مُنَجَّف

آجرک‌الله یا صاحب‌الزمان عمری گدای سامره و بنده‌زاده ایم ما نیز چون شما پدر از دست‌داده ایم

مُنَجَّف

ما مُنتقِم خون بنی‌فاطمه‌ایم تا خشم یهود از سلیمانی هاست فیروز به دشمنان تو ثابت کرد فاروقِ علی خنجرِ ایرانی هاست

مُنَجَّف

العَجَل یامُنتَقِم ز زخم کُهنه خواهد شست روزی این نمک را جهان میبیند احقاق حَقِ ما از فدک را جهان دورش ببیند لیک ما نزدیک بینیم یقین خواهد زدود از قلب یک تاریخ، شک را

مُنَجَّف

کودتاچی‌ها رسیدند.

در اول ربیع خزان شد بهار من ماه مرا به آخر ماه صفر زدند می رفت آب غسل نبی از کفن هنوز کاین قوم، دل به آب برای گذر زدند

معنی

صلّی‌الله‌علیک‌یا‌علی‌بن‌موسی‌الرّضا«ع» قَدَر تویی و مُقدّر تویی، قضا شده‌ای؛ برای خسته دلان تخت ارتضا شده‌ای «دلت به ما عجمی زادگان بوَد مایل» برای مملکت پارس مرتضی شده‌ای گدای کوی تو بودم ز قبل میلادم تو عشق باقی و عاری از انقضا شده‌ای الا که شهر تو منجاء کربلایی ها ربیعِ حُسن ختام دو ماه عزا شده‌ای حدیث یابن شبیب تو روضه های حسین برای گریه گنان افضل الجزا شده‌ای

مُنَجَّف

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا مُحَمَّدٍ الْحَسَنَ بْنَ عَلِی قطعه : «بارون بقیع» با صدای : مهدی محمدگنجی شاعر : مهدی حسین نژاد تنظیم کننده: محمدجواد علیجانی تصویربردار : علیرضا آیتی آرزو نیست رجز نیست من آخر روزی وسط صحن حسن سینه زنی خواهم کرد https://t.me/mahdiMganji

مبتلای هشت و چارم لیک با اذن علی«ع» در تب عشق امام مجتبی بیشترم

مُنَجَّف

هزار جان گرامی همه عبیدِ محمد نگو وفات نموده که شد شهید، محمد ﷺ

مُنَجَّف

شکستم گرچه پیمان را ولی پیمانه را نه تو میرانی مگر از درب میخانه مرا ؟ نه!

مُنَجَّف

عهد ما با لب شیرین دهنان بست خدا ما همه بنده و این قوم خداوندانند…

حافظ

گذشت روز و شب و ماه و سال از پی هم مرا ولی ز وِصالت سر گذشتن نیست ...

معنی

دلم همین که مرا سوی موی یار کشید سر مرا سر عاشق شدن به دار کشید

الی‌الحبیب

ای خواجه نمیخری غلامی ؟!

شانِ نزولِ رأس تو، ویرانه‌ی من است…

عاقبت مست به دیدار خدا خواهم رفت چشم در چشم به تصویر اباعبدالله...