Rivald

11:11

از خونه فراریم،ولی نمیرم بیرون. میرم بیرون از بیرون فراریم ولی برنمیگردم خونه، از جنگیدن خستم ولی میجنگم یهو ول میکنم. میام بخابم که فکر نکنم،میخابم کلی کابوس میبینم،جسمم خابه مغزم بیداره تا خوده صب از صدهزارتا اورتینک بدتره. دردم میگیره میام مسکن بخورم،نمیخورم که درد بکشم بد از شدت درد میرم بیمارستان. میام یچیزیو شلوغش نکنم ولی میبینم همون جوری شلوغ هست نیاز ب اقدام کردن یا نکردن من نیس. میبینی؟من با خودم بیشتر از همه درگیرم!

:))

تو این اوضاع یا باید پارتنر داشته باشی یا دراگ.

وقتی این همه میجنگی براش سخته ببینی اخرش میبازی.

آن تیغ عریان به دنبال لباسی از پوست من میگشت!

mood.

کریسمستون مبارک🎄.

بعضی اوقات غم بیشتر بهم لذت میداد.

im blooming from the wound where i once bled..!

خودمو یادم رفت انقدر همجا تورو الویت قرار دادم.

غصه ی رفتن تو داده بر باد مرا باورم نیست چنین برده ای از یاد مرا تا دلی هست بیا رفتم از دست بیا

به یجایی رسیدم که تمایلم به مرگ بیشتر از زندگیِ.

و خاطراتی که با لمس تو یاد آوری میشن.

نسخِ یبار بغل کردنشم.