Najmiddin Turon

*** 2017 yil 6 oktabr kuni Rossiyaning Vladimir viloyatida roʻy bergan avtohalokat oqibatida halok bo'lgan yurtdoshlarim xotirasiga bagʻshlanadi. Sovub borar ikkita toʻshak tebranishdan toʻxtagan beshik yoʻl qaraydi siniq deraza hazingina "gʻiyq"illar eshik qahratonga tadoriksiz uy yolgʻiz yongʻoq, tap-taqir hovli tuman kabi choʻkib qolgan vaqt- oyoqlari tushovli saxardan to oqshomga qadar tinglagancha shamol soʻzini bunda yolgʻiz kampir yashaydi yoʻlga tikib nursiz koʻzini ©Najmiddin Ermatov noyabr, 2017 @Najmiddin_Ermatov

* * * қарсак бу - олқиш эмасдир балки балки у исёндир етганча мажол минбардан учган сўзларни қўймасдан қўнишига ҳуркитишга урунишдир эҳтимол © Нажмиддин Эрматов

Elparvar bo‘lish mumkin nutq so‘zlayotgan payt, Vatanni sevish mumkin hammadan ortiq. Shu tuproq va uning har gardi uchun, Qilish mumkin hatto joningni tortiq. Keyin zangor ekran, ro‘znomalarning, Alohida rukni bosar bu nutqni. Millat fidosi va yurtparvarligingga Ishontirish mumkin ko‘nuvchan xalqni. Keyin iymanmasdan hammaga boqib, Chiqib ketish mumkin liq to‘la zaldan. Eshik yopiladi, qolar shiorlar, Nigohlar quvmaydi aslo ortingdan. Keyin hammasiga qo‘l siltab birdan Uch qavat uyingning keng xonasida, Nutqingni erinib o‘qishing mumkin, Siltangan yurtingning ro‘znomasida... Najmiddin Ermatov may, 2019

Бахтли бўлмоқликка тўсиқ кўп менда: йўл тўсиқ, дил тўсиқ, кўз ёш ҳамда ғам, икки ўрим сочини юлиб, сийрак қилган ушбу ватан ҳам. Яшамоққа тўсиқ кўп менда: қўлида тутганча фироқнинг тиғин- ҳаётим тўсиқдир яшашга ҳатто. Ўлимгачи? Биргина Худо. ©Нажмиддин Эрматов mart, 2019

Халққа ва Холиққа терс бурсам йўлим, Шайтон нағмасига тебранса қўлим, Заррача бедорлик сезмаса кўнглим, Демакки, мудроқман, мудроқлик-ўлим, Уйғотинг мени. Шамолга мосланиб тебрансам агар, Тағин ашъор битсам кундан кун баттар, Демaкки, кўзим кўр, қулоқларим кар, Тош қотган кўксимга уринг-да ханжар, Йиғлатинг мени. Юриб кетаяпман йўллар ортимда, Эсиз кетаяпти йиллар ортимда, Кўксимда тош ўйнар диллар ортимда, Мен хато йўлдаман, сизлар ҳам жим-да, Тўхтатинг мени. Савил кетаяпти бир умр шундоқ, Қўлимда хилпирар бир фоний байроқ, Бу умр ўткинчи, хотира узоқ, Жавобим не бўлар Ҳақ сўраган чоғ, Буткул енгмасидан мени бу тузоқ, Уйғотинг мени, Йиғлатинг мени, Тўхтатинг мени. ©Нажмиддин Эрматов @Najmiddin_Ermatov

Qor misoli kaftingga qo'ndim, Erib ketdi kafting taftimdan. Tisarilding, axir bilmasding, Qorning cho'g'dek yonishin, erkam. Men yonardim, sen hayron eding, Hadik ichra yumding ko'zingni. Ko'z o'rgangan, yurilgan o'sha, Yo'llar tomon burding yuzingni. Ketayapsan, yonayapman men, Ortingda qor- oppoq alanga. Olding sovuq- yog'ayapti qor... Ishonch bilan boqding o'shanga. Ranjimagin, yonarkan deya, Ketavergin sen o'sha izdan. Ranjimayman, dunyoning sovuq Qorlariga ko'nikkan qizdan. N.E.

Ўттиз қуш қонимни бўзадай ичди, Оҳулар кўзига сиғмади умрим. Менинг осмонимда учмаган ҳурни, Бир тунда алафлар пойида кўрдим. Бўзла энди, бўзтўрғай. Кафтимнинг чизиғин талади йўллар, Пиллақурт касбидан бермади улгу. Қопқонда чорасиз ётган қашқирдай, Бўғзимни йиртгудай увилладим "у-у-у-ув’’, Бўзла энди, бўзтўрғай. Кечалар ожизман, кечалар - хунбор, Куздузлар кифтимга қўнмаган бахтқуш. Ҳар оқшом бўғзимда уяласа мунг, Ҳар сахар кўзимдан сачраб кетар туш. Бўзла энди, бўзтўрғай. Булбул сайроғида висолга умид Куйган кўкайимга ботмоқда тиғдай. Эртамни кўролмай қурига ўша Кўзим косасида узатаман май. Бўзла ўзинг, бўзтўрғай. Олдинда нима бор - илон ютган йўл, Имкон йўқ, қайтиб ҳам бўлмайди изга. Андуҳга чайилган узу-у-ун умрда Ўлув битталиги кам бўлди бизга. Бўзла энди, бўзтўрғай. Ҳар лаҳза - косадай азобга тўла, Тушун, қисмат бўлди симирмоқ жабри. Бутун ҳаётини шундай куйдириб, Бўзлаб ўтар одам айтяпти. Бўзлагин-а, бўзтўрғай. Нажмиддин Эрматов сентябрь, 2019

