مدرسه احیاءالعلوم هرات

ـــــــــــــــــــــــــــــ دزدیدنِ دزد! باری دزدی به خانۀ مالک بن دینار رحمه‌الله وارد شد و در آن چیزی نیافت تا بدزدد. سپس مالک وی را ندا داد که این‌جا چیزی از مال و منال دنیا نخواهی یافت؛ اما آیا به چیزی از امور آخرت رغبتی داری تا به اختیارت قرار دهیم؟ مرد گفت: بله. مالک بن دینار رحمه‌الله گفت: وضو بگیر و دو رکعت نماز بخوان. دزد بلند شد، وضو گرفت، دو رکعت نماز خواند و رفت. بعد از ادای نماز صبحِ همان شب، مرد به نزد مالک بن دینار رحمه‌الله آمد و گفت: «به خداوند سوگند، دیگر به آن کار و کردار بر نخواهم گشت.» سپس راهش را گرفت و رفت. مالک بن دینار رحمه‌الله هرگاه از این حکایت لب به سخن می‌گشود، می‌گفت: «خداوند رحمتش کند، او آمد از ما دزدی کند؛ اما ما او را دزدیدیم.» #این_روزها #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

#اطلاعیه: آشپزخانه موسسه خیریه احساس فردا در مرز اسلام‌قلعه فعال می‌شود و روزانه برای سه‌هزار مهاجر برگشتی از #ایران غذای گرم تهیه و توزیع خواهد کرد. از تمامی هموطنان، تاجران خیر و نهادهای بشردوست دعوت می‌شود تا با کمک‌های نقدی و جنسی خود، در این برنامه بزرگ انسانی سهیم شوند. برای اطلاعات بیشتر و هماهنگی جهت ارسال کمک‌ها با ما در تماس باشید. 0093791700630 0093780241717 @Ehsasherat

اندیشه‌های ناب #پیام_هفته #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

🔸 اندرزهای زندگی ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🏷️ اندرزِ شصت‌ونهم! آیا ما می‌خواهیم امت و ملتی باشیم که جهان را رهبری کند؟ رسیدن به این خواسته و انجام این امر بسیار ساده و در عین حال بسیار پیچیده است. فقط لازم است نخستین کلمه‌ای را که در کتاب ما فرود آمده است، در زندگی خویش تطبیق کنیم؛ کلمۀ «بخوان» را. هنگامی که از ولتر در مورد کسانی که جهان و بشریت را رهبری خواهند کرد پرسیده شد، گفت: «آنان کسانی هستند که می‌دانند چگونه بخوانند!» می‌دانید امروزه کدام ملت بیشترین سرانۀ مطالعه را در جهان دارد؟ یهودی‌ها؛ بله، آنان بیشترین سرانۀ مطالعه را در  جهان دارند. می‌بینی؟! آن‌ها امروزه بر جهان حاکم‌اند و آن را رهبری می‌کنند. ✍️ ایمن العتوم 📖 هذه سبیلی #اندرزها @ayman_Alotoom

‍ ـــــــــــــــــــــــــــــ 🏷️ نامه‎ی خونین برای باریکه‎ی خون! 📄 نوشتۀ برگزیدۀ سطح عالی مسابقۀ آزادنویسی برای غزه! ✍️ نوشتۀ محمد عظیم احمدی طالب‌العلم صنف دهم مدرسه احیاءالعلوم هرات این آخرین نامه‎ای نیست که برایت می‎نویسم، با شرافت جنگیدی، گاهی شریفان هم شکست می‎خورند؛ اما تو شکست نخوردی، بلکه پیروز و پیروزتر شدی. باز هم می‎گویم با شرافت جنگیدی. ای آن‎که در برابر کفار که صدم صدم ایشان هم به حساب نمی‎آیی، با شرافت جنگیدی! اما باز هم با این همه پیروزی از دست دوستانت شکست خوردی، اما با این شکست باز هم با شرافت جنگیدی. برای تاکید می‎گویم: ای آن‎که در قلبم جای گرفته‎ای و برای بیرون رفتن مثل یوسف باید هفت قفل را بشکنی، نباید سست شوی که هر دوی ما می‎بازیم. توکل‌ات را بر الله قادر بنما که فقط الله می‎تواند شکستت را به پیروزی مبدل کند. دوستت دارم، چون‎که با شرافت جنگیدی؛ اما چه کنم که از دستم جز دعا چیزی بر نمی‎آید. باز هم تاکید می‎کنم: ای آن‎که در قلبم جای گرفته‎ای و برای بیرون رفتن از قلبم نشود که مثل همسایگانت که برایت کمک نکردند شوی و دست دوستی با کفار دراز کنی! باز هم می‎گویم: با شرافت جنگیدی! ای آن‎که با غم تو قلبم به تپش آمده و سوزش، مرا هَی ضعیف می‎کند! ای تو، ای غزۀ خونین، ای جایگاه شهداء و مقربین درگاه خدا، ای جایگاهت عزت، ای آن‎که شب و روز برایت دعا خواهم کرد. دوستت دارم چون با شرافت جنگیدی. سلامم برسد برای رهبرانت که جان خود را فدای تو و دین الله نمودند. و باز هم بدان این آخرین نامه‎ای نیست که برایت می‎نویسم! #برای‌غزه #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

