uz
Feedback

Firibgarlarga uchmang! Telemetrio bunday kanallarni topadi va belgilaydi 👉 Belgini ko‘rmoqchi bo‘lsangiz, obuna bo‘ling

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

Kanalga Telegram’da o‘tish

-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell

Ko'proq ko'rsatish
2 692
Obunachilar
+1024 soatlar
+67 kun
-1930 kun
Postlar arxiv
ببین با دست و دل باز ترین ادم جهان چه کرده‌ای؛ من و دلم، هردو از دوری تو به تنگ امده ایم.
12 Okt 2022, 15:09

در اغوش غمت خواهم مرد.
12 Okt 2022, 14:43

#part95 در خونه رو باز کردم و رفتم تو که با رستا مواجه شدم. نشسته بود روی مبل و با دستاش ور میرفت. دورس ابی رنگی پوشیده بود که خیلی بهش میومد، سرشو اورد بالا و گفت؛ _سلام. _سلام. درو بستم و کلیدو اویزون کردم به جاکلیدی. _پارسال دوست امسال اشنا. لبخند مضطربی زد و گفت؛ _یکم این چندوقت سرم شلوغ بود وقت نکردم بیام ببینمت. و بعد اروم گفت؛ _زیاد از یاسر خوشم نمیاد. تو هم که همش سرکاری. رفتم سمتش و کشیدمش توی بغلم. بوی خیلی خوبی میداد، مثل همیشه. از اونجایی که قدش یکم کوتاه بود و لاغر بود توی بغل گم میشد. کشیدم عقب و بهش خیره شدم. انگار استرس داشت چون یکم تند حرف میزد. چشمام رو ریز کردم و گفتم؛ _چیشده؟ اتفاقی افتاده؟ رستا_اومدم یکم حرف بزنیم. یاسر_به اقا سامیار. برگشتم و به یاسر که با حوله‌ای دور کمرش جلومون ایستاده بود خیره شدم. خدایا اخه کدوم ادم عاقلی با حوله میاد جلوی یه دختر غریبه. حالا تو تنهایی صد سال یه بارم حموم نمیره.. _سلام. یاسر_رستا اومده. رستا خندید که گفتم؛ _اره دارم میبینمش. روی مبل نشست و گفت؛ _از یک ساعت پیش اینجاست، هی میگفت سامیار کی میاد سامیار کی میاد. انگار میخوای شیرش بدی. منم میخواستم برم حموم گفتم تنهاش نزارم یه وقت اب جوشی چیزی بریزه روی خودش. رستا_ببخشید که من تاحالا دستم به اب جوش و کتری و این داستانا نخورده، چایمون رو تو سوراخ اینو اون داغ میکنیم. لبخندی زدم و برگشتم سمت رستا. _چی میخواستی بگی؟ رستا_تو اتاق حرف بزنیم؟ _خیل خب. جلوتر از اون حرکت کردم و رفتم تو. بعد از اینکه وارد شد درو پشت سرش بست و دست کرد توی موهاش و زدشون کنار. رستا_دیگه بعد از اون روز چیز عجیبی ندیدی؟ _مثلا چی؟ رستا_نمیدونم دوباره توهم ماریا رو بزنی یا یه همچین چیزی.. گردنم رو خاروندم و کمی فکر کردم. چندباری شده بود حس کنم اما خب چیزی ندیده بودم. _نه چیزی ندیدم. رستا_کابوس چی؟ کابوس ندیدی؟ _چرا کابوس هنوزم میبینم. رستا_راجب ماریا؟ سرمو تکون دادم که گفت؛ _تاحالا شده خواب ببینی کشتیش؟ اخمام رفت توی هم.. _نمیدونم ولی احتمالش زیاده. توی خوابا همش بهم حمله میکنه منم مجبورم از خودم دفاع کنم. رستا_خیل خب، با چی میکشیش؟ کمی از سوالاش تعجب کردم. _چیزی شده؟ رستا_میشه لطفا سوالمو جواب بدی؟ به چشمای مشکیش خیره شدم. زل زده بود بهم و اخم ریزی به چهره داشت.. _خب.. سرمو انداختم پایین و سعی کردم به خاطر بیارم. تصویری کمرنگ و تیره توی ذهنم نقش بست. _یه بار، با چاقو کشتمش. با همون چاقو میخواست منو بزنه منم به زور ازش گرفتم و زدم توی قلبش.. ابروهاش پرید بالا. رستا_چاقو چه شکلی بود‌؟ _نمیدونم. رستا_فکر کن. _انگار مشکی بود، یه چاقو تاشو مشکی. رستا_شت. _چیزی شده؟ رستا_ببین سامیار.. نفس عمیقی کشید. رستا_من چندوقته یه خواب هایی میبینم، درصورتی که قبلا اصلا خواب نمیدیدم. _خب. رستا_خیلی واقعین. انگار که روحم واقعا میره به یه دنیای دیگه. تو به اینکه توی خواب به یه دنیای دیگه سفر میکنیم باور داری؟ _نه. بنظرم تمام تصاویر رو مغز میسازه. رستا_پس چطور توی خواب لذت، درد، یا حتی بو و مزه رو حس میکنیم؟ _مغز ما پیچیده تر از این حرفاست. میتونه تموم این حس هارو بازسازی کنه. دیدی وقتی به یه غذایی فکر کنی مزش میاد زیر زبونت؟ یا میتونی بوی عطری رو که وجود نداره حس کنی.. یه همچین چیزیه، مغز توی خواب خیلی قویه و اینکارو میکنه. رستا_خیل خب. اونو ول کن. داشتم میگفتم.. کمی گیج شده بودم. چرا اومده بود اینجا و درمورد همچین چیزهایی از من سوال میکرد؟ رستا_خواب هایی که جدیدا میبینم همشون به واقعیت تبدیل میشن. کمی تعجب کردم. رستا_همه همشون. خواب دیدم که بارون میاد، اومد. خواب دیدم که کسی مرده، همون شخص مرد. اگر یادت باشه روزی که با دریا بودی مامانم و عمو صادق رفته بودن خاک سپاری اون شخص.. _یادم نمیاد. رستا_و ببین.. خوابم اونطوری نبود که بگی وقتی یکی میخواد بمیره میره تو خواب نزدیکانش. اون مردی که مُرد دوست عمو صادق بود و من تاحالا توی عمرم نه اسمش رو شنیده بودم و نه دیده بودمش. توی خواب کاملا میشناختمش، از زندگیش خبر داشتم و نوع مرگش دقیقا همونطوری بود که توی خواب دیده بودم. سرم رو کج کردم که ادامه داد؛ _و همه خوابام یجوری به واقعیت تبدیل شد.. حتی خواب دیده بودم تو با دایان رابطه داری و همینطورم شد! نفس عمیقی کشیدم و دستمو کردم توی موهام. _چی میخوای بگی‌ رستا؟ رستا_خواب دیدم که تو ماریا رو کشتی.. ابروهام پرید بالا. رستا_با چاقو. درواقع اون اول میخواست بکشتت بعدش تو کشتیش. کاملا غیر عمد بود اما زدی توی قلبش. _خب این زیاد چیز مهمی نیست. رستا_سامیار! دارم میگم خوابای من به واقعیت تبدیل میشن. این خیلی خطرناکه! _خب حالا شاید این به واقعیت تبدیل نشد. اخه چه دلیلی داره ماریا روی من چاقو بکشه؟ رستا_همین که عاشق اکسش شدی و باهاش رابطه داری کافی نیست؟
12 Okt 2022, 14:42

