…اینجا یه نفر دیونه بارونه…

من را در میان آغوشت پنهان کن و نگذار هیچ تصویری از این جهان به من برسد. من از این جهان میترسم. جناب اردی بهشتی

ی سری ها هم واقعا گاو تشریف دارن.

‏نه تنها او را دوست داشتم، ‏بلکه تمام ذرات تنم او را می‌خواست. صادق هدایت

ب حدی دلم برا تک تک دوستام تنگه ک گفتن نداره حتی الانی ک نت هم درست شده و باهاشون صحبت میکنم‌ بازم دلتنگیم رفع نمیشه

بنظرتون تهش‌ چی‌میشه؟ شادی هم بالاخره سهم ما میشه یا نه؟

کاش میشد از آنهایی که دنیا را ترک کردند پرسید: آیا اندوه پایان یافت؟ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌🌿 @Herochnl

نشستم یه‌گوشه به تماشای از دست رفتنِ چیزهایی که‌دوسشون دارم.

گیرم که فردا سپیده سر زند و روزگار به کام شود؛ با غم آنها که برای ما جان داده‌اند چه باید کرد...؟

روی دیوار، کاغذ چسبونده بودن با مضمونِ :«یه جفت گوشواره‌ی ریز، گم شده. از یابنده تقاضا می‌شه پسشون بده. مژدگونی هم داره.» با خودم فکر کردم، منم برگه بچسبونم با مضمونِ :«خودم رو گم کردم، لای بچگی. از یابنده‌ی بچگی‌هام تقاضا می‌شه اونا رو بهم پس بده. مژدگونیشم قلبمه. قلبِ دورانِ بزرگسالیم. که جرئت نمی‌کنم به کسی بدمش. ولی اگه کسی حس بچگی‌هامو بهم پس بده، قطعا قلبمو بهش می‌دم.»

می‌تونم ساعت ها بشینم رو صندلی کنار پنجره اتاقم و به درخت‌های حیاط زل بزنم و کلاغ‌ها رو نگاه کنم.این تصورم از خودم تو هشتاد سالگی بود نه الان!

کلی خاطره پاک شد :))))))

نعشِ دلدار مرا لای پتو آوردند..

اینم میگذره ولی ی فرقی این وسط هست

:))))

من هنوز پا برجا بودم ایستاده در دل ویرانه ها... ژوئل اگلوف

پس کی این روزها تموم میشن

واقعا با خنده های فرفری دلم شاد میشه

دلم برا چنلمم تنگ شده