Artchart | آرتچارت

🔻بیست‌ویکمین دوره از آرت‌فر کانتمپورری استانبول ▫️۲۴ تا ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶ 📌آرت‌فر «کانتمپرری استانبول» که ترجمه‌ی لغوی آن «استانبولِ معاصر» است، مهم‌ترین رویداد هنری در ترکیه محسوب می‌گردد که از سال ۲۰۰۶ با تمرکز بر آثار هنری معاصر آغاز به کار کرده است. کانتمپورری استانبول یا همان CI امسال نیز با اسپانسری آک بانک ترکیه (AKBank) برگزار می‌شود. 📌این آرت‌فر توسط علی گیورلی (Ali Gureli) بنیان گذاشته شد. این مجموعه اکنون در کنار بیش از ۳۳۰ آرت‌فر در جهان و تحت مدیریت هنری اِدا اوزدورویان (Eda Ozdoruyan) فعالیت می‌کند. 📌در بیست‌ویکمین دوره از این رویداد که از ۲۴ تا ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶ (۲ الی ۵ مهر ۱۴۰۵) در جریان است، بیش از ۷۰ گالری از ۲۴ کشور حاضر هستند. ۱۳ هنرمند ایرانی نیز بواسطه گالری‌های بین‎المللی در این دوره شرکت یافته‌اند. 🔻برای مشاهده آثار ایرانی راه‌یافته به لینک زیر مراجعه کنید: 🔗https://arthl.ir/contemporaryistanbul2026 @artchart

🔻دانسِکهوا؛ چرا بازار به این جریان توجه دارد؟ 📌در میانه قرن بیستم، در شرایطی که کره جنوبی با مشکلات اقتصادی و سرکوب سیاسی مواجه بود، گروهی از هنرمندان زبان نوینی در نقاشی انتزاعی ایجاد کردند. ایشان در برابر رئالیسم مورد حمایت دولت موضع گرفتند و هم‌زمان فاصله خود را از سنت نقاشی با مرکب بیشتر کردند. 📌لی ایل، منتقد هنری کره‌ای، در ۱۹۷۵ مجموعه‌ای از آثار این هنرمندان را در یک نمایشگاه گروهی در گالری توکیو به نمایش گذاشت و در ۱۹۸۰ اصطلاح دانسِکهوا (Dansaekhwa) را برای این آثار به‌کار برد. 📌دانسِکهوا در ترجمه به معنای «نقاشی تک‌رنگ» است، اما این عنوان توصیف کاملی برای این جریان نیست. هنرمندان دانسِکهوا بوم را صرفاً سطحی برای بازنمایی نمی‌دانستند. در آثار آنها، فرایند خلق اثر اهمیت بیشتری از نتیجه نهایی داشت و کار فیزیکی، تکرارشونده و کنترل‌شده به بخشی از تجربه تأمل و مراقبه تبدیل می‌شد. 📌دانسکهوا در سال‌های اخیر جایگاه ویژه‌ای در بازار هنر بین‌المللی پیدا کرده است. توجه بازار به این جریان تا حد زیادی به ویژگی‌های بصری و روش کار مشخص هنرمندان آن مربوط می‌شود. 🖼 کیم وانکی، بهشت و زمین، ۱۹۷۳ ▫️منبع: آرتسی

🔴بازار چاپ دستی: نگاهی به عملکرد اقتصادی آثار چاپ ایرانی در حراج‌ها 📌براساس پایگاه داده‌ای آرتچارت، از سال ۱۳۸۵ تا شهریور ۱۴۰۵ بیش از ۵۶۸ اثر چاپ از حدود ۹۵ هنرمند ایرانی وارد حراج‌ها شده است. از فروش بیش از ۵۵درصد از این آثار ۱/۱ میلیون دلار بدست‌آمده که میانگین قیمت هر اثر فروخته‌شده را به ۳/۵ هزار دلار می‌رساند. 📌همچنین، بیشترین فروش برای آثار چاپ در سال ۱۳۹۷ با مجموع فروش ۱۳۰/۶ هزار دلار ثبت شده است. 📌بر مبنای داده‌های گردآوری شده در پلتفرم آرتچارت، پنج هنرمند رکورددار ایرانی در دسته چاپ دستی به ترتیب منصور قندریز، حسین زنده‌رودی، کور پور، پرویز تناولی و مهدی قدیانلو هستند. 📌رکورد گرانترین اثر چاپ فروخته‌شده نیز متعلق به حسین زنده‌رودی است که در نهمین دوره از حراج تهران در سال ۱۳۹۷ با قیمت ۷۰/۶ هزار دلار به فروش رفت. این اثر چاپ سیلک اسکرین همچنین بار دیگر در دوازدهمین دوره از حراج تهران در سال ۱۳۹۸ عرضه و ۳۸/۲ هزار دلار فروخته شد. 🔻برای مشاهده آثار چاپ رکورددار از هنرمندان ایرانی به لینک زیر مراجعه کنید: 🔗https://arthl.ir/printsandmultiplesauctiondata @artchart

مواسم؛ ۲۰ سال هنر مدرن و معاصر خاورمیانه ۱۰ آبان ۱۴۰۵| ابوظبی حراج «مواسم: ۲۰ سال هنر مدرن و معاصر خاورمیانه» قرار است در ۱ نوامبر ۲۰۲۶ (۱۰ آبان ۱۴۰۵) توسط حراج‌خانه کریستیز در هتل ابوظبی ادیشن برگزار گردد. این حراج به مناسبت بیستمین سالگرد ورود کریستیز به منطقه ترتیب یافته است؛ کریستیز در سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵) با برگزاری نخستین مزایده حضوری خود در دبی وارد خاورمیانه شد. این مزایده با نام حراج هنر معاصر و مدرن بین‌المللی ۱۷ اثر از ۱۵ هنرمند ایرانی را شامل می‌‌شد که مجموع ارزش ۳۶۷/۴ هزار دلار را از فروش این آثار حاصل کرد. «مواسم» به معنی «فصل‌ها» نخستین حراج هنرهای زیبا (Fine Art) کریستیز در ابوظبی است و بیش از ۷۰ اثر از شش دهه از هنر منطقه منا (خاورمیانه و شمال آفریقا) را دربرمی‌گیرد. این مجموعه، تنوع و تحولات هنر مدرن و معاصر منطقه را از منظر آثار و هنرمندان آن بازتاب خواهد داد. @artchart artchart.net