اگر میدانستی چقدر به شنیدن حرف هایت محتاجم راحت‌تر کلمات را کنار هم میچیدی.
10 Okt 2022, 14:55

مثل ویرگولی که درجای اشتباه جمله قرار گرفته و معنی را به هم ریخته اضافه‌ام.
10 Okt 2022, 11:48

این روزها حالت عجیبی دارند؛ درد و استرس را مثل یه کشیده اب دار توی صورت خیس از اشکم میکوبند و فوحش‌هایی که بیشتر مناسب خودشان است را وقیحانه، نثارم میکنند. انگار که بادمجانی باشند گندیده که طعم گس و تلخش دهان را میسوزاند. شاید این روزها از جعبه‌ی چوبی گوشه اسمان شب بیرون امده باشند، جعبه‌ای که رویش با خط بدی نوشته شده؛ هشدار، درش را باز نکنید! هرچه فکر میکنم نمیتوانم ربطی بین چگونگی وجود اینهمه بدی و خالی شدنش سر من و هم نوعانم پیدا کنم. اخر ما مجبور به زیستن و ادامه دادن هستیم و یک مامور موظف است کارش را به خوبی انجام دهد. حتی اگر سختی‌اش به قیمت جانش تمام شود. همانطور که میگفتم؛ تو هم این وسط با من غریبه‌ای. انگار زخمی باشی وسط پیشانی‌ام که ملتهب شده و چرک کرده. درد را ذره ذره به وجودم تزریق میکنی و مرا کریه‌ تر و ناگزیر تر جلوه میدهی. نبودت هم میشود جای خالی ای که فواره خون را از بند بند وجودم بیرون میکشد. اگر راستش را بخواهی این حالت من و تو چایی‌است تلخ و روبه سرد شدن که ساعت‌ها توی لیوان مانده و چند حشره بزرگ و کوچک هم درونش شنا میکنند. همانطور که میدانی من چای را گرم دوست دارم، راستش را بخواهی اصلا چای دوست ندارم. ترجیح میدهم ان قهوه تلخی باشی که با دهان ترش شده از خواب و پلک های افتاده میخورم تا شاید انرژی داشته باشم به "مردگی" روزانم برسم. شاید باورت نشود، اما این منو تو هستیم که جدا افتاده‌ایم. انگار که پوست پرتقال را ازش جدا کرده باشند و حالا دیگر نه چیزی از پرتقال میماند و نه پوستش. تو به طرز دردناکی خورده میشوی و من به سطل زباله پسماند‌های تر میروم. نه چون میوه هستم، ترم چون مدام دارم اشک میریزیم. ترم چون خون است که از التهابات تنم بیرون میزند. ترم چون اب پاکی روی دستانم ریخته شده.. بله، همانطور که گفتم این روزها حالت عجیبی دارند، منم و دنیای تیره بدون تو..
10 Okt 2022, 11:47

