Endi mavjud! Telegram Tadqiqoti 2025 — yilning asosiy insaytlari 
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Kanalga Telegram’da o‘tish
💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖 Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot
Ko'proq ko'rsatish📈 Telegram kanali ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ analitikasi
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ (@ibratli_nomalar) O'zbek til segmentidagi kanali faol ishtirokchi. Hozirda hamjamiyat 42 586 obunachidan iborat bo'lib, Din & Maʼnaviyat toifasida 1 440-o'rinni va O'zbekiston mintaqasida 1 829-o'rinni egallagan.
📊 Auditoriya ko‘rsatkichlari va dinamika
невідомо sanasidan buyon loyiha tez o‘sib, 42 586 obunachiga ega bo‘ldi.
01 Iyul, 2026 dagi oxirgi ma’lumotlarga ko‘ra kanal barqaror faollikka ega. Oxirgi 30 kunda obunachilar soni 5 000 ga, so‘nggi 24 soatda esa 0 ga o‘zgardi va umumiy qamrov yuqori darajada qolmoqda.
- Tasdiqlash holati: Tasdiqlanmagan
- Jalb etish (ER): Auditoriya o‘rtacha 19.27% darajada jalb etiladi. Nashrdan keyingi dastlabki 24 soatda kontent odatda umumiy obunachilar sonining 13.47% ini tashkil etuvchi reaksiyalarni to‘playdi.
- Post qamrovi: Har bir post o‘rtacha 8 253 marta ko‘riladi; birinchi sutkada odatda 5 770 ta ko‘rish yig‘iladi.
- Reaksiyalar va o‘zaro ta’sir: Auditoriya faol: har bir postga o‘rtacha 171 ta reaksiya keladi.
📝 Tavsif va kontent siyosati
Muallif resursni shaxsiy fikrni ifoda etish maydoni sifatida ta’riflaydi:
“💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖
Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon
Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot”
Yuqori yangilanish chastotasi (oxirgi ma’lumot 02 Iyul, 2026 da olingan) sababli kanal doimo dolzarb va katta qamrovli bo‘lib qoladi. Analitika auditoriya kontent bilan faol hamkorlik qilishini, uni Din & Maʼnaviyat toifasidagi muhim ta’sir nuqtasiga aylantirishini ko‘rsatadi.
42 586
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-2 5607 kunlar
+5 00030 kunlar
Postlar arxiv
42 436
Bugun faqat yigʼlaysizlar😢😢😢
Hech kimga farzand dogʼini koʼrsatmasin. Bu real voqea asosida yumshatib yozilgan
42 436
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
194-қисм
Гулхаё қизини бағрига босиб тонг оттирди. Неча бор эшикни онаси, эри хатто овсинлари тақиллатди. Лекин очмади. У на эрини на қайнонаси ва онасини уммуман бу ердаги... бу дунёдаги ҳеч кимни кōришни, уларни тил учида айтадиган ҳамдардликларию ҳозир Гулхаёга оғирлик қиладиган насихатларини ҳам эшитишни истамасди. Гулхаё ювғич аёл келгач эшикни очди. Малакга қōл узатган ҳеч кимга бермай ювиш учун ҳозирлик кōрилган уйга киритди. Гулхаё гōё хиссиз тошга айланиб қолган, ғассол аёл нима деса шуни қилар хатто овоз ҳам чиқармасди.
Фақат Малакни эркаклар қуршовида эри кōтариб кетаётганини кузатиб туриб пичирлади
- Ҳадемай ортингдан бораман қизим... Онанг сен йōқ дунёда кōп қололмайди!
Кейин Гулхаё йиқилди. Ҳамма ҳар томондан ёприлиб Гулхаёга ёпишди. Санобар ва Вазира шартта кōтариб ичкарига олишдию эшикни ёпиб олиб хатто оналарини ҳам киргазишмади. Ташқарида тазия билдириш учун келганлар бир бирига лаб буриб пичирлашди
- Ôлган боласи ногирон эканку, нимасига бунча куяди?! - энса қотирди кимдир.
- Куйгани йōқку, томоша қōйяптида! Ôтирувдику шу пайтгача бōзрайиб?
- Шуни айтинг ақалли болам ёш кетди деб кōзидан бир қатра ёш чиқмадия...