🔻الگوی استقرار گالری‌ها در نیویورک در حال تغییر است 🔴جابه‌جایی گالری‌ها و منطق مکان‌یابی در نیویورک 📌سوهو بار دیگر به یکی از مناطق پرطرفدار برای فعالیت گالری‌ها تبدیل شده، چلسی جایگاه خود را به‌عنوان مرکز اصلی گالری‌های معاصر حفظ کرده و تری‌بکا نیز به گزینه‌ای برای گالری‌هایی تبدیل شده است که به فضای بیشتر با هزینه پایین‌تر نیاز دارند. 📌سوهو از اواخر دهه ۱۹۶۰ تا دهه ۱۹۸۰ یکی از مراکز مهم تولید هنر معاصر در نیویورک بود. مثلاً، فلوکسوس و مینیمالیسم در همین دوره و در ارتباط با فضای صنعتی و گالری‌های این محله شکل گرفتند. هرچند افزایش اجاره‌بها و گسترش فعالیت‌های تجاری در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، بسیاری را به سوی چلسی کشاند. 📌گالری‌هایی که اکنون به سوهو بازمی‌گردند، در مواردی این پیشینه را نیز در نظر دارند. گَرت گرینن پس از سال‌ها فعالیت در چلسی، دو فضای جدید در خیابان گرین افتتاح کرده است. او بر فعالیت هنری امروز سوهو تأکید دارد و معتقد است این محله نباید صرفاً از منظر تاریخ آن بررسی شود. «گالری بن وارد» نیز در نزدیکی محل زندگی سابق دونالد جاد و «فضای هنرمحور فود» افتتاح شده و برنامه نمایشگاهی خود را با این سابقه مرتبط کرده است. 📌هم‌زمان، برخی گالری‌ها در سوهو در حال آزمودن قالب‌های کوچک‌تر و شیوه‌های متفاوت ارائه آثار هستند. توسعه «آتلیه‌های کورتبه»، با ترکیبی از فضای نمایشگاهی، استودیو و اقامتگاه، نمونه‌ای از این رویکرد است. 📌چلسی شرایط متفاوتی دارد. تمرکز گالری‌ها، مجموعه‌داران و زیرساخت‌های حرفه‌ای در این منطقه، همچنان یکی از عوامل اصلی انتخاب آن برای فعالیت گالری‌هاست. اخیراً، «گازلی آرت هاوس» نخستین فضای خود در آمریکا را در چلسی افتتاح کرده است؛ انتخابی که با جایگاه تثبیت‌شده این محله در بازار ارتباط دارد. 📌در مقابل، رشد تری‌بکا بیشتر با اقتصاد فضا معنی می‌یابد. گالری‌هایی که به‌دنبال کاهش هزینه یا فضای مناسب‌تر هستند، با گزینه‌های بهتری در این منطقه روبه‌رو می‌شوند. انتقال «۵۶ هنری» از لوئر ایست ساید به تری‌بکا و افتتاح «فرست یِر کانتمپرری» در این محله، نمونه‌هایی از این روند هستند. 📌در نتیجه، سابقه هنری، دسترسی به شبکه بازار و شرایط اقتصادی فضا، سه عامل متفاوتی هستند که در انتخاب محل فعالیت گالری‌ها نقش دارند. 📌سوهو بخشی از جذابیت خود را از جایگاه تاریخی‌اش می‌گیرد، درحالی‌که اهمیت چلسی بیشتر به مجموعه روابط و زیرساخت‌هایی مرتبط است که طی سال‌ها شکل گرفته و انتخاب تری‌بکا عمدتاً با هزینه و دسترسی به فضای مناسب ارتباط دارد. ▫️منبع: آرت نیوز پیپر ‌ @artchart artchart.net

🔻ساختار درآمدزایی خانه‌های حراج و هزینه نهایی خرید آثار در حال تغییر است 🔴 افزایش نرخ کارمزد کریستیز و ساتبیز 📌 کریستیز و بونامز به‌تازگی نرخ کارمزد خریداران (Buyer's Premium) را افزایش داده‌اند؛ هزینه‌ای که علاوه بر قیمت چکش به مبلغ نهایی خرید اضافه می‌شود و از منابع اصلی درآمد خانه‌های حراج است. 📌 کریستیز از اول سپتامبر نرخ‌های جدیدی اعمال کرده: ۲۸٪ تا سقف ۲ میلیون دلار، ۲۲٪ تا سقف ۸ میلیون دلار و ۱۵٪ برای مبالغ بالاتر؛ این تغییر همه‌ی بخش‌ها به‌جز حراج‌ شراب را دربرمی‌گیرد. با این افزایش، نرخ‌های کریستیز با ساتبیز (که در فوریه امسال نرخ کارمزد را تغییر داده بود) هم‌سطح شده است. 📌 بونامز هم قرار است بعد از سه سال از اول اکتبر نرخ‌های جدیدی را اعمال کند. برخی حراج‌‌ها از این تغییر مستثنا هستند. مدیرعامل بونامز این افزایش را برای ارائه خدمات تخصصی (اصالت‌سنجی، بررسی سوابق مالکیت، ارزش‌گذاری) و توسعه خدمات دیجیتال اعلام کرده است. 📌 فیلیپس نیز در سال ۲۰۲۵ ساختار تازه‌ای برای کارمزدها معرفی کرد و هم‌زمان سیستم پیشنهاد از پیش ثبت‌شده را راه‌اندازی کرد. ▫️منبع: آرت‌نیوز @arthcart artchart.net

