Махмут Хазрат Шарафутдин

Әссәламү галәйкүм, кадерле кардәшләрем! Барыгызны да нурлы, бәрәкәтле җомга көне белән ихлас күңелдән тәбрик итәм! Аллаһ Тәгалә бу изге көннең бәрәкәтен күңелләребезгә иңдерсен, догаларыбызны кабул итсен, йөрәкләребезне иман нуры белән бизәсен. Кадерле дусларым! Кеше бу дөньяда ялгыз яшәр өчен яратылмаган. Без бер-беребезгә терәк булырга, киңәш бирергә, ялгышканда төзәтергә, авыр чакта күтәрергә тиеш. Әмма киңәшнең файдалы булуы өчен аны әйтә дә, тыңлый да белергә кирәк. Кайчак без сөйләргә бик яратабыз, ләкин тыңларга өйрәнмәгәнбез. Ә бит тыңлый белү — акыллылыкның һәм тыйнаклыкның билгесе. Аллаһ Тәгалә Коръәндә болай ди: ﴿وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى﴾ «Изгелектә һәм тәкъвалыкта бер-берегезгә ярдәмләшегез.» («Әл-Мәидә» сүрәсе, 2 нче аять) Бу аять безгә мөселманның вазифасы үзен генә түгел, ә кардәшен дә яхшылыкка өндәү икәнен искәртә. Пәйгамбәребез ﷺ болай дигән: «الدِّينُ النَّصِيحَةُ» «Дин — ул ихлас нәсыйхәт.» (Мөслим) Чын мөселман кардәшен кимсетү өчен түгел, ә аны яхшырак кеше булсын өчен киңәш бирә. Ә киңәшне кабул иткән кеше үзенең дәрәҗәсен төшерми, киресенчә күтәрә. Борынгы хикмәт ияләре әйткәннәр: «Кем үзенә дөресен әйткән кешене ярата, шул кеше камиллеккә якынлаша. Кем мактаучыларны гына ярата, шул үзенең кимчелекләре белән яши бирә.» гыйбрәтле вакыйга Бер шәкерт остазына килеп: — Остазым, кешеләр минем хаталарымны әйтәләр, күңелемә авыр тия, — дигән. Остазы аңа көзге тоттырган да: — Көзге синең йөзеңдәге тапны күрсәтсә, аны ватып ташлыйсыңмы, әллә йөзеңне юасыңмы? — дип сораган. Шәкерт: — Әлбәттә, йөземне юам, — дигән. Остаз елмаеп: — Димәк, дөрес киңәш биргән кешене түгел, үзеңдәге кимчелекне төзәтергә өйрән, — дигән. Ике дус урманнан барганда берсе абынып егыла. Икенчесе кулын сузып аны күтәрә һәм: — Бүген мин сине күтәрдем, иртәгә син мине күтәрерсең. Безнең көч — бергә булуда, — ди. Еллар үткәч, алардан уңышларының серен сорагач, алар: — Без бер-беребезне мактап кына яшәмәдек. Кирәк вакытта дөрес сүз әйтә белдек, кирәк вакытта шул сүзне тыңлый да белдек, — дип җавап биргәннәр. Кадерле кардәшләрем! Үзгәрергә теләмәгән кеше үсә алмый. Ә кардәшенең яхшы киңәшен кабул иткән кеше күңелен дә, холкын да матурлый. Шуңа күрә әйткән сүзебез — мәхәббәт белән, тыңлаган колагыбыз — тыйнаклык белән булсын. Бер-беребезне тәнкыйтьләү өчен түгел, ә Аллаһ ризалыгы өчен яхшырак кешеләр булырга ярдәм итик. Йомгак Бүген һәркайсыбыз үз-үзебезгә шушы сорауны бирик: «Мин кешеләргә үзгәрергә ярдәм итәмме? Һәм үземә әйтелгән дөрес киңәшне кабул итә беләмме?» Аллаһ Тәгалә безгә хак сүзне әйтергә дә, аны ихлас күңел белән кабул итәргә дә насыйп итсен. Йөрәкләребезне тәкәбберлектән сакласын, араларыбызга мәхәббәт, ихласлык һәм бердәмлек бирсен. Әмин.