- Касал одам кимгаям ёқарди. Ôзи туғулгандан ногирон бōлган экан. Қараш ҳам жонига текан бōлса ōлганига шукур қилгандурда?!
- Хушидан кетганига бало бор эканми энди...
- Бу ҳам бир ōзини бечора кōрсатишда.
Шундай пичир пичир гапларни адоғи кōринмасди. Ҳамма Гулхаёни ҳар хил тушуниб турлича айбловлар қōйиб ōтирарди.
42 436
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
193-қисм
Гулхаё имом кетгандан сōнг Малакни кōтариб ōз уйига кирди. Асли бу ерда қолдирмоқчи эмасди. Шифохонадаёқ дадаси билан олиб кетмоқчи эди аммо Фурқат кōнмади
- Гулхаёжон, ҳозир менга эрингни акаси деб эмас ōзингни акангдек қара. Болани сарсон қилма, у...охирги манзилга ōз уйидан чиқиши керак!
Гулхаё Малакни ётқизиб аста ташқарига чиқди. Асли тиллаларига ва йōқ жойдан бōйинларига илинган киридетни ōйлаб қон босими ошган Ҳалима ая бошини боғлаб олиб йиғлаб оҳ тортиб ичкарига кирмоқчи эди. Аммо Гулхаё эшикни ёпиб уни нари итарди
- Илтимос...ҳеч бōлмаса энди қизимни тинч қōйинг!
Гулхаёнинг овози паст аммо жуда қатъий эди. Қарашларидан Ҳалима ая ҳам бир сесканди. Энди жавоб бермоқчи эди Фурқат бир четга тортди
- Эна агар ростдан бизни болам десангиз, ростдан Малак учун куяётган бōлсангиз Гулхаёни ҳозир тинч қōйинг. У ҳозир матонат билан тургандек кōринсада аслида ичидан нураяпти...
Гулхаё икки ōғлини қōйнига олиб ōтирган онасига яқин келди. Зулхумор опа ōрнидан туриб
- Вой болам, пешонагинанг қурсин... - деб увиллаб қучоқ очганига ҳам қарамай эгилиб ōғилларини пешонасидан ōпди
- Бугун мен Малак... опанг билан уҳлайман. Сизлар Замира опанг билан ётинглар.
Гулхаё яна ҳеч кимга қарамай Малак ётган уйга кириб ичкаридан илгагини ōтгазди. Хиссиз холда ōтириб деворга суяниб Малакга термулди. Кейин яқиндагина теливизорда эшитган қōшиғини ҳиргойи қилди. Бу қōшиқ узатилаётган қизга онаси томонидан айтилганди. Гулхаё эса... У эртага қора тупроққа топширадиган қизига атаб айтди.
-Ой боргин қизим.... Омон бор қизим.
Ойдек бахтинг топгин сен қизииим....
Энди узилиб ёвуз дунёодан....
Жанатларга шошгин сен ... Қизииим!!
42 436
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
192-қисм
Азизбек Малакни олиб шифохонадан қайтар экан кōз ёшларини тиёлмасди. Ахир Малак илк мухабатининг илк меваси эди...кōз олдидан Малакни чақалоқлик даври, тахтачада абгор ётган бōлса ҳам Азизбекни кōриб жилмайишлари, илк бор дада деб унга қōлчаларини узатгани ōтарди. Кейин эса... Кейин сōнги пайтлар Азизбекдан қōрқиб қолганлари, у бақиришни бошласа даров қулоқчаларини ёпиб ōзини уҳлаганга солишлари ва ōзи бир ахволда бōлса ҳам аясини чақириб йиғлаётган укаларини овутиши ōтди. Азизбек хаво етмай чуқур чуқур нафас олди. Фурқат кōзидан қатор ёшлари сизиб кетаётган укасига қараб бош чайқади
- Нодон болая... Онамни йōриғига юриб нималар қилмадингаа!!
Гулхаё Азизбекни машинасига минмай дадаси билан кетарди. Ҳар замонда оғир оғир нафас олишини айтмаса буткул жимиб қолган хатто кōзидан бир томчи ёш ҳам чиқмасди. Уйга келишганда аллақачон яқинлар йиғилган ҳамма ōзидан билиб зиппилаб керакли ишларни қиларди. Маҳалла имоми келиб бош чайқади
- Анча кеч бōлиб қолди, ҳозир майитни чиқариб бōлмайди! - кейин ҳалиям Малакни бағрига босиб ōтирган Гулхаёга қаради
- Келин қизимиз нечи ёшда?
