Najmiddin Turon

*** Ёмғирни кузатмоқ керак: айвон четидаги устунга илиб, мато ёпиб қўйилган қафас ичидаги бедана бўлиб. Кенгликларга кўз тикмоқ керак, кетишни исташ керак ундан-да нари: овчи қопқонида сўнги нафасини олаётган бўри сингари. Баҳорни соғинмоқ керак: жонидан ўтканча қаҳратон қаҳри охирги кучини сарф этганича дон излаётган мусича каби. Севмоқ керак ўша сулувни— дардсизликдан даволаниб ўлиминг каби худди рад этилишинг бўйнингга олиб. ©Нажмиддин Эрматов @Najmiddin_Ermatov

* * * Аслан ёмғир эдим. Йўлин синдириб, нурни ташна этдим ёмғир бўлмоққа. Сандулоч кўзидан висол ўмариб, ёғмоққа шай бўлдик, фақат ёғмоққа. Зарафшон жисмимиз каҳкашон ичра, сочилган сомондан бир ошён ясар, ёғармиз, Исрофил суридан кейин, ёғмоққа арзирли дунё топилса. 2018, декабрь ©Нажмиддин Эрматов

Жим кетинг. Тегинманг. Қараманг, қўйинг, Кўзига мунг экиб қўйгандир уйқу. Қулочи кенг-ку деб беҳад севинманг, Йиғи довушига ўйнаяпти у. Йиғлаётган ўзи, Ўйнаган ўзи, Йиғлатган ҳам асли ўзининг насли. Ғамбода ҳолига таскин қидириб, Йиғи-ла куйлайди ҳурликнинг васфин. Ачинманг ҳам энди, Бори шу экан, Йиғи билан ювиб бўлди осмонни. Ўзи-ку кўникди мазлум ҳолига, Кўниктирмак истар энди жаҳонни. Ажаб, Ғамларига меҳр бойлаган, Ажиб ҳузурдайин туйилар қайғу. Ўзи-ку ишониб, ўзгани авраб, Йиғи довушига ўйнаяпти у. Лек умид боқийдир, Ёруғ кунлар бор! Аммо келганида кутилган фурсат, Ҳайронман, эркини қандай танийди, Йиғи довушига ўрганган миллат. Нажмиддин Эрматов 2019, октябрь

СЎРОВ Ҳайронман, ким кимга отаяпти ўқ, На ўқни тўхтатдим, на бўлдим қалқон. Кеча oкопидан чиқмаган аскар, Бугун тирикман деб бўлса қаҳрамон... Ҳайронман, не учун Ҳақ демас тилим, Ёки ўчирдимми дилдаги чўғни? Нега кўнаяпман ҳақсизликка жим, Менга бир қаранглар, ўлганим йўқми? ©Нажмиддин Эрматов

Сентябрь тиғ урди август ортидан, Япроқларга сачраб кетди қон. Ҳолсизланган қуёшни судраб, Кетиб борар эди саратон. Куйиб куйлар эди ҳотима куйин, Атиргул шохидан кетолмаган қуш. Наводек ҳавога кетолмам сингиб, Уёғи хаёл ва у томони туш. Қайта келаверар армонлар ёдга, Ўтмишга интилиб тасаввур ҳалак. Тирама тиғига урар ўзини, Саратон қонига беланган юрак. ©Нажмиддин Эрматов

* * * Qanoti siniqku, ucholmas bulbul, Tillari kesilgan, tumshug‘ida zang. Sendan kattalarning hadigi sabab, Sening zamoningdan quvilgan ohang. Dilginang hapqirar hayajon yutib, Sezasan nimadir chekishin nola. Tinmay entikasan mo‘jiza kutib, Qafasning sayrashin kutyotgan bola. © Najmiddin Ermatov 2018 yil, oktyabr

Бўйинбоғга бандилар келиб, Ёзишсин, дедилар, барча баробар. Ёза бошладилар деворга ўйиб, Кишанлари ила махбуслар. Сўнгра термулдилар ўшал ёзиққа, Тамшаниб, энтикиб, бўлганича шод. Барча банди эди у юртда, фақат ’'Озодлик’’ ёзилган деворлар озод. Тўрт томонни ҳайқириқ босди, Юрак унутганди юраклигини. Ҳеч ким тушунмасди деворга эмас, Озодлик одамга кераклигини. ©Нажмиддин Эрматов @Najmiddin_Ermatov