در جامت، شراب پیروزی خواهم ریخت زخم‌های زیبایت را خواهم بوسید سرزمینمان ‌را آزاد خواهم نامید.
09 Okt 2022, 19:25

#part94 سامیار؛ بسکوییتی برداشتم و گذاشتم توی دهنم. سارا اومد سمت میز و ماگ چای رو گذاشت روی کانتر. _متشکرم. لبخندی زد و رفت. به ماگ سفید رنگ که روش با رنگ مشکی نوشته بود "نمایشگاه تندیس" خیره شدم. اگر یه روز یه نمایشگاه نقاشی میزدم اسمش رو میزاشتم گندم. و احتمالا اونموقع ازدواج کرده بودم و یه دختر بچه به همین اسم داشتم. اونوقت یه نقاشی بزرگ ازش میزدم توی قسمت ورودی و اسمش رو با یه فونت زیبا و شکننده مینوشتم. یه لحظه بابت اینکه دایان نقشی توی ایندم نداره غمگین شدم. نفس عمیقی کشیدم و بسکوییتم رو زدم توی چای. مسیح که تازه دو روز بود اینجا کار میکرد توی یکی از ماشینا نشست و بوق زد که امید ترسید و لیوان چای از دستش افتاد و خورد و خاکشیر شد. مسیح درو باز کرد و با خنده گفت؛ _ترسو. امید_ببخشید بوق زدی انتظار داری نترسم. سارا اون جارو خاک اندازو بیار. مسیح_باید بگم مسیحا بیاد جمعشون کنه. این رو گفت و بیشتر خندید. مسیح واقعا پسر بی ادبی بود. اینطور بی رحمانه جای خواهرش رو گرفته بود و راه به راه مسخرش میکرد. به بدترین شکل ممکن با ما کارمندها حرف میزد و همش دورو بر ماشینا بود و باهاشون ور میرفت. امید شیشه خورده هارو جارو زد و زمین رو با دستمال خشک کرد. مسیح هم دست به سینه و با خنده نگاهش میکرد. پوفی کشیدم و مشغول کارم شدم. باید لیست خرید و فروش رو توی کامپیوتر وارد میکردم. امید کنارم ایستاد و گفت؛ _این پسره انگار ندیدست. همه ماشینارو از وقتی اومده انگولی کرده. میترسم بزنه یکیشونو خراب کنه. کم مونده بخواد توی سالن برونه. نیم نگاهی بهش انداختم و گفتم؛ _عادت میکنه. امید_اگه تا اونموقع یه ضرری بهمون نزنه.. بعد از کارم لیست رو برداشتم و بلند شدم تا برم تحویلش بدم به دایان. توی این چندروز چند کلمه بیشتر باهم حرف نزده بودیم و همش درمورد کار بود. دلم براش خیلی تنگ شده بود اما چاره دیگه ای نداشتم. بگو بخندش رو با امید و بقیه میدیدم، اما به من که میرسید میشد خشک ترین ادم روی زمین. این کاراش ازارم میداد. ارزو میکردم که کاش برگردیم به قبل از اون اتفاق، وقتی که باهم فقط دوتا دوست بودیم. اونموقع حداقل رابطمون بهتر بود. اما الان.. انقدر مشغول فکر کردن بودم که فراموش کردم در بزنم. درو باز کردم و رفتم تو که دایان و دختری که کنارش بود رو دیدم درحالی که داشت گونه های دختر رو لمس میکرد. سرش رو بلند کرد و با اخم کمرنگی بهم خیره شد. دایان_در هست، انگشتم که داری. لااقل دوبار بکوب بهش. _شرمنده. به دختر کنارش خیره شدم، پوست تیره و موهای خرماییش باعث شده بودن جذابیت دلنشینی داشته باشه. رفتم سمت میز و برگه هارو روش گذاشتم. _برگه هایی که گفته بودی اماده کنم. دایان_مرسی. سرم رو تکون دادم و خواستم برم سمت در که همون لحظه صدای داد و بیداد از بیرون اومد. سرجام ایستادم و به دایان نگاه کردم. نوچی کرد و از روی مبل بلند شد و از اتاق خارج شد. منم پشت سرش رفتم بیرون. مسیح_تو اینجا چه گوهی میخوری؟ مسیحا بدون حرف به مسیح خیره شده بود. دایان_چه خبره اینجا‌؟ مسیح_من نمیخوام این اینجا باشه. دایان_مگه تو باید بخوای؟ مسیح_اره من مدیر اینجام. هممون خندمون گرفت. دایان_ببین مسیح، یا مثل بچه ادم میشینی کارتو میکنی یا اهمیت نمیدم که چندسال ازم کوچیکتری، جوری میزنمت که تا یکسال هرروز بری بخیه هاتو بکشی. مسیح با اخم به دایان خیره شد و رفت سمت یکی از اتاقا و درو محکم بست. دایان_یه متر قد داره ده کیلو رو. بهمون نگاه کرد و گفت؛ _شما هم کارتونو بکنید. نفس عمیقی کشیدم و مشغول کارم شدم. _سلام. سرم رو بلند کردم و با همون دختر قد بلند روبه رو شدم. _سلام. دختر_من ایدام، تو باید سامیار باشی. درسته؟ _بله خودمم. موهای بلند بافته شدش دورش ریخته بودن و رژ لب تیره ای به لب داشت. ایدا_دوست دایانی؟ _راستش.. نتونستم کلمه مناسبی پیدا کنم. بی توجه به حرفم گفت؛ _پسفردا 6 شهریوره. تولد دایانه. ابروهام پرید بالا. پس تولدش بود. ایدا_قراره براش یه تولد بگیرم، میتونم بخوام کمکم کنی؟ اخه با دوستای دیگش در ارتباط نیستم که باهاشون هماهنگ کنم. _چرا به خانم سروش زاده نمیگین؟ ایدا_بنظرم بهش میگه،‌ بعد هم توی شرایط درستی نیست گفتم نندازمش توی زحمت. سرم رو تکون دادم که گفت؛ _میتونم روی کمکت حساب کنم؟ _حتما.. یکم باهم راجب تولد و نحوه برگذاریش حرف زدیم. گفت که نمیخواد زیاد شلوغش کنه و سر جمع فقط پنج شیش نفر قراره بیان. بعد از اینکه حرفاش تموم شد و شمارم رو گرفت رفت. توی فکر فرو رفتم، ایا دایان دلش میخواست منم توی جشن تولدش باشم؟ ممکنه اصلا دوست نداشته باشه منو ببینه و همین الانم به زور اینجا تحملم بکنه. اما اگه ازم خوشش نمیومد هیچوقت بهم نزدیک نمیشد.. باید براش چی میخریدم؟ کاش شماره دختره رو گرفته بودم بهش میگفتم که رو کمک من حساب نکنه.
09 Okt 2022, 15:53