-Саккиз...
- Ҳаа... Унда ҳали балоғатга етмабди. Шунинг учун ортиқча бидат маросимлар қилманглар, кичикроқ жаноза бōлса етарли!
Ҳамма хōп хōп деб мақуллагач имом жаноза соатини белгилади
- Бомдоддан кейин чиқарамиз!
42 436
⚠️ФАҚАТ ҚИЗЛАР КИРСИН⚠️
Эрингиз доим сизни дейишини истасангиз энг зўр сирларини ўргатамиз🤝
Факат бизда ҳаммаси бепул ўргатилади⚠️⚠️⚠️
ҲОЗИРОҚ КИРИШГА УЛГУРИНГ ГЎЗАЛЛАРИМ❗️❗️❗️❗️❗️❗️❗️
❤️ https://t.me/+qhL_bRL3eQ1mYWRi
❤️ https://t.me/+qhL_bRL3eQ1mYWRi
42 436
❤️❤️❤️❤️❤️
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
OZISH MARAFONIGA TAYYORMIZ
OZISH MARAFONIGA TAYYORMIZ
Hamma narsa yeb turib och qolmasdan ozish imkoniyati!
🔴Ishlaydigan
🔴O’qiydigan
🔴Emizikli onalar
🔴Homilador ayollar
🔴7yoshdan 75yoshgacha ayollar
Vaziyatdan kelib chiqib ishlanadi
1) OYLIK ❤️❤️ MING
14 KUNLIK ❤️❤️ MING
https//t.me/SOGLOM_OZISH_111
https//t.me/SOGLOM_OZISH_111
https//t.me/SOGLOM_OZISH_111
GURUHGA KIRING
TEZ KOK YOZUVNI USTIGA BOSING GURUHGA KIRASIZ
42 436
42 436
Balki bu hikoya shukr qilishga orgatar. Chunki bazan ozimiz bilmay noshukrlik qilib qoyamiz
42 436
инлашди.
– Ота қотирмоч енг...
Ота титраб турган қўллари билан бир бўлакча синдириб оғзига солди.
– Қолганини ўзинг е, қизим.
– Нега ўзинг емай орттириб келасан, бу юришда бирор ерда ҳолдан тойиб йиқилиб қолсанг, додимни кимга айтаман, қизим?! Ойсулув кўзларидан ёш тирқираганча, қора чироқни ёқиб, ўртага қўйди. Уй бир зум қаттиқ ёришди. Дафъатан Райҳонбибининг нигоҳи уйнинг бир бурчагида қунишибгина ўтирган укасининг шишиб кетган қонталаш кўзига тушди-ю, “кўзингга нима қилди, Турдижон” деб қичқириб юборди.
– Ҳеч нарса, йиқилиб тушдим...
Қиз укасининг ёлғон гапираётганини фаҳмлади...
Илоҳо сенга шафқат қилмаганларга Худонинг раҳми келмасин,- деб қарғанди.
Ойсулув ӯғли топиб келган донни яна икки-уч кунга етказди. Уч кун тўхтовсиз қуйган жаланинг оқибатида кўпчилик яна оч қолди. Тўртинчи кунга ўтиб Аслонқулнинг бетобликдан, янада аниқроғи очликдан жони узилди. Ҳолдан тойиб ётган Ойсулув эрининг азасида ўрнидан туролмади.
Фақат Райҳонбиби соч ёйиб, отамлаб йиғлади. Турдимурод билан Бердимурод содир бўлган воқеани идрок этолмай туришар, таъзияга келганларга ҳайрон бўлиб боқардилар. Нурмурод муаллим бошчилигидаги уч-тўрт киши майитни нарвонга олганларидагина бу икки гўдак ўкириб йиғлаб юборди. Марҳумга жаноза ўқилгач, мулла Холиқ ўртага чиқиб ўтирганларга қарата деди:
– Халойиқ! Аслонқул Худоёр ўғли қандай одам эди?
– Яхши одам эди, жаннати одам эди!
Ердан кўтарилган тобут тўрт-беш одамнинг елкасида лопиллаб, елиб кетди...