Мени бир қудуққа экиб қўйинглар, Токи занжирини узгунча тилим, Семурғга ўзини тутгунча дилим, Эгилган бошидан тўйгунча элим, Мени бир қудуққа экиб қўйинглар. Мен ҳали ўсишга улгуришим шарт, Осмонга термулиб кўзи тинмасдан, Сиёҳли тарихни ўқиб қўймасдан, Бир бола келгунча, бунга кўнмасдан, Мен ҳали ўсишга улгуришим шарт. Ҳеч йўқса айтишга ярайин Унга, Қовурғам най бўлиб инграган пайтда, Кўзидан осмонни сидириб шартта, Унут ўтмишини майли бир марта, Ҳеч йўқса айтишга ярайин Унга. ©Нажмиддин Эрматов декабрь, 2018

* * * Келма! Соғинчни ўлдирар сенинг ташрифинг, Дийдорга тўйишдан қўрқаман, келма. Келма! Ҳижроннинг овчиси бўлган висолга, Ўлжасин беришдан қўрқаман, келма. Келма! Туғилмаган шеърлар туғилсин ҳали, Уволга қолишдан қўрқаман, келма. Келма! Бир олам бахт билан келарсан, келсанг, Мен бахтли бўлишдан қўрқаман, келма. Келма! Мана шу дард билан, гулим, тирикман, Даводан ўлишдан қўрқаман, келма. © Нажмиддин Эрматов

Кўзларим кўл бўлди , жоним, сочинг ёзиб, бошингни мажнунтол қилмайсанми? Қирғоғида қамишлар чайқалади зорланиб, рухсоринг илмайсанми? Ё чўпон, ё шабада ул қамишдан най қилса, афсона тинглайсанми? ’’...бу кўл кўздир, соҳиби кўзига чўккан’’, деса соғиниб йиғлайсанми? кўзим кўлдир, умид ўлди- чўкишдан қўрқиб ёки ҳеч қачон келмайсанми? кўзларим кўл бўлди, жоним... ©Нажмиддин Эрматов 2019, феврал

*** дунё— охирига етмаган чизиқ нарёғи йўқсизлик аммо унда юрарди ажаб бир қалби синиқ йиғларди тинмай шоир эди у шеър ёзар эди чизиқнинг давоми ҳақида ©Нажмиддин Эрматов @Najmiddin_Ermatov

dunyo haqida uch qarash tomchi: -sovudim, qaytmoqlik fursati yetdi, jo‘nadim zaminni qilgani g‘orat. ne baxtki, bir qizning tafti ilitdi, butun dunyo kaftdan iborat. qiz: -men ketyapman sendan sengacha, qayga borsam yodingdir paydo. olti yoqda manzil bir bo‘lsa, bir tomchiga jo ekan dunyo. yigit: -ko‘z oldimda ketding parlanib, ko‘z yumishim gunoh hayotda. qo‘llarim qo‘l edi, emasdi qanot, dunyo katta edi g‘oyatda. 2018 yil, oktabr N.E.

Tortishish kuchini yengdim, Nuriro‘y, Havoga ko‘chyapman ''OH''ga osilib. Bus-butun dil edim, butunlik malol, Havoga evrildim, ketdim sochilib. Endi men yo‘qdirman, meni o‘ylama, Endi men har joyda - dilginang sezsa. Intiqman, yig‘ib ol meni, sevgilim, Yoki haydab yubor qo‘lingdan kelsa. 2018 yil, oktabr Najmiddin Ermatov

* * * Бир қиз келди хаёлдан чиқиб, Тўрт томоним мисли кўк эди. Осмонларга кетдим йиқилиб, Турмоғимга имкон йўқ эди. Бир ҳис келди дилга тўкилиб, Кема янглиғ чайқалди таним, Гўё шу дам кетдим тирилиб, Рўё экан яшаётганим. Бир сўз келди келмагандайин, У қиз кутди, мен ичга ютдим. Фақат ишқни ўйладим, ё Раб, Ул сулувни буткул унутдим. Бир куз келди баридан кейин, Кетмоғи душвордир, кетмоғи қийин. Шу қиз дея яшаб умрбод, Шу куз ила ўтмоғим тайин. © Нажмиддин Эрматов