دنیا به اندازه فاصله من و تو بزرگ و به اندازه تفرقه‌مان تلخ است.
09 Okt 2022, 10:44

غریق در اشک چشمانت.
09 Okt 2022, 10:43

#part93 _عیب نداره. میای تو نمایشگاه پیش خودم کار میکنی مسیحم چیزی گفت میگیرم مثل سگ میزنمش جرعت نکنه بیاد اونجا.. مسیحا_امیدوارم. _بعدم مگه نمیگی چندتا زمین داری؟ چجورین‌؟ مسیحا_دوتا مسکونی تو تهران دوتا کشاورزی تو گلستان. _اونقدری پول داری که بشه چیزی توشون ساخت؟ مسیحا_مثلا چی؟ _یه اپارتمان دربیاری از توی زمین مسکونیه. دیگه فروش که رفت بزنی تو کار ساخت و ساز. چشماشو ریز کرد و گفت؛ _فکر بدی نیست.. _بعدم برنجی چیزی میکاری. اصلا خوب شد که چیزی از اون خراب شده بهت نرسید، نمیزاشت پیشرفت کنی. مسیحا_بنظرت از پسش برمیام؟ _معلومه که میای. تو خیلی قوی و با استعدادی. هرکاری بخوای میتونی بکنی. لبخندی زد و بهم خیره شد. کشیدمش توی بغلم و سرشو به سینم فشردم. _دیگه بهش فکر نکن، همه چیز درست میشه. مسیحا_ولی هیچ چیز هیچوقت درست نمیشه. خدا با من لجه. _هیش. چرت و پرت نگو. با هم درستش میکنیم. تو تنها نیستی، منو رستارو داری. هرچیم بشه بازم کنارت میمونیم و حواسمون بهت هست.. مسیحا_همش میترسم شما هم از دست بدم. _نمیدی. البته اگه نخود درست کنی یا پیاز بخوری ممکنه از دستمون بدی. خندید و خودشو کشید عقب. مسیحا_شلمغز فرفری. رفت سمت مبل که گفتم؛ _نهه نرو اونجا لیزه.. دیر شده بود چون پاش لیز خورد و با لگن فرود اومد روی زمین. مسیحا_خداا لعنتت کنه کونم داغون شد. از روی زمین بلند شد که تونستم شلوار خونیش رو ببینم. مسیحا_این چیه ریختی رو زمین ابله کودن. زدم زیر خنده. _نوار بهداشتی میخوای بیارم خدمتت؟ مسیحا_خفه شو. خاک بر سرت کنن. ریدی رو زمین؟ به سرامیکا نگاه کرد و چهرش رفت توی هم. مسیحا_اه این چیه. شبیه استفراغه. رفتم سمت اشپزخونه و دستمالو با جارو برداشتم. _بابا اون جوجه اردک زشت اینجا بود. مسیحا_اون ریده رو زمین؟ از اشپزخونه خارج شدم و مشغول جارو زدن شیشه خورده ها شدم. _میگفت باید منو سامیار رو اشتی بدی. مسیحا_چی؟ چه غلطا. _همون. فکر کرده سامیار احمقه دوباره باهاش بره تو رابطه. اصلا لیاقت سامیارو نداشت. بعد حتما فکر کرده من میرم به سامیار میگم بیا با ماریانا خانم بک بزن. مسیحا_حالا این چرا ریخته اینجا؟ ابمیوست؟ _اره. براش بردم کوفت کنه دعوامون شد زدش زمین همش ریخت. نشست روی مبل و یه دستمال برداشت و گذاشت روی زخمش. مسیحا_سر سامیار دعواتون شد؟ _نه بابا. میگفت بهم تجاوز کردی اونشب. مسیحا_مطمئنی نکردی؟ چپ چپ نگاهش کردم. _چرا باید به کسی که تا اراده کنم زیرمه تجاوز کنم؟ مسیحا_خب پس چرا میگه بهم تجاوز کردی؟ _بابا هم مست بوده هم چت، معلومه که توهم میزنه و یادش نمیاد. گیریم توهم هم نزده باشه، با خودش میگه اره من ادم وفاداریم به سامیار جونم خیانت نمیکنم درصورتی که ولش کنی با کل دنیا میخوابه. حالا هم میخواد بندازش تقصیر من که خودشو تبرعه کنه. من از وقتی که فهمیدم بهت تجاوز شده از تجاوز متنفر شدم. مسیحا_یعنی قبلش دوست داشتی؟ نشستم روی زمین تا سرامیکارو پاک کنم. _نه. مسیحا_راستی چه خبر از سامیار؟ یادمه باهاش اوکی شده بودی. _زدیم به هم. گفتم هر اتفاقی افتاده رو فراموش کن. مسیحا_چرا؟ _چون رابطمون اشتباه بود. الانم دیگه ازش خوشم نمیاد. کردمش عقده‌م خالی شد. مسیحا_گناه داشت دایان. شونمو انداختم بالا. _مجبورش که نکردم. مسیحا_تویی که نصفت هیولاست و نصفت ادمه.. _برو بابا. مگه به زور کردمش، خودش خواست. مسیحا_فیست ادمو گول میزنه. سرمو بلند کردم که موهامو به هم ریخت. مسیحا_خیلی کیوت و گوگولی ای. مثل فرشته هایی ولی یه قلب سنگی داری. _یجوری گفتی عاشق خودم شدم. مسیحا_معلومه که عاشق خودتی.. نفس عمیقی کشیدم و لبخندی زدم. سامیار.. پسر کوچولوی بدقلق‌..
09 Okt 2022, 07:49