🔻از پوسن تا پوکمون؛ تغییر ذائقه در بازار هنر 📌به نظر می‌رسد امروز در «دومین عصر طلایی» زندگی می‌کنیم؛ دوره‌ای که ثروت بیش‌ازپیش در دست گروهی بسیار کوچک متمرکز شده است. سهم ابرثروتمندان آمریکایی از درآمد ملی، از ۴% در سال ۱۹۱۰ به ۱۲% در ۲۰۲۵ رسیده و تعداد میلیاردرها نیز در سال ۲۰۲۶ به رکورد ۳۴۲۸ نفر با مجموع ارزش ۲۰/۱ تریلیون دلار رسیده است. 📌اثر این انباشت ثروت را می‌توان در بازار حراج نیز دید: کریستیز، ساتبیز و فیلیپس در نیمه نخست ۲۰۲۶ در مجموع ۹/۴ میلیارد دلار فروش را در بخش هنر ثبت کردند؛ هرچند ۳۲% از ارزش فروش آثار هنری آن‌ها از مجموعه‌های تک‌مالکی حاصل شده است. 📌در همین حال، مسیر بخشی از این سرمایه جدید از هنر به سمت کالاهای لوکس و اشیای کلکسیونی تغییر کرده است. کت چرمی تام فورد متعلق به جنسن هوانگ (مدیر نیویدا)، با برآورد ۴۰ تا ۶۰ هزار دلار، به قیمت ۹۶۰ هزار دلار فروخته شد؛ یک کارت «پیکاچو ایلاستریتور» پوکمون نیز رکورد ۱۶/۵ میلیون دلاری را ثبت کرد. در حراج‌خانه فیلیپس، فروش بخش ساعت با ۲۳۵ میلیون دلار از بخش هنر مدرن و معاصر با ۲۲۴ میلیون دلار پیشی گرفت. 📌این تغییر در مقایسه با یک قرن پیش معنادارتر می‌شود. در سال ۱۹۲۶، ثروتمندان «عصر طلایی اول» برای کسب اعتبار اجتماعی و فرهنگی، به خرید آثار استادان قدیم و هنرهای تزئینی روی می‌آوردند. امروز اما برای بخشی از نسل جدید، پوکمون و ساعت پتک فیلیپ می‌تواند به‌اندازه پیکاسو و پولاک جذاب باشد. 📌این تغییر ذائقه در بازار «رِد چیپ»* نیز دیده می‌شود: آوری سینگر، کریستینا کوارلز و فلورا یوخنوویچ که در ۲۰۲۲ به رکوردهای چندمیلیون‌دلاری رسیده بودند، در نیمه نخست ۲۰۲۶ در مجموع بالاترین فروششان تنها ۶۴ هزار دلار بوده است. 📌با انتقال حدود یک تریلیون دلار آثار هنری به نسل بعد طی دهه آینده، پرسش اصلی اینجاست: آیا سلیقه نسل جدید با مجموعه‌های به‌جامانده از نسل پیشین همخوان است؟ *«رد چیپ» (Red Chip) به هنرمندانی اشاره می‌کند که آثارشان در مقطعی قیمت‌های بالایی در بازار حراج‌ها پیدا کرده، اما هنوز سابقه و جایگاه تثبیت‌شده هنرمندان «بلو چیپ» را ندارند. ▫️منبع: آرت نیوز پیپرز

🔻کوانتینیوم: مسیری تازه برای ورود هنر معاصر ایران به بازار جهانی 📌پلتفرم غیرانتفاعی «کوانتینیوم: در حمایت از هنرمندان ایران» (Continuum: Artist Relief for Iran) ۱۳ اوت ۲۰۲۶ راه‌اندازی شده و با همکاری گالری‌های ایرانی مشارکت‌کننده، حدود ۷۰۰ اثر از بیش از ۲۰۰ هنرمند نوظهور و کمتر دیده‌شده ایرانی را به خریداران خارج از کشور عرضه می‌کند. 📌کوانتینیوم، نخستین پروژه «دوران آرت پراجکتس» (Duran Art Projects)، مجموعه کیوریتوری مستقر در کانادا، است که توسط داریو دوران (Dario Duran)، مجموعه‌دار و کیوریتور کانادایی-ایرانی، و مریم راستی (Mariam Rasti)، کیوریتور فعال در حوزه هنر ایران، شکل گرفته است. 📌هدف این پلتفرم ایجاد ارتباط میان هنرمندان ایرانی و خریداران بین‌المللی است؛ امری که به‌دلیل تحریم‌ها، محدودیت‌های بانکی و دشواری ارسال آثار، برای هنرمندان ایرانی پرهزینه و پیچیده است. 📌در مدلی که این پلتفرم ارائه کرده، گالری‌های مشارکت‌کننده کمیسیونی دریافت نمی‌کنند و ۱۰۰درصد مبلغ فروش به هنرمند تعلق می‌گیرد. هزینه‌های حمل‌ونقل، بیمه و عوارض و مالیات نیز بر عهده خریدار است. @artchart artchart.net

