شاید در جهانی دگر.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ قرار گاییده شه کونمون؟

لینک در بایو

بیاید ناشناس بدید تا بتونیم کیونمون رو برای غروب جمعه آماده کنیم

درود بر پرانول.

حالم خوب نیست. جدی حالم خوب نیست. اینکه هر لحظه در استرس و دلتنگی‌ام داره منو از پا در میاره.

سعی کن دلت برام تنگ بشه.

خبر خوب اینه که همه چیز موقتیه. متاسفانه خبر بد هم همینه!

T.me/HellodearDarkness .. 🦋

اما خب، بحث بحث پذیرشه. باید بپذیرم که زندگی به قول مقداد همش بازی و نمایشه. قاعدتا بازیگرا هم موفق میشن.

من در روابطم آدم سیاست و دودوتا چارتا نبودم و نیستم. اگر از کسی بدم بیاد توانایی لبخند زدن بهش رو از دست میدم و اگر هم از کسی خوشم بیاد بخشی از قلبم رو به اون می‌بخشم. هیچوقت هم درک نکردم که آدم‌ها چطوری می‌تونن در کوچک‌ترین تعاملات و ارتباطات اجتماعیشون دروغ بگن، تظاهر کنن، صدتا نقشه بچینن تا همه‌چیز به نفع خودشون‌ پیش بره. حالا میدونید جالب چیه؟ اینکه دنیا همیشه به نفع این آدما پیش می‌ره. آدم‌هایی با شخصیت نمایشی که بسته به موقعیت‌های متفاوت،‌ ماسک‌های متفاوت میزنن.

هر بار که تصمیم گرفتم که از این حصاری که برای خودم ساختم بیرون بیام و تعاملات انسانیم رو قوی‌تر و گسترده‌تر کنم چنان باسنی از من پاره شد که تا سال‌ها نتونستم غار تنهاییم رو رها کنم.

فکر می‌کنم بخش عظیمی از رها کردن، پذیرش باشه. اینه بپذیری یک موضوعی تمام شده، اینکه بپذیری که نباید به ای‌کاش‌ها و اگر‌ها فکر کنی چون دیگه مسئله به شیوه‌ای که‌ تو می‌خوای بازسازی نمیشه، اینکه بپذیری به قضایا به شکل دیگه‌ای نگاه کنی تا بهت آسیب وارد نشه. مهم نیست اون شکلی که نگاه می‌کنی واقع‌بینانه‌ست یا نه، مهم اینه به‌ طور موقتی به پذیرش تو کمک می‌کنه و بعد از پذیرش؟قطعا رها‌ کردن میاد.

منظورش دانشگاه بود. من پاسش دادم به زندگی

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ مشخصا زیدش در کنترل کیری بودن زندگیش کم کاری میکنه هااااااا حالا بش بگو تو منو امتحان کن...

قبلا داشتم الان نه😔

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ خو میخاسم بدونم که بگم زید دار شدی خارشو پاس بده ای طرف

چقدر ریکشنت بد بود=)))))) چته پس

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ نگگگگ واقعا تاحالا دوس دخترم داشتی؟

نه