...Нурмурод муаллим келтирган иккита зоғора нон яна бир неча кунга етди... Сўнг яна бу хонадонда очлик бошланди. Турдимурод ўчоқдаги намчил ўтинни энгашиб, бўйин томирлари бўртиб пуфлай-пуфлай ўт олдирди. Қайнаб чиққан сувни Райҳонбиби косага қуйиб, энасига ичиришга тутинди. Бир-икки қултум сув ютган Ойсулув қизига қараб зўрға гапирди:
– Қизим, тут пишиғига етолмайман чоғи... Укаларингга ҳам эна, ҳам ота бўл. Насиб қилса, аканг урушдан эсон-омон қайтиб келиб, сизларга ёрдам беради.
– Ундай деманг, эна, Худо хоҳласа яхши кунларга ҳаммамиз етамиз.
Чоршанба куни қишлоққа почтачи оралади.
Эшак миниб келаётган бу чолга кимдир пахса девор ортидан, кимдир даричалардан мўралади. Бироқ ҳеч ким йўлига чиқиб, “бизларга хат борми”, демади. Кўпчилик унинг ўз хонадони олдида тўхтамаганига ҳам шукур қилди:
“Ҳар тугул қора хат бериб кетмади-ку”!
Уруш қилиб ётган жигарнинг эса мактуб битишга имкони йўқдир. Почтачи Аслонқулнинг ҳовлиси ёнида тўхтаб, эшакдан тушди:
– Ўвв, Аслонбойнинг болалари, ким бор?!
Юраги шувиллаб кетган Райҳонбиби ўрнидан туриб ташқарига чиқди. Унга укалари эргашди.
– Э, суюнчи беринглар, сизларга хат келди!
Почтачи чол бир амаллаб эшакка миниб олгач, жўнаб кетди. Райҳонбиби энасининг ёнига югурди.
– Эна, акамдан хат келди!
– Ўқи, ўқиб бер қизим!
“Ассалому алайкум отажон, энажон ва укажонларим! Эсон-омонмисизлар? Биз ҳозир Сталинграддамиз. Фашистларга қарши жанг қилиб ётибмиз. Худо хоҳласа, уруш тамом бўлгач, дийдор кўришамиз. Сизларни жуда соғинганман. Хатимнинг жавобини кутаман. Содиқ.”
Ойсулув кўзларини катта очиб тинглагач, беҳол қўлларини мактубга чўзди. Хатни юзларига босар экан,
– Эй Худойим, ўзингга минг қатла шукур, болам тирик экан, – деди.
Сўнг бирдан бармоқлари бўшашиб, хат ёстиқ устига сирпаниб тушди.
– Эна! Энажон!
Қиз фарёд аралаш акасининг хатини олиб бағрига босди. Бошини онасининг совиб бораётган оёқларига қўйиб йиғлар экан, сўзланди:
– Акам келса нима дейман, энажон!
Шу куни ҳаво бирдан совиди. Уйлар бир-биридан узоқда жойлашган, яқин атрофда одам зоти кўринмайди. Эшиги тепасига “Мактаб” деган ёзув илинган ғарибгина чолдеворда Нурмурод муаллим қишлоқ болаларига она тили, адабиёт, тарих ва бошқа фанлардан сабоқ берарди. Парталарда жанда чопонларга ўранишган ўғил болалар, қалин рўмол ўраган қизлар ўтиришар, айни дамда география дарси ўтилаётган эди. Муаллим костюм шим устидан қалин чопон кийган, бироқ у ҳам элдан айниқса эмаслиги, очлик унинг рўзғорида ҳам ҳукм сураётгани, ингичка тортиб кетган бўйнидан, узун, озғин бармоқларидан кўриниб турарди.
– Болалар, дарс ҳаммага тушунарли бўлдими?
– Тушунарли...
– Кимда қандай савол бор?
Ўтирган болалардан бири қўл кўтарди.
–
42 436
Қиз қотирмочни чопонининг ички чўнтагига бир буклаб солар экан, ўчоқ бошидаги сўнгги улушга қаради: ота-онанинг ризқи олдинги икки қотирмочдан анча кичик эди… У кетмонини елкасига олиб, дарвоза томон юрди…
Ўчоқдаги чўққа икки дона шолғомни кўмаётган онасига қараб турган Турдимурод гап қотди:
--Эна, шудгорнинг нами тортилганига бир-икки кун бўлиб қолди. Мен бориб пича дон топиб келсам майлими?