🔻مسئله وراثت در بازار هنر چه تغییراتی در ساختار بازار ایجاد خواهد کرد   📌اخیراً در حوزه بازار هنر، مسئله وراثت، خصوصاً انتقال مجموعه‌های‌ هنری به نسل‌های بعد مورد بحث قرار گرفته است. چراکه انتقال بخش بزرگی از ثروت نسل‌های قدیمی‌تر به نسل بعد، یکی از مهم‌ترین تحولات اقتصادی سال‌های پیش روست؛ اما در بازار هنر، افزایش ثروت لزوماً به معنای افزایش تقاضا نیست.   📌بخش قابل‌توجهی از این ثروت به افرادی خواهد رسید که پیش از این نیز در زمره ثروتمندان قرار داشته‌اند. بنابراین، مسئله اصلی برای بازار هنر، ورود پول به دست نسل جدید نیست؛ بلکه نحوه تخصیص این ثروت و جایگاه هنر در میان سایر دارایی‌هاست.   📌مجموعه‌های هنری در این میان وضعیت متفاوتی دارند. وارث ممکن است مجموعه‌ای را دریافت کند که در شکل‌گیری آن نقشی نداشته و دلیلی برای نگهداری آن نمی‌بیند. در نتیجه، بخشی از مجموعه‌های خصوصی می‌تواند به‌جای ورود به بازار اولیه، مستقیماً راهی بازار ثانویه یا حراج‌ها شوند.   📌این روند حتی می‌تواند ساختار بازار را تحت تأثیر قرار دهد. افزایش عرضه آثار، به‌ویژه آثار شاخص و باارزش، می‌تواند حجم فعالیت خانه‌های حراج و معامله‌گران بازار ثانویه را افزایش دهد؛ درحالی‌که گالری‌ها یا بازار اولیه لزوماً از این حجم جدید عرضه و تقاضا منتفع نخواهند شد.   📌در واقع، ممکن است بخش مهمی از تقاضای ایجادشده توسط ثروتمندان جدید، نه صرف خرید آثار تازه، بلکه مدیریت، فروش و جابه‌جایی مجموعه‌های به‌ارث‌رسیده باشد. از این منظر، پیامد اصلی این تغییر نسلی برای بازار هنر می‌تواند نه رشد اندازه بازار، بلکه افزایش گردش آثار در بازار ثانویه و تغییر مسیر جریان سرمایه باشد. @artchart artchart.net

📌چهاردهمین دوره از آرت‌فر کازمسکو از ۱۳ شهریور ۱۴۰۵ در مسکو در مرکز تیمیریازف آغاز و امروز ۱۵ شهریور پایان می‌یابد. 📌کازمسکو امسال میزبان ۱۰۸ گالری است؛ ۲۰ گالری برای نخستین‌بار در این نمایشگاه حضور یافتند و ۱۵ گالری نیز از خارج از این کشور شرکت کرده‌اند. 📌در این دوره، هفت گالری از ایران با ۶۲ اثر حاضر هستند: گالری هما، گالری شیرین، گالری بی، گالری مژده، گالری باشگاه، سوله اسپیس و گالری آرتیبیشن 🔻آثار و هنرمندان ایرانی راه‌یافته را از لینک زیر ببینید: 🔗https://arthl.ir/cosmoscow2026 @artchart artchart.net

⚫️جواد مجابی، شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار و نقاش ایرانی امروز ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ درگذشت. ▪️روحش شاد و یادش گرامی 📌مجابی به سال ۱۳۱۸ در قزوین متولد شد. لیسانس حقوق و دکترای اقتصاد را از دانشگاه تهران دریافت کرد. مدتی را در وزارت فرهنگ و هنر به‌عنوان کارشناس فرهنگی گذراند و از اواخر دهه ۱۳۴۰ برای یازده سال در روزنامه اطلاعات به‌عنوان دبیر فرهنگی فعال بود. 📌همچنین در دوران کوتاهی سردبیری مجله دنیای سخن را برعهده داشت. وی در سال ۱۳۹۵ کتاب دوجلدی «نود سال نوآوری در هنر تجسمی ایران» را منتشر کرد. 📌جواد مجابی نقاشی‌کردن را از کودکی و نوجوانی آغاز نمود. آثار او فضایی سورئال و ذهنی دارند؛ و درواقع حقیقتی را به تصویر می‌کشند که از فیلتر ذهن و خیال عبور کرده است. 📌با این حال، مجابی آثار تصویری خود را به‌ندرت به نمایش عمومی درآورد؛ نخستین کارنمای وی با نام «هفتاد سال چهره‌گُشایی» که به آثار طراحی‌اش اختصاص داشت در سال ۱۴۰۲ در گالری طراحان آزاد تهران ترتیب یافت. @artchart archart.net

🔴گسترش مگاگالری‌ها در مجاورت مراکز فناوری آمریکا 📌هاوزر اند ویرث اعلام کرده است که در ۳ اکتبر ۲۰۲۶ شعبه جدیدی در مرکز پالو آلتو، کالیفرنیا، افتتاح خواهد کرد؛ شهری که در قلب سیلیکون‌ولی و در مجاورت یکی از مهم‌ترین مراکز فناوری آمریکا قرار دارد. 📌این نخستین فضای دائمی این گالری در سیلیکون‌ولی و ششمین شعبه آن در آمریکاست. افتتاح شعبه جدید با نمایشگاه «کالدر | اوکیف» آغاز می‌شود که به رابطه هنری و دوستی الکساندر کالدر و جورجیا اوکیف می‌پردازد. 📌با این حال، اهمیت این موضوع فراتر از افتتاح یک شعبه جدید است. انتخاب پالو آلتو را می‌توان در چارچوب تلاش مگاگالری‌ها برای نزدیک‌شدن به مراکز جدید ثروت و مجموعه‌داری در آمریکا دید. 📌فضای جدید در یک ساختمان تاریخی متعلق به اداره پست ایجاد شده و علاوه بر گالری، کتاب‌فروشی و فضایی برای برگزاری برنامه‌های آموزشی و فرهنگی خواهد داشت. به این ترتیب، هاوزر اند ویرث تنها به دنبال حضور در بازار محلی نیست، بلکه در حال ایجاد یک پایگاه فرهنگی در یکی از مهم‌ترین اکوسیستم‌های اقتصادی معاصر آمریکاست. 📌پالو آلتو پیش از این نیز میزبان شعبه‌ای از «گالری پیس» بود که در سال ۲۰۲۲ تعطیل شد؛ موضوعی که نشان می‌دهد حضور گالری‌های بزرگ در این منطقه، اگرچه جذاب است، اما هنوز در حال آزمون و خطاست. ▫️منبع: آرت‌نیوز @artchart artchart.net