Әссәламүгаләйкүм вә рәхмәтуллаһи вә бәракәтүһ, хөрмәтле кардәшләр!💕 Игътибар! Бүген, шимбә көнне иртәнге сәгать 09:00 дә гадәттә үткәрелә торган онлайн эшкеру сеансы булмый. Аллаһ Тәгалә һәрберегезгә хәерле, бәрәкәтле ял көне насыйп итсен, гыйлемебезне һәм гамәлләребезне арттырсын. 💐 Аллаһның рәхмәте һәм бәрәкәте сезнең белән булсын!🤲🤲🤲

Барча мактаулар галәмнәрнең Раббысы булган Аллаһка булсын. Пәйгамбәребез Мөхәммәдкә ﷺ, аның гаиләсенә, сәхабәләренә һәм Кыямәт көненә кадәр аның юлыннан баручыларга Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын. Ата-анага изгелек кылу — Аллаһ әмере Хөрмәтле мөселман кардәшләр! Коръәндә Аллаһ Тәгалә Үзенә генә гыйбадәт кылырга кушкач, шундук ата-анага яхшылык эшләргә боера. Бу аларның никадәр бөек дәрәҗәгә ия булуын күрсәтә. Аллаһ Тәгалә әйтә: «Раббың Үзенә генә гыйбадәт кылуыгызны һәм ата-анагызга изгелек күрсәтүегезне әмер итте. Әгәр аларның берсе яки икесе дә синең яныңда картлыкка ирешсәләр, аларга хәтта: «Уф!» — дип тә әйтмә, аларны шелтәләмә, ә алар белән һәрчак хөрмәтле һәм ягымлы сүзләр сөйлә.» Игътибар итегез: Аллаһ Тәгалә ата-ананы хурлауны гына түгел, хәтта ризасызлык белдерүче иң кечкенә сүзне дә тыйган. Димәк, мөэмин кеше ата-анасына карата сүзендә дә, карашында да, тавышында да, мөнәсәбәтендә дә әдәпле булырга тиеш. Ата-ананың ризалыгы — Аллаһның ризалыгы Пәйгамбәребез ﷺ әйткән: «Раббының ризалыгы — ата-ананың ризалыгында, ә Раббының ачуы — ата-ананың ачуында.» Күпләр: «Нигә догаларым кабул булмый? Нигә тормышымда бәрәкәт юк? Нигә күңелем тыныч түгел?» — дип аптырый. Ә кайчак җавап бик якында була: ата-ананың күңелендә. Гыйбрәтле вакыйга Бер яшь егет бер галим янына килеп әйткән: — Мин күп намаз укыйм, ураза тотам, Коръән укыйм. Әмма күңелем тыныч түгел. Галим аннан сораган: — Әниең исәнме? — Әйе, әмма ул миңа һәрчак киңәшләр бирә. Шуңа күрә мин аның янына сирәк барам. Галим елмаеп әйткән: — Син Җәннәт ишеген нәфел гыйбадәтләр белән ачарга тырышасың, ә Аллаһ инде сиңа икенче ишекне ачып куйган. Егет елап әнисе янына кайта, гафу үтенә һәм аңа хезмәт итә башлый. Берничә айдан соң ул яңадан килеп: — Остазым, күңелемә тынычлык иңде, — ди. Галим җавап бирә: — Кайчак ананың бер догасы еллар буе кылган нәфел гыйбадәттән дә көчлерәк була. Ата-ананы алар исән чакта кадерлик Кадерле кардәшләр! Күп кешеләр ерак илләргә ял итәргә вакыт таба. Ләкин үз әнисе янына ярты сәгатькә генә керергә вакыты җитми. Кайберәүләр көненә дистәләгән кешегә хәбәр яза. Ләкин әнисенә атналар буе шалтыратмый. Кемдер дусларына кыйммәтле бүләкләр ала. Ә әтисенә кирәкле әйберне алырга кызгана. Ләкин бер көн килә... Телефон бүтән беркайчан да: «Улым...» яки «Кызым...» дип шалтырамый. Шунда кеше бөтен байлыгын бирергә дә әзер була, тик әти-әнисен тагын бер генә мәртәбә күрергә мөмкинлек булмый. Гыйбрәтле хикәя Бер кешедән сораганнар: — Ни өчен син көн саен карт