Lyrics Notes

ترانه‌ها و سرودهای انقلابی که در دهه‌ی اول انقلاب اسلامی خلق و اجرا شدند بخشی از خاطره‌ی جمعی ما شده‌اند. نسل انقلابی و حتی متولدین دهه‌های پنجاه و شصت که نسل اول پس از انقلابند بخش مهمی از خاطرات موسیقی و ترانه‌شان به این آثار پیوند خورده است. مهم از این جهت که انقلاب و دهه‌ی اول پس از آن جایگاهی بسیار قابل‌توجه در تاریخ این سرزمین و این نسل‌ها داشته و دارد. فارغ از رویکردها و ارزش‌های محتوایی این آثار که عموما از یک آبشخور و در یک مسیر و به سمت یک هدف‌اند می‌توان نقش تاریخی و ویژگی‌های فنی‌شان را با جزئیات تحلیل کرد. تا امروز هم بارها به این آثار پرداخته شده و پس از این هم حتما به آن‌ها پرداخته خواهد شد. اما برای من به عنوان یک متولد نیمه‌ی دوم دهه‌ی پنجاه که از حدود سال شصت دیباچه‌ی خاطراتم آغاز می‌شود بسیاری از این آثار بخشی از خاطرات کودکی‌ام شده‌اند. نکته‌ی جالب برای من این است که از میان خیل اجراهای انقلابی آن دوران چند ترانه‌ی مشخص برایم با همان معیارهای کودکانه، جذاب‌تر بودند. امروز که آن‌ترانه‌های جذاب‌تر را مرور می‌کنم نکته‌ی جالب‌تری در اکثر آن‌هاست. عمده‌ی خالقین و مجریان آن آثار جذاب، چهره‌های شاخص جریان پاپ قبل و پس از انقلابند! چهره‌هایی مانند منفردزاده، رادمنش، هاتف، فرامرز اصلانی و دیگران. این‌ جذابیت‌ها هم به گمان من پیش از هر چیز مرهون خلاقیت ملودیک و جنس اجراست و لزوما ربطی به شعر و حتی سطح سازآرایی و تنظیم ندارد. همین نکته نشان می‌دهد که در عوامل جذابیت یک ترانه، ملودی و تنالیته و کیفیت صدا و اجرای خواننده بسیار مؤثر و‌ مهم است. از همین مسیر می‌توان اقبال به برخی آثار امروز در سبک‌های مختلف را تحلیل و تفسیر کرد. این که معنا و رویکرد فکری کلام یک ترانه و کیفیت هارمونیک موسیقی، لزوما عامل جذب و دفع مخاطب نیست. @LyricsNotes

هفتاد و یکمین زادروز #تورج_شعبانخانی است. این ویدئوی جشن شصت و پنجمین زادروز اوست. آن روز دوستانی که شوق دیدارش را داشتند سرزده به دیدنش بردیم. جشن کوچک اما پر از خاطره‌ای شد. گیتار زد و خواند و گیتار زد و خواندیم. اتفاقی که طی سال‌ها بارها تکرار می‌شد و او هر بار گشاده‌روتر و مهربان‌تر از همیشه ما را می‌نواخت. او که خالق بخشی از گنجینه‌ی موسیقی پاپ ماست و در آفرینش آثارش امضای مختص به خود را داشت. گنجینه‌ای که نامش را در تاریخ ماندگار کرد. یاد و نامش گرامی @LyricsNotes

«داریوش» بخش بزرگ و مهمی از تاریخ هنر و ترانه‌ی ماست. داریوش تنها یک صدا نیست. مجموعه‌ای از ویژگی‌های شگفت‌آور است که در مهم‌ترین جریان‌های هنر و‌ موسیقی تاریخ معاصر ردپایی عمیق و ماندگار دارد. صدایی است که روح و جان ما را به زلال‌ترین آفریده‌های نوین ترانه و موسیقی پیوند می‌زند. طنین دلپذیر آواز اوست که حس و معنای هم‌آغوشی واژه‌ها و نت‌ها را در زیباترین و عمیق‌ترین سطوح، به کام ما روانه می‌سازد. نام داریوش هنر ترانه‌ی عصر ما را معنا می‌کند. چه خوب که زندگانی ما حضوری این‌چنین را تجربه کرده و می‌کند. زادروزش مبارک🌺 @LyricsNotes

علیرضا طلیسچی در پاسخ به سؤال من توضیح قابل تأملی داد. این سؤالی است که می‌شود از بسیاری از کارورزان ترانه‌ی دیروز تا امروز پرسید. اما نکته این است که آیا عدول از قواعد ادبی و هنری در خلق اثر، آگاهانه و با اتکا به آگاهی ادبی و هنری است؟ طبیعی است که خلق ادبی و هنری لزوما بسته به محدوده‌های قراردادی و اصول رایج نیست و اساسا خلق هنری در نوآوری و شکستن محدودیت‌هاست. اما برای رسیدن به چنین مسیری لازم است که ابتدا به همان اصول و محدودیت‌ها اشراف داشته باشیم. این‌جا هم با تأکید بر این نکته، پرسش دیگری مطرح کرده‌ام که تمامی کارورزان ادب و هنر بهتر است پاسخی صادقانه برای آن داشته باشند: بلدی و رعایت نمی‌کنی؟ @LyricsNotes