🔴 فلسفه اقتصادی و برندینگ پشت آرت‌ویک‌ها 🔻چرا شهرهای مختلف به سمت برگزاری هفته‌های هنری حرکت کرده‌اند؟ ▫️صرفه‌جویی در مقیاس توجه هیچ گالری‌ به‌تنهایی نمی‌تواند مجموعه‌داران و رسانه‌ها را در یک نقطه گردهم بیاورد. اما وقتی ۵۰ تا ۱۵۰ گالری هم‌زمان برنامه‌ها و افتتاحیه‌های خود را برگزار می‌کنند، حجم و تراکمی از فعالیت شکل می‌گیرد که توجه محلی، ملی و بین‌المللی را جلب می‌کند. ▫️جایگزینی کم‌هزینه‌تر برای آرت‌فر گالری‌ها در بستر اصلی خود باقی می‌مانند و تنها زمان‌بندی برنامه‌هایشان را هماهنگ می‌کنند؛ از این راه، بدون ساخت غرفه موقت و بدون تحمل هزینه‌های حمل‌ونقل، همان حس تمرکز و فوریت آرت‌فرها را بازتولید می‌کنند. ▫️برندینگ شهر هدف این رویدادها صرفاً فروش آثار یا معرفی گالری‌ها نیست؛ بلکه ارائه تصویری از اکوسیستم هنری یک شهر است. ▫️پیوند میان بازار اولیه و ثانویه حراج‌خانه‌ها گاهی تقویم خود را با این رویدادها هماهنگ می‌کنند. این هم‌زمانی نشان می‌دهد هنرمندانی که در گالری‌ها معرفی می‌شوند، در بلندمدت شانس تثبیت در بازار ثانویه را نیز دارند. 📸 بیلبورد شهری ماه هنر تهران، ۱۴۰۵ artchart.net

📌«آرت‌فر تهران» در امتداد تجربه‌ی «اُپن پیپر»، دومین رویداد گسترده‌ی خود را با عنوان «ماه هنر تهران» برگزار می‌کند؛ رویدادی ۲۲روزه که از ۳۰ مرداد تا ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ در نقاط مختلف تهران جریان خواهد داشت. 📌«ماه هنر تهران» با الهام از الگوی بین‌المللی «آرت ویک» و با محوریت موضوعی «هنر، شهر و مردم» شکل گرفته است؛ رویدادی برای نزدیک‌تر کردن هنر به زندگی شهری و فعال‌کردن ظرفیت‌های فرهنگی و هنری شهر. 📌در طول این رویداد، بیش از ۳۰۰ برنامه‌ی فرهنگی و هنری از جمله نمایشگاه‌های هنرهای تجسمی، پرفورمنس، پروژه‌های هنری تعاملی و شهری، کارگاه‌ها و ورکشاپ‌های تخصصی، نشست‌های نقد و بررسی، رونمایی کتاب، اُپن‌استودیوها و برنامه‌های بزرگداشت برگزار می‌شود. 📌بیش از ۱۰۰ نقطه در تهران، از جمله موزه‌ی هنر معاصر تهران، خانه‌ی هنرمندان ایران، گالری‌ها، فضاهای مستقل هنری، کافه‌ها، استودیوها و شهرکتاب‌، میزبان این برنامه‌ها خواهند بود. @tehranartfair artchart.net