ـــــــــــــــــــــــــــــ ابراهیم بن ابی‌عبله می‌گوید: «هشام بن عبدالملک خواست مرا به عنوان مسؤول جمع‌آوری خراج مصر مؤظف کند، اما من نپذیرفتم. خلیفه بر من خشم گرفت، تا جایی که رنگ صورتش سرخ شد و با عصبانیت گفت: به هر حال باید این امر را بپذیری؛ چه بخواهی چه نخواهی! اندکی درنگ کردم تا خشم خلیفه دور شد، سپس گفتم: اجازه می‌دهید سخنی بگویم؟ خلیفه گفت: بفرما! گفتم: خداوند متعال در کتاب عزیز خویش می‌فرماید: {إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا} یعنی: «ما امانت (اختیار و اراده) را بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها (و همۀ جهان خلقت) عرضه داشتیم، آن‌ها از پذیرش امانت خودداری کردند...» به خدا سوگند ای امیرالمؤمنین! هنگامی که آسمان‌ها و زمین از پذیرش مسؤولیت سر باز زدند، خداوند بر آن‌ها خشم نگرفت و عقوبت‌شان نکرد و نه هم آنان را به زور وادار به پذیرش این مسؤولیت کرد. حالا من هم با نپذیرفتنِ مسؤولیت، شایستۀ خشم خلیفه نیستم و نه بایسته است این مسؤولیت با اکراه بر من تحمیل شود. سپس خلیفه خندید و از من در گذشت.» #امروز... #این_روزها @Em_Roozam

دو امانت الهی... ـــــــــــــــــــــــــــــ روز و شب، دو امانت الهی هستند که عدم استفادۀ درست از آن، به مثابۀ خیانت در آن دو است. #پیام_زندگی @Payame_Zendegi

