Najmiddin Turon

Сўров Ҳайронман, ким кимга отаяпти ўқ, На ўқни тўхтатдим, на бўлдим қалқон. Кеча oкопидан чиқмаган аскар, Бугун тирикман деб бўлса қаҳрамон... Ҳайронман, не учун Ҳақ демас тилим, Ёки ўчирдимми дилдаги чўғни? Нега кўнаяпман ҳақсизликка жим, Менга бир қаранглар, ўлганим йўқми? ©Нажмиддин Эрматов

дерлар: баҳорни соғинган уруғ, кута-кута гуллаб кетади, ўзи айланади баҳорга. дерлар: ёмғирни соғинган дарё, кута-кута парланиб кетар, ўзи эврилади ёмғирга. билмам: сени соғинётган мен, кута-кута яшасам, не бўлади охири?.. ©Нажмиддин Эрматов ноябрь, 2018

*** Балки яна келгайдир баҳор, Балки яна гуллар дарахтлар. Балки яна булбуллар тўккан, Кўзёшидан унгайдир бахтлар. Балки яна масъум келинчак, Сойга бориб айтар тушини. Бу сафар ҳам сувлар айтмайди, Тушда юрган ул ёт кишини. Балки рашкдан увлайди бўри, Ой қилмишин ошкор этса доғ. Балки яна кофир хаёллар, Ҳаётимга тўқийди сиртмоқ. Балки ўлган оҳу кўзидан, Сачраб кетар борлиққа чирой. Балки яна қиздай бокира- Оғринмасдан оқа бошлар сой. Балки яна кутган, кутмаган Ҳар жон учун келгайдир баҳор. Аммо бунинг булардан ҳоли, Симёғочга нима даҳли бор?.. ©Нажмиддин Эрматов май, 2018.

Ўттиз қуш қонимни бўзадай ичди, Оҳулар кўзига сиғмади умрим. Менинг осмонимда учмаган ҳурни, Бир тунда алафлар пойида кўрдим. Бўзла энди, бўзтўрғай. Кафтимнинг чизиғин талади йўллар, Пиллақурт касбидан бермади улгу. Қопқонда чорасиз ётган қашқирдай, Бўғзимни йиртгудай увилладим "у-у-у-ув’’, Бўзла энди, бўзтўрғай. Кечалар ожизман, кечалар - хунбор, Куздузлар кифтимга қўнмаган бахтқуш. Ҳар оқшом бўғзимда уяласа мунг, Ҳар сахар кўзимдан сачраб кетар туш. Бўзла энди, бўзтўрғай. Булбул сайроғида висолга умид Куйган кўкайимга ботмоқда тиғдай. Эртамни кўролмай қурига ўша Кўзим косасида узатаман май. Бўзла ўзинг, бўзтўрғай. Олдинда нима бор - илон ютган йўл, Имкон йўқ, қайтиб ҳам бўлмайди изга. Андуҳга чайилган узу-у-ун умрда Ўлув битталиги кам бўлди бизга. Бўзла энди, бўзтўрғай. Ҳар лаҳза - косадай азобга тўла, Тушун, қисмат бўлди симирмоқ жабри. Бутун ҳаётини шундай куйдириб, Бўзлаб ўтар одам айтяпти. Бўзлагин-а, бўзтўрғай. Нажмиддин Эрматов сентябрь, 2019

ТОМЧИДАГИ НУР кўрсатуви меҳмони шоир Нажмиддин ЭРМАТОВ

*** Tun. Yomg'ir. Qorishiq ifor. Uchqur xayol, qadamlar asta. Borliqqa sochilib keladi ketging, Yomg'ir bo'lsam kerak, aslida. Sen yo'qsan. Hechkim yo'q. Nimalardir bor. Nenidir tuyarsan yomg'ir ostida. Men axir osmonda yashaganman-ku, Ne qilib yuribman zamin ustida?.. Shayton. Taqiq. Va o'sha meva. Afsur bor quvg'indi odam naslida. Negadir ularga aloqam yo'qdek, Yomg'ir bo'lsam kerak, aslida. N. E.

