مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

سلامم اگه مشکلی نداری میگی کدوم دانشگاه درس میخونی؟:(

امیدوارم اگر وارد این رشته شدی درش موفق باشی؛(

وای آرزومه!

در تمام کارهایی که می‌کنم همینم. یک‌کاری رو شروع می‌کنم و نصفه رها می‌کنم یکی نیست بگه آخه آدم عاقل حداقل یک‌کاری رو که شروع کردی تا تهش انجامش بده محض رضای خدا چرا وسطش یک‌هو تصمیم می‌گیری به امون خدا ولش کنی آخه احمق.

ادبیات نمایشی

رشتهه اتت چیه

شاید باید از نمایشنامه‌ نوشتن صرف نظر کرد. از زندگی هم همینطور❤️

من نمی‌دونم کی از اول‌ گفت تو جشنواره تئاتر دانشگاه‌تون شرکت کن که الان به این روز سیاه افتادم.

قهوه می‌خورم، از شدت تپش قلب و اضطراب تا مرز زمین گاز زدن می‌رم، از تصمیمی که گرفتم پشیمون می‌شم و این چرخه ادامه داره.

I be like “who knows?” and I be the one knowing.

این‌ حجم از بگا رفتن ساعت خوابم برام ترسناکه واقعا.

تو رو خدا برین سینما. برین تئاتر. برین گالری. برین موزه. برین نمایشگاه.

سلام عزیزم. گاهی اضطراب زمین‌گیرم می‌کند. و این البته همیشه ناگوار نیست. روزهای ناامیدکننده‌ای را نمی‌گذرانم اما می‌فهمم که بدنم ظرفیتش را ندارد و از سر بی‌حوصلگی اسم جمیع احوالش را می‌گذارد «ناامیدی». او را هم می‌فهمم. ضعیف است. تقصیر کسی نیست. صرفاً باید دست‌های هم را بگیریم و درست و به موقع از روی پل‌ها بپریم.