‌ ‌ ‌ 𝚳𝖺𝗀𝗇𝛐𝗅𝗂𝖺 𝖲𝛓𝖾𝗇𝖺𝗋𝗂𝛐

سوال بعد: قراره با مامانت بری پاریس و توی راه‌مامانت میمیره ، وقتی میرسی پاریس اونم تک و تنها چجوری سعی میکنی زنده بمونی و زندگی کنی @PixieUnknownBot

شتت

در نهایت من مانند نوری برای نابینا بودم… همانقدر روشن و همانقدر نادیده گرفته شده.

قلبم

:)

و او را با لاک های سورمه‌ای رنگش موهای همیشه پریشانش و لبخنده آمیخته به درد‌های بی زخمش میشناسم؛ او در 20 سالگی 6 ساله ماند و هنوزم شب‌های تنهایی‌اش هنگامی که اشک می‌ریزد خود را نوازش میکند؛ میدانی چرا؟

اره خدایی برنامه نویسی سخته

https://t.me/c/2206033842/5803 دهن ما که سرویس شد با برنامه نویسی

:) منی که دلیل خوشبختیمو دارم:

او برایم آرزوی خوشبختی کرد. من نمی‌خواستم او برایم آرزوی خوشبختی کند؛ می‌خواستم علت آن باشد.

وای وای قشنگ

برنامه‌نویسی مثل زندگی است. نمی‌توانی منتظر کمال باشی. بلکه باید همیشه در مسیر بهبود و تکامل باشی.

من بال های زاپاس دارم میدم زنم باهم پرواز کنیم

:)

حاضرم بالهایی برای پرواز به تو بدم که خودم در آرزویش بودم

😂😂 بچمم

تا الان فقط یدونه امتحانمو دادم:))

یه سوال دیگه بپرسم

نه دقیقا منظورت از نوم نوم کردن ، خوردنشونه

https://t.me/c/2206033842/5788 وا مگه نمیدونن منظورم از نوم نوم کردن بوس کردنشونه؟