Pedram

نوشته: شانس بزرگ تو، داشتن پدر مادر خوبه و تمام. جمله خیلی جمله خوب و جالبیه. اما آیا اگه کسی پدر و مادر خوبی نداشته دیگه زندگیش تباهه؟ یه چیزی رو همین اول مشخص کنم؛ هر والدینی، حتی بهترین‌هاش باز هم به کودک آسیب می‌رسونن. امکان نداره این اتفاق نیفته. چون آسیب رسوندن فقط از طریق بی‌توجهی و کمبود نیست، گاهی برعکس بخاطر ایجاد فضای بسیار ایمن هستش که به کودک آسیب وارد می‌شه. کاری به دسته دوم نداریم که در آینده ممکنه درگیر چه چالش‌هایی بشن. روی صحبتم با دسته اوله که کودکی سخت و دردناکی رو پشت سر گذاشتن‌. تا زمانی که نتونین با کودک آسیب‌پذیرتون رو به رو بشین، واقعا حال‌تون بهتر نمی‌شه و به صلح با خودتون نمی‌رسین. زمانی که انگشت اتهام‌تون سمت والدین هست یه لحظه مکث کنین و از خودتون بپرسین: والد من اون لحظه درگیر چه فشار اضطرابی‌ای بوده، عزت نفس و اعتماد به نفس داشته؟ اصلا خودش رو دوست داشته؟ والدینش چطوری بزرگش کردن؟ و وقتی اینجوری به مسئله نگاه می‌کنین، می‌تونین آروم‌تر بشین. می‌تونین ببخشین و با خودتون و کودک آسیب‌پذیرتون به صلح برسین. از دوران کودکی‌تون فرار نکنین. خیلی حرف‌ها و زخم‌ها واسه گفتن داره. @pedramtabein