08 Okt 2022, 17:16

#part92 ماریا_خودت میدونستی وقتی بهم مشروب بدی اون اتفاق میوفته. از عمد بهم دادی. نفس عمیقی کشیدم. _تو اگه خیلی به فکر بودی نمیخوردی. مگه خودت نگفتی یچیزی بیار بخوریم؟ حالا مشروب هیچی مواد دیگه چرا کشیدی؟ ماریا_تو باید میزاشتی من مواد بکشم؟ _به منچه؟! مگه من باباتم؟ خودت بزرگ شدی صلاح خودتو میدونی. ماریا_یه کلمه بگو‌ با سامیار حرف میزنی یا نه. _نه حرف نمیزنم. تو لیاقت سامیارو نداری. اونم عمرا دوباره باهات وارد رابطه نمیشه. به من گفته که از چشمش افتادی. تنها مشکلشم خیانت نیست! تو ادمو روانی میکنی. خیلی توی رابطه بچه بازی در میاری. اصلا نمیشه بیشتر از دو روز تحملت کرد. با بغض بهم نگاه کرد. کیفش رو از روی مبل برداشت و گفت؛ _تقاص حرفای چرت و پرتتو پس میدی. خندیدم. _مثلا چطوری؟ اطرافشو نگاه کرد و یهو لیوان ابمیوه رو برداشت و محکم زدش زمین که با صدای بدی شکست و فرش و زمین پر از اب انبه شد. اخمام رفت توی هم و با صدای بلند گفتم؛ _عه عه عه دختره دیوونه. اشکاشو پاک کرد و رفت سمت در و بعد از خارج شدن محکم بستش. _یوااش. نفس عمیقی کشیدم و چشمام رو بستم. خداروشکر ادمی نبودم که زود عصبی بشم. اگه مثل مسیحا بودم که فوحشو میکشیدم بهش و حتی میرفتم میزدمش. البته دست بلند کردن روی دختر ظریفی مثل ماریا واقعا بیشرفی بود. یه دستمال پارچه ای برداشتم و رفتم سمت فرش تا تمیزش کنم که صدای زنگ در بلند شد. _یه روز که ما خسته ایم حتی جبرئیلم میاد مهمونمون میشه. رفتم سمت ایفون و دکمش رو زدم. درو باز کردم و خواستم فرشو پاک کنم که دیدم دستمال گلیه. پوفی کشیدم و رفتم توی اشپزخونه. دستمالام تموم شده بود پس ناچارا همونو شستم. در خونه که بسته شد برگشتم و پذیرایی رو نگاه کردم که با مسیحا روبه رو شدم. _سلام. اشکاشو پاک کرد و با صدایی که پر از بغض بود گفت؛ _سلام. با تعجب نگاهش کردم. _چیشده؟ گریه کردی؟ دستمالو انداختم توی سینک و دستامو شستم. از اشپزخونه رفتم بیرون و جلوش ایستادم. مسیحا_تموم شد. _چی تموم شد؟ مسیحا_سهم نمایشگاه رو ازم گرفتن. اخمام رفت توی هم. _یعنی چی!؟ مگه میشه؟ مسیحا_امروز دادگاه داشتیم. _خب؟ نفس عمیقی کشید و گفت؛ _خونه رسید به مامانم، نمایشگاه مسیح، چندتا زمین به درد نخور هم دادن به من. باورم نمیشد. به معنای واقعی کلمه حس کردم که وجودم اتیش گرفت. توانایی اینو داشتم که برم مامان و برادر مسیحارو باهم بکشم. اخمام رفت توی هم و گفتم؛ _چطور ممکنه؟ اون وکیل بیشرفت که پول خونشو گرفت اونجا چیکاره بود؟ دست کرد توی موهای نامرتبش و زدشون بالا. مسیحا_نتونست کاری کنه. همه چیز توی وصیت نامه تقسیم شده بود. دادگاه بررسیش کرد گفت دست خط و امضای پدرته و کاملا قانونی و معتبره. طبق همون همه چیزو تقسیم کردن. حالا میدونی بیشتر از چی میسوزم، اینکه اونجا با مسیح دعوام شد. خیلی تیکه مینداخت و یجوری رفتار میکرد انگار بهترین کار دنیارو کرده. بعدم گفت حتی نمیزاره تو نمایشگاه کار کنم. یعنی الان رسما یه اس و پاس بدبختم. دندونامو روی هم فشردم و نگاهم رو ازش گرفتم. _من یه روز این مسیح مادر.. استغفرالله. لبخند بی جونی زد و گفت؛ _مادرجنده. _همون. میکشمش. استخوناشو میدم سگا بخورن. مسیحا_عیب نداره، به هرحال داداشمه. دست غریبه نیوفتاده. اخمام رفت توی هم. _خانوادت از غریبه ها هفت پشت غریبه ترن. اخه اون بابات به فکرش نرسید که فردا پسفردا قراره بدون کار و پول چیکار کنی؟ این چه تقسیمیه! مگه دوستت نداشت و همیشه نمیگفت نمایشگاهو میده تو اداره کنی؟ مسیحا_مشکل همینجاست که پدر من هیچوقت همچین تقسیم نا عادلانه ای نمیکرد. _وصیت نامه هم که نمیتونن جعل کرده باشن مگه نه دادگاه میفهمید. مسیحا_نه. وصیت نامه رو جعل نکردن. بابام نوشتتش. ولی معلوم نیست توی چه شرایطی.. _منظورت چیه؟ صداش رو صاف کرد و گفت؛ _بابای من یه مدت دائم الخمر شده بود. همون ده دوازده سال پیش که ورشکست شد و نمایشگاه رو با بابات شریک شد.. _خب. مسیحا_کلی قرض و قوله درست کرده بود. طلبکارا هرشب دم در بودن تهدید میکردن که میکشیمت و بدبختت میکنیم و این داستانا.‌. بابامم هرشب مست و پاتیل میومد خونه. همش با مامانم دعوا داشتن. یه شب یادمه حالش خیلی بد بود، خیلی خورده بود. چشمام رو ریز کردم و دستامو به هم گره زدم. مسیحا_اونشب میخواست خودکشی کنه. به جای اینکه با مامانم دعواش بشه رفتن تو اتاق درو بستن. اونشب احتمالا توی اون حالت مستی وصیت نامه‌ رو نوشته و مامانم قطعا توی نوشتنش نقش داشته. یا مخشو زده، یا مجبورش کرده یا نمیدونم از همین کارایی که اون زنیکه و امثالش میکنن دیگه.. بعدش که بابام سر عقل اومد وصیت نامه گمشده بود. فکر کنم مامانم قایمش کرده بود برای همچین روزی. نفس عمیقی کشید و اشکش رو پاک کرد.
08 Okt 2022, 17:16