‍ ـــــــــــــــــــــــــــــ 🏷️ برای غزه! 📄 نوشتۀ برگزیدۀ سطح عالی مسابقۀ آزادنویسی برای غزه! ✍️ نوشتۀ مبین سروری طالب‌العلم صنف دوازدهم مدرسه احیاءالعلوم هرات غزه؛ نامی قرین با اشک و خون، غم و درد، با رنج و مشکلات، با کوله‎باری از حسرت‎های مانده به دل، جایی‎که تا خواسته باشی خبری در موردش بخوانی، از قبل می‎دانی که چه قرار است. ببین، می‎دانی که قرار است کودکی ببینی بر روی دستان مادرش خوابیده و به خواب ابدی و مادر جگرسوخته که با دیدن فرزند بی‎جانش همۀ کاخ خوشی که با فکر به آیندۀ او بنا نموده بود، فرو ریخته است و چه بسا و چه بسیار خانه‎هایی می‎بینی که چون گورهای جمعی ساکنان‌شان را با خروارها خاک بر روی‌شان در آغوش گرفته‎اند. غزه، جایی‎که در کوچه‌پس‌کوچه‎ها و در دشت و دمن آن می‎توان پوچی آن همه حرف و سخن مدعیان حقوق بشر و به اصطلاح بیرق‌داران دموکراسی را دید. مگر حقوق بشر کشتن کودک شیرخوار است و یا مادر نشسته به داغ فرزندش و یا پدری که از سرزمین و نوامیس و مقدساتش دفاع می‎کند. و غزه جایی‎که ظلم نمود دیگری یافته است و بهای انسانیت ضرب در صفر گشته است. همین دیروز در اخبار دیدم که می‎گفتند: از آغاز جنگ هفتم اکتوبر تاکنون بیش از صد هزار تن مواد منفجره بر سر مردم غزه آوار کرده‌اند. مگر نه این است که این‎ها هم انسان هستند و حق زیستن دارند؟ مگر نه این است که این‎ها خانواده‎هایی هستند متشکل از پدر، مادر، خواهر، برادر، فرزند و عیال؟ و هر کدام دارای آرزوها و برنامه‎هایی برای زندگی؟ مگر ارزش این‎ها به اندازه‌ی حیوانات هم نیست که سالانه میلیاردها دلار صرف محافظت و نگهداری از آن‎ها می‎کنند؛ در حالی‎که میلیاردها مصرف می‎کنند تا مردم غزه را به خاک و خون بکشند و آن‎ها را بی‎خانمان کنند؟ این‌همه جنایت در حالی صورت می‎گیرد که سر و صدای رسانه‎ای و ادعاهای حقوق بشر غرب و آمریکا گوش جهانیان را کر کرده است. این چه حقوق بشری است که مخصوص غربیان است و کودکان مظلوم غزه از آن بی‎بهره‌اند؟! ای غزه! ای که همیشه شعارهای دروغین را در خاک خود دفن کرده‎ای و چشم و گوش ما را باز نموده‎ای، دیگر دانستیم که انسانیت مرده است و عرب‌ها و سردم‌داران‌شان اجساد بی‎روح و بی‎احساس‌اند و غرب سرزمین وحشیان و درندگان است و مسلمانان به خواب عمیق غفلت فرو رفته‌اند. و ای ابطال و دلیرمردان غزه و ای شیر زنان و ای کودکان! ای قهرمانان کوچک غزه به مبارزه و سلحشوری‌تان با صلابت ادامه دهید و هرگز ناامید نشوید؛ زیرا تنها پاداش شما پیروزی در دنیا و فلاح و رستگاری در عقبی است، و سزای حکام کشورهای اسلامی که گوش کر خو را به طرف شما کرده‌اند، خواری و خفت در دنیا و رنگ‌زردی و سر به‎زیری در آخرت و در پیشگاه عدل الهی می‎باشد. تقدیم به چشمانت ای غزه! #برای‌غزه #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

‍ ‍ ‍ ـــــــــــــــــــــــــــــ 📚 معرفی کتاب 📖 کتاب: عصر زرّین تمدن اسلام 👤 مؤلف: دکتور مصطفی سباعی ✍️ مترجم: احمدذکی خاورنیا 🖨️ناشر: انتشارات رسالت 🗒️ موضوع: ویژگی‌های تمدن اسلامی و مقایسۀ آن با تمدن غربی «تمدن اسلامی زمانی ظهور کرد که جهان در تاریکی جهل و نادانی عمیق فرو رفته بود و مردم جهان در فضایی مملو از وحشت و خوف و هراس به سر می‌بردند، نه کتابی بود که آن‌ها را هدایت کند و نه مصلحی وجود داشت که زندگی آن‌ها را سر و سامان بخشد. اما با ظهور این تمدن، تحولات چشم‌گیری در عرصۀ جهان، رونما گردیده و حیات بشر سامان دیگری پیدا نمود. این تمدن جوان در عین این‌که حلقۀ اتصالی بود میان دنیای قدیم و جدید، نقطۀ پایانی بود بر حیات تمام تمدن‌های گذشته و سرآغاز حیاتی نو برای بشر. با توجه به اهمیت این موضوع، نویسندگان و مؤلفان مخلص از میان امت اسلامی به پا خاسته و با احساس مسؤولیت دست به قلم برده تا در راستای آن به ادای تکلیف بپردازند و راه روشنی را فراروی انسان‌ها به ویژه کسانی که زرق و برق تمدن غربی آن‌ها را فریفته و بسان عروسک‌ها با فکر و اندیشۀ آن‌ها بازی می‌کند، قرار دهند و اتمام حجتی نیز بر آنان کرده باشند. کتاب عصر زرّین تمدن اسلامی که از جمله آثار دانشمند بزرگ جهان اسلام دکتور مصطفی سباعی است، در نوع خود بی‌نظیر بوده و محتوای آن مجموعه‌ای از اندوخته‌ها و سال‌ها تجربه و فعالیت در راه دعوت اسلامی می‌باشد. مؤلف در این کتاب کوشیده است تا تصویری از جهان غرب برای خوانندگان ترسیم کند. او با سفرهای علمی‌ای که به این دیار داشته، تمدن غربی را با همه ساز و برگش از نزدیک مشاهده کرده است که این خود به ارزش محتوای این کتاب می‌افزاید. این کتاب چنان‌چه از نامش پیداست، در بارۀ ویژگی‌های تمدن اسلامی و تحول بزرگی که این تمدن ایجاد کرده سخن می زند و در مقایسه‌ای میان تمدن اسلامی و تمدن غربی، آینده را در قلمرو اسلام می‌داند و تمدن غربی را در عین حالی که وامدار تمدن اسلامی تلقی می‌کند، تمدنی رو به سقوط و زوال می‌شمارد. نویسنده در این کتاب کوشیده با توجه به تجربیات و مشاهدات خود، قرائتی منتقدانه از غرب و تمدن غربی ارایه کند. اهمیت کتاب مزبور در این است که نویسندۀ آن خواسته با خون‌سردی و حوصله‌مندی و به صورت مستند و مدلل، کاستی‌ها و مشکلات تمدن غربی را بازگو کرده و وجوه عظمت و امتیاز تمدن اسلامی را با توجه به شواهد و دلایل تاریخی برملا کند. با خواندن این کتاب ارزشمند، در خواهیم یافت که برخلاف تصور برخی از ساده‌لوحان و ساده‌اندیشان، تمدن غربی بر خلاف ظاهر زیبایش از بیماری‌های عدیده‌ای رنج می‌برد، و اسلام مدنیت‌ستیز نیست. البته این هم هست که دریغ‌مندانه عمل‌کرد عده‌ای از مسلمان‌نماها بهانه‌ای به دست دشمنان داده تا با تمام توپ‌خانۀ جنگی خود بر ضد اسلام بسیج شوند و همۀ زشتی‌ها و پلشتی‌ها را به اسلام نسبت دهند.» ✍️ عبدالرحمن عزام 📖 ماهنامهٔ معرفت؛ شمارهٔ ۴۶۸ #امروز... #کتابستان #معرفی_کتاب @Em_Roozam

