Dailytime

🎀

من کلاً عاشق آدمایی‌ام که مستقل زندگی می‌کنن. میرن سر کار، ورزش می‌کنن، برای خودشون غذاهای خوشمزه می‌پزن، با خودشون و آدمای دوست‌داشتنیشون وقت می‌گذرونن و از زندگی لذت می‌برن. به نظرم قشنگ‌ترین سبک زندگی همینه؛ اینکه یه روتین مرتب و دلنشین برای خودت بسازی، روی پای خودت وایستی و از پسِ زندگیت بربیای. اصلاً اون اعتمادبه‌نفسی که مستقل بودن به یه خانوم میده، با هیچ چیز دیگه‌ای قابل مقایسه نیست. وقتی بدونی از پس خودت برمیای، یه آرامش و قدرتی توی وجودت شکل می‌گیره که هیچ‌کس نمی‌تونه ازت بگیره.

الان کلی کار و تایم خالی کردم به این برسم چیکار کنم ...😐👨‍🦯

اومدم دکتر دکتر زودتر از موعد رفته بود و چندتا از بیمارا رو هم که نوبت داشتن موندن الان ، کاش اخلاق حرفه ای و وقت شناسی هم تو دانشگاه به همه یاد بدن

دانشگاه ما🫴🏻

کپسول زمان دارن تو دانشگاهشون🥹🎀

خدا کار هیچکسو به کارمندای بانک نندازه ....

ینی چی که شمال بارون میاد؟

ینی چی که شمال بارون میاد؟

ینی چی که شمال بارون میاد؟ بارون می‌خوام ....

رفتم خریدم و ورشکست شدم مدیونید باز نکنید ....🎀💅🏻

چنل دیلی❌ دفترچه خاطره✅😂

کمتر از ده روز دیگه باید چمدونمو بعد چندین ماه ببندم و دوباره بلیط بگیرم و دوباره اون همه مسیر رو برگردم جایی که آخرین بار فکر نمی‌کردم رفتنم اینقدر طولانی بشه ، آخرین بار که چمدونمو بستم فکر میکردم بعد دو هفته استراحت و تفریح برمی‌گردم ولی اینبار زیادی طول کشید ، و شاید هم باز تکرار بشه درس خوندن تو یه شهر دیگه یعنی علاوه بر خونه و خانواده خودت که هربار تابستونا و عید همو میبینید یه گوشه از قلبت میمونه تو اون شهری که خوابگاهی بودی ، آدماش ، فرهنگ و لهجه قشنگشون ، آب و هواش و تک تک مکان هایی از شهر که خاطره داری و آدمایی که از شهرهای مختلف چندماه تو یه اتاق باهم زندگی میکنیم ، گریه ها و خنده ها ، مسخره بازیا و چای خوردنای شبونه و سر و صدا کردن و هشدار سرپرستی که تهدید می‌کرد دفعه آخرمون باشه لحظه هایی که حس میکردی دیگه نمیتونی و بازم ادامه می‌دادی ، رسیدن ها و شکست ها ، غر زدنای استاد که زیادی بازیگوشیم ، شبای امتحان و سالن مطالعه هایی که دیگه جا نداشتن حتی سرماخوردنایی که مجبور بودی تنهایی برای خودت سوپ درست کنی و به مزخرف ترین حالت می‌گذشت ، نمی‌دونم چه حسی دارم حتی ممکنه هر اتفاقی بیفته و دوباره این شرایط تکرار بشه اما در طول این مدت فهمیدم باید در لحظه زندگی کرد و سخت نگرفت ، باید از تک تک اون لحظه ها خاطره بسازی چون بعد از گذشت همه این مدت خاطره اس که میمونه و آدمایی که شاید سالی یکبار همو ملاقات کنن 🌱✨

کمتر از ده روز دیگه باید چمدونمو بعد چندین ماه ببندم و دوباره بلیط بگیرم و دوباره اون همه مسیر رو برگردم جایی که آخرین بار فکر نمی‌کردم رفتنم اینقدر طولانی بشه ، آخرین بار که چمدونمو بستم فکر میکردم بعد دو هفته استراحت و تفریح برمی‌گردم ولی اینبار زیادی طول کشید ، و شاید هم باز تکرار بشه درس خوندن تو یه شهر دیگه یعنی علاوه بر خونه و خانواده خودت که هربار تابستونا و عید همو میبینید یه گوشه از قلبت میمونه تو اون شهری که خوابگاهی بودی ، آدماش ، فرهنگ و لهجه قشنگشون ، آب و هواش و تک تک مکان هایی از شهر که خاطره داری و آدمایی که از شهرهای مختلف چندماه تو یه اتاق باهم زندگی میکنیم ، گریه ها و خنده ها ، مسخره بازیا و چای خوردنای شبونه و سر و صدا کردن و هشدار سرپرستی که تهدید می‌کرد دفعه آخرمون باشه لحظه هایی که حس میکردی دیگه نمیتونی و بازم ادامه می‌دادی ، رسیدن ها و شکست ها ، غر زدنای استاد که زیادی بازیگوشیم ، شبای امتحان و سالن مطالعه هایی که دیگه جا نداشتن حتی سرماخوردنایی که مجبور بودی تنهایی برای خودت سوپ درست کنی و به مزخرف ترین حالت می‌گذشت ، نمی‌دونم چه حسی دارم حتی ممکنه هر اتفاقی بیفته و دوباره این شرایط تکرار بشه اما در طول این مدت فهمیدم باید در لحظه زندگی کرد و سخت نگرفت ، باید از تک تک اون لحظه ها خاطره بسازی چون بعد از گذشت همه این مدت خاطره اس که میمونه و آدمایی که شاید سالی یکبار همو ملاقات کنن 🌱🍓

بنده در اولین مشکل : قیچی 💔🙂

پاییزِ بوسیدنی🍂

mood

اینستاگرامو باز می‌کنی همه رفتن دهه 80 ....