әтиең янына барасың? Ул җавап биргән: — Мин кечкенә чакта егылмасын өчен ул минем кулымнан тотып йөртте. Хәзер инде минем чират — аның кулын тотарга. Аннары ул болай дигән: — Ата-аналар без сизгәнче картаймыйлар, ә без соңлап кына моны аңлыйбыз. Чын байлык нәрсәдә? Иң бай кешеләр — акчасы күп булганнар түгел. Иң бәхетле кешеләр — әти-әнисенең кулын үбә алган, аларның догасын алган, елмаюын күрә алган кешеләр. Мондый бәхетне бернинди байлык белән дә сатып алып булмый. Хәдис Пәйгамбәребез ﷺ әйткән: «Хур булсын! Хур булсын! Хур булсын! Кем соң ул? — дип сорадылар. Пәйгамбәр ﷺ әйтте: — Кем ата-анасының берсен яки икесен дә картлыкларында күреп тә, алар аркылы Җәннәткә керә алмаган кеше.» Гамәли нәсыйхәтләр Бу җомгада һәркайсыбыз үз-үзебезгә сорау бирик: Мин соңгы тапкыр әниемә кайчан: «Мин сине яратам», — дидем? Соңгы тапкыр әтиемә рәхмәтемне кайчан белдердем? Алар өчен соңгы тапкыр кайчан чын күңелдән дога кылдым? Әгәр ата-анагыз исән булса: аларга шалтыратыгыз; хәлләрен сорагыз; кулларын үбегез; күңелләрен күрегез; догаларын сорагыз. Әгәр инде алар бакыйлыкка күчкән булса: алар өчен һәрдаим дога кылыгыз; сәдака бирегез; аларның туганнары белән араларны өзмәгез; аларның яхшы эшләрен дәвам итегез. Әй, акыллы мөселман! Ата-анаңа яхшылык кылуны иртәгәгә калдырма. Алар исән чакта хезмәтләрен күр. Алар янәшәдә чакта кадерләрен бел. Чөнки бер көнне син аларның тавышын бары тик хәтереңдә генә ишетерсең. Фотолары калыр... Истәлекләре калыр... Һәм синең догаларың гына барып ирешер. Шуңа күрә бүген үк аларга мәхәббәтеңне күрсәт.

Барча мактаулар галәмнәрнең Раббысы булган Аллаһка булсын. Пәйгамбәребез Мөхәммәдкә ﷺ, аның гаиләсенә, сәхабәләренә һәм Кыямәт көненә кадәр аның юлыннан баручыларга Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын. Ата-анага изгелек кылу — Аллаһ әмере Хөрмәтле мөселман кардәшләр! Коръәндә Аллаһ Тәгалә Үзенә генә гыйбадәт кылырга кушкач, шундук ата-анага яхшылык эшләргә боера. Бу аларның никадәр бөек дәрәҗәгә ия булуын күрсәтә. «Раббың Үзенә генә гыйбадәт кылуыгызны һәм ата-анагызга изгелек күрсәтүегезне әмер итте. Әгәр аларның берсе яки икесе дә синең яныңда картлыкка ирешсәләр, аларга хәтта: «Уф!» — дип тә әйтмә, аларны шелтәләмә, ә алар белән һәрчак хөрмәтле һәм ягымлы сүзләр сөйлә.» («Әл-Исра» сүрәсе, 23 аять) Игътибар итегез: Аллаһ Тәгалә ата-ананы хурлауны гына түгел, хәтта ризасызлык белдерүче иң кечкенә сүзне дә тыйган. Димәк, мөэмин кеше ата-анасына карата сүзендә дә, карашында да, тавышында да, мөнәсәбәтендә дә әдәпле булырга тиеш. Ата-ананың ризалыгы — Аллаһның ризалыгы Пәйгамбәребез ﷺ әйткән: «Раббының ризалыгы — ата-ананың ризалыгында, ә Раббының ачуы — ата-ананың ачуында.» ( Күпләр: «Нигә догаларым кабул булмый? Нигә тормышымда бәрәкәт юк? Нигә күңелем тыныч түгел?» — дип аптырый. Ә кайчак җавап бик якында була: ата-ананың күңелендә. Гыйбрәтле вакыйга