‍ ـــــــــــــــــــــــــــــ 🏷️ «مَن فاتَ سَبْتُه فاتَ سَبْعُه»؛ هر که شنبه‌اش از دست رفت، هفته‌اش را باخته است ✍️ ولی الله رفیعی 🔹برای نخستین‌بار این جمله را از حضرت استاد مولانا مفتی محمدقاسم قاسمی حفظه‌الله شنیدم. شاید یک جملهٔ ساده به‌نظر آید، اما این فقط یک جملهٔ ساده نیست، بلکه یک زنگ بیدارباش است برای همه‌ٔ ما، به‌ویژه برای آنانی که مسئولیت آموزش و هدایت را بر دوش دارند. 🔹شنبه، فقط آغاز هفته نیست، آغاز برنامهٔ زندگی است. اگر شنبه را با انگیزه، حضور جدی، برنامه‌ریزی روشن و نیتِ رشد شروع کنیم، انگار بذر موفقیت را در دل تمام روزهای هفته کاشته‌ایم، اما اگر شنبه را با غیبت، بی‌حوصلگی یا بی‌برنامگی ازدست‌بدهیم، انگار قطار هفته‌مان از ریل خارج شده و تا آخر هفته باید بدویم تا جمع‌وجورش کنیم. 🔹برای یک استاد، شنبه یعنی سوت آغاز یک مأموریت تازه. یعنی امیدِ نگاه‌های جوان، ذهن‌های آماده، و دل‌هایی که منتظر جرقه‌اند. اگر این روز طلایی را جدی نگیریم، ممکن است چراغ تمام هفته‌ را خاموش کرده باشیم. 🔹پس بیایید شنبه‌ها را دریابیم؛ مثل آغاز یک مسابقه، مثل طلوعی دوباره، با عزمی راسخ و دلی پرشور. چون وقتی شنبه‌ات را محکم و پربار شروع می‌کنی، هفته‌ات هم رنگ پیشرفت می‌گیرد. و این یعنی گامی به سوی ساختن آینده‌ای بهتر برای خودت، برای شاگردانت، و برای جامعه‌ای که به روشنی علم نیاز دارد. 💠چطور شنبه را به سکوی پرتاب هفته‌ات تبدیل کنی؟ ۱. صبح شنبه زودتر از همیشه بیدار شو. زود بیدار شدن یعنی یک گام جلوافتادن از بی‌نظمی و کسالت. چند دقیقه سکوت، دعا، مطالعه یا ورزش سبک می‌تواند معجزه کند. ۲. لباس خوب بپوش، با آمادگی برو سر کلاس. ظاهر آراسته نه فقط احترام به دیگران است، بلکه احترام به خودت و شروع قدرتمند هفته است. ۳. با انگیزه وارد کلاس شو. لبخند بزن، انرژی مثبت بده، با اولین جمله‌ات جرقه بزن. دانشجوها حال تو را می‌فهمند؛ حال خوب تو، حال کلاس را می‌سازد. ۴. برنامهٔ دقیق هفتگی داشته باش. از شنبه تکلیف بده، هدف مشخص کن. وقتی شنبه پرانرژی است، طلاب/ دانشجوها هم هفته‌شان را جدی‌تر می‌گیرند. ۵. برای خودت هم هدف بگذار. شنبه‌ها یک برنامهٔ کوچک رشد شخصی داشته باش؛ مطالعه، نوشتن، یک یادداشت علمی یا حتی شنیدن یک پادکست. #رهنمود_زندگی @Alefba99 | الفباء