Майли, фақат узоққа кетиб қолма, Турдижон…
Турдимурод кичкина кетмончани олиб, далага чиқиб кетди. Ойсулув боласининг ортидан маҳзун термулиб қолди…
Бола энди бирор тӯрт- беш ҳовуч дон тӯплаган ҳам эди-ки, узоқдан шу томонга келаётган отлиқ кӯринди…
Унинг раис эканлигини кӯзи тушиши билан фаҳмлаган бола халтачани бағрига босиб, қоча бошлади. Бироқ отлиқ болага бир зумда етиб олиб, отнинг юганини тортди-да эгардан сакраб тушиб болага яқинлашди.
– Бер бу ёққа буғдойни, итвачча!
. Турдимурод ғужанак бўлиб олди:
– Бермайман! Ўғирлик қилганим йўқ! Сичқонларнинг уясидан топдим! Уйда отам касал бўлиб ётибди! Нон ейиши керак!
Раис халтачанинг қўлига илинган жойидан ушлаб куч билан силтади. Турдимурод тиззалари шилиниб, халтачага қўшилиб судралди, аммо қўйиб юбормади. Боланинг қаршилигидан ғазабланиб кетган раис, унинг юз-кўзи аралаш қамчи солди. Қамчининг учи айланиб келиб Турдимуроднинг ўнг кўзига тегди ва аччиқ жизиллатди. Харчанд уриниб, донни тортиб ололмаган раис сакраб отга минди, жўнаб кетар экан яна дўқ урди:
– Уйингга бориб бўлса ҳам тортиб оламан, итвачча!
Турдимурод ўрнидан туриб, уйи томон судралди. Зӯрға қадам ташлаб келаётган боласига кўзи тушган Ойсулувнинг юраги зирқираб кетди. Югуриб бориб бутун вужуди титраётган боласини бағрига босди:
– Ким билан мушлашдинг, болам?
– Дон йиғиб юрганимни раис кўриб қолди. Халтачамни тортиб олмоқчи бўлиб... – Турдимуроднинг овози титради, – урди... қамчи теккан кўзим ачишиб кетяпти, энажон...
Ойсулув ўғлининг кўзёшларини артар экан, раисни қарғади:
– Илоҳо Худодан топсин!
– Эна, отамга айтманг, хафа бўлади, ўзим йиқилиб тушдим дейман…
Ҳали эрта баҳор бўлишига қарамасдан қуёш қиздира бошлади. Райҳонбиби узоқроқ қариндошнинг ўғли Тошниёз билан ўзларига ажратилган ернинг ўнқир-чўнқирини текислар экан, пешонасидан оқаётган терни тез-тез енги билан артарди. Ернинг сел ювиб кўпроқ ўпирилиб кетган жойи бошланганда Тошниёз қизга қараб:
– Райҳонбиби, сен осонроқ жойда ишла. Бу ерни текислашга кучинг етмайди, – деди. Бироздан кейин яна жимликни йигит бузди:
–Эшитдингми, бугун Йўлдош бобо дунёдан ўтибди.
– Э, Тошниёзжон, ҳаммаси очликдан. Одамларнинг ғалласи бўлганида бир қишда шунча одам ўлмасди.
Тошниёз кетмонга суяниб бирпас ўйланиб турди. Сўнг чўнтагидан бир бурда зоғора нон чиқариб, ушатиб оғзига солди.
– Нон ейсанми, Райҳонбиби?
– Йўқ, Тошниёзжон, ўзинг еявер, мен емайман.
Кечга томон сал нарироқда кетмон ураётган қиз ҳам қўйнидан қотирмоч чиқариб, бир бўлак ушатиб оғзига солди. Амаллаб кетмон ураётган йигитнинг нигоҳи қизга тушди. У қариндош қиздан егулик сўрашдан ўзини зўрға тийди. Қоронғу туша бошлагач, далада ишлаётганлар ҳам уйларига қайта бошладилар. Юпун, ярим оч, бошлари эгилиб, даладан қайтаётган йигит-қизлар орасидаги Назарқул тоғанинг ўғли Амирқул йўлнинг ярмига келганда ҳоли қочиб чўккалаб қолди. Бир-икки йигит тўхтаб, уни қўлтиғидан кўтариб турғиза бошладилар.
