شیشه

مرا دوست بدار. کم، کوچک، هر جور که می‌شود. اما لطفا دوستم بدار. که این شب، بی‌چراغ، خیلی برایم طولانی است.

خشم، حافظه‌ی خوبی داره.

صمیمیت با آدم اشتباه، سلاح میده دست طرف مقابل

هیچوقت این حماقت به سرتون نزنه که دوست صمیمی‌تون رو به همکار تبدیل کنید. چون دیگه نه دوست صمیمی هستید و نه همکار.

وقتی میشکنی وقتی تیکه‌تیکه شدی و خودتم نمیدونی کدوم تیکه‌ت کجاست، اون وقته که تازه میبینی کی میمونه و کیا میرن. بیشترشون میرن. با بهانه‌های نامربوط میرن جز یکی دو نفر که خم میشن کمک می‌کنن تیکه‌هات رو از رو زمین جمع کنن. همونایی که تو رو با همون شکستگی‌هات بغلت می‌کنن و حتی نمی‌پرسن چرا شکستی.

برایت آرزوی خوب‌ترین پاییزها و زمستان‌ها را دارم. آرزو می‌کنم شانه به شانه‌ی کسی قدم بزنی که از گفتن دوستت دارم نمی‌هراسد، و برای اشتیاق دلت همیشه حرف‌های تازه دارد.

شب بخیر

⁨ فقط خوب زندگي كردنه كه ارزش جنگیدن داره آدم نبايد بذاره كسايي كه قرار نيست زندگيشو بهتر كنن تو زندگيش باشن، رفيقش باشن، وقتشو بگيرن، فكرشو پر كنن⁩.

⁨هیچ عیبی نداره اگه ساده‌ترین کارا برات سخت پیش میره.

‏‌ ‌عصر، عصر پیغام است. می‌نویسم سلام و تو هر وقت رسیدی، جواب بده. جوابی بده. مختصر. وقتت را نمی‌گیرم. هر وقت دلت خواست بگو سلام. عیبی ندارد. زمانه‌ی انتظار است عزیزم. فاصله‌ هست. واسطه هست. پیغام‌های مُرده، مکرر، تاخیر، تماس غیرمستقیم، بی‌لمس. ارتباط از سلول من به سلول تو، یک ضربه، چهار ضربه، دو ضربه، بعد انتظار، گوش تیز کردن برای گرفتن پاسخ. بی‌خبری از چهره‌ی هم. دستان تو کو؟ چشم تو چطور است؟ احوالت واقعا چطور است؟

اگه آدم بره پی دلش، ممکنه بسوزه ولی هیچ‌وقت بازنده نیست.

بعضی وقتا، پشیمون میشم از مکالمه‌ای که اتفاقا شروع کننده‌ش خودم بودم. بد پیش میره و بعدش خودمو سرزنش می‌کنم.

بعضی وقتا از مکالمه‌ای که خودم شروعش می‌کنه پشیمون میشم. بهم سخت میگذره بعدش خودمو سرزنش می‌کنم.

‏مزه ریختن و تلاش برا خندوندن یعنی دوستت دارم.

میدونم داره چیکار می‌کنه، مطمئنم از پس خودش برمیاد.