درباره‌ اَلی

«ممنونم که هیچ‌گاه مرا نفهمیدی، زیرا همه‌چیز را همین به من آموخت. ممنونم که با چنین شوری به من جفا کردی، زیرا زندگی‌ام را همین رقم زد.» کیرکگور؛ از نامه‌ی ارسال‌نشده

تنهاییِ بدی داشتم، پس درکم کنید...🌱🪽

نواختی سرود خشمُ در گوشم که یادم نره گل تو دست توعه و منم پوچم خیلی خونگرم، ادامه میدیُ منم تو لَک، می‌رم تو ترک که آرزوهامو یادم بره زودتر

دوستتون دارم؛ اندازه روحی که تنش رو...🪽🌱 [باشید،باشم]

نوشته رو صورت خیس یه مرد بارونِ تندِ یه جبهه درد رعد زیر لب زمزمه کرد که سیل می‌بره خونه غم... [وقتی سورنای درونت طغیان می‌کند]

آدم‌ها، حتی از نوع خیلی فراموشکارشان، در اعماق ناخودآگاه یادشان می‌ماند. نبودن‌ها، رفتن‌ها. یادشان می‌ماند نباشند؛ بروند. این موجودات معصوم و لطیف یاد می‌گیرند خودخواه باشند. می‌دانید عمق فاجعه کجاست؟! آنجا که این روح‌های بزرگ حتی نمی‌توانند خود‌خواه باشند فقط سعی می‌کنند دیگر عشق و محبت بی‌دریغشان را نثارتان نکنند؛ اگر بتوانند [بیانیه انجمن نیمه شب در رسای انسانیت]

برای اون پدر دعا کنید لطفا

یک ثانیه قبل:《من در حال التماس به خدا که در آمد امشبم به ۳۰۰ تومن برسه》 یک ثانیه بعد:《بوم》 یک پدر حوالی ساعت ده شب در بلوار باهنر، معلوم نیست زنده ماند یا نه. یک نوجوان انگار با ارثیه پدری، پدر بخت برگشته را زیر گرفت. مردم کارناوالی به راه انداخته مشغول تماشا بودند. من ۳۰۰ تومن کار کردم...

یک سال دیگر به خاطرات کاری من پیوست؛ پر از اعجاب و تلاطم. مدرسه هرچه از حقوق و مزایا و آرامش کم دارد در قصه و خاطره و عاطفه برایتان جبران می‌کند. [شنبه ۱۶ خرداد، بهار سال چهار 'در میان جنگ و صلح']

رقصی چنین میانه‌ میدانم آرزوست... [جناب خسرو! حال همه ما خوب نیست...]

ضمیمه احوالات پریشان ما

امیدوارم باباهاتون سرکار خودتون در اثنای موفقیت شغلی جیباتون پرپول صفا و صمیمت مهمون قلب‌هاتون سایه آرامش بالا سر زندگیتون ونهایتا سلامت باشید امیدوارم🙏🪽 [برای بقیمون که اینشکلی نیستن آرزو و دعای خیر کنیم لطفا]