*** Тилкалаб, тилкалаб тонглар дон сочди, Пешонангга қўнди қисмат қушлари. Яна бегонадай томоша қилдинг, Ёстиғингга оққан шаффоф тушларни. Эшилиб, эшилиб ингранди арқон, Дордаги ёстиғинг оқ нурлар қучди. Яна бегонадай томоша қилдинг, Парланиб, парланиб тушларинг учди. Қоралаб, қоралаб чўкди-я оқшом, Бошинг-а яна шу болишга етди. Суйилиб, суйилиб оққан тушлардан, Ёстиқдаги гуллар очилиб кетди. Куйиниб, куйиниб яна кўз очдинг, Ёстиқда гул унган, уза олмайсан. Туш ўша, гул ўша - танийсан менман, Менга бегонадай термилолмайсан. ©Нажмиддин Эрматов ноябрь, 2018

* * * Уфққа қараб қушлар учди, Ўнгги келмай тушлар учди, Тўкилганим увол дея Парланиб-о, ёшлар учди. Бир мен қолдим учолмаган. Висол мендан кечиб кетди, Хулё сари кўчиб кетди, Кўзларима тиккан ўша Чимилдиғин ечиб кетди,. Бир мен қолдим кечолмаган. Ғусса келди қўлида тўр, Кишан, тушов - яроғи мўл, Чирқиллади алашахшах, Қочиб кетди ҳаттоки йўл. Бир мен қолдим қочолмаган. На илдиз бор, ва на қанот, Фақат дард бор йўқдир сабот, Аҳволима бўзлаб, бўзлаб, Менда яшаб ўтди ҳаёт. Бир мен қолдим яшолмаган. Бир мен қолдим яшолмаган... © Нажмиддин Эрматов 2019, феврал

#RaufParfi76yoshda ''Ishq yor bo‘ldi munis ko‘nglimga...'' @sherSehri

#Rauf_Parfi_76_yoshda @sherSehri

Ўттиз қуш қонимни бўзадай ичди, Оҳулар кўзига сиғмади умрим. Менинг осмонимда учмаган ҳурни, Бир тунда алафлар пойида кўрдим. Бўзла энди, бўзтўрғай. Кафтимнинг чизиғин талади йўллар, Пиллақурт касбидан бермади улгу. Қопқонда чорасиз ётган қашқирдай, Бўғзимни йиртгудай увилладим "у-у-у-ув’’, Бўзла энди, бўзтўрғай. Кечалар ожизман, кечалар - хунбор, Куздузлар кифтимга қўнмаган бахтқуш. Ҳар оқшом бўғзимда уяласа мунг, Ҳар сахар кўзимдан сачраб кетар туш. Бўзла энди, бўзтўрғай. Булбул сайроғида висолга умид Куйган кўкайимга ботмоқда тиғдай. Эртамни кўролмай қурига ўша Кўзим косасида узатаман май. Бўзла ўзинг, бўзтўрғай. Олдинда нима бор - илон ютган йўл, Имкон йўқ, қайтиб ҳам бўлмайди изга. Андуҳга чайилган узу-у-ун умрда Ўлув битталиги кам бўлди бизга. Бўзла энди, бўзтўрғай. Ҳар лаҳза - косадай азобга тўла, Тушун, қисмат бўлди симирмоқ жабри. Бутун ҳаётини шундай куйдириб, Бўзлаб ўтар одам айтяпти. Бўзлагин-а, бўзтўрғай. Нажмиддин Эрматов сентябрь, 2019

Баҳор келгач фотиҳамизни, Қалдирғочлар ўқиб беради. Найсон- чевар, гулгун кўйлагинг, Камалакдан тўқиб беради. Узун қиш тунини яшаб ўтсак бас, Кишанларни бойчечак ечмиш. Япроғини бичиб ялпизлар, Кўзларима илар чимилдиқ. Гўшангамиз учун хонқизи, Тушларини беради тиниқ. Айрилиқ кунини яшаб ўтсак бас, Қатқалоқ ғовларни шабнамлар ечмиш. Пешонамиз ювади беҳишт, Тақдиру таъқиқлар қолади ортда. Бир мангу манзилни макон этамиз, Қувилмаймиз заминга қайта. Шу битта умрини яшаб ўтсак бас, Танимизни Азроил ечмиш. ©Нажмиддин Эрматов декабрь, 2018