-سَمفــونـی‌مُـردِگـان

اومراغریبه‌ای‌می‌نامد‌وبی‌خبرازآن‌است‌که‌من‌شب‌هایم‌‌راچگونه‌با‌تصورکناراوبودن‌می‌گذرانم. نمی‌داند‌چگونه‌اخرین‌بوسه‌ای‌که‌برلبانم‌زد‌را‌درذهنم‌‌مرورمیکنم‌تا‌یادم‌نرود‌‌‌‌‌احساسات‌آن‌را‌بین‌لب‌هایم. نمی‌داند‌روزی‌چندین‌بارباخودتمرین‌میکنم‌‌تااگرروزی‌‌درگوشه‌‌کناره‌‌های‌این‌شهر‌‌چشمم‌به‌چشم‌هایش‌خورد‌بتوانم‌روی‌پاهایم‌بایستم‌‌وبه‌سمتش‌‌مثل‌بچه‌ای‌هجوم‌نیاورم،امابااین‌حال‌بازم‌میدانم‌اگراین‌اتفاق‌‌بیوفتدشبیه‌‌دختربچه‌ای‌میشوم‌که‌پدرش‌رو‌‌ازدوردیده‌و‌به‌سمتش‌شروع‌به‌دویدن‌می‌کند. اونمیداند‌‌..اوخیلی‌چیزهارانمیداند. اونمیداند‌وقتی‌عطر‌قدیمی‌اش‌‌به‌مشامم‌میرسد‌میخواهم‌برزمین‌بنشینم‌و‌‌‌درددرونموفریادبزنم،امامگراون‌میشنود؟شب‌های‌زیادی‌دربین‌کابوس‌هایم‌اسمش‌را‌فریاد‌زدم‌و‌جزتاریکی‌مطلق‌چیزی‌دستگیرم‌نشده‌است شب‌های‌زیادی‌به‌یادش‌مجنون‌‌ودیوانه‌شده‌ام. اماحیف،حیف‌که‌اوهیچوقت‌‌صدایم‌رانشنید‌و‌قرارنیست‌بشنود.

اره‌‌ولی خب

حالا بدبختا دوسال ریاضی داشتن

یه‌درصدم‌امیدندارم

ارقندهممونومیندازه‌حنا

الان‌فهمیدم‌۱۲اماریاضی‌ندارن‌وخیلی‌غمگینم‌واقعا

حس‌میکنم‌کون‌بدمم‌پاس‌نمی‌شم

🤣🤣🤣🤣

تپ

واقعاحال‌ندارم‌درس‌بخونم‌یکی‌بیادبزنه‌توسرم

توقهوم‌چایی‌ریختم:)

به معنای واقعی از ریاضی متنفرم.

هنوزنمیدونم‌چراباکسایی‌که‌ازشون‌بدم‌میومددوست‌شدم

اره

ولس خب جدی باحاله ها

ای‌بابا

زشته نتیجه منو یکی دیگه یکی شه