Кўнглимни сўрайсан, Ҳа, кўнглим бордир— Дунёни сиғдирган, Сени сиғдирган, Бошдан оёққача бус-бутун юрак. Менинг топинганим ўшаку ахир, Энди бу дунёлар менга не керак. Ишқимни сўрайсан, Ҳа, ишқим бордир— Хув, ўша одамга жон кирар маҳал чалинган мусиқадан ажралган наво. Мен унинг сеҳри-ла яна қайтадан Яратиб олгайман бошқа бир дунё. Фақат сўрамайсан, Сўрай олмайсан. Менинг яна битта азобим бордир— Яратган яратган, эй, тенгсиз дилдор, Ҳижронга эврилган умр йўлимда— Менинг сен сиғмаган пешонам ҳам бор. N. E. @sherSehri

* * * Зардоли, шохингга илмагин маёқ, Саргашта нигоҳим йўлсиз кун сайин. Ахир томоғини гўшанга қилмай, Қалдирғочлар қайтди қора хатдайин. Қаҳратонга бўйин эгмаган исён — Бойчечак—баҳорнинг қўлидаги чўғ. Пешонамга туғён омочин тортди, Ҳануз бирор гиёҳ унолгани йўқ. Эй қамар, кўзимга урмагин ханжар, Руҳидан мосуво қаршингдаги тан. У бир қувғиндидир, удир бир банди, Ғарибин ҳур этмас пешона—ватан. Камалак, эгилгин, қилгин тиловат, Ахир келмайдими ҳижрон адоғи. Айрилиққа нуқта, висолга махзан, Очунда бормикин Сарандип тоғи?.. Севгилим, умримнинг поёни битди, Қалдирғоч қатлимга олиб келди ўқ. Ўқисам ўларман, борлигинг билдир, Ҳали қора хатни ўқиганим йўқ. ©Нажмиддин Эрматов март, 2019

Сурнайнинг бўғзига кишанланган сас, Видо фурсатида симрилган нафас, Ташқарида висол, ташқари қафас, Айрилиқнинг минг йиллик эҳроми ичиндамиз. Гул парини ютган уч бош аждаҳо, Баҳодирин кутган ул кўзи шахло, Ташқарида дунё—ташқари рўё, Рўёлиғнинг унутлиғ достони ичиндамиз. Қувғинлиғ наҳрида чўмилган андуҳ, Сандулоч томоғин макон қилган руҳ, Дулдулнинг ёлида уялаган ''чуҳ'', Бу дунёнинг чиндан чин ёлғони ичиндамиз. “Севаман” сўзидан титраган ҳаво, Ҳаво титроғидан яралган наво, Биз ўша лаҳзада қолиб кетиб, о, Асрлардан барҳаёт бир они ичиндамиз. Рўёлиғнинг унутлиғ достони ичиндамиз. ©Нажмиддин Эрматов 2019, апрел

Уфққа қараб қушлар учди, Ўнгги келмай тушлар учди, Тўкилганим увол дея Парланиб-о, ёшлар учди. Бир мен қолдим учолмаган. Висол мендан кечиб кетди, Хулё сари кўчиб кетди, Кўзларима тиккан ўша Чимилдиғин ечиб кетди,. Бир мен қолдим кечолмаган. Ғусса келди қўлида тўр, Кишан, тушов - яроғи мўл, Чирқиллади алашахшах, Қочиб кетди ҳаттоки йўл. Бир мен қолдим қочолмаган. На илдиз бор, ва на қанот, Фақат дард бор йўқдир сабот, Аҳволима бўзлаб, бўзлаб, Менда яшаб ўтди ҳаёт. Бир мен қолдим яшолмаган. Бир мен қолдим яшолмаган... ©Нажмиддин Эрматов 2019, феврал

Масалан, ёмғирли кечада унсиз, оқсуяк ойқизни ўйлашинг мумкин, жиққа ҳўл қанотин силкитолмасдан, кўлмакка қулаган аридай тушкун. Масалан, ёмғирдан беркиниб ҳамма, ёмғирпўш тутганча, уйига чопса, сен эса эгасиз итдайин озод, мумкиндир адирда ағанаб ётсанг. Масалан, зангори экранни узиб, (бу экран алдамчи тўралар мулки) томидан сув томар онангни эслаб, тонггача бемалол йиғлашинг мумкин. Масалан, шу маҳал кўчага чиқиб, уйига беркинган барча бийларни, четдаги мардикор уканг учун ҳам, бақириб сўкишинг мумкин уларни. Ёинки, қўққисдан жасорат битиб, (сен кимсан? бу йўлда ўлганлар камми?) ҳеч йўқса, хаёлан асрашинг мумкин, ҳалиям чопони йиртиқ ватанни. Ва ёки, барига қўл силтаб бирдан, шоирга шул дея азал ақида, ижара ҳужрангда ғамга беланиб, шеър ёзиш мумкиндир севги ҳақида. Масалан, ёмғирли кечада унсиз, ёмғирдай ёғилиб кетиш ҳам мумкин... Н. Э. февраль, 2020

Тарих ўқиётган авлод Турмада кўз очган махбуслар ҳамон, Тўртбурчак шаклида кўрар осмонни. Қуёшни ўчириш мумкин деб ўйлар, Беркитиш мумкин деб ўйлайди тонгни. Панжара раҳига қўнган булбулнинг, Ушлабон қонини сиёҳ этар, дод. Қоғозга туширар билганларини, Ютоқиб ўқиймиз ҳали ғўр авлод, Ногоҳ кенг самога тушар кўзимиз, Беркитиб бўлмайди тонгни ҳам бирпас. Аммо... Бу ёзиқлар ҳақиқат дея, Осмондан кечяпмиз, ёзувдан эмас. Декабрь, 2019 Н.Э.

