شیشه

بعله، خیلی از نمیشه‌ها، نمیشه نیست، نمیخوامه.

راستش دیگه هیچ‌چی اون ‌قدر ترسناک نیست. دیگه هیچی اون‌قدر سنگین نیست. چون ما یه بار از روزای خیلی مهمی گذشتیم ‌ و زنده موندیم.

امشب ماه، بوسیدنی شده.

صبح

واقعا گاهی باید یاد خودم بندازم چه موضوعی رو با چه وخامتی پشت سر گذاشتم و از پسش براومدم.

چه شب‌هایی رو با چشم باز صبح کردم و باز هم بلند شدم، بازهم راه افتادم زندگیم رو ساختم.

زنده باد گذر زمان. زنده باد این روند درست که همه‌چیز رو به جای اصلیش ‌برمی‌گردونه.

‏«این همه تو، یه بار هم من»

‏«دوست واقعی با کسایی که بهت صدمه زدن، بوجی موجی نمیکنه»

ما بچه‌‌ای پشت ویترین گلفروشی‌ بودیم. زیبایی را می‌شناختیم و به آن مشتاق بودیم، اما زورمان به دنیا نمی‌رسید. @hamid59salimi

دلخوشی‌های کوچیک، اما بزرگ. کوچیک، چون تو چشم آدما، ناچیزن. بزرگ، چون تو دل تو، همه‌چیز تو هستن. همه چیز.

گاهی میبینی بزرگ‌ترین دلخوشیای دنیا، کوچیکترین چیزان. چون فقط اونا هستن که واقعاً به دست آدم می‌رسن. میشه لمس‌شون کرد، حس ‌شون کرد و نگه‌شوتن داشت. دلخوشی‌های کوچیک، اما خیلی خیلی بزرگ.

دلخوشی‌ کوچک برایمان چیز بزرگی بود هنوز.

⁨ از يه جايى به بعد ديگه نبايد حتی به نزدیک‌ترین آدمهای زندگیت بگى تو ذهنت چى ميگذره.⁩

اگر تو جای نامناسب باشی، رنجی نصیبت میشه که ربطی بهت نداره. @hamid59salimi