فِرنوِه.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ آنگاه که در آخرین روز های پاییز قدم در کوچه های  بی روح شهر میگذاری. دلتنگی هایم را به آغوش باد میسپارم تا با اخرین وزش های خود آنها را در گوشت زمزمه کند. از تو برای درختان  باران زده میگویم. در گوش برگ های خشک پاییزی خاطراتمان را زمزمه میکنم. آنگاه که بر فراز درختان بی روح شهر به رقص درمیایند. شاید هم باید انهارا به موهای زیبایت گره میزدم. تا آنگاه که کوچه های شهر خالیست. انگاه که اسمان ابریست و باران میبارد. انگاه که باد صورت زیبایت را نوازش میکند. و آنگاه که با دستان ظریفت موهای بافت شده خود را کنار میزنی. برای اخرین بار خاطراتمان را دلتنگی هایم را.. نام«من» را در گوشت زمزمه کند.

تابستان که می شود دلم شور می زند نکند طعم گیلاس های بازار مرا از یاد تو ببرد -عباس معروفی

امروز اشک های تو را با استین پیرهنم پاک کردم و فهمیدم که غمت بوی پوست پرتقال سوخته می دهد -من

نوشت جان زیبای من آزردگی ام را می بینی? در غربت خانه ی متروک پدری تو هم پژمردگی گل های دامنت را حس میکنی? -من

نکند اخرین شکوفه هم فرو ریزد و تو هنوز نیامده باشی -من

نکند اخرین شکوفه ی غم فرو ریزد و تو هنوز نیامده باشی -من

پیش ما دُشنامِ جانان از شِکَر شیرین تر است -صائب

من به سیبی خشنودم و به بوییدن یک بوته‌ی بابونه‌. -سهراب سپهری

بعد از من هرکه تو را ببوسد روی لبت نهال کوچک انگوری خواهد یافت که من کاشته‌ام… -نزار قبانی

آخ دوستت دارم هنوز سرخی زخم کوچک روی پوستت مرا به گریه می اندازد -من

همه چیز ناراحتم می کند نه دریا نه افتاب نه ادم ها نه فیلم ها نه لباس هایی که تازه خریده ام. نمی دانم چه کار کنم. بروم سرم را به درخت ها بکوبم داد بزنم گریه کنم نمی دانم . -فروغ فرخزاد

عمریست که از دنیا و ادم هایش دلزده ام و نمی توانم به تو پناه بیاورم -من

ای ساربان آهسته ران کارام جانم می‌رود وان دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود -سعدی

گاهی هم دلم برای بوی لیمویی تنت تنگ میشود

کاش میشد غم های تو را مثل توت فرنگی های باغچه بچینم و توی سبد کوچکم پنهان کنم

https://telegram.me/BChatsBot?start=sc-z3Vwc6sjhO دوسدارید با هم حرف بزنیم ?🙂

اگر خواستم شبیه بقیه بشم ، تو نزار!