3 662
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-57 kun
-13430 kun
Postlar arxiv
3 662
گوژپشت نتردام
ویکتور هوگو
★★★★
𓂃𓂃𓂃𓂃𓂃𓂃𓂃𓂃
خلاصه:
توی پاریس قرن پانزدهم، داستان سه شخص به هم گره میخوره. گوژپشتی که نماد زشتی در اون شهره ولی پاکترین قلب رو داره، کشیشی که به درستکار و عالم بودن شناخته میشه اما یه عاشق بیمارگونه و حسوده و دختر کولی زیبایی که تمام مردم شهر به زیباییش حسادت میکنن.
اما توی شهری که مردمش درگیر خرافات و تعصب مذهبین، زشت یا زیبا بودن بیشازحد میتونه باعث بدبختی بشه.
نظر شخصی:
توی تمام داستان هوگو یه سوال رو مطرح میکنه، زشت یا زیبا بودن چقدر میتونه در جایگاه اجتماعی و اجرای عدالت تأثیر بذاره؟● داستان کتاب به دو بخش تقسیم میشه، توضیحات بیشازحد هوگو درباره تاریخ معماری و پاریس در اون زمان و داستان گوژپشت نتردام. بیش از ۱۰۰ صفحه از اوایل داستان رو هوگو فقط به معماری پاریس پرداخته و به قدری حوصلهسربر بود که تقریبا از کتاب بدم اومد و ناامید شدم. اما بعد از ۲۰۰ صفحه داستان تازه شروع میشه. داستان مثل یه پازل میمونه که باید کنار هم چیده بشه تا معنی پیدا کنه. ●ما هر کدوم شخصیتها رو جداگونه دنبال میکنیم و سرگذشت زندگیشون رو میفهمیم، کم کم سرنوشت تمام شخصیتها بهم گره میخوره. شخصیتپردازی و داستانسرایی کتاب عالی بود، هوگو خیلی زیبا نشون میده که وقتی انسانها به قدرت میرسن میتونن چقدر کثیف بشن و مهم نیست اون قدرت از علم، سیاست یا مذهب بیاد. گوژپشت یه نمونه از قضاوت شدن از روی ظاهره. برای کسی مهم نبود چقدر گوژپشت خوشقلب و مهربونه، چقدر تمام زندگیش ترد شده و از انسانها میترسه همه مردم میخواستن گوژپشت بمیره چون فقط زشت بود. از طرفی برای کسی مهم نبود چقدر دختر کولی درستکار و فداکاره در آخر اون یه کولی بود و زنان کولی در دید جامعه خراب و جادوگرن، پس مستحق نابودیه.
کتاب یه رومنس خیلی دوستداشتنی هم داره ولی از اون رومنسهاست که قلبتون رو توی مشتش میگیره و هر لحظه امکانش هست که لهش کنه.شده از یه شخصیت بدتون بیاد اما بهش حق بدین که بخاطر کارهاییه که میکنه؟ چون خودش رو و باورهاش رو گم کرده؟ حس من به کشیش این بود. مردی که تمام زندگیش خودش رو وقف مذهب و علم کرده، هیچ وقت هیچ چیزی براش جذابیتی نداشته ولی الان جذب دختری شده و باید تمام باورهای زندگیش رو زیر پا بذاره. هوگو از طریق کشیش نشون میده که مذهب و علم، لزوماً انسان رو به اخلاق و انسانیت نزدیک نمیکنه. برعکس وقتی یکی از جایگاه علمی بالاتر از اطرافیانش باشه، خیلی راحتتر میتونه از نادون بودنشون سواستفاده کنه. ●قلم هوگو زیباست، توضیحاتی که میده، توصیفاتی که میکنه و استعارههایی که به کار میبره به شدت دلنشینه. اما پر از اضافهگویه، انگاری بعضی جاهای کتاب هوگو نوشته که بنویسه؛ یه چیز رو چندین بار پشت هم توضیح میده. اما پایان کتاب خیلی خوبه، مسیری که هوگو طی کرد تا به اون پایان زیبا برسه ارزشش رو داره. هر چقدر که من با شروع این کتاب مشکل دارم و از اضافهگوییهاش بیزارم، عاشق پایانشم! ●در آخر، گوژپشت نتردام داستان آدمهاییه که بین ظاهر و باطن، عشق و وسواس و خواستههای شخصی و قضاوتهای جامعه گرفتار شدن. آدمهایی که تشنهی محبتن و براشون مهم نیست اگه این محبت رو از راه کثیفی به دست بیارن. ●کتابی نیست که به همه پیشنهادش بدم چون میتونه خیلی حوصلهسربر باشه، ولی اگه دلتون داستانی میخواد که ظلم رو به دردناکترین و در همین به حین زیباترین شکل ممکن نشون بده خوندنش رو خیلی پیشنهاد میکنم. •از نشر هرمس ترجمه شده. •سطح زبان نسبتا بالایی داره. #review
مگر نمی دانید که مادری که کودکش را از دست داد دیگر به کسی اعتقاد ندارد؟
14 Noy, 15:01
3 662
هرچه عشق دور از عقل باشد ریشهاش محکمتر است.
