Saved Messages

آدم را درد است که به تفکر می‌رساند ؛ ربطی هم به سِن ندارد. - هاروکی موراکامی @donntnow |

من ماهی‌ام اما به سرم شور نهنـگ است! این برکه‌ی بی‌حوصله اندازه‌ی من نیست… @donntnow |

سپس راه افتاد ، به سمت دور ؛ ماورای تمام باورهایش! آنجا که می‌خواست تنها با خودش ملاقات کند … @donntnow |

هذا العطرُ الذی تضعینَهُ على جُسُدِکْ ؛ هو موسیقى سائِلهْ و هو توقیعُکِا لخُصوصیْ ؛ الذی لایمکن تقلیدُهْ … - این عطر را که به خودت می‌زنی؛ موسیقی آرامی است با امضای خاصِ تو که جعل‌اش محال است...! - نزار قبانی @donntnow |

هیچ گرفتاری و بلایی نیست مگر آن که نعمتی از خداوند ، آن را در میان گرفته است … - امام حسن عسکری علیه‌السلام @donntnow |

کسانی که حرکتی ندارند ، مجبورند با تنوع خودشان را مشغول کنند . - استاد صفائی حائری @donntnow |

آنچه در تاریخ خسته‌ کننده‌ی این ملک زود به چشم می‌خورد نه تنها جمع تضادهاست بلکه جمع بی‌ثباتی‌ها هم هست … 📚نمایش در ایران @donntnow |

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ کار دلم به جان رسد، کارد به استخوان رسد، ناله کنم بگویدم: «دم مزن و بیان مکن!»

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ کسی می‌خواستم از جنس خود که او را قبله سازم و روی به او آرم که از خود ملول شده بودم. #مقالات_شمس

و گفت آداب سفر کردن آن است که هرگز از قدم نایستی تا دلت آرام گیرد ؛ آنجا که دل آرام گرفت ؛ مقصد است … 📚 تذکرة الاولیا @donntnow |

از این می‌ترسم که شبی در پس جنگ‌های شبانه‌ام با بیداری، خواب را در خاک گرم بالش به همراه خیال‌های باطل در جهنمی داغ دفن کنم و اشعه‌های نشاط آدمی را در پرده‌ای ضخیم از ناامیدی گرفتار کنم ؛ زیرا زندگی طعم عادی بودن را به خود گرفته و رنج‌ها در جسم‌های جوانمان به پیری رسیده‌اند … پس چاره‌ای جز سازش نیست! و روزی که به غم‌های خود عادت کنیم ، فرسوده‌تر از آنیم که به جهان نگاهی غریب و گیرا داشته باشیم. حال از تو می‌پرسم؛ اگر این‌ها نباشند پس انتهای راه ، چه چیز دیگری‌ست که انتظار ما بکشد!؟ @donntnow |

می‌گفت کفارة الفراق ؛ طول العناق ! یعنی کفاره‌ی دوری ، بغل طولانی‌ست … @donntnow |

حداقل اتفاقی بیا! شبیه همان اولین دیداری که مرا به خنده زیبای تو دعوت کرد … یا همان بوسه‌ای که از تو بر گونه‌ام به جا ماند ؛ همانقدر شیرین، خواستنی و خوشایند … @donntnow |

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ لم تخلق قلوبنا حتى ترهق بمن لا يستحق قلب های ما ساخته نشدند تا بخاطر بی لیاقت ها بسوزند

بخشی از پریشانیِ تو ناشی از یک خشم مدفون است. چیزی در تو هست، نوعی ترس و کم‌رویی، که اجازه‌ی ابرازِ خشمت را نمی‌دهد. به جای آن به فروتنی‌ات می‌نازی ؛ نوعی پاکدامنیِ اجباری برای خود پدید آورده‌ای! احساسات را در عمق مدفون می‌کنی و چون دیگر خشمی را تجربه نمی‌کنی، تصور می‌کنی یک قدیسی. فرو خوردنِ خشم، انسان را بیمار می‌کند. 📚وقتی نیچه گریست @donntnow |

و کاش در پایان می‌نوشتم که حتی اگر قرار آمدن نداری، در نامه‌هایت چیزی از آن به من نگو! من، احتمال آمدنت را دوست دارم… از تمام دلخوشی‌ها، تنها احتمال آمدن تو برایم باقی مانده است… لااقل تا عبور پاییز صبر کن؛ حجم اندوه من در این مدت، بسیار لبریز است... @donntnow |

من علامات النضج أن الكلمات الجميلة لم تعد تؤثر بك أو تبهرك أو تشعرك بالحب؛ فقط وحدها المواقف والأفعال هي من تقوم بذلك. از نشانه‌هایِ پختگی این‌ست که کلماتِ زیبا تو را تحتِ تأثیر قرار نمی‌دهد یا شیفته نمی‌سازد و احساسِ عاشقی به تو دست نخواهد داد . تنها عمل‌کرد است که در تو همچین احساسی به وجود خواهد آورد. - جبران خلیل جبران @donntnow |