برای ابادی ای که ویران شد.
08 Okt 2022, 16:41

حس غربت میکردم، حالا من اینجا بین این انسان ها غریبه بودم. کسانی که از هیچ ضرر و زیان و ازاری نسبت به امثال خودشون دریغ نکرده بودن و فقط اسم انسانیت رو یدک میکشیدن. البته اینکه همه رو باهم یکی میکردم کار درستی نبود. یک سری ادم های اینجا بی گناه بودن و به قول فیلم طنزی که مامان میدید دست سرنوشت به میله‌های اهنی کشیده بودشون و خودشون هیچکاره بودن. چیزی که ازارم میداد فضای زندان و غربت اویخته به دیوار های کهنه و کاهگلیش نبود، گناهکار بودن خودم بود. اینکه من هم جزئی از مردم اینجا بودم عمیقا اذیتم میکرد. من هم موجودی بودم پست و دگرگون شده که حتی خدارو هم نمیشناخت. من گم شده بودم و حالا مانند انسانی که به مگس تغییر شکل داده بود، مسخ شده به سمت نور پیش میرفتم. غافل از اینکه چشمانم برای دیدنش زیادی کور بود.
08 Okt 2022, 07:08

#part91 البته زیاد فرقی هم نمیکرد، مگه مهم بود؟ تا رسیدن به رشت با امید حرف زدم. امید واقعا ادم وراجی بود و به معنای واقعی کلمه سرم رو برد. از هواپیما پیاده شدم و نفس عمیقی کشیدم. چقدر هوای اینجا تمیز و خنک بود نسبت به شهر های دیگه. واقعا اینجارو دوست داشتم، هم قشنگ بود هم خوش اب و هوا. مردم خوب و خونگرمی هم داشت. هرچند که تهران رو برای زندگی ترجیح میدادم.. دیگه نرفتم سر کار و مستقیم رفتم خونه. بعد از ناهار کمی خوابیدم. بین خواب و بیداری بودم که صدای زنگ ایفون رو شنیدم. پوفی کشیدم و از روی تخت بلند شدم و رفتم توی پذیرایی. خونه بیش از حد یخ شده بود. با دیدن چهره ماریا پشت دوربین کمی متعجب شدم. اون اینجا چیکار میکرد!؟ دیگه رابطه دوستانه ای باهم نداشتیم که بگم به خاطر اون اومده. درو باز کردم و بعد از خاموش کردن کولر رفتم دست و صورتم رو شستم. یکم اب انبه برای خودم ریختم و خوردم. صدای بسته شدن در خونه اومد و بعد تونستم قامت کوتاه ماریا رو ببینم. ماریا_سلام. نیم نگاهی بهش انداختم و بعد از پر کردن لیوان پاکت ابمیوه رو گذاشتم توی یخچال. اگه میفهمید با دهن ازش خوردم هیچوقت بهش لب نمیزد. _علیک سلام. اروم گفت؛ _مزاحم شدم؟ از عمد برای اینکه بفهمه خواب بودم و متوجه بشه مزاحم شده گفتم؛ _نه، دیگه داشتم بیدار میشدم. ماریا_ببخشید. رفت نشست روی مبل و کیف کوچیک سبز رنگشو گذاشت روی میز جلوی پاهاش. بهش خیره شدم، یه پیرهن مشکی پف پوشیده بود روی تاپ سبز رنگش و میتونستم زانوهای سفید و ظریفش رو از زیر شلوار لی مشکی رنگش ببینم. لیوان نوشیدنی رو گذاشتم روی میز جلوش و تکیه دادم به اپن. موهای کوتاهش که حالا به طرز نامرتبی بلند شده بود دورش بودن. موی کوتاه خیلی بهش میومد و چهرش رو بچگونه تر نشون میداد. با دستاش بازی میکرد و بدون حرف به لیوان اب انبه نگاه میکرد. _چیزی شده؟ سرشو اورد بالا و با چشمای مظلومش نگاهم کرد. ماریا_اومدم یکم حرف بزنیم. _بزنیم. موهای نامرتبش رو زد کنار و گفت؛ _شنیدم با سامیار دوست شدین. _بودیم، دیگه نیستیم. ماریا_چرا؟ شونمو انداختم بالا که گفت؛ _میخواستم خواهش کنم باهاش حرف بزنی. دستام رو به هم گره زدم و سرمو کج کردم. حالا یه دسته از موهام افتاده بود توی صورتم و جلوی دیدم رو میگرفت. ماریارو از پشت یه حاله ماسه ای رنگ میدیدم. _درمورد چی؟ ماریا_رابطمون. نمیدونم چرا اما خندم گرفت. _درمورد کدوم رابطه حرف میزنی ماریانا خانم؟ ابروهای نازکشو کشید توی هم و گفت؛ _درست شدن رابطمون. _فکر نکنم درست شه ها. یعنی بنظر من سامیار اونقدر احمق نیست که دوباره برگرده بهت. دستامو گذاشتم روی اپن و شلیلی از توی ظرف میوه برداشتم. ماریا_چرا؟ مگه من چمه؟ _مگه من گفتم چیزیته؟ اتفاقا خیلی هم پسر خر کنی. مشکلی نداری ولی ادم رابطه جدی نیستی. اخرین بارم که به پسره بدبخت خیانت کردی. فکر نکنم دلش بخواد برگرده بهت، اونم حالا که فراموشت کرده. ماریا_فراموشم نکرده! مطمئنم هنوزم دوستم داره. گازی از شلیلم زدم. _فکر نکنم. چند ثانیه در سکوت بهم خیره شد. چشما و صدای مظلومش با اخمی که بین ابروهاش بود پارادوکس عجیبی میساخت. ماریا از اون دخترایی بود که با مظلومیتشون خرت میکرد. دل سنگ رو هم اب میکرد. هیچکس حریف نگاه قدرتمندش نبود. اما من خوب یاد گرفته بودم چطور نگاهش رو نادیده بگیرم. ماریا_تو چرا حرصی میشی؟ اصلا به تو چه ربطی داره؟ خندیدم. _اومدی ازم کمک میخوای بعد میگی به من چه ربطی داره؟ چیزی استفاده میکنی؟ ماریا_اخرین بار خودش بخشیدم. حتی همه چیز خوب بود یهو گفت میخواد کات کنه. _چون از چشمش افتاده بودی. اون بخشیدنشم به خاطر بخشندگیش بود نه علاقش. سامیار خیلی پسر خوبیه، قدرش رو ندونستی. ماریا_به خاطر اونشب منو سرزنش نکن. خودتم خوب میدونی که تقصیر من نبود! اخمام رفت توی هم و نفس عمیقی کشیدم. _ماریا اعصابمو خورد نکن و دوباره این بحث تکراری رو پیش نکش. هردومون خوب میدونیم که اتفاق اونشب همش و همش تقصیر تو بود. اخماشو کشید توی هم و از روی مبل بلند شد. ماریا_خیلی عوضی ای دایان. _من عوضیم‌؟ حتما من بودم اونشب به زور بهت داد. ماریا_تو منو مجبور کردی! من گفتم نمیخوام و رل دارم ولی تو گوش نکردی. میدونی که کارت یه نوع تجاوز بود دیگه؟ _چرت و پرت نگو. تو بودی که مواد کشیده بودی و تا خرخره مست بودی منو مجبور کردی! ماریا_خیلی دروغگو و بیشعوری. متجاوز عوضی. نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم ارامش خودم رو حفظ کنم. _ببین دختره اگه چیزی بهت نمیگم به احترام اون رابطه ایه که قبلا داشتیم. تو اونشب مست بودی، حالت خوب نبود یادت نمیاد. تازه موادم کشیده بودی توهم زدی فکر میکنی من به زور بهت دست زدم. من حالم بد نبود مثل تو، خیلی خوب هم یادمه ثانیه به ثانیش رو. از همون لحظه ای که انقدر لوند بازی در اوردی که مجبور شم اونکارو کنم.
07 Okt 2022, 16:29

بیاین صندلی داغ بازی کنیم. @elahenashenas
07 Okt 2022, 13:57
08 Okt 2022, ~07:08

محصور تر از میدان ازادی.
07 Okt 2022, 09:04

مثل تقلای یه کتاب برای ورق خوردن و خونده شدن.
07 Okt 2022, 06:48

بچه ها تبادل های چنل برداشته شدن، چنل رو از میوت بردارید.
07 Okt 2022, 06:38
08 Okt 2022, ~16:59