تواضع... ـــــــــــــــــــــــــــــ بزرگی در تواضع و فروتنی به دست می‌آید. #پیام_زندگی @Payame_Zendegi

اندیشه‌های ناب #پیام_هفته #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

🏷️ زبان زور... ـــــــــــــــــــــــــــــ برای کسانی که پس از این همه سال از حال قلب من جویا می‌شوند، هنوز هم پر از عشق به فلسطین و عشق به مردن در راه آن است، و هنوز هم از نفرت نسبت به یهودیان صهیونیست و کسانی که از آن‌ها حمایت کردند، آن‌ها را در کشور ما به قدرت رساندند، با آن‌ها مذاکره کردند، برای مردگان‌شان تسلیت گفتند و به دادن ذره‌ای خاک از سرزمین پاک‌مان به آن‌ها راضی بودند، می‌تپد. زمان، با تمام طولش، احساسات مرا به جایی جز فلسطین عزیزم نبرده و قطب‌نمای مرا به هیچ سمت دیگری منحرف نکرده است. یاد حرف مظفر افتادم که می‌گفت: «قطبی که به سمت قدس نشانه نرود، مشکوک است.» حتی اگر آخرین روز زندگی من باشد، صهیونیست‌ها جز گلوله چیزی از من نخواهند یافت. این تنها زبانی است که آن‌ها می‌فهمند. 🏷️ ایمن العتوم 📖 اسمه احمد #برشی‌ازمتن @ayman_Alotoom

🏷قلمم قهر کرده است! امروز قلمم را برداشتم تا بنویسم، اما حیران ماندم که از کجا و دربارهٔ چه بنویسم. هرچه به نوک قلمم خیره شدم، شاید چیزی از توفان احساساتم بر صفحه جاری شود و مرا یاری کند، اما هیچ‌ چیز بیرون نیامد. قلم را مخاطب خود قرار دادم و با او سخن گفتم: دوست من، چه شده است؟ چرا قهر کرده‌ای؟ چرا دلگیری؟ چرا چیزی برایم به تصویر نمی‌کشی؟ مخاطبانت پس از مدتی طولانی چشم‌به‌راه پیام‌هایت هستند، تا بار دیگر تحفه‌ای از تو دریافت کنند. اما ظاهر قلمم فریاد می‌زد که از من دلگیر است. می‌گفت: از تو دلخورم! چرا ترکم کردی و سراغی از من نگرفتی؟ آیا غفلت‌ها و دل‌مشغولی‌ها پاگیرت شدند؟ مگر نه این‌که من یار تنهایی‌هایت بودم؟ همان هنگام که دلتنگ می‌شدی و کسی را برای گفت‌وگو نمی‌یافتی، این من بودم که شنوندهٔ بی‌ادعای حرف‌هایت بودم؛ دردهایت را سبک می‌کردم، بی‌آنکه منتی بگذارم یا توقعی داشته باشم. اما تو فراموشم کردی، گذاشتی رنگ حیات از وجودم خشک شود؛ و حالا انتظار داری برایت چیزی بنویسم؟ مگر چقدر روزهایی بود که عاشقان قلم به‌دست، از خرمن بهار سپری شده و از واقعیت‌های تلخ دنیا می‌نوشتند: از حملهٔ آن گرگِ خون‌خوار، دفاع ایران، و از تحولات جهان، تا شاید هشداری باشند برای چشم‌های خواب‌رفته و دل‌های بی‌خبر. اما تو بی‌تفاوت از کنار من گذشتی تا این‌گونه بخشکم و امروز دیگر پاسخت نباشم. پس از آشتی‌ام با قلم، دریافتم که هرچه انسان از قلم دوری کند، قلم نیز از او فاصله می‌گیرد و دیگر چیزی برایش نمی‌آفریند. اما اگر روزی با قلم قهر کردیم و پس از آشتی نتوانستیم بنویسیم، ناامید نشویم. چرا که به قول یکی از نویسندگان برجستهٔ شهر، که بارها در نوشته‌هایش دیگران را به میدان نویسندگی تشویق می‌کرد: (از ننوشتن‌ها، نوشته بسازیم.) بکوشیم تا رنگ قلم‌مان نخشکد؛ که رفاقت با قلم، شیرینی و زیبایی خاص خود را دارد. بزرگان گذشته، پس از خستگی‌های فراوانی که از مطالعه پدید می‌آمد، قلم را برمی‌داشتند و از طریق آن با اطرافیان‌شان سخن می‌گفتند… سخنانی که از زبان دوست دیگرشان، یعنی کتاب، جاری می‌شد. ✍ سیدآقا حفیظی، فارغ مدرسه احیاءالعلوم هرات #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