– Тур жўра уйга яқин қолди. Етиб олсак, қора қозон қайнаб тургандир. Бирор нима еймиз. Буйтиб ўтирма йўлда, тур.
– Эй, менга тегманглар. Чарчадим... – Амирқул зўрға гапирди.
– Тур-э, жўра, сени ташлаб кетамизми, энангга нима деймиз, тур-да энди!
Бола бир амаллаб ўрнидан турди. Жўралари ёрдамида яна қадам ташлай бошлади.
– Э, мундай очликдан ўлгандан кўра, урушга борган яхшироқ. Ҳамма дон-дун, консерва қилинган гўштлар ўша ёқда, – деди Тошниёз Райҳонбибига қараб.
– Қўй, Тошниёзжон, мева пишиғига етиб олсак, унгача уруш ҳам тугаб қолар. Шунча урушда ўлаётганлар камми? Ундан кейин, сени олмайди. Ҳали ёшсан...
Райҳонбиби уйига яқинлашганда қўйнидаги бироз орттириб келган қотирмочни пайпаслади. “Отамга бераман”,деб ўйлади ва секин пичирлади: “ишқилиб пишиқчиликка етиб олайлик”.
Қиз ичкари кириб, ота ётган жойга яқ
42 436
—Сенга бу ҳам кам, семириб ётибсан, ўзингга бир қараганмисан?
Устимга тупроқ ташларкан, эрим бор овози билан нафрат билан гапирарди. Ёнида эса, менга мазах қилгандек, қараб машуқаси хандон отиб куларди.
—Ўлгани яхши бўлди, энди бизга халал бермайди.
Қайнонам хам обдон устимга тупроқ ташларди
Ха, улар мени ўлди деб ўйлаб, ташландиқ жойга кўмишга уринишарди
Мен эса уларни гапларини эшитиб ётардим, лекин қимир эта олмадим.
Чунки...
42 436
😱Қайнисинглим 3 маротаба бева бўлиб қайтиб келди . Узоғи 3 кун ичида бевага айланувчи қайнисинглимга рахмим келарди.
Эримнинг ёлгиз синглиси билан яқин дугона эдик..Бир биризга сирларимизни айтардик..
Ва у бир куни менга қичқираётганида қулогимни беркитмаслигини айтди..
Аммо у сал галатироқ қиз эди.. Доимо нимадандир қўрқиб турар кечаси билан алланималар деб бақириб шайтонлаб чиқар эди..
Эрим эса кечаси бу товушларни эшитмаслигимиз учун доимо мусиқа ёқар..Бомдодга яқин бу овоз сирли тинар эди..
Бир куни мусиқани ўчирдим..Овозларни эдҳитганимда эса оёғим озимга бойсунмай ташқарига чиқдим..Чиқдиму қотиб қолдим..Қайнисинглим..Қолида пичоқ билан..
ДАВОМИНИ ЎҚИШ 😱
42 436
н жавоб берасан!
Гапини тамомлаган раис отига қамчи босди.
Одамлар эшитган гапларини идрок қилиб улгурмай, қўлларига ўроқ олдилар. Ўн-ўн беш ёшли болалар катталар ӯриб кетаётган буғдой ғарамларини дасталашга киришдилар. Ғайрат билан буғдой ӯраётган Райҳонбиби бир зум тин олиб, пешонасидаги терни енггига артди. Қаддини ростлаб, ӯгирилиб қаради-ю, нигоҳи қийналиб ўроқ солаётган отасига тушди. У ортга қайтиб, отасига ёрдам беришга киришди.
Қоронғу тушгач, ўроқчилар даладан битта-битта чиқиб кела бошладилар. Ҳаммага бир бурдадан зоғора нон ва бир чўмичдан атала тегди. Овқатдан сўнг ҳамма ўтирган жойида чўзила қолди. Фақат аёллар эркаклардан узоқроқда ўзларига ухлашга жой ҳозирлай бошладилар. Ўрим-йиғим сўнггида бир қоп, ярим қоп ҳам ғалла берилмаслиги ҳаммани оғир ўйга солди. Ниҳоят ёнбошлаб ётган эллик ёшлардаги Назарқул Аслонқулга гап қотди:
– Аслонбой, сен нима дейсан, бу чорасизликка чора борми?