Ҳижрон ҳақида қўшиқ --Ўргимчак тўрига илинган шула, Неларни ўйладинг кунботар пайти? --Агарки фурсатинг бир умр бўлса, Кутганинг ҳеч қачон келмайди қайтиб. --Қара, уфқ қизарди, ниҳоя яқин, Ўргимчак ютмасдан кўзларимга қўн. --Менинг умрим битта, асралмоқ не наф, Ахир тонгга қадар минг умрлик йўл?.. --Ўргимчак тўрига илинмоқ нечун, Юрсанг бўлмасмиди ул шамсни қучиб? --Қисматим шу экан, ахир қуёшни, Топганим билмасдим айрилмай туриб. --Мана шам ёқяпман, оқшомдан аввал, Менинг ҳам ҳижроним ҳижронингга тенг. --Агар тонгга қадар фурсатинг бўлса, Кечада яшамоқ азобини енг. --Висол тонг бўлса гар, қисматимиз бир, Умримдан кечалар кўтармайди бош. --Бундан ҳам дахшати -- шу тунда ўлсам, Менинг кутганимни билмайди қуёш. Ўргимчак тўрига илинди шула... Н. Э. февраль, 2020

*** юпатолмайди бу кеча ҳам аёлни ҳеч ким на эри наки, бошқа тирик жон хонани тутади изтироб иси фақат овутади тонггача уни қулоғига беркитиб қўшни уйдан ўғирлаб чиқилган гўдак йиғиси ©Нажмиддин Эрматов

* * * 1. Кўрасан, кўкиш баданини осмонга очиб, зулматда чўзилиб ётибди кўча. Сезасан, Панжасини совуқ урган қашқирдай, инграниб, имиллаб одимлар кеча. 2. Бўшалди, тушовини судраганча боради хаёл, кўчадан уялиб, кечадан чўчиб. Кўради, Ул таниш дераза, ётибди сулув, бегона сувратни бағрига босиб. Билади, бу гапни бўлмайди ўзингга айтиб, адашган ит каби кетади дайдиб. билмайсан, кутасан тонг отар, лекин-чи энди, ул хаёл ҳеч қачон келмайди қайтиб. 3. Кўрмайсан, кўкиш баданини осмонга очиб, зулматда чўзилиб ётаркан кўча. Сезмайсан, панжасини совуқ урган қашқирдай, исканиб, ирганиб кетаркан кеча. 4. Севасан. ©Нажмиддин Эрматов @Najmiddin_Ermatov

*** Келма! Соғинчни ўлдирар сенинг ташрифинг, Дийдорга тўйишдан қўрқаман, келма. Келма! Ҳижроннинг овчиси бўлган висолга, Ўлжасин беришдан қўрқаман, келма. Келма! Туғилмаган шеърлар туғилсин ҳали, Уволга қолишдан қўрқаман, келма. Келма! Бир олам бахт билан келарсан, келсанг, Мен бахтли бўлишдан қўрқаман, келма. Келма! Мана шу дард билан, гулим, тирикман, Даводан ўлишдан қўрқаман, келма. © Нажмиддин Эрматов

Shunqor Choriyev ga Cheksiz koinotdan kichik joy olib, Hamon suzayapti tebranma beshik. Hamon quvgʻindilar uxlaydi bunda, Hamon ochilmadi yopilgan eshik. Hamon anglamaydi qaydan kelganin, Hamon qanot qoqmas dilda tuygʻular. Vazmin tebranishdan toʻxtabon beshik, Qattiq silkinmasa uchmagay ular. Uygʻonsin, anglasin, yigʻlasin, bilsin- bu mudroq ular-chun abadiy qiynoq. Oʻzi ham sezmasdan koʻz ochar bir kun, kech bo'lar, beshikda yotmagay uzoq. Boʻldi, tebranishni toʻxtagin, zamin, Yetar, allalashni bas qilgin, osmon. Yopilgan eshikka borar yoʻl topib, Uygʻonishga axir haqlidir Inson. 27. 01. 2017 N. E.