قصه‌گویِ ویندریا.

درمورد کتابِ"بلندی‌های بادگیر"هنوز نمی‌تونم نظر قطعیم رو درموردش بگم.. چون هم حجم کتاب زیاده و هم من هنوز خیلی پیش نرفتم و فکر می‌کنم برای قضاوت کردنش کمی زوده. فعلاً بیشتر تو مرحله‌ای هستم که دارم با شخصیت‌ها، روابط بینشون و فضای داستان آشنا می‌شم و تا اینجای کار، این بخش برام خوب و جالب بوده:) البته هنوز خیلی مونده تا بفهمم داستان قراره به کجا برسه و شخصیت‌ها چه مسیری رو طی می‌کنن، برای همین فعلاً ترجیح می‌دم قضاوت نهایی رو بذارم برای وقتی که کتاب رو بیشتر خونده باشم. قبول دارم، یکمی دارم کند پیش می‌رم، حداقل تا الان باید نصف کتاب رو تموم می‌کردم🤝 اما فعلا تا اینجا شخصیتی به اسم کاترین توجه منو جلب کرده، شخصیتی که حس می‌کنم بخش زیادی از داستان به اون مربوطه:) به هرحال؛ یک روز مفصل درمورد این کتاب حرف میزنم و مثل همیشه قسمت های جالب رو با شما درمیون میزارم رفقا:)))✨🤝

این پیام رو فوروارد کنید چنلتون تا؛ سری به کلبه‌ی زیباتون بزنم و همراهتون بشم! یک پست هم ازتون فوروارد کنم✨️🫠

کنارِ ما باشید.

واقعا دوستش داشتم:)

https://t.me/ba_ghalam دارکوب. «درخت‌ها از دستم عاصی شده بودند، اما مگر می‌شد از شیدایی گذشت؟ من مجنونِ نوک‌زدن به تنه‌شان بودم!»

وای ممنونممممممم:)))))

سلام. این پیامو فور بزنید بیام بخونمتون و فور کنم ازتون.

چقدر با این حرف موافقممم:)

چه متن خوبی:)))))) می‌دونین اینجور ادما -به خصوص اگه کلاسیک خون باشن- که اصلا انگار یچیزیم ازت طلب دارن. انگار بقیه باید بابت کتابایی که خوندن بهشون حقوقی چیزی بدن! کسی که فهم بالایی داره نیازی نداره اونو از طریق تعداد کتاب ها یا سبک کتاب هاش جار بزنه، چون گاهی اوقات فهیم بودن آدما رو میشه از مدل رفتار با کسایی که ازش کمتر بلدن متوجه شد:)

📬این پیام رو فور بزنید،تا ازتون یک پست فور بزنم و به چنلای نازتون نمره بدم و درمورد وایبش بگم✨

وای خدای مننننننن:))))))))))))))

‌ https://t.me/ba_ghalam/2460 در حال پخت و پز و حق گویی:

چقدر حرفام طولانی شد:)

امروز به یه نتیجه رسیدم که شاید خیلی‌ها باهاش موافق نباشن؛ کتاب خوندن، به خودیِ خود، نمی‌تونه کسی رو به اصطلاح 'باشعور' کنه. درصورتی که این روزها این موضوع تبدیل به یک طعنه‌ی رایج شده! یعنی طرف متاسفانه بدون اینکه شناختی ازت داشته باشه، و یا با طرز فکرت آشنایی داشته باشه، حتی باوجود اینکه ممکنه درک عمیقی از ادبیات هم نداشته باشه میگه"یکم کتاب بخونی بد نیست!" واقعاً برام سؤاله این معادله از کجا اومده که کتابِ بیشتر برابر با فهم بیشتره؟ درسته، کتاب می‌تونه بهت اطلاعات بده، زاویه‌ی دید جدید نشونت بده و حتی وادارت کنه درباره‌ی چیزهایی که قبلاً بدیهی می‌دونستی، دوباره فکر کنی. اما همه‌ی این‌ها زمانی اتفاق می‌افته که خودت بخوای فکر کنی. اگه قدرت تحلیل نداشته باشی، تفکر انتقادی بلد نباشی و نتونی دیدگاه متفاوت از خودت رو تحمل کنی، ممکنه صدها کتاب هم بخونی و در نهایت فقط صدها نظر جدید به مجموعه‌ی نظرات قطعی و تغییرناپذیرت اضافه کنی! حتی داشتن یه کتابخونه‌ی بزرگ هم لزوماً نشونه‌ی فهم عمیق نیست. گاهی فقط نشونه‌ی اینه که آدم کتاب‌های زیادی خریده و خونده؛ همین. رفقا کتاب یه ابزاره، نه مدرک شعور. مهم این نیست چند تا کتاب خوندی؛ مهم اینه که بعد از خوندنشون، چقدر بهتر فکر می‌کنی. و اینم بگم قصد من توهین به کتاب‌خون‌ها نیست؛ اتفاقاً خودِ کتاب خوندن رو خیلی ارزشمند می‌دونم و برای تمام کتابخون‌ها احترام زیادی قائلم:) اما بحثم با این تصوره که صرفاً چون کسی کتاب می‌خونه، پس خودبه‌خود آدم فهمیده‌تر، منطقی‌تر یا عمیق‌تریه. شاید بد نباشه به جای اینکه از تعداد کتاب‌هایی که خوندیم برای اثبات "فهمیده بودنمون"استفاده کنیم، گاهی از خودمون بپرسیم: این همه کتابی که خوندم، واقعاً چیزی در طرز فکر و نگاه من به دنیا تغییر داده؟

رفقا من دوباره بایک موضوع جدید برای حرف زدن اومدم..

این پیام + این پست رو فوروارد کنید چنلتون تا؛ بگم چنلتون چه حیوانی می‌تونست باشه؟ و از زبانِ او یک دیالوگ بنویسم! 🪿✨

همراهِ ما باشید، نور‌های غریق!

نمی‌گویم که دوستت‌دارم، می‌گویم «پاییزِ منی!»

فوروارد کنید تا ازتون سوال بپرسم.

:)