Written by M

آدما رو تو ذهنتون اونقدر بزرگ نکنید که تو واقعیت حتی دست خودتونم بهشون نرسه!

چقدر سرده خدا زمستون فنارو اتیش بزنه گرم شیم

حتی دلم نمیخواد یه ریکوئست جدید تو اینستا رو اکسپت کنم چه برسه به یه آدم جدید تو زندگیم.

بعضی نبودنا اینقدر پررنگن که هیچ بودنی، نمی‌تونه باعث نادیده گرفتنش بشه.

ناامیدم. بی‌توضیح اضافه.

یه روز یا من تموم می‌شم یا این فکرا… ولی خب، راستشو بخوای، شانسِ تموم شدنِ من بیشتره.

سنگینی یه چیزهایی رو تا ابد باید روی قلبم حمل کنم.

انعطاف پذیری از بهترین‌ خصلت‌هاییه که یه آدم می‌تونه داشته باشه.

هیچ آدمی کامل و بی نقص نیست، هیچ اشتباهی هم آخرین اشتباه نیست؛ و پذیرفتن این موضوع، ادامه دادن و تلاش آدم‌ها برای بهتر کردن شرایط هست که اونا رو جذاب می‌کنه.

خیلی دوس دارم عاشق پاشق شم ولی متاسفانه عاقل و ماقلم.

گاهیم هیچکس مقصر نیست، فقط زمان اشتباهه.

مثل چای به‌لیمو بود؛ نه تلخ بود، نه شیرین. آرومت می‌کرد. عطرش که توی هوا پخش می‌شد انگار خستگی رو از روی شونه‌هات برمی‌داشت، می‌ذاشت کنج خونه. غم‌هات رو توی خودش حل می‌کرد اما کدر نمی‌شد، سبز بود همیشه.

وقتی عاشقِ درخت هستی، که در آذر و بهمن دوستش بداری، در فروردین که،شَتِه ها هم اون را دوست دارند.

بزرگسالی یعنی همزمان که می‌دونی هیچ‌چیز دائمی نیست، قلبت از پایان‌ها غمگین می‌شه.