درباره‌ اَلی

فور کنید اسپانسر جوین باشید دو پست ازتون فور کنم اینجا ویو بالا بگیرید🤍☕️

متاسفانه باید بگم به اولین کسی که نباید اعتماد کرد؛ کسیه که می‌گه دوستت دارم.

«به خانه‌ای می‌اندیشیدم که در آن محبّت، پاداش اعتماد است.»

مثل خون در رگ‌های من؛ احمد شاملو

احوالی از تاریکی می‌پرسم؛ جوابی نمی‌دهد؛ کاش دنیا آن‌ همه رنگ را نشانم نمیداد تا بعد در یک تاریکی غلیظ شنکجه‌ام کند. کاش هیچکس دوستت دارم را بلد نمی‌شد «سر سپرده یک سایه ترسناک»

غریبانه چرا می‌گردی؟

من اما در زنان چیزی نمی‌یابم گر آن همزاد را روزی نیابم ناگهان، خاموش من اما در دل کهسار رویاهای خود جز انعکاس سرد آهنگ صبور این علف‌های بیابانی که می‌رویند و می‌پوسند و می‌خشکند و می‌ریزند با چیزی ندارم گوش مرا گر خود نبود این بند شاید بامدادی همچو یادی دور و لغزان می‌گذشتم از تراز خاک سرد پست… جرم این است جرم این است در اینجا چار زندان است به هر زندان دو چندان نقب در هر نقب چندین حجره در هر حجره چندین مرد در زنجیر…

حضرت شاملو

«ای دل این صبر از کجا آموختی؟»

وحشی بافقی

بله گاهی یک مقطی در یک سرزمین نرمال ما می‌گیم می‌رم فلان کار رو می‌کنم درآمد کسب میکنم و می‌رم به علاقمم می‌رسم. تو ایران همچین چیزی نداریم شما سمت هر کاری بری ۲۰ درصد کمتر احتمال داره پولدار بشی اگر البته از صفر شروع کنی بدون پارتی و لابی و ددی. پس حداقل برو سمت علاقت که روانت آروم‌تر باشه.

سرگرم باشید؛ لزوما بر مزیت فایده تکیه نکنید؛ ایران برای ۹۰ درصد واقعا صرفا یک شکست بزرگ در هر زمینه‌ای. تلاش کنید ولی در راستای چیزی که لذت بخش باشه براتون چون صرفا یک رنج بی‌پایان میشه اگر بخواید از فعالیتتون لذت نبرید. «دفترچه راهنما زندگی در ایران»

این راز بزرگ غم است: درد در خودِ درد است. همان‌طور که «ای. ای. کامینگز» نوشت: «التیام زخم را باید در خون خود زخم یافت.»

عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست؛ مگان دیواین

صبحت بخیر؛

می‌دانی حالا با خودم که حرف می‌زنم؛ می‌گویم: زندگی تو همینه، تو فقط چند ماهی تنها نبودی. تنها که هستم همانطور که خیلی لحظات بطالت‌بار دارم؛ خیلی ثانیه‌های مفید هم دارم. دوباره قلم دست می‌گیرم؛ می‌گردم دنبال یک مجله ورشکسته تا بخواد تالیفات یک مشت نانویسنده را چاپ کند و شروع می‌کنم به نوشتن. فیلم‌های خوب تاریخ سینما را شخم می‌زنم؛ پادکست بیخ گوشم هست گاهی. زندگی عجیبی می‌کنم خلاصه «در رسای تنهایی در کنج اتاقی تاریک»