گوژپشت نتردام | ویکتور هوگو
10 Noy, 13:03
3 662
It depressed me to think about existential issues. It made me feel I was living in a dream and that although I was powerless over my mind, I was also dependent on it to conjure up all of my reality around me.
Death in Her Hands | Ottessa Moshfegh
08 Noy, 14:30
3 662
Scorpion deep
C. G. Drews
★
𓂃𓂃𓂃𓂃𓂃𓂃𓂃𓂃
خلاصه:
جاناتان ۱۷ ساله همیشه رویای رفتن از جزیرهی کلکارو رو داشته اما بخاطر پدر و پدربزرگش هیچ نتونسته اونجا رو ترک کنه. حالا که دوستانش برای دانشگاه به سرزمین اصلی میرن، تصمیم میگیره خدای دریا و موجود افسانهای به اسم Scorpion deep رو بیدار کنه تا آرزوهاش رو برآورده کنه.
اما چی میشه اگه برای فرار از زندگیای که توش گرفتار شدی، به موجودی پناه ببری که شاید از تمام کابوسهات ترسناکتر باشه؟
نظر شخصی:
● من دو کتاب قبلی دروز رو خیلی دوست داشتم، شخصیتپردازی جذاب، قلم زیبا و پلات خوبی توی دوتا کتاب وجود قبلی داشت. اما این کتاب از همه نظر ضعیف بود. انگاری نویسنده ایدهی داستان رو داشته اما نمیدونسته چطور کنار هم بچینه و از نوشتههای قبلی خودش کپی کرده که در آخر مصنوعی در اومده.
●شخصیت جاناتان یه پسر افسرده و تنهاست، scorpion یه موجوده که با جاناتان به شدت وسواس پیدا کرده، یه کاریزمای خاصی داره و مرموزه. این شخصیتپردازی دقیقا کپی دو کتاب قبلی نویسندهست.
اما مشکل اصلی من خود جاناتان بود، من مشکلی با شخصیتهای افسرده، ناامن یا از نظر عاطفی منزوی ندارم، برعکس خیلی مواقع درکشون میکنم. اما وقتی تمام شخصیتپردازی یه شخصیت به این خلاصه میشه که مدام فکر کنه هیچکس دوستش نداره، سربار دیگرانه و همه ازش متنفرن دیگه برام جذابیتی نداره. مخصوصاً وقتی دوستانش بارها و بارها بهش نشون میدن که براش اهمیت قائلن، اما اون همچنان بدترین برداشت ممکن رو از رفتارهاشون میکنه.
●احساس میکنم تمام داستانهای این نویسنده بیشازحد شبیه هم شدن، ایدهی جدید اما روایت، پلات و قلم تکراری. انگار یه چرخه رو نویسنده داره تکرار میکنه.
دروز همیشه قلم زیبایی داشت، بهجای خودش استعارههای زیبا و با احساسی به کار میبرد. اما توی این کتاب نثر بیشازحد مصنوعی بود. انگار هر احساس یا اتفاق سادهای باید با چندین استعاره و توصیف پیچیده بیان بشه. اما بدون هیچ احساسی، فقط گفته میشدن که متن خوشگل بشه.
●من از کتابهایی که با موضوع سوءتفاهم نوشته شده باشن لذت میبرم اگه اون سوءتفاهم واقعی و با دلیل باشه، ولی اینجا خیلی مصنوعی بود.
نویسنده از همون اول ديدار این دو شخصیت یه سوءتفاهم بیدلیل رو به وجود میاره و تمام کتاب رو حولمحور این موضوع مینویسه.
پلات توییست ضعیف و روند داستان کند بود.
●در آخر ایده کتاب و اتمسفر وهمآلودی که دروز به تصویر کشیده بود رو دوست داشتم اما بقیه داستان برای من ناامید کننده بود.
•ترجمه نشده.
•سطح زبان سادهای داره.
#review
Once a god has awoken, the only way to be free is to pay a price of blood.
07 Noy, 10:15
3 662
One makes mistakes when there is confusion between having a future at all and having the future one wants.
Death in Her Hands | Ottessa Moshfegh
06 Noy, 08:24
3 662
عشق به سان درخت است: خود به خود جوانه می زند، در اعماق وجودمان ریشه میدواند و چه بسا در دل های شکسته پیوسته سبز می شود.
گوژپشت نتردام | ویکتور هوگو
03 Noy, 14:47
3 662
دریافت که آدمی در جهان، غیر از مطالب مورد نظر سُربُن و اشعار هومر، نیازمند محبت است. به این واقعیت پی برد که زندگی بی عشق و علاقه بهسان چرخدندهای خشک و پر صداست.
گوژپشت نتردام | ویکتور هوگو
03 Noy, 00:51
