مُحآق

انشاءالله از پس‌فردا یعنی ۳۰ مهرماه، چله‌ی حدیث کساء خواهیم داشت که روز پایان چله مصادف با روز ولادت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها خواهد بود؛ لینک گروه چله.

امام حسن مجتبی (علیه‌السلام):

اَلْقَرِيبُ مَنْ قَرَّبَتْهُ اَلْمَوَدَّةُ وَ إِنْ بَعُدَ نَسَبُهُ وَ اَلْبَعِيدُ مَنْ بَاعَدَتْهُ اَلْمَوَدَّةُ وَ إِنْ قَرُبَ نَسَبُهُ لاَ شَيْ ءَ أَقْرَبُ مِنْ يَدٍ إِلَى جَسَدٍ وَ إِنَّ اَلْيَدَ تُفَلُّ فَتُقْطَعُ وَ تُحْسَمُ؛

خويشاوند كسی است كه محبت او را نزديک كرده گرچه نسب او دور باشد و بيگانه كسی است كه از دوستی به دور است گرچه نسبش نزديک باشد؛چيزی از دست به تن نزديک‌تر نيست در حالی كه همين دست اگر بشكند و فاسد گردد آن را می‌برند و داغ می‌كنند. -تحف‌ العقول/ ص ۳۳۴

او مرهم دردهایی‌ست که خود نقشی در آن‌ها نداشته.

هم پیش اومده ناراحت کردم و عذرخواهی کردم و بخشیده شدم. هم پیش اومده که ناراحت شدم و عذرخواهی شنیدم و بخشیدم.

https://t.me/moha_qq/25054 تاحالا پیش اومده براتون همچین شرایطي و مدتي بعد ، ازتون عذرخواهي كنند؟ بخشيدين يا حذفشون كرديد؟

یه فاصله‌ی خیلی کوچیکی بین سوال پرسیدن از روی «اهمیت دادن» و یا از روی «فضولی کردن» هست؛ حفظ این مرز سخته.

پیگیر بیش از حد نبودن سوال پیچ نکردن همدیگه هرچیزی به حد و اندازه باید باشه آدما هرچی رو بخوان خودشون به دوستشون میگن سوال زیاد آدم رو کلافه میکنه

و اما موضوع خیلی مهم به‌نظرم توانایی عذرخواهی کردن و پذیرفتن اشتباه و جبران کردن اون اشتباهه؛ ما قطعا از قصد که عزیزمون رو ناراحت نمی‌کنیم و خب از اونجایی که انسانیم، قطعا زمان‌هایی پیش میاد که به هم ناخواسته آسیب بزنیم. نوع برخوردمون وقتی می‌فهمیم طرف مقابل ناراحت شده خیلی خیلی خیلی مهمه. باید واضح عذرخواهی کنیم و تا جای نیاز، توضیح بدیم و حرف بزنیم و نشون بدیم چقدر شرمنده هستیم. و در نهایت به هر شکلی سعی کنیم جبران کنیم. و اگر خودمون آسیب دیدیم و این رفتارها در حقمون انجام شد، ظرفیت بخشش رو داشته باشیم.

آبی که بر آسود زمینش بخورد زود دریا شود آن رود که پیوسته روان است.

ابتهاج

این البته تجربه خودمه شاید براتون غریب باشه ولی سریع صمیمی نشدن هم باعث دوام میشه.اینکه اجازه بدیم کم کم رابطه شکل بگیره چون رفاقت هم طیف داره اگه کم کم بریم جلو جای درستی استپ میشه و دوام داره

گفت‌وگو در زمینه‌ی ارتباطات واقعا معجزه می‌کنه. هم تو ارتباطات دوستی هم با همسر و فرزند و… اصلا دلم می‌خواد بشینم ساعت‌ها راجع به اهمیت حرف زدن و فوایدش بگم.

دروغ نگفتن بی پرده و شفاف حرف زدن

هم داشتن حد و مرز و هم احترام به حد و مرز طرف مقابل.

رعایت حد و مرز

از نظر منم تو بحث اعتقادات سیاسی در یه محدوده‌ی مشخصی هم‌فاز بودن خیلی مهمه؛ چون اگر اون دوستی خیلی عمیق باشه و شکاف اعتقادی هم بینتون خیلی زیاد باشه، احتمالا مجبور به سانسور عقیده‌تون می‌شید و کم‌کم شاید دچار شک و تردید بشید و آدمای مشابه خودتون رو هرگز پیدا نکنید و به مرور بدون بیان عقیده‌تون، از اون عقیده دور بشید. اگر هم به شکاف اعتقادی توجه نشه و عقیده بیان باشه، ممکنه با مخالفت و سرزنش و کنایه‌ی طرف مقابل که براتون بسیار باارزشه روبه‌رو شید و دچار فرسایش روحی بشید و این خیلی اذیت‌کننده‌ست.

سادات جان، حالتون چطوره؟ اگر این سوال قبل از شهادت اقا می‌کردید میگفتم فقط احترام، تفاوت عقیده مهم نیست ولی حقیقتش الان می‌بینم چرا خیلی...حداقل یک علاقه مشترک و حب مشترک خیلی مهمه دشمن مشترک، دوست مشترک بعد از شهادت اقا دوستی های قبلم رو از دست ندادم ولی در درون ازشون دور شدم و خود سانسوری شدیدی کردم با اینکه محترم هستن البته گاها از دهنشون میپره چیزایی که ازارم بده با اون رفیقی همچنان عمیق و پایداریم که حب داشت به عقاید من و منم به عقاید اون علاقه داشتم...

باید مرز این دخالت مشخص باشه.

تو کار هم دخالت نکنیم

دونگ دادن به موقع شفافیت رازداری

درسته دوستی و رابطه و زندگی و... معامله نیست که بگیم یه بار من یه بار تو ولی اینجوری هم نباید باشه که همیشه یکی و هیچوقت اون یکی!