برای بکتاش آبتین *** زنجیر به پای آزادی و ما سرخورده در رنج مکرر زمان می‌لولیم فردای سترون امید نعش بویناک آرزوهای به مسلخ رفته در قامت امروز به ما می‌گریند ما وارث فریاد بلند توفان بودیم ما! ما که چنین حقیرانه اکنون به سکوت تاریک زمانه آویخته‌ایم ای سردی خاک بر تن آزادی! ای شرم فروریخته از بودن‌ها! روزی نه چنان دیر از ما نه اگر! از مشرق فردایی زود انسان به زمان طلوع خواهد کرد حمید ناصحی دی‌ماه ۱۴۰۰ @LyricsNotes

رو به تبعید عمیق یه سفر شبیه خواب میون این همه آب آب‌تنی توی سراب به جهان خشم و آه خنده با حال خراب روی آهنگ سکوت یه ترانه مثل این زندگی یعنی همین زندگی یعنی همین خطاط: رسول پاک‌فطرت @LyricsNotes

https://www.instagram.com/p/CVxHVypD8qk/?utm_medium=copy_link برای معرفی یک مصاحبه با بیژن بیژنی، متنی منتشر کرده‌اند حاوی پرسش غلط، پاسخ اشتباه، فرض اشتباه‌تر و نتیجه‌ای غلط‌اندرغلط! @LyricsNotes

بالاخره بعد از شش سال، ادل (Adele) یک تک‌آهنگ منتشر کرد. «به من سخت نگیر» (easy on me) تک‌آهنگ اصلی آلبوم 30 از این خواننده، ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز برجسته و محبوب است که پیش از انتشار آلبوم، منتشر شده است. تنظیم‌کننده و پرودیوسر این قطعه «گِرِگ کورستین» (Gregory Allen Kurstin) تهیه‌کننده، موزیسین و ترانه‌سرای مطرح است که تا امروز هشت جایزه‌ی گرمی دارد. کورستین برای تنظیم این قطعه از تک‌نوازی پیانو بهره گرفته و به همین دلیل، مخاطب بیشتر بر روی صدای ادل و متن ترانه متمرکز می‌شود. ترانه‌ای که از سختی‌های مسیر عمر می‌گوید و بخشی از سرنوشت انسان را به نوعی بر گردن تقدیر می‌اندازد و در عین این که گاهی مسؤولیت اعمال را بر عهده‌ی انسان می‌داند اما در پایان هر بند با توجیهاتی کم‌رمق به گوشواره‌ی «سخت نگیر» می‌رسد. از این منظر، ترانه‌ی ادل محتوای درخشانی ندارد و صرفا در بخش پذیرفتن مسؤولیت سقوط یک رابطه توانسته‌ است به لحنی قابل قبول برسد. اما فرم و تلفیق حرفه‌ای و کم‌نقص و تنظیم تک‌سازی که فضای ترانه را به صدای وسیع و جذاب خواننده می‌سپارد باعث شده که مانند اکثر ترانه‌های ادل، این اثر نیز گوش‌نواز از آب در بیاید. با مرور نقدهای رسانه‌های مطرح انگلیسی‌زبان هم خواهیم دید عموما از اجرای ادل تمجید شده اما نقدهایی هم هرچند اشاره‌وار به موسیقی و کلام وارد شده است. منتقدین ایندیپندنت، ایونینگ استاندارد و تایمز به این ترانه ستاره‌های زیادی داده‌اند و همگی آن را یک شاهکار جسورانه خوانده‌اند اما منتقد ورایتی با لحنی بدبینانه گفته: «این ادل است و فقط یک پیانو از ابتدا تا انتها ... و ضعیف‌ترین ریتم ممکن برای چنین ترانه‌ای!» ادل اخیراً در گفت‌وگویی با Vogue فاش کرد که این آهنگ را برای پسرش آنجلو نوشته تا به او در درک دلایل طلاق از پدرش کمکی کرده باشد. @LyricsNotes

یه تاریخ‌پژوهی اساسی لازم داریم که بفهمیم این ویروس کجا ظهور کرده! @LyricsNotes

حماسه‌ی ه‌کسره، پنجاه سال پیش! @LyricsNotes

در زادروز استاد شفیعی‌کدکنی با دیدن این ویدئو غبطه خوردم به حال کسانی که هنوز فرصت استفاده از محضرش را دارند. گرچه چند سال این سعادت را داشته‌ام. تازه این تمام ماجرا نیست. از در خروج تا خیابان هم در حال پاسخ به پرسش‌ها و ابراز محبت‌هاست. خودم بارها پیاده با او بخشی از خیابان انقلاب را طی کرده‌ام و هیچ زمان سماجت‌های مرا در طرح سؤالات مکرر با تلخی پاسخ نداد. در مقابل در دانشکده، خصوصا زیر مجسمه‌ی فردوسی در پس خستگی مشهودش تقاضاهای پرشمار عکس یادگاری را بی‌اما و اگر پاسخ می‌دهد. روی جدول‌های سیمانی می‌نشیند تا مهربانانه و موشکافانه جواب بدهد و جواب بدهد. و همیشه همین است که می‌بینید. فارغ از هرچیز، انسان است. معنای انسان است. زادروزش مبارک. @LyricsNotes