معمای عشق

هر روز یک غزل با من ---------------------- گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟ باد بهار می‌وزد بادهٔ خوش‌گوار کو؟ هر گل نو ز گل‌رخی یاد همی کند ولی گوش سخن‌شنو کجا؟ دیدهٔ اعتبار کو؟ مجلس بزم عیش را غالیهٔ مراد نیست ای دمِ صبحِ خوش‌نفس نافهٔ زلف یار کو؟ حُسن‌فروشیِ گلم نیست تحمل ای صبا دست زدم به خون دل بهر خدا نگار کو؟ شمع سحرگهی اگر لاف ز عارض تو زد خصم زبان دراز شد خنجر آبدار کو؟ گفت «مگر ز لعل من بوسه نداری آرزو؟» مُردم از این هوس ولی قدرت و اختیار کو؟ حافظ اگر چه در سخن خازن گنج حکمت است از غم روزگارِ دون، طبعِ سخن‌گزار کو؟ 🍏🍎🍃

🎼❤️🎼 حتی اگر هرگز... تو را نبینم، احتیاج دارم بدانم که جایی در این شهرِ کثیف ترسناک؛ در گوشه ای از این جهنمِ سیاه؛ تو هستی و مرا دوست داری. #ارنستو_ساباتو 🍏🍎🍃

🎼❤️🎼 درآ که در دلِ خسته توان درآید باز بیا که در تنِ مُرده رَوان درآید باز بیا که فُرقَتِ تو چشمِ من چُنان در بست که فتحِ بابِ وصالت مگر گشاید باز غمی که چون سپهِ زنگ، مُلکِ دل بگرفت ز خیلِ شادیِ رومِ رُخَت زُدایَد باز به پیشِ آینهٔ دل هر آن چه می‌دارم بجز خیالِ جمالت نمی‌نماید باز بدان مَثَل که شب آبستن است روز از تو ستاره می‌شِمُرَم تا که شب چه زاید باز بیا که بلبلِ مطبوعِ خاطرِ حافظ به بویِ گُلبَنِ وصلِ تو می‌سُراید باز #حافظ_ غزل ۲۶۱ 🍏🍎🍃

🎼❤️🎼 زان باده پُر کن ساغرم کز وی سحر سر می‌زند خورشید در خم خانه‌اش هر صبح ساغر می‌زند از چند و چونم وارهان، با جرعه‌ای آتش فشان ز آبی که آتش بی‌امان، در خشک و در تر می‌زند #حسین_منزوی 🍏🍎🍃