رضا شکرزاد - علم‌داده و هوش مصنوعی

«فریادمان را نشنیدید؛ از سکوتمان بترسید…» قلم در دست گرفتیم تا بیانیه‌ای در محکومیت جنایات و کشتار اخیر بنویسیم، اما از فرط استیصال کلام در برابر توحش، قلم‌ بر زمین نهادیم. جایی که حقیقت سلاخی می‌شود، سخن به بی‌راهه نمی‌فرستیم. ما را دیگر با شما، زبان گفت‌و‌گو نیست. 👥 مجمع انجمن‌های علمی دانشگاه صنعتی شریف 🔥 @sharif_scientific_associations

چه سودی در علم است، وقتی انسان ارزش ندارد؟ وقتی خون در کوچه‌ها جاری‌ست دیگر سکوت را بر خود روا نمی‌دانیم. دی‌ماه امسال، روزهایی را پشت سر گذاشته‌ایم که شرح آن‌ها زبان را به عجز می‌کشاند. مردمی که به خیابان آمدند تا حقشان را مطالبه کنند، با شلیک مستقیم گلوله به زمین افتادند. نه در میدان جنگ، بلکه در کوچه و خیابان. چند روز بیشتر طول نکشید تا فهرست کشته‌شدگان به اندازه‌ای طولانی شود که تخمین تعدادشان نیز نشدنی تلقی گردد. این فهرست، صرفاً مجموعه‌ای از نام‌ها نیست. هر نام در آن، یک خانواده‌ی داغدار، یک مادر عزادار، یک آینده‌ی نابود‌شده است. این‌ها آدم‌هایی هستند که زنده بودند. زنانی که می‌خواستند زندگی کنند، مردانی که آرزوی آزادی داشتند، دانشجویانی که نمی‌خواستند تن به ذلت زیستن در چنین استبدادی بدهند. دانشجویانی که روزی در همین کلاس‌های درس نشستند، در همین دانشکده‌ها قدم زدند، در همین هوا نفس کشیدند و در میان همین دیوارها گفتند و خندیدند. دانشجویانی چون محمدرضا مرادعلی، ورودی ۹۵ دانشکده‌ی مهندسی کامپیوتر دانشگاه شریف، که در ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ کشته شد و از او، تنها یاد و خاطره‌اش به جا مانده‌است. ما این‌ها را دیده‌ایم. خون روی زمین را، جنازه‌های ردیف‌شده در کهریزک را، دیده‌ایم. شهادت کسانی را شنیده‌ایم که با چشم خودشان مرگ را دیدند. مرگی که از لوله‌ی تفنگ نیروهایی بیرون می‌آمد که وظیفه‌شان حفظ مردم بود، نه قتلشان. و بالاتر از همه، شنیدیم دستور شما را. نه پروردگار، بلکه این اهریمن بود که بر شما نازل شد و از زبانتان سخن گفت که: «بکشید!» و کشتند. بدون تردید، بدون وجدان، بدون رحم. همان مردمی که در روز‌های جنگ از آن‌ها به عنوان «ملت شریف و غیور» یاد می‌کردید، حالا به یک‌باره «اغتشاشگر» و «تروریست» نامیده شدند. همان مردمی که سال‌ها زیر بار سختی و فشار تحمیل‌شده از ستمتان زندگی کردند، حالا «اراذل و اوباش» خوانده شدند. انگار فراموش کرده‌اید که نمی‌توان یک ملت را یک روز به آسمان برد و روز بعد به زمین کوبید. فراموش کرده‌اید که واژه‌ها معنا دارند و حافظه‌ی مردم، کوتاه نیست. کسانی که سال‌ها بر منبرها گفتند «خون بی‌گناه، بنیان حکومت‌ها را فرو می‌ریزد»، امروز یا سکوت کرده‌اند و یا با واژگان آراسته گلوله‌ها را تطهیر نموده‌اند. حق تیرهایی را از خانواده‌ی قربانیان گرفتند که مدعی بودند دشمن نثارشان کرده‌است. همان‌هایی که فریاد می‌زدند «هیهات منا الذله»، امروز ذلیلانه‌ترین سکوت را پیشه کرده‌اند و به تماشای گورستان‌ها نشسته‌اند؛ گورستان‌هایی که با فرمان کسی که خود را معصوم از خطا می‌داند، روزبه‌روز انسان‌های بی‌گناه بیشتری را در خود جای می‌دهند. حالا دیگر وقت انذار و هشدار و سکوت نیست. وقت آن است که بگوییم ما شاهدیم. ما می‌بینیم چه اتفاقی افتاده و هرگز این جنایت را فراموش نخواهیم کرد. جمعی از دانشجویان دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف، ۹ بهمن ۱۴۰۴

برای تو 💔 برای من 💔 برای ایرانی 💔 برای ایران 💔 با امید به آزادی 🤍🕊

برنامه‌نویسی تبدیل به زبان طبیعی انسان شده https://www.instagram.com/reel/DShngLejUvu/?igsh=d2kyb3Fua2NneWR4

#پرفکشنیست_نباشیم + راهکار https://www.instagram.com/reel/DSm_uQ-goRY/?igsh=MWpkcnp2cmlteHRleQ==

وبینار نقشه راه یادگیری هوش مصنوعی و ماشین لرنینگ ۲۰۲۶ - یوتیوب لایو معرفی پروژه Ministry of Meaning - اینستاگرام فایل شیت نقشه‌راه و برنامه عملیاتی یادگیری هوش مصنوعی و ماشین لرنینگ یادآوری: لایو امروز ساعت ۲۰ - مهارت‌های غیرتکنیکال در دوره رشد هوش مصنوعی

⭕️⭕️ در حال برگزاری: سلسله وبینارهای رایگان هوش مصنوعی و علم داده با هر رشته و موقعیت شغلی، وقتشه مسیرت رو با هوش مصنوعی گره بزنی! قراره توی یک سلسله وبینار یاد بگیری چطور از هوش مصنوعی و علم داده توی مسیر شغلی یا آکادمیک استفاده کنی. 🔹 وبینار امشب: 🔹 از صفر تا بات فارسی، کدنویسی زنده دستیار پشتیبان وبسایت 📌 همین حالا، از لینک زیر وارد شو: ➡️🔗 http://ctdrs.ir/cr16830 ➡️🔗 http://ctdrs.ir/cr16830 @cafetadris | کافه‌تدریس