Бер яшь егет бер галим янына килеп әйткән: — Мин күп намаз укыйм, ураза тотам, Коръән укыйм. Әмма күңелем тыныч түгел. Галим аннан сораган: — Әниең исәнме? — Әйе, әмма ул миңа һәрчак киңәшләр бирә. Шуңа күрә мин аның янына сирәк барам. Галим елмаеп әйткән: — Син Җәннәт ишеген нәфел гыйбадәтләр белән ачарга тырышасың, ә Аллаһ инде сиңа икенче ишекне ачып куйган. Егет елап әнисе янына кайта, гафу үтенә һәм аңа хезмәт итә башлый. Берничә айдан соң ул яңадан килеп: — Остазым, күңелемә тынычлык иңде, — ди. Галим җавап бирә: — Кайчак ананың бер догасы еллар буе кылган нәфел гыйбадәттән дә көчлерәк була. Икенче бүлек Ата-ананы алар исән чакта кадерлик Кадерле кардәшләр! Күп кешеләр ерак илләргә ял итәргә вакыт таба. Ләкин үз әнисе янына ярты сәгатькә генә керергә вакыты җитми. Кайберәүләр көненә дистәләгән кешегә хәбәр яза. Ләкин әнисенә атналар буе шалтыратмый. Кемдер дусларына кыйммәтле бүләкләр ала. Ә әтисенә кирәкле әйберне алырга кызгана. Ләкин бер көн килә... Телефон бүтән беркайчан да: «Улым...» яки «Кызым...» дип шалтырамый. Шунда кеше бөтен байлыгын бирергә дә әзер була, тик әти-әнисен тагын бер генә мәртәбә күрергә мөмкинлек булмый. Гыйбрәтле хикәя Бер кешедән сораганнар: — Ни өчен син көн саен карт әтиең янына барасың? Ул җавап биргән: — Мин кечкенә чакта егылмасын өчен ул минем кулымнан тотып йөртте. Хәзер инде минем чират — аның кулын тотарга. Аннары ул болай дигән: — Ата-аналар без сизгәнче картаймыйлар, ә без соңлап кына моны аңлыйбыз. Чын байлык нәрсәдә? Иң бай кешеләр — акчасы күп булганнар түгел. Иң бәхетле кешеләр — әти-әнисенең кулын үбә алган, аларның догасын алган, елмаюын күрә алган кешеләр. Мондый бәхетне бернинди байлык белән дә сатып алып булмый. Хәдис Пәйгамбәребез ﷺ әйткән: «Хур булсын! Хур булсын! Хур булсын! Кем соң ул? — дип сорадылар. Пәйгамбәр ﷺ әйтте: — Кем ата-анасының берсен яки икесен дә картлыкларында күреп тә, алар аркылы Җәннәткә керә алмаган кеше. Гамәли нәсыйхәтләр Бу җомгада һәркайсыбыз үз-үзебезгә сорау бирик: Мин соңгы тапкыр әниемә кайчан: «Мин сине яратам», — дидем? Соңгы тапкыр әтиемә рәхмәтемне кайчан белдердем? Алар өчен соңгы тапкыр кайчан чын күңелдән дога кылдым? Әгәр ата-анагыз исән булса: аларга шалтыратыгыз; хәлләрен сорагыз; кулларын үбегез; күңелләрен күрегез; догаларын сорагыз. Әгәр инде алар бакыйлыкка күчкән булса: алар өчен һәрдаим дога кылыгыз; сәдака бирегез; аларның туганнары белән араларны өзмәгез; аларның яхшы эшләрен дәвам итегез. Йомгак Әй, акыллы мөселман! Ата-анаңа яхшылык кылуны иртәгәгә калдырма. Алар исән чакта хезмәтләрен күр. Алар янәшәдә чакта кадерләрен бел. Чөнки бер көнне син аларның тавышын бары тик хәтереңдә генә ишетерсең. Фотолары калыр... Истәлекләре калыр... Һәм синең догаларың гына барып ирешер. Шуңа күрә бүген үк аларга мәхәббәтеңне күрсәт.

Жэмэгэ Гафу туры эфиргэ чыгып булмады Ченки интернет 🛜 бик начар