– Билмадим Назарқул ака, билмадим. Менинг ҳам жуда бошим қотиб қолди. Мол-ҳол, қўй-қўзиларни тортиб олиб бўлишди. Битта яримта соғин сигирга кўз тикамиз энди.
– Эй, бахши бова бирон нима сўйлаб беринг, одамнинг ичи қисилиб кетди-ку!
Энг чеккада ўтирган ўсмир йигитчанинг гапини бошқалар ҳам қувватлади.
Аслонқул унда- бунда достон айтадиган одати бор эди, қӯлига дӯмбира олди... Турдимурод опасига яқинлашиб шивирлади:
– Опа, қорним очиб кетди.
– Ҳозир бирпас сабр қил...
Қиз нимчасининг чўнтакларини қоқиб бир-икки сиқим дон чиқарди.
– Ма, Турдижон, еб ол.
Турдимурод буғдой доналарини қисирлатиб чайнай бошлади. Икки-уч кун ичида Аслонқулнинг аҳволи очликдан ёмонлашди…
Унинг ӯсиқ буғдойзорда беҳол йиқилганини ўғли ҳам қизи ҳам кўрмай қолди. Доим илгарилаб кетиб, сўнг укаси ва отасига қарашадиган қиз ортига бурилиб қараганида ҳеч ким кўринмади. У хавотир бўлиб, ўроқни ғарам устига ташлади-да, ортига қараб югурди. Аввал тиззаларига бошини қўйиб беҳол ўтирган укасига кўзи тушди:
– Турдимурод, отам қани?
Ука бошини кўтарди.
– Билмайман. Отам орқароқда эди.
– Тур, хабар олайлик. Райҳонбиби укасининг қўлидан тутиб, туришга ёрдамлашгач, яна югуриб кетди.
Қиз қўлидан тушиб кетган ўроқ ёнида беҳуш ётган отасининг ёнига тиз чўкди:
– Ота, отажон, кўзингизни очинг, сизга нима бўлди?
Шу кундан бошлаб Аслонқул дала ишларига чиқмай қўйди. Аҳволи кундан-кунга оғирлашиб, ахийри ётиб қолди…
…Қаттиқ келган қиш оч-яланғоч қишлоқ аҳолисининг ярмини олиб кетди…
Бир ҳовуч маккажўхорини ёрғучоқда янчиб ўтирган Ойсулувнинг кўзи супа этагидаги ўрикнинг шохида очилган гулга тушди:
– Хайрият, кўкламга чиқиб олдик, – деб пичирлади.
У ёнида ярғучоқ тошидан супрага тўкилаётган макка унига жимгина қараб ўтирган Турдимуродга:
– Болам, бор ўчоққа олов ёқ, – деди.
Ойсулув қизи даладан териб келган ялпиз ва отқулоқ баргларини майдалаб тўғраб, хамирга қўшиб ийлади. Кўкатлар ҳисобидан анча кўпайган хамирни учга бўлиб ёйиб, қозонда қотириб ола бошлади. Биринчи қотирмочни сабрсизлик билан кутаётган болаларга узатди. Улар ўзларига теккан таомни тенг бӯлиб, куҳ-куҳлаб, совитиб ей бошладилар. Иккинчисини қийиқчага ўраб, қизига тутқазди:
Райҳонжон, бирдан зўр бериб ишлама, йиқилиб қоласан. Қотирмочдан ҳар замонда бир тишлам егин, қувват бўлади.
42 436
Ёшим каттароқ бўлгани сабаб, узоқ жой бўлишига қарамай уйдагилар мени турмушга бериб юборишди. Тўйдан олдин бўлажак куёв билан бир маротаба кўришдик. Кўнглимга ёққани учун қаршилик билдирмадим. Тўй ҳам жуда чиройли бўлиб ўтди. Бироқ тўй тугаб, қариндошларим кетишгач бу уйнинг сирлари очила бошлади.
Катта, кенг хонада ўтирар эканман, ташқарида бироз шовқин кўтарилгани учун сергак тортдим. Бироз вақт ўтиб эшик чийиллаб очилди. Бошимда рўмолим бор эди, ким кирганини кўра олмадим. Аммо кимса қаршимга келганида жуссаси анча катта эканлигини кўриб тезда рўмолимни бошимдан олдим ва тошдек қотиб қолдим. Чунки қаршимда куёвим эмас...