Buncha mum tishlaysan, uningni chiqar, Qaragin, hurliging kiymoqda kafan. Seni avraganlar, aldaganlar, yo‘q- Sen gung bo‘lib tug‘ilmagansan. Har nega ko‘nikish qismatingmas, yo‘q, Har nega ko‘nikish, tushungin, xatar. Qo‘lingga ko‘nikmay, jonsiz bo‘lsa ham Chinqirib yuborar hali kishanlar. N.E. yanvar, 2020

Тақво йўлларинда мажнунтол эгик, Тераклар кеккайган азалий кофир. Уларни ундаган ушбу заминда, Ёмғирлар муҳожир, мен-да муҳожир. Токларнинг шохида тўнглаган ёши, Беҳиштда данагин қолдирган анжир. Бизни тарошлаган норасо дунё, Ёмғирлар хабарчи, мен-да хабарчи. Оҳулар кўзидан андуҳий бода, Ҳўплаган шамоллар эсида жудо. Эс бу қолганларга ўхшамак бўлса, Ёмғирлар девона, мен-да девона. Қўрғошин тусдаги ёшни симирган, Туманлар заминнинг чўнтакрўмоли. Унинг бир камига даво қидирган, Ёмғирлар сазойи, мен-да сазойи. Ҳаққуш уясига тухумин қўйиб, Каккулар минг йилки жўжа очирган. Бул мудҳиш сирларнинг гувоҳи бўлиб, Ёмғирлар осилган, мен-да осилган. Анов ёғаётган ёмғирмас кўзёш, Анов кетаётган мен эмас андуҳ. Одам сиёҳига дўнолмай азал, Парланиб кетмоқда танамдаги руҳ. Декабрь, 2019 Нажмиддин Эрматов

Бийлар ғолиб, ҳар доимгидай, Халқ сукутга, сукут халққа мос. Мутелиги агар кам бўлса, Тилигача кишанингни ос. Мана бўйним, сиртмоғингни сол, Косам тўлиб бўлди сабрга. Сўнгги ўтинч — фотиҳа ўқий, Сўз эркининг қабри қаерда?!.. Тириклигин кўрмадик биз-ку, Авлодлар ҳам сўрайди бир пайт. Ўшанда: ’'Биз ўлдирдик’’, — дема, ’’Ўзи қариб ўлгандир’’, — деб айт... Нажмиддин Эрматов ноябрь, 2019

Тарих ўқиётган авлод Турмада кўз очган махбуслар ҳамон, Тўртбурчак шаклида кўрар осмонни. Қуёшни ўчириш мумкин деб ўйлар, Беркитиш мумкин деб ўйлайди тонгни. Панжара раҳига қўнган булбулнинг, Ушлабон қонини сиёҳ этар, дод. Қоғозга туширар билганларини, Ютоқиб ўқиймиз ҳали ғўр авлод, Ногоҳ кенг самога тушар кўзимиз, Беркитиб бўлмайди тонгни ҳам бирпас. Аммо... Бу ёзиқлар ҳақиқат дея, Осмондан кечяпмиз, ёзувдан эмас. Декабрь, 2019 Н.Э.

* * * 1. Кўрасан, кўкиш баданини осмонга очиб, зулматда чўзилиб ётибди кўча. Сезасан, Панжасини совуқ урган қашқирдай, инграниб, имиллаб одимлар кеча. 2. Бўшалди, тушовини судраганча боради хаёл, кўчадан уялиб, кечадан чўчиб. Кўради, Ул таниш дераза, ётибди сулув, бегона сувратни бағрига босиб. Билади, бу гапни бўлмайди ўзингга айтиб, адашган ит каби кетади дайдиб. билмайсан, кутасан тонг отар, лекин-чи энди, ул хаёл ҳеч қачон келмайди қайтиб. 3. Кўрмайсан, кўкиш баданини осмонга очиб, зулматда чўзилиб ётаркан кўча. Сезмайсан, панжасини совуқ урган қашқирдай, исканиб, ирганиб кетаркан кеча. 4. Севасан. ©Нажмиддин Эрматов

мен тонгман! деразангни ниҳоят топдим сўнгра ётоғингга ютоқиб кириб қўққис кўтараман оппоқ байроқни таслимман... сенинг рухсорингни минг йил ахтариб яна минг йил сенга фидо бўлмоқ-чун мен келдим уйғон уйғонсангчи, бўл сабрдан тўймоқда минг йиллик йўқлов уйғон... ниҳоят уйғондинг, юзингни силар эди сабуҳий нурлар- қуёш деб ўйлайсан сўнгра севиб қоласан уни мен эса тонгман декабрь, 2019 Н.Э.

