چای ‌لب سوز.

زندگی‌‌ام باید مملو از موسیقی و خوراک زیبا پتوی لطیف و نرم باشد.

در عمیق ترین لایه های مغزش نیاز به مراقبت داشت.⋆˙⊹

زمستون پالتو همراه با شالگردن، بوت ،پریدن تو برف، بینی سرخ، سرما، سرانگشت‌های سِر«بیا همدیگه رو بغل کنیم گرم شیم».

من و آهنگ‌هام ساعت‌ها باهم تنهاییم«خلوت».

الان اگه از من بپرسند از زندگیت چی میخوای فقط میگم «میخوام خوشحال باشم» «واقعی».

اومدی‌ نشستی‌ سرت رو تکیه دادی به پشتی مبل و نگاهم کردی گفتم:برم دوتا چای بریزم بیام گفتی:کجا می‌خوای بری؟ بشین کنارم می‌خوام امشبرو فقط ببینمت ،وقت برای چایی ریختن هست قربونت.

آدم‌های که مبتلا به رنجی عمیق هستن وقتی شاد هستن بزرگی رنجشون معلوم میشه، طوری به شادی میچسبن که انگار از سر حسد می‌خواهند محکم بغلش کنن تا خفه شوند«اخ قربون وجودمون».

نشستم‌ام در زیر بارون زمستون شب.

میفهمم که رنج می‌کشی، در کنارت خواهم بود تا از این مرحله هم عبور کنی عزیزکم.

تو هم به خودت هى ميگى صبور باش و وسط صبوريات خسته ميشى،«آره قربونت منم همینطور».

روز به روز بزرگتر می‌شوم و یاد می‌گیرم که به نشانه‌ها بیشتر توجه کنم نه به انتظارات.

زمستان است، برف می‌بارد، هوا سرد، ما پس از یک روز طولانی به گرمای خانه بازمی‌گردیم، چای می‌نوشیم و خوشبخت باقی می‌مانیم.

دلم یه استکان چای می‌خواد، از اونایی که بعد یه اتفاق خوب بهت می‌چسبه،بعد اینکه مهمونا رفتن، بعد یه بحثی که به آشتی ختم بشه، بعدِ ساعت‌ها قدم زدن تو هوای سرد اومدن به خونه، بعد خواب و بغل عصرگاهی، حین و بعد یه فیلم خوب دیدن ، «یه چای بی‌دغدغه و آسوده.»

‍ ‍ ༶⋆˙قشنگترینا ₊ ࣪𓏲 #Stickers