فراخوان و اعتراضات

#پیام_از_زندان ⚫️با دو چشمِ خویش ببینید که خورشیدِتان کجاست و باورش کنید...! ارغوان فلاحی و فروغ تقی‌پور از زندان اوین و پریسا کمالی از زندان یزد، پیام‌های جداگانه‌ای به‌مناسبت سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین خلق به بیرون از زندان فرستاده و با اصرار خود از سازمان خواسته‌اند که این پیام‌ها را منتشر کند. لازم به ذکر است که ارغوان فلاحی، ۲۶ساله، به‌علت هواداری از سازمان مجاهدین در زیر حکم اعدام به‌سر می‌برد. نمی‌دانم در ۱۵ شهریور ۱۳۴۴، هنگامی که بنیان‌گذاران سازمان مجاهدین در حال تأسیس این تشکیلات پولادین بودند، آیا فکرش را می‌کردند که در شصت‌ودومین سال حیات این سازمان نیز زندان‌های ایران همچنان پُر از جوانانی باشد که با الهام از همان آرمانِ «جامعه بی‌طبقه توحیدی»، با سری پُرشور و شرر، برای رویارویی با هر ابتلا و مصیبتی آماده‌اند؟ مثلاً، آیا محمد حنیف‌نژاد می‌دانست که در شهریور ۱۴۰۵، میانگین سنی هواداران مجاهدین و اعضای کانون‌های شورشیِ محبوس در ۶۵ زندان، طبق آمارهایی که در دست داریم، ۲۲ سال خواهد بود؟ آیا در سراسر تاریخ بشر، سازمانی را می‌شناسید که در شصت‌ودومین سال حیاتش، فعالان میدانی و رزمی‌اش همچنان از جوانان آرمان‌گرایی تشکیل شده باشند که در بنیان‌های اعتقادی خود، حتی سر سوزنی با بنیان‌گذارانشان تفاوت نداشته باشند؟ پیام‌های این زنان مجاهد از درون سیاه‌چال‌های آخوندی، نشان‌دهنده ریشه‌های عمیقِ مبارزه مردم ایران بر مبنای سیاست انقلابی «نه شاه، نه شیخ» است؛ همان سیاستی که استعمار و ارتجاع در عهدنامه‌ای مشترک سوگند خورده بودند نام و رسم مجاهد را از صحنه سیاست ایران پاک کنند. اما نه شیطان‌سازی مهیب آخوندها علیه مجاهدین توانست کاری از پیش ببرد و نه بمباران اشرف در عراق به‌دست جنگنده‌های آمریکایی و جمع‌آوری سلاح‌های ارتش آزادی‌بخش توانست حرکت مجاهد خلق را حتی به‌اندازه سر سوزنی متوقف یا منحرف کند. این پیام‌های شورانگیز زنان مجاهد را بشنوید و به عمق ایمان و اوج آرمان مجاهدین بنگرید تا، به تعبیر شاملو، «با دو چشم خویش ببینید که خورشیدشان کجاست و باورشان کنید». 🔴@protest_iran