*** 2017 yil 6 oktabr kuni Rossiyaning Vladimir viloyatida roʻy bergan avtohalokat oqibatida halok bo'lgan yurtdoshlarim xotirasiga bagʻshlanadi. Sovub borar ikkita toʻshak tebranishdan toʻxtagan beshik yoʻl qaraydi siniq deraza hazingina "gʻiyq"illar eshik qahratonga tadoriksiz uy yolgʻiz yongʻoq, tap-taqir hovli tuman kabi choʻkib qolgan vaqt- oyoqlari tushovli saxardan to oqshomga qadar tinglagancha shamol soʻzini bunda yolgʻiz kampir yashaydi yoʻlga tikib nursiz koʻzini ©Najmiddin Ermatov noyabr, 2017 @Najmiddin_Ermatov

Бўй қиз тушларидай сирли, сафоли, Бола ўйларидай сарҳади фузун, (Бизларни айирган осмон ортида) Иккимиз бир бўлиб кетмоқлик учун, Бир макон бўлса. Ортиғ қийнамаса туфроғлиғ юки, Гиллар ҳақ сўрмаса сўнгги дам тандан. Бул қўноқ дахрдан оёқни узсак, Каҳкашон бир ёни туташса ерга ва нарвон бўлса. Бизсизлик ваҳмидан қўзғалса замин, Чақмоғу бўронлар тўсса гар йўлни. Кетишга шахдлансак, фақат кетишга, Бошни йўқотсак-да, йўқотсак ўзни, Дил омон бўлса. Кулсалар: Буларнинг йўллари хато, Десалар: Тақдирга айри бу қилмиш. Юзини ўгирса дунё саросар, Фақат Ишқ, фақат Ишқ, фақат Ишқ, Биз томон бўлса. Тириклик қиймати буткул ўзгарса, Исрофил куйласа висолнинг васфин. Иккимиз кўз ёшдай бирлаши-и-и-и-иб кетсак, Чақалоқ қабридай жаннатга яқин, Тинч ором бўлса. Иккимиз бир бўлиб кетмоқлик учун, Бир макон бўлса. Нажмиддин Eрматов сентябр, 2019

* * * Qanoti siniqku, ucholmas bulbul, Tillari kesilgan, tumshug‘ida zang. Sendan kattalarning hadigi sabab, Sening zamoningdan quvilgan ohang. Dilginang hapqirar hayajon yutib, Sezasan nimadir chekishin nola. Tinmay entikasan mo‘jiza kutib, Qafasning sayrashin kutyotgan bola. © Najmiddin Ermatov 2018 yil, oktyabr

Жим кетинг. Тегинманг. Қараманг, қўйинг, Кўзига мунг экиб қўйгандир уйқу. Қулочи кенг-ку деб беҳад севинманг, Йиғи довушига ўйнаяпти у. Йиғлаётган ўзи, Ўйнаган ўзи, Йиғлатган ҳам асли ўзининг насли. Ғамбода ҳолига таскин қидириб, Йиғи-ла куйлайди ҳурликнинг васфин. Ачинманг ҳам энди, Бори шу экан, Йиғи билан ювиб бўлди осмонни. Ўзи-ку кўникди мазлум ҳолига, Кўниктирмак истар энди жаҳонни. Ажаб, Ғамларига меҳр бойлаган, Ажиб ҳузурдайин туйилар қайғу. Ўзи-ку ишониб, ўзгани авраб, Йиғи довушига ўйнаяпти у. Лек умид боқийдир, Ёруғ кунлар бор! Аммо келганида кутилган фурсат, Ҳайронман, эркини қандай танийди, Йиғи довушига ўрганган миллат. Нажмиддин Эрматов 2019, октябрь

*** Эртамни ушоқдек сочдим ҳавога, Бир кун кабутарлар териб ер ахир. Кечам танга каби тушиб қолибди , Сичқонлар инига судраб кетгандир. Бугунга сиғдирдим ишқни ва сени, Айрилиқ ҳам сиғди, ҳижрон ҳам бунда. Фақат ўзимга жой қолмади, ахир, Айт, энди яшайин қайси бир кунда. ©Нажмиддин Эрматов

*** Келгин, қисматимиз келишдир асли, Иккимиз бир ҳисга бўлайлик асир. Ҳадикни қўй энди, эй Ҳавво насли, Мен таъқиқ меваси эмасман ахир. У қиздa ишқим бор, кўнглимда у қиз, Эй, Худо, бу юкинг бунчалар оғир. Кундан кун кетяпман осмонга чўкиб, Мен Нуҳнинг кемаси эмасман ахир. ©Нажмиддин Эрматов @sherSehri