🔴بنکسی؛ آثار میلیون‌دلاری و هزینه‌ای که بر دوش دولت بریتانیا می‌ماند 📌آثار خیابانی بنکسی هرجا که ظاهر می‌شوند، جمعیت زیادی را به خود جلب می‌کنند و در بازار هنر نیز میلیون‌ها دلار به فروش می‌رسند. اما برای دولت بریتانیا، این آثار هزینه‌بر هستند. 📌بر اساس اطلاعاتی که بی‌بی‌سی از طریق قانون آزادی اطلاعات به دست آورده، نهادهای دولتی لندن از سال ۲۰۲۴ تاکنون نزدیک به ۲۰۳ هزار دلار برای زدودن، محافظت و مدیریت سه اثر بنکسی هزینه کرده‌اند. این رقم احتمالاً باز هم بیشتر خواهد شد؛ چرا که مقام‌های دولتی همچنان در تلاش‌اند یکی از جدیدترین نقاشی‌های دیواری این هنرمند را از دیوار ساختمان دادگاه‌ سلطنتی لندن پاک کنند. 📌این نقاشی، قاضی‌ای را با کلاه‌گیس نشان می‌دهد که با چکش قضاوت به یک معترض ضربه می‌زند. وزارت دادگستری بریتانیا تاکنون ۶۷ هزار دلار برای زدودن این نقاشی هزینه کرده چراکه مقام‌های مسئول موظف‌اند ظاهر و ویژگی تاریخی ساختمان را حفظ کنند. زمانی هم که اثر همچنان روی دیوار بود، حدود ۴۸ هزار دلار دیگر برای تأمین امنیت محل و اضافه‌کاری کارکنان پرداخت شد. 📌ماجرای این نقاشی بار دیگر بحثی قدیمی درباره آثار بنکسی را مطرح کرده است: مرز میان وندالیسم (Vandalism) و هنر عمومی کجاست؟ 📌منتقدان، از جمله نیک تیموتی (Nick Timothy)، وزیر در سایه دادگستری بریتانیا، معتقدند مالیات‌دهندگان نباید هزینه زدودن اثری را بپردازند که به گفته او به یکی از نمادهای حاکمیت قانون در کشور آسیب زده است. در مقابل، مدافعان بنکسی معتقدند آثار او گردشگران را به شهر می‌کشاند و امکان مواجهه با هنر را خارج از موزه‌ها و گالری‌ها فراهم می‌کند. 📌نقاشی روی دیوار دادگاه البته تنها نمونه نیست. در ماه آوریل، شورای شهر وست‌مینستر اعلام کرد که پس از نصب مخفیانه یک مجسمه از سوی بنکسی در میدان واترلو، نزدیک میدان ترافالگار، نزدیک به ۸۱ هزار دلار برای تأمین امنیت، نصب موانع حفاظتی و هزینه‌های اداری آن خرج کرده است. این مجسمه چون در محیط عمومی قرار دارد، از نظر قانونی متعلق به شورای شهر است؛ با این حال، شورا هنوز تصمیم نگرفته است که در نهایت با این اثر چه کند. 📌پیش از این نیز، در اوت ۲۰۲۴، سیتی لندن یک کیوسک نگهبانی پلیس را که بنکسی با نقاشی ماهی‌های پیرانا به شکل یک آکواریوم درآورده بود، جمع‌آوری کرد. هزینه این کار نزدیک به ۳ هزار دلار بود. کیوسک به انبار منتقل شد و قرار است پس از بازگشایی موزه لندن در ماه نوامبر، در معرض دید عموم قرار گیرد. ▫️منبع: آرت‌نیوز @artchart artchart.net

🔻هوش مصنوعی به جست‌وجوی ردپای آثار غارت‌شده در دوران نازی‌ها می‌رود 📌پژوهشگران دانشگاه سانتا کلارا در کالیفرنیا ابزاری مبتنی بر هوش مصنوعی طراحی کرده‌اند که می‌تواند به شناسایی و ردیابی آثار هنری غارت‌شده در دوران حکومت نازی‌ها کمک کند. 📌برآوردها نشان می‌دهد که بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵، حدود ۶۵۰ هزار اثر هنری توسط نازی‌ها به سرقت رفت یا صاحبانشان تحت فشار وادار به فروش آن‌ها شدند. تخمین‌ها حاکی از آن است که حدود ۱۰۰ هزار اثر همچنان شناسایی یا به صاحبان و وارثانشان بازگردانده نشده باشند. 📌پروژه «A.I. Provenance Assistant» با هدایت مایکل سانتورو، استاد مدیریت دانشگاه سانتا کلارا شکل گرفته است. این ابزار برای حل یکی از دشوارترین مراحل در پرونده‌های استرداد آثار طراحی شده است: ردیابی منشأ و مسیر جابه‌جایی یک اثر در میان انبوهی از اسناد و آرشیوهای پراکنده (Provenance Research). 📌اطلاعات مربوط به آثار غارت‌شده معمولاً در پایگاه‌های داده‌ای مختلف، اسناد موزه‌ها، آرشیوها و منابعی به زبان‌های مختلف پراکنده است. گاهی یک نام در اسناد مختلف با املای متفاوت ثبت شده یا اطلاعات یک اثر به زبان دیگری درج شده است. دستیار جدید می‌تواند این منابع را سریع‌تر جست‌وجو کند و با پیدا کردن نام‌های مشابه، اصطلاحات مرتبط و شکل‌های مختلف نوشتاری، سرنخ‌های بیشتری در اختیار پژوهشگران قرار دهد. 📌پژوهشگران برای ساخت این ابزار، کار خود را با پایگاه داده «ERR Project» آغاز کردند؛ پایگاهی که اطلاعات آثاری را ثبت کرده است که در دوران جنگ جهانی دوم در «موزه ژو دو پوم» در پاریس نگهداری یا ثبت شده بودند. این موزه یکی از مراکز اصلی ثبت و نگهداری آثاری بود که نازی‌ها از مجموعه‌های مختلف اروپا غارت کردند. 📌ورود چنین ابزارهایی به حوزه منشأشناسی می‌تواند فرایند بررسی پرونده‌های پیچیده استرداد را آسان‌تر و سریع‌تر کند؛ به‌ویژه در مواردی که برای اثبات مالکیت یک اثر باید ده‌ها سال تاریخچه، نام، سند و مسیر جابه‌جایی آن در آرشیوهای مختلف بررسی شود. ▫️منبع: آرت‌نت @artchart