اللهم انج المظلومین، وخذ ثأرهم عن الظالمین، واشف صدور قوم مومنین.

حماس: کشتارهای روزانه در اطراف نقاط کنترلی آمریکا و صهیونیست‌ها برای کمک‌های انسانی در نوار غزه همچنان ادامه دارد و جنایتی وحشتناک از بدترین جنایت‌هایی است که در دوران معاصر شناخته شده است. این جنایت‌ها با فریب دادن گرسنگان بی‌گناه به سوی کمین‌های مرگ و قتل، سپس گشودن آتش بر روی آنان، انجام می‌شود. منبع: وب‌سایت رسمی جنبش حماس @jahanaislam | جهانِ اسلام

ـــــــــــــــــــــــــــــ 🏷️ درس‌هایی از دین و زندگی 🎞️ قسمت سوم 🔸 موضوع: کسب روزی حلال 👤 محمد شعیب رحیمی، فارغ مدرسه احیاءالعلوم هرات 🎬 تهیه شده در گروه رسانه‌ای احیاء #دین_زندگی #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

‍ ـــــــــــــــــــــــــــــ 🏷️ گزارش کنفرانس آیین نویسندگی 📄 برگزارشدۀ بخش فرهنگی مدرسه از شروع نوشتن نباید ترسید و در نهایت، تا نهایت باید نوشت. بخش فرهنگی مدرسۀ احیاءالعلوم هرات به هدف ایجاد انگیزۀ نویسندگی و کسب مهارت‌های آن، کنفرانسی تحت نام «آیین نویسندگی» برای متعلمین سطح متوسطه و عالی مدرسه برگزار نمود. برنامه با تلاوت محمدصالح طالب العلم صنف هشتم آغاز گردید. سپس مهمان برنامه میراحمد منیب استاد مدرسه دینی شهدای غیبتان پیرامون نوشتن و نویسندگی به ارایۀ بحث خویش پرداختند. ایشان در مورد اهمیت نوشتن، به سوگند خداوند در سورۀ قلم اشاره نمودند. ایشان در قسمتی از رهنمودهای خود گفتند: «در نوشتن، خواندن کتاب‎های بسیار و نوشتن مدام نقش مهمی دارند و داشتن ذوق، علاقه و استعداد را در این زمینه نمی‎توان دست کم گرفت» ایشان هم‌چنان مراحل یادگیری مهارت نوشتن را به پنج دسته تقسیم نموده و گفتند: «مرحلۀ اول رونویسی، مرحلۀ دوم املا نویسی، مرحلۀ سوم دقت در کلمات، مرحلۀ چهارم دقت در ترکیب جملات و در نهایت مرحلۀ پنجم رسیدن به خلاقانه نوشتن است.» استاد میراحمد منیب در پایان بحث به روزانه‌نویسی و مطالعۀ مداوم تاکید نموده و آن دو را دو عامل عمدۀ نوشتن و نویسندگی دانستند. این برنامه که با حضور پرشور طلاب همراه بود، در فرجام با جمع‌بندی و دعائیۀ استاد محمد شعیب رحیمی به پایان رسید. #آیین_نویسندگی #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

رفتن... ـــــــــــــــــــــــــــــ کوتاه‌ترین راه تا موفقیت، فقط رفتن است. #پیام_زندگی @Payame_Zendegi