقتی یکی باهات تلخ شد بدون قنداشو تو دل یکی دیگه آب میکنه.

تو ایران بودن خودش لانگ دیستنسه ، همه چی ازت دوره ؛ عشق ، پول ، رفاه ، آرامش.

دلم میخواد یه جوری از واقعیت فرار کنم که انگار از همون اول هیچکدوم وجود نداشت.

این روزها نیاز داشتم یکی به‌ جای خودم حواسش بهم بود.