🔻جسیکا مورگان به‌عنوان مدیر جدید تیت منصوب شد 📌جسیکا مورگان، مدیر بنیاد دایا (Dia Art Foundation) در نیویورک و کیوریتور پیشین تیت، از اول ژانویه ۲۰۲۷ مدیریت مجموعه موزه‌های تیت را بر عهده می‌گیرد. 📌او دهمین مدیر این نهاد ۱۲۹ساله است که گالری‌های تیت بریتانیا، تیت مدرن، تیت لیورپول و تیت سنت آیوز را شامل می‌شود. مورگان پیش‌تر بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ کیوریتور ارشد هنر بین‌الملل در تیت بود. او همچنین در دوره حضورش در این مجموعه، در جلب حمایت مجموعه‌داران برای خرید آثار هنرمندان خاورمیانه و جنوب آسیا نقش داشت. 📌مورگان پس از پیوستن به بنیاد دایا، برای پروژه‌های جدید و گسترش مجموعه این نهاد منابع مالی قابل توجهی جذب کرد؛ تجربه‌ای که در شرایط کنونی تیت اهمیت ویژه‌ای دارد. 📌تیت پس از تجربه‌ سال‌ها کسری بودجه و دو دور تعدیل ساختاری در دوران همه‌گیری، سرانجام در سال گذشته موفق شد به تراز مالی برسد. با این حال، شمار بازدیدکنندگان آن در سال ۲۰۲۴–۲۰۲۵، با وجود رسیدن به ۶ میلیون نفر، همچنان از سطح پیش از کرونا پایین‌تر بوده است. 📌در عین حال، نمایشگاه‌های اخیر تیت از جمله مرور آثار تریسی امین و نمایشگاه فریدا کالو با استقبال مخاطبان مواجه شده‌اند؛ نمایشگاه فریدا کالو با فروش بیش از ۳۵ هزار بلیت پیش از افتتاح، رکورد پیش‌فروش این مؤسسه را ثبت کرد. 📌مدیریت جدید تیت با چند مسئله هم‌زمان روبه‌روست: نیاز به افزایش اتکا به حمایت‌های مالی خیرین برای جبران کاهش بودجه دولتی و ایجاد توازن بین برنامه‌های هنر معاصر و مجموعه دائمی ۷۷ هزار اثری تیت. 📌مورگان همچنین باید رابطه‌ی تیت با گالری ملی را مدیریت کند؛ به‌ویژه در شرایطی که برنامه‌ی گالری ملی برای گسترش مجموعه‌اش به هنر قرن بیستم، پس از یک کارزار گسترده‌ی جذب سرمایه در دو سوی آتلانتیک، در میان برخی از افراد داخل تیت نگرانی ایجاد کرده است. 📌انتصاب مورگان را می‌توان نشانه‌ای از توجه تیت به مدیری دانست که هم با سازوکارهای کیوریتوری و مجموعه‌داری این نهاد آشناست و هم تجربه عملی در توسعه منابع مالی و کار با حامیان خصوصی را دارد. ▫️منبع: فایننشال تایمز @artchart artchart.net

🔴چه عواملی قیمت یک اثر هنری را تعیین می‌کند؟ 📌قیمت آثار هنری از ترکیب دو عامل تعیین می‌شود: فعالان بازار و ویژگی‌های ذاتیِ خودِ اثر. 📌در بازار اولیه (Primary Market)، که اثر برای اولین‌بار به فروش می‌رسد، قیمت‌ها معمولاً بر اساس کارنامه‌ی هنرمند، مدیوم، ابعاد و مرحله‌ای که هنرمند در مسیر حرفه‌ای خود قرار دارد تعیین می‌شود. 📌برای هنرمندانِ زنده، سوابق نمایشگاهی، اعتبار نهادی و گالری‌هایی که نماینده‌ی آن‌ها هستند، از شاخص‌های کلیدی برای سنجشِ میزان تقاضا و قیمت آثار محسوب می‌شوند. 📌در بازار ثانویه (Secondary Market)، یعنی جایی که آثار در حراجی‌ها یا فروش‌های خصوصی دست‌به‌دست می‌شوند، نتایج حراج‌ نقشی حیاتی دارد؛ چرا که به شکلی عمومی نشان می‌دهد کلکسیونرها برای تصاحب آن اثر حاضرند چه رقمی بپردازند. 📌آلیس آماتی، بنیان‌گذار گالری آلیس آماتی در لندن، در گفت‌وگو با آرتسی گفته است: «عوامل مختلفی در قیمت‌گذاری آثار هنرمندان نقش دارند؛ از نمایشگاه‌های مهم (چه تجاری و چه موزه‌ای) و نقدهای تخصصی در نشریات گرفته تا ورودِ آثار به موزه‌ها یا مجموعه‌های کلکسیونریِ معتبر. البته هزینه‌های تولید هم فاکتور مهمی است، چون ساختِ برخی آثار برای هنرمند یا گالری، هزینه‌ی سنگینی دارد.» 📌ویژگی‌های خودِ اثر هم اهمیت دارد. آثار بزرگ‌تر معمولاً قیمت بالاتری نسبت به کارهای کوچک‌تر دارند. قیمت نقاشی‌ها به‌طور کلی از آثار روی کاغذ بیشتر است و وضعیت سلامتِ فیزیکی اثر (Condition) نیز تأثیر مستقیمی بر ارزش آن می‌گذارد. در مورد چاپ‌های دستی و آثار چندنسخه‌ای، تعداد تیراژ (Edition) تعیین‌کننده‌ است: هرچه تعداد نسخه‌ها کمتر باشد، کمیابیِ اثر بیشتر و قیمتِ آن نیز بالاتر می‌رود. 📌پیشینه‌ی مالکیت (Provenance) هم می‌تواند ارزش اثر را بالا ببرد، به‌ویژه اگر اثر در مجموعه‌های شاخص بوده یا در نمایشگاه‌های مهم حضور داشته باشد. 📌در نهایت، یک فاکتورِ واحد قیمت را تعیین نمی‌کند؛ ارزشِ یک اثر، نتیجه‌ی تأثیرِ همزمانِ چندین عامل در کنار هم است. #مبادی_بازار_هنر منبع: آرتسی @artchart artchart.net

🔻ساماندهی بازار هنر در کره جنوبی؛ نخستین گام سئول برای ایجاد نظامی یکپارچه در راستای نظارت بر گالری‌ها و حراج‌گذاران 📌کره جنوبی از ۲۶ ژوئیه، گالری‌ها، خانه‌های حراج و سایر فعالان بازار هنر را ملزم به ثبت رسمی فعالیت‌های خود نزد شهرداری‌ها و نهادهای اجرایی محلی می‌کند؛ اقدامی که نخستین گام برای ساماندهی بخش تجاری هنر در قالب یک نظام نظارتی یکپارچه در این کشور به شمار می‌رود. 📌این مقررات جدید بر اساس ماده ۱۸ «قانون ترویج هنرهای تجسمی» مصوب سال ۲۰۲۳ تدوین شده و پس از یک دوره تمهیدات سه‌ساله، از سال جاری میلادی (۲۰۲۶) اجرا می‌شود. 📌بر اساس دستورالعمل وزارت فرهنگ، ورزش و گردشگری کره جنوبی، ۶ گروه از فعالان این حوزه شامل گالری‌ها، حراج‌گذاران، مشاوران هنری، مراکز خرید و امانت آثار، کارشناسان و قیمت‌گذاران رسمی، و برگزارکنندگان نمایشگاه‌ها موظف‌اند علاوه بر ثبت عمومی و قانونی شرکت یا گالری خود، مجوز این طرح را نیز به‌طور مستقل دریافت کنند. 📌این فرآیند ثبت و نظارت محلی در کره جنوبی، از نظر کارکرد تا حد زیادی به سازوکار صدور مجوزهای صنفی از سوی ادارات کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان‌ها در ایران شباهت دارد. 📌دامنه شمول این قانون فراتر از نگارخانه‌ها و خانه‌های حراج سنتی است؛ پلتفرم‌های آنلاین فروش، هنرمندانی که به‌طور مستمر و به‌عنوان یک حرفه آثار خود را به فروش می‌رسانند، گالری‌های خارجی فعال در کره و آرت‌فرهای ادواری نیز موظف به ثبت فعالیت خود هستند. با این حال، معاملات خصوصیِ موردی و نمایشگاه‌های موقت از این قاعده مستثنی شده‌اند. 📌هدف اصلی از اجرای این قانون، ارتقای شفافیت در بازاری است که تا پیش از این، ثبت معاملات، اعلام نتایج حراج‌ها و معیارهای رسمی ارزش‌گذاری آثار در آن مشمول مقرراتی یکپارچه نبوده است. 📌فعالان مشمول این قانون موظف به ثبت و بایگانی مشخصات کامل آثار (مثل نوع اثر، تاریخ معامله، عنوان، نام هنرمند، قیمت فروش و اطلاعات فروشنده) هستند و باید اطلاعات لازم برای پرداخت «امتیاز محفوظ برای هنرمند» (بهره از بازفروش آثار) را در اختیار نهادهای مربوطه بگذارند. 📌علاوه بر این، خانه‌های حراج ملزم به افشای قیمت‌ چکش و وضعیت تسویه‌حساب خریداران شده‌اند. مسئولین این نهادها دیگر مجاز به شرکت در حراج‌های خود یا رفتارهای مخل رقابت منصفانه نیستند و چنانچه اثری متعلق به خودِ مجموعه یا بستگان مدیران آن در حراجی عرضه شود، این تعارض منافع باید پیش از شروع مزایده به اطلاع خریداران برسد. 📌در حوزه کارشناسی نیز ارزیابان هنری باید استقلال حرفه‌ای خود را حفظ کرده و گزارش‌های خود را صرفاً در قالب رسمی و مصوب دولتی ارائه دهند. صدور ارزیابی‌های خلاف واقع، کارشناسی آثار متعلق به شخص کارشناس یا بستگان نزدیک او، و دریافت هرگونه وجه فراتر از تعرفه مصوب دولتی ممنوع است. 📌دولت کره جنوبی برای تسهیل این گذار، یک دوره تنفس یک‌ساله تا ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۷ در نظر گرفته است تا در این مدت، بدون اعمال جریمه‌های اداری یا تعلیق فعالیت‌ها، به فعالان بازار برای انطباق با قوانین جدید یاری برساند. ▫️منبع: اِی جی یو پرس @artchart artchart.net

🔻شانزدهمین دوره از منتخب نسل نو 📌از ۸ تا ۲۹ آبان ۱۴۰۵ در گالری هما و شیرین برگزار می‌گردد. 📌منتخب نسل نو از ۱۳۸۴ کار خود را توسط «هما» به مديريت هنگامه معمري آغاز کرد. 📌این رویداد و سایر فراخوان‌های هنری در ایران، در فقدان برگزاری دوسالانه‌های هنری، وظیفه‌ خود را کشف استعدادهای نو و رصد آنچه در عرصه هنر رخ می‌دهد، معرفی می‌کنند. 📌شانزدهمین دوره برخلاف روال پیشین گرایش‌های هنری به غیر از نقاشی اعم از عکس، مجسمه، چیدمان، انیمیشن و ویدئو را نیز نمایش خواهد داد. داوران «منتخب» امسال شامل صابر ابر، شادی قدیریان و فرشید شفیعی هستند. 📌در بخشی از بیانه شانزدهمین منتخب نسل نو می‌خوانیم: «امسال ایران یکی از پیچیده‌ترین و پرتنش‌ترین دوره‌های خود را پشت سر گذاشت. نسلی که امروز در حال شکل دادن به جریان تازه‌ی هنر است، این تجربه را با زبان، ذهن و زیست خودش زندگی می‌کند؛ نسلی که هم‌زمان میان واقعیت بحران و تصور آینده‌ای بهتر حرکت می‌کند. نقاشی، شاید بیش از هر رسانه‌ی دیگری بتواند این وضعیت را بی‌واسطه و صادقانه ثبت کند». ▫️تحویل پرینت‌ آثار برای داوری اولیه: ۱۱ و ۱۲ مرداد (گالری هما) @artchart